บทที่ 44 - กัดทะลวงมิติ สังหารด้วยจิตมุ่งร้าย

บทที่ 44 - กัดทะลวงมิติ สังหารด้วยจิตมุ่งร้าย

ยอดเขาคุนหลุน

ดวงอาทิตย์สีแดงดวงโตแขวนตระหง่าน สาดส่องแสงแดดลงบนผืนน้ำแข็งและหิมะที่คงอยู่มานับหมื่นปี

ภายนอกกำแพงต่างมิติ นับตั้งแต่หลินชงผลิตระเบิดเห็ดรุ่นพายุปีศาจออกมา งูแดงตัวน้อยก็เอาแต่ขดตัวอยู่ในรัง ไม่กล้าเลื้อยเพ่นพ่านไปไหน แต่วินาทีนี้มันกลับเลื้อยไปมาบนเปลือกหิมะอย่างสบายอารมณ์

รูปลักษณ์ของมันดูดีขึ้นกว่าตอนที่ถูกไลฟ์สตรีมทรมานมาก แม้จะยังผอมกะหร่องเป็นไส้เดือนอยู่ แต่ก็ดูกระปรี้กระเปร่าขึ้นเยอะ

ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะหลินชงไม่ได้เปิดไลฟ์สตรีม และห้องไลฟ์สตรีมก็ถูกระงับไปแล้วด้วย

เมื่อคืนนี้ เกิดโศกนาฏกรรมขึ้นในห้องไลฟ์สตรีม เสียงร้องโอดครวญดังระงม ผู้คนนับไม่ถ้วนเจ็บปวดจนพลัดตกจากเก้าอี้ในเวลาเดียวกัน หนุ่มโอตาคุร่างท้วมที่ร่างกายอ่อนแอหลายคนถึงกับต้องถูกหามส่งโรงพยาบาล

หลังจากการทบทวนเหตุการณ์ ชาวเน็ตที่เข้ามาพูดคุยแลกเปลี่ยนกันในห้องไลฟ์สตรีมก็พบกับความผิดปกติอันน่าขนลุก:

พวกเขาพบว่าชาวเน็ตทุกคนที่เกิดเรื่อง ล้วนแต่กำลังคิดหาวิธีกิน ฆ่า หรือทุบตีงูแดงตัวน้อยตัวนี้อยู่ในตอนนั้น

บางคนถึงกับทดลองด้วยตัวเอง ณ ตรงนั้น โดยจินตนาการถึงภาพการฆ่างู แล้วข้อความที่เขาพิมพ์ก็กลายเป็น: “ฉันอยากจะบีบคองูตัวนี้ให้ตาย &#*@#（！&）...”

ชาวเน็ตคนนี้เล่าในภายหลังว่า เขาแค่มีความคิดอยากจะ ‘ฆ่างู’ ก็เหมือนถูกตัวอะไรสักอย่างกัดเข้าให้ เจ็บจนแทบหมดสติ หัวทิ่มลงไปบนแป้นพิมพ์ กลายเป็นนักเลงคีย์บอร์ดที่เอาหน้าไถแป้นพิมพ์ของแท้

ไม่นานนัก ชาวเน็ตที่มีจินตนาการล้ำเลิศก็พากันนึกถึงภาพยนตร์เรื่อง 《อินุยาชิกิ》

นึกถึงฉากที่พระเอกของเรื่องสามารถยิงชาวเน็ตผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ได้

บางคนรู้สึกทึ่ง บางคนอยากจะลากเพื่อนมาลองโดนดูบ้าง และยังมีอีกหลายคนที่กดปุ่มรายงาน โดยให้เหตุผลว่า ‘เป็นการแสดงอันตรายที่ไม่ได้รับการอนุญาตจากทางการ’?

ตอนที่หลินชงได้รับแจ้งเหตุผลในการระงับบัญชี ในหัวของเขาก็มีเครื่องหมายคำถามลอยขึ้นมาอย่างช้าๆ

แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ห้องไลฟ์สตรีมก็ถูกปิดไปแล้ว งูแดงตัวน้อยที่เคยสร้างปาฏิหาริย์ในหมวดหมู่หน้าตาดีของแพลตฟอร์มโต่วอวี๋ จึงต้องจบชีวิตการเป็นเน็ตไอดอลลงชั่วคราวเพียงเท่านี้

แน่นอนว่าหลินชงยังสามารถเปิดไลฟ์สตรีมใหม่ได้ แต่เพื่อความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของชาวเน็ตบนโลกแห่งความเป็นจริง หลินชงคิดว่าเขาควรจะสืบหาความจริงให้กระจ่างเสียก่อนน่าจะดีกว่า

นั่นก็คือ งูแดงตัวน้อยวิวัฒนาการจนมีพรสวรรค์อะไรขึ้นมากันแน่?

