บทที่ 16 ทำลายสถิติ! รางวัลสุดโกงสะท้านสวรรค์

ยิ่งไปกว่านั้น มันไม่ใช่แค่รูโหว่ธรรมดา เพราะใบไม้พวกนั้นยังมีคุณสมบัติเหมือนเมล็ดพันธุ์

พวกมันชอนไชเข้าสู่ร่างของ 《กอบลินสงครามศักดิ์สิทธิ์》 โดยตรง ก่อนจะสูบกินเนื้อเยื่อและโลหิตอย่างบ้าคลั่งเพื่อใช้เป็นสารอาหารในการแตกกิ่งก้านสาขา

เพียงชั่วพริบตา ต้นไม้นับร้อยต้นก็งอกทะลุออกมาจากร่างของ 《กอบลินสงครามศักดิ์สิทธิ์》

โครม!

วินาทีต่อมา ลมหายใจของ 《กอบลินสงครามศักดิ์สิทธิ์》 ก็สิ้นสุดลง ร่างของมันล้มตึงเสียงดังสนั่นก่อนจะสลายกลายเป็นละอองแสงหายไป

ในเวลาเดียวกัน พรสวรรค์ 【กายาประจักษ์】 ก็ทำงานทันที!

ค่าสถานะของเย่เป่ยเริ่มพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

【เย่เป่ย】

【เลเวล: 9】

【พละกำลัง: 695 → 1085】

【ความทนทาน: 378 → 558】

【ความว่องไว: 315 → 440】

【พลังวิญญาณ: 140 → 161】

【อสูรอัญเชิญ: 《กอบลินสงครามศักดิ์สิทธิ์》 (มหากาพย์)】

【สกิล: 《ฮีลด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์》 เลเวล 1, 《โทสะแห่งนักอัญเชิญ》 เลเวล 1】

【สกิลเฉพาะ: 《การล้างบาปแห่งวิหาร》 - ระดับตำนาน (ละไว้ในฐานที่เข้าใจ)】

【พรสวรรค์: 《พันธะศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด》 (ระดับเทพ หนึ่งเดียว)】

เมื่อการเพิ่มขึ้นของค่าสถานะสิ้นสุดลง เย่เป่ยก็ค่อยๆ บิดขี้เกียจยืดเส้นยืดสาย เขารู้สึกราวกับว่าตัวเองกลายเป็นผู้ไร้เทียมทานในโลกหล้าใบนี้ไปแล้ว

"พละกำลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้... มันช่างน่าลุ่มหลงจริงๆ"

ท้ายที่สุดแล้ว พละกำลังของเขาพุ่งทะลุ 1,000 จุดไปแล้ว นี่มันคือพลังที่เหนือชั้นระดับทำลายล้างชัดๆ!

ในวินาทีนั้นเอง 【ราชาปีศาจต้นไม้ปรสิต】 ก็ค่อยๆ ร่อนตัวลงสู่พื้นดิน

มันก้มมองเย่เป่ยด้วยดวงตาขนาดมหึมา พร้อมกับแสยะยิ้มเยาะเย้ยราวกับมนุษย์

"เจ้าหนู 【อาชีพ: นักอัญเชิญ 】 เอ๋ย อสูรอัญเชิญของแกถูกข้าฆ่าตายไปแล้ว เตรียมตัวน้อมรับความตายหรือยัง?"

ขณะที่พูด มันก็ค่อยๆ ก้าวเข้าหาเย่เป่ย ก่อนจะยื่นกรงเล็บยักษ์ออกไปหมายจะกดทับลงบนศีรษะของเด็กหนุ่ม

มันต้องการจะบดขยี้เย่เป่ยให้ตายคามืออย่างช้าๆ

ทว่า เมื่อกรงเล็บของมันอยู่เหนือหัวเย่เป่ยเพียงไม่กี่สิบเซนติเมตร มันกลับไม่สามารถกดลงไปได้มากกว่านั้น

พอมันก้มลงมอง ก็ต้องพบว่ากรงเล็บของตัวเองถูกมือของเย่เป่ยคว้าเอาไว้แน่นจนขยับไม่ได้

เย่เป่ยเงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นฟันขาวสะอาดพลางฉีกยิ้มบางๆ

"เมื่อกี้แกบอกว่าใครเป็นหนูนะ?"

