บทที่ 18 พรสวรรค์ระดับ S เคลื่อนย้ายพริบตา

ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ดันเจี้ยน...

ภาพที่ปรากฏแก่สายตาของเซี่ยฉีคือหมู่มวลพฤกษาขนาดยักษ์ที่แผ่กิ่งก้านปกคลุมจนมืดมิดไปทั้งผืนฟ้า บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยความชื้นแฉะ ลึกล้ำ เงียบสงัด และกดดันอย่างถึงที่สุด!

"สมกับที่ถูกเรียกว่าป่าบิดเบี้ยว ต้นไม้พวกนี้มันเยอะจนน่าขนลุกจริงๆ"

เซี่ยฉีรำพึงออกมาแผ่วเบา พร้อมกับเปิดใช้งาน 《 เทคนิคพินิจ 》 เพื่อตรวจสอบข้อมูลเบื้องต้นทันที

【 พฤกษาบิดเบี้ยว 】

【 ระดับ: 10 】

【 พละกำลัง: 50 】

【 ความว่องไว: 50 】

【 สติปัญญา: 50 】

【 ร่างกาย: 100 】

【 ทักษะ: หนามพสุธา 】

สิ้นสุดการตรวจสอบ ต้นไม้ยักษ์ที่เคยสงบนิ่งก็พลันแปรเปลี่ยน มันเผยใบหน้าอันดุร้ายน่าเกลียดน่ากลัวออกมา พร้อมกับจ้องเขม็งมาที่เซี่ยฉีด้วยความอาฆาต

ค่าสถานะของมอนสเตอร์ตัวนี้แข็งแกร่งกว่าพวกในดันเจี้ยนมือใหม่มาก โดยเฉพาะค่าร่างกายที่สูงถึงหนึ่งร้อยแต้ม ซึ่งหมายความว่ามันมีความทนทานที่น่าเหลือเชื่อ

หากเป็น 'ทีมผู้ปลุกพลังอาชีพ' ทั่วไปที่ไร้ซึ่งผู้ใช้พลังธาตุ และมีเพียงผู้ใช้อาวุธระยะประชิด คงต้องรากเลือดแน่ๆ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ประเภทนี้

แต่น่าเสียดายที่ผู้ที่มาเยือนในวันนี้คือเซี่ยฉี ผู้ครอบครอง 【 พรสวรรค์ระดับ S: บงการสายฟ้า 】 ซึ่งเป็นธาตุที่ข่มขวัญมอนสเตอร์ธาตุไม้โดยตรง

แมกไม้ในป่าแห่งนี้หนาแน่นจนประเมินด้วยสายตาคร่าวๆ ได้ว่ามีพฤกษาบิดเบี้ยวอยู่ไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันต้น

พฤกษาบิดเบี้ยวเริ่มตื่นจากการหลับใหล กิ่งก้านหนาทึบของมันแปรสภาพเป็นหัตถ์ไม้เหี่ยวแห้ง ทะยานเข้าฟาดฟันใส่เป้าหมายด้วยความเร็วที่ฉีกกระชากมวลอากาศจนเกิดเสียงหวีดหวิว

《 เคลื่อนย้ายพริบตา 》

วูบ!

ร่างของเซี่ยฉีเลือนหายไปจากจุดเดิมในพริบตา การโจมตีอันดุดันของปีศาจต้นไม้พลาดเป้าอย่างจังจนเกิดฝุ่นคลุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ

【 เคลื่อนย้ายพริบตา (คัดลอก) 】

【 คุณภาพ: ระดับ S 】

【 ผลลัพธ์: สามารถเคลื่อนย้ายร่างกายไปยังจุดใดก็ได้ในรัศมีสองร้อยเมตรในพริบตา และลดการใช้พลังงานลงเล็กน้อย 】