พวกปีศาจมักจะมีความสามารถที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด ซึ่งส่วนใหญ่จะตื่นขึ้นเมื่อสามารถก่อกำเนิดแก่นปีศาจได้สำเร็จ นี่คือสิ่งที่อิงจิ่วเซียวเคยบอกเอาไว้ พรสวรรค์ของอิงจิ่วเซียวก็คือพายุลมกังฟงสีคราม ซึ่งตอนนี้กลายมาเป็นต้นแบบของระเบิด ‘พายุปีศาจ’

พายุลมกังฟงสีครามมีอานุภาพไม่เบา แต่ก็ยังอยู่ในขอบเขตความสามารถที่หลินชงพอจะเข้าใจได้ เพราะยังไงซะ การเสกพายุ พ่นไฟ หรือพ่นน้ำ พวกพี่น้องน้ำเต้าก็ทำได้เหมือนกัน

แต่ไอ้วิชา ‘กัดทะลวงมิติ’ ที่ ‘แม้แต่กำแพงต่างมิติที่สกัดกั้นได้ทุกสรรพสิ่งก็ยังโดนไปด้วย’ แถม ‘ชาวเน็ตที่อยู่ห่างออกไปอีกโลกหนึ่ง ข้ามผ่านห้วงมิติและกาลเวลานับไม่ถ้วนก็ยังเจ็บปวดไปด้วย’ นี่มันวิชาที่เหนือล้ำจินตนาการของหลินชงไปไกลลิบเลยทีเดียว

“มานี่สิ!” หลินชงกวักมือเรียกงูแดงตัวน้อยที่กำลังเลื้อยเล่นอยู่

งูแดงตัวน้อยเลื้อยเข้ามาอย่างหยิ่งผยอง ท่าทีของมันแตกต่างราวฟ้ากับเหวเมื่อเทียบกับเมื่อวันก่อนที่ดวงตาลุกเป็นไฟ ผิวหนังแห้งกรัง และดูเหมือนใกล้จะตายเต็มที

หลินชงจ้องมองมันตั้งแต่หัวจรดหางอยู่นาน โดยเฉพาะรูม่านตารูปดอกจัน ‘*’ สีทองคู่นั้น

“บอกความจริงมา แกแอบเติมเงินใช่ไหม? ตกลงว่าแกไปซื้อโปรอะไรมา?”

ฟ่อ?

“แกมีคนคอยหนุนหลังอยู่ใช่ไหม? ตอนที่ฉันบ่มเพาะเคล็ดวิชาหัตถ์สวรรค์ พลังวิญญาณที่ร่วงหล่นลงมาจากฟ้า มันก็คล้ายๆ กับสายฝนดอกไม้สีทองตอนที่แกวิวัฒนาการเลยนะ!”

ฟ่อ~

“เนตรวงแหวนของแกมันดูโจ่งแจ้งเกินไปหน่อยไหม? เป็นฝีมือของคนที่ถูกทับอยู่ใต้เขาห้าธาตุหรือเปล่าเนี่ย?!”

ฟ่อ!

“พอมาคิดดูดีๆ แล้ว... การทะลุมิติของฉันน่าจะเป็นเรื่องที่พวกตัวตนระดับสูงจงใจจัดฉากขึ้นมาระบบเองก็คอยย้ำเตือนเรื่องนี้อยู่เสมอ ขอแค่ฉันยอมออกไปข้างนอก ขโมยผลจินเซียน และทำภารกิจของระบบทีละขั้นตอนให้สำเร็จ ทุกอย่างก็จะดำเนินไปตามเป้าหมายที่ตัวตนเหล่านั้นต้องการ”

“งูแดงตัวน้อยไม่ควรจะอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรก หากมีใครสักคนจงใจนำงูแดงตัวน้อยมาวางไว้ตรงนี้ เพื่อขัดขวางแผนการของคนคนนั้น นั่นก็หมายความว่า สถานะของตัวตนทั้งสองฝ่าย น่าจะสูสีกันจนสามารถต่อกรกันได้เลยทีเดียว”

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หลินชงครุ่นคิดถึงเรื่องการทะลุมิติของตัวเอง ทั้งผลจินเซียน งูแดงตัวน้อย รวมถึงการพังทลายของต้นไม้เทวะบนยอดเขา หรือแม้กระทั่งเรื่องที่เทพเซียนและปีศาจทั้งหมดในโลกที่เป็นเหมือนภาคก่อนหรือภาคต่อของไซอิ๋วแห่งนี้จู่ๆ ก็อันตรธานหายไป เรื่องราวเหล่านี้จะต้องมีเหตุและผลเชื่อมโยงกันอย่างแน่นอน!