ภาพที่เกิดขึ้นทำเอา 【ราชาปีศาจต้นไม้ปรสิต】 ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

มันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าไอ้หนูนักอัญเชิญตัวจ้อยนี่จะมีพละกำลังมหาศาลขนาดนี้

ปกติแล้วพวกนักอัญเชิญมันต้องบอบบางเหมือนแก้วที่พร้อมจะแตกไม่ใช่หรือไง?

"แกทำให้ข้าแปลกใจจริงๆ ที่มีพลังขนาดนี้... ถ้าอย่างนั้น แกคิดจะท้าทายราชาอย่างข้าด้วยตัวเองงั้นเหรอ?" 【ราชาปีศาจต้นไม้ปรสิต】 เอ่ยด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม

"แกต่างหาก... ที่เป็นฝ่ายถูกท้าทาย!" เย่เป่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ทันใดนั้น เขาก็ปลดปล่อยพลังงานทั้งหมดเข้าสู่ร่างกาย

พริบตาเดียว กล้ามเนื้อทั่วร่างของเขาก็ขยายตัวพองออกอย่างรวดเร็ว ปลดปล่อยขุมพลังไร้ขีดจำกัดออกมา

เสื้อเชิ้ตของเขาถูกแรงดันจากกล้ามเนื้อฉีกขาดกระจุยกระจาย

โครม!

วินาทีต่อมา พลังอันบริสุทธิ์ก็ระเบิดออก

เย่เป่ยกระชากกรงเล็บของ 【ราชาปีศาจต้นไม้ปรสิต】 เต็มแรง ส่งร่างยักษ์ลอยละลิ่วเคว้งคว้างกลางอากาศ

จากนั้น เขาก็จับร่างของมันฟาดลงกับพื้นอย่างโหดเหี้ยมด้วยพละกำลังมหาศาล

แผ่นดินแตกระแหงเป็นวงกว้าง ราวกับเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่

ปัง! ปัง! ปัง!

การถูกจับฟาดลงกับพื้นอย่างต่อเนื่องทำให้ 【ราชาปีศาจต้นไม้ปรสิต】 มึนงงไปหมด

"นี่มัน... นี่มันไม่ถูกต้องสิ? ไอ้หนูนักอัญเชิญจะมีพลังมหาศาลขนาดนี้ได้ยังไงกัน?"

แต่น่าเสียดายที่ไม่มีใครตอบคำถามของมัน

คำตอบเดียวที่มันได้รับคือเสียงคำรามของร่างตัวเองที่กระแทกเข้ากับพื้นดินครั้งแล้วครั้งเล่า

ผ่านไปสิบกว่าวินาที ร่างของมันก็ถูกฟาดไปแล้วหลายร้อยครั้ง

ร่างกายของมันดูเหมือนกำลังจะแตกสลาย นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นอย่างหมดสภาพ

"เจ้าแมวน้อย พลังของแกมันช่างอ่อนหัดจนน่าเวทนาจริงๆ!"

เย่เป่ยยืนอยู่ตรงหน้าหัวของ 【ราชาปีศาจต้นไม้ปรสิต】 พลางใช้เท้าเหยียบลงบนจมูกของมัน

การกระทำนี้ถือเป็นการเหยียดหยามอย่างรุนแรงต่อราชาแห่งเผ่าพันธุ์

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ใครที่กล้าทำแบบนี้คงถูก 【ราชาปีศาจต้นไม้ปรสิต】 ฆ่าล้างโคตรไปแล้ว

แต่ในเวลานี้ สิ่งเดียวที่มันต้องการคือการหนีไปให้พ้น!

มันพยายามกระพือปีกอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อจะบินหนี

เพราะมันค้นพบจุดอ่อนของเย่เป่ยแล้ว นั่นคือเย่เป่ยบินไม่ได้! ตราบใดที่มันหนีขึ้นไปบนฟ้าได้ เย่เป่ยก็คงทำอะไรมันไม่ได้อีก

ทว่าในวินาทีต่อมา ฝ่ามือหนึ่งก็คว้าหมับเข้าที่ปีกของมัน

แควก!

แรงมหาศาลกระชากปีกที่แข็งแกร่งของมันจนหลุดกระเด็นออกมาอย่างเลือดเย็น

【ราชาปีศาจต้นไม้ปรสิต】 เริ่มเสียสติด้วยความหวาดกลัว ความหยิ่งผยองก่อนหน้านี้มลายหายไปจนสิ้น

มันร้องขอชีวิตอย่างน่าเวทนา

"ได้โปรด... ไว้ชีวิต..."

เปรี้ยง!

ยังไม่ทันที่มันจะพูดจบ หมัดหนักๆ ก็ซัดเข้าที่หน้ามันเต็มเปา

หัวของมันถูกต่อยจนยุบเข้าไปในท้องของตัวเอง

กิ่งก้านทั่วร่างเหี่ยวเฉากลายเป็นเศษไม้แห้งกระจายเกลื่อนพื้น

"เปราะบางชะมัด!!"

【สังหารบอสระดับราชา: ราชาปีศาจต้นไม้ปรสิตสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +2000】

ทันทีที่แจ้งเตือนการสังหารดังขึ้น ข้อความแจ้งเตือนอื่นๆ ก็ปรากฏตามมาพร้อมกัน

【ยินดีด้วยที่คุณเคลียร์ดันเจี้ยนทดสอบน้องใหม่หมายเลข 5 ครบทุกระดับความยาก คุณได้รับ: ฉายาดาวรุ่งพุ่งแรง (มอบให้แก่ดาวรุ่งดวงใหม่ พละกำลัง +300, ความทนทาน +300, ความว่องไว +300, พลังวิญญาณ +300)】

【ยินดีด้วยที่คุณบรรลุคะแนนประเมินระดับ SSS คุณได้ทำลายสถิติการประเมินของดันเจี้ยนทดสอบน้องใหม่หมายเลข 5 คุณได้รับ: สกิลเฉพาะระดับตำนาน --- 《เนตรแห่งสัจธรรม》 (สามารถมองเห็นจุดอ่อนของศัตรูได้ ข้อจำกัด: เลเวลของศัตรูต้องไม่สูงกว่าผู้ใช้เกิน 30 เลเวล)】

เมื่อเห็นแจ้งเตือนทั้งสองนี้ เย่เป่ยก็ดีใจจนเนื้อเต้น

เขาไม่ได้คาดคิดเลยว่าหลังจากเคลียร์ดันเจี้ยนเริ่มต้นนี้แล้ว จะมีของขวัญชิ้นใหญ่มาส่งถึงหน้าประตูบ้านขนาดนี้

ฉายาที่เพิ่มค่าสถานะทุกอย่างถึง 300 จุดนั่นมันเข้าขั้นโกงสะท้านโลกไปแล้ว

มันช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้เขาอย่างมหาศาลอีกครั้ง

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ 《เนตรแห่งสัจธรรม》 ที่สามารถมองเห็นจุดอ่อนของคนอื่นได้ ซึ่งนี่คืออาวุธลับที่จะยกระดับพลังของเขาไปอีกขั้น

เพราะการรู้จุดอ่อนของศัตรู จะทำให้การสังหารทำได้ง่ายขึ้นถึงสิบเท่า!