พรสวรรค์นี้คือการยกระดับมาจาก 【 พรสวรรค์ระดับ A: แฟลช 】 ซึ่งหลังจากข้ามผ่านเที่ยงคืนของเมื่อวาน ความสามารถในการคัดลอกและยกระดับของเขาก็ได้รับการรีเซ็ตใหม่ เมื่อพิจารณาว่าต้องมาเก็บระดับในป่าบิดเบี้ยวที่มอนสเตอร์มีพลังไม่ธรรมดา เซี่ยฉีจึงเลือกที่จะยกระดับพรสวรรค์สายช่วยชีวิตนี้ขึ้นมาก่อน

ผลที่ได้คือพรสวรรค์ระดับ S ที่ทรงประสิทธิภาพกว่าเดิมมาก ทั้งระยะทางที่ไกลขึ้นและการสิ้นเปลืองพลังงานที่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

ตราบเท่าที่เซี่ยฉีต้องการ ไม่มีใครสามารถแตะต้องตัวเขาได้จนกว่าพลังงานในกายจะหมดสิ้น

《 อัสนีกัมปนาท 》

เมื่อการโจมตีของศัตรูพลาดเป้า เซี่ยฉีก็ไม่คิดจะออมมือ เขาชูมือขึ้นฟ้าเรียกสายฟ้าเส้นมหึมาให้ผ่าลงมากลางกระหม่อมของปีศาจต้นไม้อย่างรุนแรง

เปรี้ยง!

กลุ่มควันพวยพุ่งพร้อมกับรอยแตกขนาดใหญ่ที่ปรากฏบนลำต้นอันสูงใหญ่ของมัน หากค่าร่างกายของมันไม่สูงถึงหนึ่งร้อยแต้ม เซี่ยฉีเชื่อว่าสายฟ้าเพียงเส้นเดียวคงผ่าร่างของมันแยกเป็นสองซีกไปแล้ว

พฤกษาบิดเบี้ยวที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสบิดเบนร่างกายอย่างบ้าคลั่ง มันพยายามเคลื่อนที่เข้าหาเซี่ยฉีเพื่อใช้ระยะโจมตีที่ยาวกว่าให้เป็นประโยชน์

แต่น่าเสียดายที่มันเชื่องช้าเกินไป มันขยับได้เพียงไม่กี่ก้าว อัสนีเส้นต่อไปก็ฟาดทะลวงลงมาอีกครั้ง

ตูม!

พลังทำลายล้างอันป่าเถื่อนของสายฟ้าฉีกกระชากลำต้นจนเป็นช่องโหว่ขนาดใหญ่ เปลวเพลิงเริ่มลุกไหม้จากภายในต้นไม้ปีศาจ

หลังจากระดมสายฟ้าไปสี่เส้น พฤกษาบิดเบี้ยวที่ดำเป็นตอตะโกก็ร้องคำรามออกมาย่างเจ็บปวดก่อนจะล้มครืนลงกับพื้นจนฝุ่นตลบ

【 สังหารพฤกษาบิดเบี้ยว ระดับ 10, ได้รับค่าประสบการณ์ +300 】

【 ได้รับไอเทม: บล็อกไม้เนื้อแข็ง 】

ผลของโชคลาภเริ่มสำแดงให้เห็น มอนสเตอร์ตัวแรกก็ดรอปวัตถุดิบออกมาทันที

เซี่ยฉีเก็บไอเทมเข้าสู่ 《 พื้นที่ผู้ปลุกพลัง 》 ซึ่งเป็นมิติเก็บของที่ทุกคนจะได้รับเมื่อทำการปลุกพลังสำเร็จ โดยขนาดของมันจะขึ้นอยู่กับระดับของพรสวรรค์

ผู้ที่มีพรสวรรค์ระดับ B จะมีพื้นที่เพียงขนาดเท่าเป้สะพายหลัง แต่พรสวรรค์ระดับ S ของเขาเริ่มต้นมาด้วยพื้นที่กว้างขวางถึงหนึ่งลูกบาศก์เมตร และมันจะขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ตามระดับพลังที่เพิ่มขึ้น