แต่ระดับของเรื่องราวเหล่านี้มันสูงส่งเกินไป

ทั้งกาลเวลา อวกาศ มิติ หรือแม้แต่สิ่งมีชีวิตระดับสูงสุดของโลกต่างมิติทั้งใบ สำหรับหนุ่มโอตาคุที่แค่หวังอยากจะเกษียณมาใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบสุขอย่างเขา คิดไปแล้วมันจะได้อะไรขึ้นมา

การขัดขืนของเขา ก็เป็นแค่การได้อยู่ติดบ้านอย่างมีความสุขต่อไปเท่านั้น

ไม่ว่าพายุจะโหมกระหน่ำมาจากทิศทางใด เขาก็จะขอหมกตัวอยู่แต่ในบ้านอย่างไม่สะทกสะท้าน

ยังไงซะ สิ่งใดก็ตามที่กำแพงต่างมิติสามารถสกัดกั้นไว้ได้ ก็ไม่มีทางทำอันตรายเขาได้ ส่วนสิ่งที่กำแพงต่างมิติไม่สามารถสกัดกั้นได้ ก็คงจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ระดับสุดยอดของโลกใบนี้ ถึงคนพวกนั้นจะอยากทำอะไร เขาก็ขัดขืนไม่ได้อยู่ดี สู้ปล่อยตัวปล่อยใจยอมรับมันซะก็สิ้นเรื่อง

แต่การที่งูแดงตัวน้อยได้รับพลังจากผู้ยิ่งใหญ่สักคน ทำให้มันมีพลัง ‘กัดทะลวงมิติ สังหารด้วยจิตมุ่งร้าย’ ที่สามารถทะลวงผ่านกำแพงต่างมิติ และข้ามผ่านทุกสรรพสิ่งระหว่างสองโลกได้แบบนี้ มันออกจะเกินไปหน่อยหรือเปล่า

นี่กรรมการลงมาเตะเองเลยใช่ไหม?

แน่นอนว่า อาจจะเป็นแค่หลินชงที่มโนไปเอง การทะลุมิติของเขาอาจจะเป็นแค่ความบังเอิญที่ ‘บั๊ก’ ก็ได้

งูแดงตัวน้อยก็แค่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศจนวิวัฒนาการความสามารถนี้ขึ้นมาได้เอง ซึ่งก็เป็นเพราะหลินชงเปิดไลฟ์สตรีมให้ชาวเน็ตนับแสนนับล้านคนรุม ‘สาปแช่ง’ มัน จนไปกระตุ้นพลังของไม้เทวะที่ซ่อนอยู่ในตัวมันให้ระเบิดออกมา

เพราะยังไงซะ เมื่อสองวันก่อนงูแดงตัวน้อยก็แทบจะถูกไลฟ์สตรีมทรมานจนตายอยู่แล้ว

แต่ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไร หลินชงก็รู้สึกได้ถึงภัยคุกคาม

เขาเริ่มศึกษาวิจัยอาวุธในมือ เครื่องยิงตาข่ายไฟฟ้าน่าจะใช้งานได้ดี แต่มันกลับใช้ไม่ได้ เพราะตราบใดที่หลินชงคิดจะเล็งไปที่งูแดงตัวน้อย และเกิดจิตสังหารขึ้นมา เขาก็จะถูกงูแดงตัวน้อย ‘กัดทะลวงมิติ’ ทันที

“โอ๊ย...! เชี่ยเอ๊ย!” หลินชงถูกกัดจนหน้ามืด ไม่สามารถเล็งเป้าได้

ความเจ็บปวดนี้เทียบไม่ได้เลยกับตอนที่ถูกพิษ ‘เหล็กในถอยม้า’ ของงูแดงตัวน้อยกัดเข้าจริงๆ พิษเหล็กในถอยม้าสามารถทำให้คนเจ็บปวดจนตาย และทำให้ปีศาจเจ็บปวดจนขนร่วงได้

แต่การกัดทะลวงมิติเป็นเพียงความเจ็บปวดที่ทำให้จิตใจสับสนไปชั่วขณะ คล้ายกับอาการปวดไมเกรนกำเริบเฉียบพลัน

“ในเมื่อเป็นแบบนี้...” หลินชงลูบหัวตัวเอง พลางชำเลืองมองงูแดงตัวน้อยที่กำลังขอเห็ดอยู่ด้านนอกกำแพงต่างมิติ เขารู้สึกว่าโครงการพัฒนาอาวุธรุ่นใหม่คงต้องเร่งมือหน่อยแล้ว ตอนนี้เขามีทั้งความสามารถและวัสดุพร้อมสำหรับสร้างอาวุธแบบนั้นแล้ว

ระเบิดเห็ดแบบจุดชนวนด้วยการสัมผัส!