รางวัลนี้มันช่างแหกกฎเกณฑ์สวรรค์จริงๆ

"ไม่เลว... ไม่เลวเลย!" เย่เป่ยพยักหน้าอย่างพอใจ

จากนั้นเขาก็หันไปมองกลุ่มก้อนละอองแสงที่กองอยู่บนพื้น ซึ่งล้วนเป็นไอเทมที่ดรอปจากบอส รวมทั้งหมดสิบกว่าชิ้น

เย่เป่ยเก็บพวกมันขึ้นมาทั้งหมด ก่อนจะตรวจสอบดูทีละชิ้น

เกือบทั้งหมดเป็นของดี แต่มีวัสดุและอุปกรณ์บางอย่างที่เขาใช้งานไม่ได้ จึงเก็บเข้าช่องเก็บของไปก่อน

เขาเหลือไอเทมเพียงสองชิ้นไว้ในมือ

ชิ้นแรกคือชุดเกราะระดับทองชั้นยอด และอีกชิ้นคือสร้อยคอระดับทองคำดำ

【สร้อยคอผู้พิทักษ์พฤกษาเวท】

【เลเวล: 12】

【คุณภาพ: ทองคำดำ ☆】

【พละกำลัง: +80】

【ความทนทาน: +80】

【ความว่องไว: +50】

【พลังวิญญาณ: +260】

【คุณสมบัติ: สามารถเปิดใช้งานโล่ผู้พิทักษ์ได้หนึ่งครั้งทุกๆ สิบนาที】

【อาชีพที่สวมใส่ได้: นักอัญเชิญ, จอมเวท, นักบวช...】

เมื่อเห็นค่าสถานะของสร้อยคอชิ้นนี้ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเย่เป่ยทันที

"ในที่สุดก็มีอุปกรณ์ระดับท็อปที่เหมาะกับฉันเสียที เยี่ยมจริงๆ!"

เขารู้สึกพอใจมาก เพราะอุปกรณ์ชิ้นนี้เข้ามาอุดจุดอ่อนเรื่องพลังวิญญาณที่เขายังขาดแคลนอยู่ได้อย่างยอดเยี่ยม

"พอเลเวลถึง 12 เมื่อไหร่ ฉันจะใส่มันทันที!"

เย่เป่ยเก็บมันลงไป แล้วตรวจสอบไอเทมชิ้นต่อไป

【ชุดเกราะเถาวัลย์มนตรา】

【เลเวล: 12】

【คุณภาพ: ทอง ☆☆☆☆☆☆☆☆☆】

【พละกำลัง: +30】

【ความทนทาน: +190】

【ความว่องไว: +30】

【พลังวิญญาณ: +20】

【คุณสมบัติ: พันธนาการเถาวัลย์มนตรา สามารถควบคุมศัตรูที่มีค่าพละกำลังไม่เกินสองเท่าของตนเองได้เป็นเวลา 3 วินาที เปิดใช้งานได้ชั่วโมงละครั้ง】

【อาชีพที่สวมใส่ได้: นักรบ, อัศวิน...】

"อุปกรณ์ระดับทองชั้นยอด เน้นเพิ่มพลังป้องกันเป็นหลัก... แถมยังมีสกิลควบคุมที่รุนแรงอีกด้วย ไม่เลวเลยจริงๆ!"

ไอเทมชิ้นนี้สามารถเข้ามากลบจุดด้อยของ 《กอบลินสงครามศักดิ์สิทธิ์》 ได้อย่างพอดิบพอดี

เพราะเจ้ากอบลินนั่นมีความว่องไวไม่สูงนัก ความเร็วในการเคลื่อนที่จึงช้า ทำให้มักถูกมอนสเตอร์ที่รวดเร็วหลอกล่อปั่นหัวเอาได้ง่ายๆ

แต่ด้วยชุดเกราะที่มีความสามารถในการควบคุมศัตรูชิ้นนี้ พลังการต่อสู้ของ 《กอบลินสงครามศักดิ์สิทธิ์》 จะต้องพุ่งทะยานขึ้นอย่างแน่นอน