บทที่ 55 : ความประหลาดใจของฮาชิรามะ ซาโตรุคือสามีของซึนาเดะเหรอ?

บทที่ 55 : ความประหลาดใจของฮาชิรามะ ซาโตรุคือสามีของซึนาเดะเหรอ?

“เกือบลืมไปแล้วสิ ยังมีเจ้าเด็กตัวเหม็นสามคนนั้นแล้วก็กาอาระอีกสินะ” ซาโตรุมองผ่านตาทิพย์ เห็นทีมที่เจ็ดที่กำลังต่อสู้กับกาอาระในป่า

ไม่เป็นไรหรอก ปล่อยให้เด็กๆ ในทีมที่เจ็ดเล่นกับกาอาระก่อน

เขา ซาโตรุ เป็นผู้ใหญ่ที่ดีและมีความรับผิดชอบ เขาจะรังแกเด็กตัวเล็กๆ แบบนั้นได้ยังไงกัน?

“ยังสู้กันไม่จบอีกเหรอเนี่ย?” ซาโตรุชำเลืองมองตึกโฮคาเงะจากที่ไกลๆ และดูสถานการณ์การต่อสู้ภายในกำแพง

เมื่อเทียบกับโฮคาเงะรุ่นที่ 1 และโฮคาเงะรุ่นที่ 2 ที่ฟื้นคืนชีพโดยคาถาสัมภเวสีคืนชีพ ชายชราอย่างซารุโทบิก็ถูกไล่ต้อนอย่างต่อเนื่อง

ซาโตรุรู้เลยว่าฮิรุเซ็นนั้นไม่ได้ใช้กำลังทั้งหมดของเขา ดูเหมือนคงกำลังคิดอะไรในหัวอยู่สินะ บางทีเขาอาจจะยึดมั่นในความรักและความเอ็นดูที่มีต่อศิษย์รักของเขา

ฮิรุเซ็นสามารถเอาชนะโอโรจิมารุได้อยู่แล้ว แต่เขานั้นมีเมตตาอยู่ตลอด

ช่างโง่เง่าสุดๆ

“ตาเฒ่าซารุโทบิอุตส่าห์มีชีวิตอยู่มาจนถึงยุคนี้ แต่กลับไม่สามารถละทิ้งความคิดไร้เดียงสาจากอดีตได้”

“แก่ไปมากแล้วจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความแข็งแกร่งหรือเจตจำนง”

ซาโตรุไม่ได้วางแผนที่จะยื่นมือเข้าไปช่วย เพราะเห็นได้ชัดว่าฮิรุเซ็นมีพลังพอที่จะเอาชนะโอโรจิมารุ แต่ด้วยความไร้เดียงสาและความอ่อนแอ เขาจึงเมตตาโอโรจิมารุทุกครั้งไป

เขาไม่สนใจที่จะช่วยคนที่แข็งแกร่งแต่กลับทำตัวอ่อนแอหรอก

“ซื้อลูกชิ้นแล้วมาชมการแสดงดีกว่า” ซาโตรุหยิบกระเป๋าเงินกบออกมา เปิดกระเป๋าแล้วดูเงินในนั้น ก่อนจะพูดออกมาอย่างรังเกียจว่า "มีประมาณ 30,000 เท่านั้นเหรอ น้อยเกินไปแล้ว"

เอาเถอะ ยังไงมันก็เป็นเงินของนักเรียน

เขาคิดในใจพร้อมกับเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

เงินของเด็กๆ ก็ต้องให้ผู้ใหญ่ที่มีวินัยเป็นคนเก็บไว้สิ

ณ เวลานี้เอง ที่ยอดตึกโฮคาเงะ

ทางด้านป่าที่กว้างใหญ่ไพศาล

“อาจารย์ซารุโทบิ ดูหมู่บ้านที่ถูกทำลายสิ แล้วก็มองไปที่ตัวเองตอนนี้”

มือซีดๆ ของโอโรจิมารุผายมือชี้ออกไปที่หมู่บ้าน มีความเสียดสีในดวงตาสีทองซีดของเขา เขากล่าวด้วยเสียงแหบแห้งว่า "อาจารย์เคยถูกเรียกว่าสุดยอดนินจา แต่ตอนนี้กลับไม่สามารถปกป้องหมู่บ้านของตนเองได้ นับประสาอะไรกับการเอาชนะศัตรูกัน”

“ความชรามันน่ากลัวใช่ไหมล่ะ?”

"ฮ่าฮ่า.․. อาจารย์ซารุโทบิ ผมน่ะแซงหน้าอาจารย์ไปแล้ว" โอโรจิมารุฉีกเข้าไปที่ใบหน้าของเขา และหลังจากที่ผิวหนังถูกฉีกออกก็เผยให้เห็นใบหน้าของผู้หญิงคนหนึ่ง

“…โอโรจิมารุ...เธอ…” ฮิรุเซ็นได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาเอามือกุมหน้าท้องที่มีเลือดไหลออกมา มองใบหน้าคนตรงหน้าด้วยความตกตะลึง

เขาเองก็พอรู้เกี่ยวกับงานวิจัยของโอโรจิมารุ และตอนนี้ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะวิจัยสำเร็จแล้ว

"ขอโทษด้วยนะเจ้าลิง" ฮาชิรามะที่โดนคาถาสัมภเวสีคืนชีพ เตะเข้าไปที่ท้องของฮิรุเซ็นอย่างแรง