ความสะดวกสบายนี้ทำให้เขาไม่ต้องแบกสัมภาระให้รุงรังทุกครั้งที่ออกนอกเมือง

หลังจากโค่นมอนสเตอร์ตัวแรกได้ เซี่ยฉีก็เริ่มกะเกณฑ์ความแข็งแกร่งของมอนสเตอร์ระดับ 10 ได้อย่างแม่นยำ

เนื่องจากคุณสมบัติทางธาตุที่ข่มกันอยู่ เขาจึงใช้สายฟ้าเพียงสี่เส้นในการสังหาร หากเป็นมอนสเตอร์ชนิดอื่นอาจจะต้องใช้ถึงเจ็ดหรือแปดเส้น

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เซี่ยฉีเพิ่งอยู่ระดับเจ็ดเท่านั้น หากระดับของเขาสูงขึ้น ประสิทธิภาพการทำลายล้างย่อมทวีคูณ

เขากวาดสายตามองไปยังพงไพรที่กว้างใหญ่ไพศาลพลางขับเคลื่อน 《 ปราณอัสนี 》 อย่างเงียบเชียบ ประกายสายฟ้าเริ่มแผ่ซ่านออกมาจากร่างอย่างไม่ขาดสาย

【 สังหารพฤกษาบิดเบี้ยว ระดับ 10, ได้รับค่าประสบการณ์ +300 】

【 ได้รับไอเทม: แกนไม้พฤกษา 】

【 สังหารพฤกษาพรางกาย ระดับ 10, ได้รับค่าประสบการณ์ +310 】

【 ได้รับไอเทม: เปลือกไม้หนา 】

ด้วยการส่งเสริมจากปราณอัสนี มอนสเตอร์อย่างพวกปีศาจต้นไม้แทบไม่มีโอกาสได้ทำอันตรายเซี่ยฉี ทุกครั้งที่เขาสัมผัสได้ถึงอันตราย เขาจะใช้ 《 เคลื่อนย้ายพริบตา 》 หลบหลีกออกไปทันที

ภายใต้การหนุนนำของสองพรสวรรค์ระดับ S สถานการณ์ที่ควรจะเป็นฝ่ายถูกล้อมกรอบกลับกลายเป็นว่า เซี่ยฉีกำลังล้อมกรอบป่าบิดเบี้ยวทั้งป่าด้วยตัวคนเดียว!

"ความรู้สึกนี้มันสุดยอดจริงๆ ความเร็วในการเก็บเลเวลนี่มันบ้าคลั่งชัดๆ!"

ยิ่งเห็นมอนสเตอร์ล้มตายลงราวกับใบไม้ร่วง เซี่ยฉีก็ยิ่งทวีความตื่นเต้น

หากเขายังคงล่าด้วยความเร็วระดับนี้ อีกไม่นานคงถึงระดับสิบแน่ๆ และเผลอๆ วันนี้เขาอาจจะทะลวงไปถึงระดับสิบสองเลยด้วยซ้ำ

เซี่ยฉีเริ่มกวาดล้างจากพื้นที่ขอบป่าบิดเบี้ยว รุกคืบเข้าไปทีละก้าว ทุกครั้งที่เขาสูดลมหายใจ ต้นไม้ยักษ์จะล้มครืนกลายเป็นตอตะโกดำเป็นแถบๆ

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป แสงแห่งการเลื่อนระดับก็สว่างวาบขึ้นรอบตัวเซี่ยฉี

เขาบรรลุสู่ ระดับ 8 แล้ว

ตอนนี้เขาบุกทะลวงลึกเข้ามาจากชายป่ากว่าหนึ่งร้อยเมตร ในรัศมีโดยรอบไม่มีพฤกษาบิดเบี้ยวเหลือรอดอยู่เลยแม้แต่ต้นเดียว

หากทีมผู้ปลุกพลังอาชีพคนอื่นมาเห็นประสิทธิภาพการเก็บเลเวลที่สยดสยองเช่นนี้ พวกเขาคงต้องกรีดร้องว่าเห็นผีแน่ๆ