หลักการทำงานก็คือจำลองทุ่นระเบิดแบบจุดชนวนด้วยการสัมผัส ซึ่งที่นิยมใช้กันมากที่สุดก็คือแบบเหยียบแล้วระเบิด กับแบบยกเท้าแล้วระเบิด

ในภาพยนตร์ส่วนใหญ่มักจะเห็นระเบิดแบบยกเท้าแล้วระเบิด อย่างเช่นฉากที่เครื่องบินขับไล่หัวโล้นตายในเรื่อง 《คิงส์แมน》 ภาคสอง จุดเด่นของระเบิดแบบยกเท้าแล้วระเบิดก็คือมันเอื้อต่อการแสดง ทำให้ตัวเอกมีเวลาได้สั่งเสียและแสดงความผูกพัน ก่อนจะยอมสละชีพอย่างกล้าหาญ

แต่ระเบิดแบบเหยียบแล้วระเบิดต่างหากคือเป้าหมายที่หลินชงต้องการจะสร้าง

เนื่องจากระเบิดเห็ดเป็นระเบิดที่จะทำงานเมื่อสัมผัสกับพลังวิญญาณอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องกลไกการจุดระเบิด เพียงแค่สร้างกล่องเหล็กขาวที่ทำงานแบบมีแรงกดทับแล้วเปิดก็พอแล้ว

กลไกนี้ง่ายมาก

ด้วยความช่วยเหลือจากเคล็ดวิชาหัตถ์สวรรค์และอินเทอร์เน็ต หลินชงใช้เวลาเพียงแค่วันเดียว ก็สามารถสร้างกล่องระเบิดเห็ดแบบจุดชนวนด้วยการสัมผัสได้สำเร็จ

จากนั้นก็ใช้เวลาอีกหนึ่งสัปดาห์ในการผลิตกล่องออกมาเกือบห้าสิบใบ และนำระเบิดเห็ดที่เคยใช้ฝึกเคล็ดวิชาหัตถ์สวรรค์ก่อนหน้านี้ บรรจุลงไปในกล่องทั้งหมด จนกลายเป็นระเบิดจุดชนวนด้วยการสัมผัสที่สมบูรณ์แบบ

นอกจากนี้ จากแรงบันดาลใจที่ได้รับจากตัวตนนิรนาม ภายในกล่องยังบรรจุตะปูเห็ดไว้อีกห้าสิบตัว เมื่อระเบิดทำงาน มันก็จะสร้างอานุภาพแบบเดียวกับทุ่นระเบิดกระโดดไทป์เอสของเยอรมัน

เมื่อถึงเวลานั้น พายุที่เต็มไปด้วยเศษตะปู จะพุ่งทะลวงกระดูกและกัดกร่อนหัวใจ รับรองว่าเจ้างูแดงตัวน้อยได้เจ็บปวดทรมานอย่างสาสมแน่

จากนั้น หลินชงก็ใช้โดรนขนแม่พิมพ์อาวุธเทพไปขุดหลุมบนกองหิมะ:

นั่นก็คือการให้โดรนห้อยแม่พิมพ์เห็ดยักษ์ทรงสี่เหลี่ยมที่มีขนาดเท่ากับระเบิดเห็ดไป

เมื่อแม่พิมพ์ได้รับพลังวิญญาณก็จะกลายเป็นอาวุธเทพ พออาวุธเทพแทงลงไปบนหิมะ ก็จะเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่ขึ้นมาทันที

โดรนจะห้อยระเบิดเห็ดไปวางลงในหลุม

และให้หุ่นยนต์ดูดฝุ่นทำหน้าที่ดันหิมะมากลบฝังเอาไว้

หลินชงใช้เวลาอีกห้าวัน ในการฝังระเบิดเห็ดแบบจุดชนวนด้วยการสัมผัสไว้ทั่วเปลือกหิมะหน้ากำแพงต่างมิติ

‘ค่ายกลทุ่นระเบิดแบบปูพรม’ เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ!

[จบแล้ว]