เพียงแค่เขาขยับความคิด สายฟ้าก็พุ่งเข้าหาเป้าหมายอย่างแม่นยำดุจดั่งเงาตามตัว

การเก็บเลเวลที่แสนจะเรียบง่ายและสะดวกสบายเช่นนี้ เป็นสิ่งที่ใครคนอื่นไม่อาจจินตนาการได้ถึง

เมื่อระดับเพิ่มขึ้น พลังงานที่ร่อยหรอไปก็ถูกเติมเต็มจนเปี่ยมล้น พร้อมกับค่าสถานะที่แข็งแกร่งขึ้น เซี่ยฉีไม่เสียเวลาพักผ่อน เขาเริ่มการล่ารอบที่สองทันที

"จะปล่อยให้เหลือแม้แต่ตัวเดียวไม่ได้... ทั้งหมดนี้คือค่าประสบการณ์ทั้งนั้น"

เขามองพงไพรเบื้องหน้าด้วยแววตาเป็นประกาย สายฟ้าที่คลุ้งกระจายอยู่รอบตัวเริ่มหมุนวนด้วยความเร็วสูง

เพื่อทดสอบสมมติฐานในใจ เขาจึงเรียกใช้งาน 《 เกราะกระดูกมาร 》 ขึ้นมาสวมใส่เพื่อป้องกันไว้ก่อน

จากนั้นจึงใช้ 《 เคลื่อนย้ายพริบตา 》 เพียงครั้งเดียวทะยานเข้าไปใจกลางกลุ่มพฤกษาบิดเบี้ยว และเปิดใช้งานทักษะไม้ตายทันที!

《 อัสนีบาตเก้าชั้นฟ้า 》

ครืนนนนนนน!

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

เสียงกัมปนาทกึกก้องผสานกับแสงสีขาวสว่างจ้า ป่าที่เคยมืดสลัวกลับสว่างไสวราวดังยามกลางวัน ประกายอัสนีสีเงินยวงร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าดุจดั่งสายฝนที่บ้าคลั่ง

หลังจากการปะทะเพียงครั้งเดียว...

ในรัศมีหนึ่งร้อยเมตรรอบตัวพฤกษาบิดเบี้ยวทุกลำต้นต่างถูกฉีกกระชากจนแหลกเหลว สะเก็ดไฟจากสายฟ้าลุกไหม้อย่างรวดเร็วและลามเลียไปทั่วบริเวณ

"ดูเหมือนอัสนีบาตเก้าชั้นฟ้าเพียงครั้งเดียวจะยังล้างบางพวกมันได้ไม่หมด... งั้นก็ขออีกรอบแล้วกัน!"

ปราณอัสนีถูกรีดเร้นจนถึงขีดสุด เขาชักนำพลังงานไฟฟ้าในกายอีกครั้ง เมื่อสิ้นสุดระยะพักเขาก็ปลดปล่อย 《 อัสนีบาตเก้าชั้นฟ้า 》 ชุดที่สองออกมาถล่มซ้ำลงไปทันที

เมื่ออัสนีอันป่าเถื่อนร่วงหล่นลงมา ร่างที่บอบช้ำอยู่แล้วของพวกปีศาจต้นไม้ก็ไม่อาจทานทนได้อีกต่อไป พวกมันแตกกระจายเป็นเศษไม้ปลิวว่อนไปทั่วสารทิศ

"คราวนี้... ไม่เหลือมอนสเตอร์รอดแม้แต่ตัวเดียว"

เซี่ยฉีกวาดสายตามองผืนดินที่ว่างเปล่าราบเป็นหน้ากลองในรัศมีร้อยเมตรด้วยความพึงพอใจ

เพียงแค่การโจมตีอันทรงพลังสองครั้ง เขาก็สามารถล้างบางมอนสเตอร์รอบตัวจนสิ้นซาก!