*ปั้ก*

ฮิรุเซ็นถูกเตะกระเด็นออกไป ร่างผอมแห้งของเขากลิ้งไปในอากาศและกระแทกต้นไม้ใหญ่อย่างแรง

เถาวัลย์เคลื่อนไหวได้ราวกับสิ่งมีชีวิต พันเข้ากับแขนขาของฮิรุเซ็นและตรึงเขาไว้กับลำต้นของต้นไม้

หลังจากกลับมาโดยคาถาสัมภเวสีคืนชีพ ผิวของโทบิรามะมีสีที่ซีดกว่าปกติและมีรอยแตกร้าวมากมายบนผิวหนังของเขา เขามองดูโอโรจิมารุอย่างเย็นชา

“เธอชื่อโอโรจิมารุใช่ไหม? อย่าใช้วิชาต้องห้ามที่ฉันพัฒนาขึ้นมาในทางที่ผิดสิ”

เขามีความรู้สึกคล้ายโดนละเมิดลิขสิทธิ์เป็นอย่างแรง จนถึงกับเน้นย้ำว่าเขาเป็นผู้เริ่มพัฒนาคาถาสัมภเวสีคืนชีพ

“โทบิรามะ อย่างที่ฉันเคยบอกไปก่อนหน้าไง อย่าค้นคว้าคาถาสัมภเวสีคืนชีพ” ฮาชิรามะถอนหายใจแล้วพูดว่า "เพราะคาถาสัมภเวสีคืนชีพของนาย ตอนนี้เราจึงเป็นศัตรูของหมู่บ้าน"

โทบิรามะกอดอกและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “คาถาสัมภเวสีคืนชีพนั้นจะมีแต่ผู้ใช้ที่ไร้เดียงสาเท่านั้นที่จะใช้มันไปในทางที่ผิด”

โอโรจิมารุเลียริมฝีปาก จ้องมองโฮคาเงะรุ่นที่ 1 และโฮคาเงะรุ่นที่ 2 ด้วยดวงตาที่ปรารถนายิ่ง

หลังจากกลับมาด้วยคาถาสัมภเวสีคืนชีพ พวกเขายังคงพอตระหนักรู้ได้ถึงอดีตและยังมีนิสัยคงเดิม

อาจจะเป็นเพราะคาถาสัมภเวสีคืนชีพอยู่ในช่วงทดลองอยู่หรือเปล่า?

ยิ่งไปกว่านั้น ความแข็งแกร่งของพวกเขาทั้งสอง ดูเหมือนจะเป็นเพียงแค่หนึ่งในห้าของช่วงที่พวกเขาแข็งแกร่งที่สุด

“ทำไมฉันไม่เห็นใครจากตระกูลอุจิวะเลย?” โทบิรามะมองออกไปนอกแผงกั้น เขาเห็นกลุ่มนินจาจำนวนมาก

ตระกูลอาบุราเมะ ตระกูลอินุซึกะ ตระกูลฮิวงะ และนินจาอีกมากมายที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

แต่ไม่มีตระกูลอุจิวะ

“ตระกูลอุจิวะถูกกำจัดไปแล้ว” โอโรจิมารุกล่าวด้วยความหงุดหงิด

“อุจิวะเป็นตระกูลที่ชั่วร้ายโดยเนื้อแท้ ควรถูกกำจัดให้สิ้นซาก” โทบิรามะหัวเราะเยาะ

เขาต้องการทำลายตระกูลอุจิวะก่อนที่เขาจะเสียชีวิตลง แต่ฮาชิรามะก็ยั้บยั้งมันไว้เสมอ

หลังจากฮาชิรามะเสียชีวิต ก่อนที่เขาจะจัดการกับอุจิวะ เขาก็ถูกคู่พี่น้องทองคำและเงินที่มีโจนินหัวกะทิจ้างวานวางแผนฆ่าเขา

ตอนนี้พอเขาได้รับรู้หลังจากที่เขาตายไปแล้วว่าตระกูลอุจิวะถูกกำจัดจนหมดสิ้น นั้นก็เป็นข่าวดีสำหรับเขามากเลยทีเดียว

ฮาชิรามะกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “โทบิรามะ เราตายไปแล้ว จงควรลดเรื่องความเกลียดชังของนายลงเถอะ!”

“โฮคาเงะรุ่นที่หนึ่ง โฮคาเงะรุ่นที่สอง หยุดคุยกันก่อนเถอะ” โอโรจิมารุเริ่มยกมือขึ้นมาประสานอินแล้วกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย “เมื่อก่อนพวกท่านเคยปกป้องหมู่บ้าน แต่ยามนี้ผมจะใช้พวกท่านทำลายทั้งหมู่บ้านซะ”

หลังจากโอโรจิมารุประสานอิน ฮาชิรามะและโทบิรามะก็เคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างแข็งกร้าว สจิสัมปชัญญะของพวกเขายังคงอยู่ แต่พวกเขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ

พวกเขากำลังถูกควบคุมโดยโอโรจิมารุ

“เจ้าลิง นายก็พอรู้จุดอ่อนของคาถาสัมภเวสีคืนชีพอยู่ใช่ไหม? ส่วนที่เหลือนายคงต้องจัดการเองแล้ว” โทบิรามะกล่าว

เขาเรียกชื่อฮิรุเซ็นว่าลิงมาโดยตลอด หลังจากตายไปก็ยังคงเรียกเหมือนเดิม

โทบิรามะและฮาชิรามะโจมตีฮิรุเซ็นพร้อมกัน

ด้วยคาถาไม้และคาถาน้ำอันทรงพลัง ฮิรุเซ็นก็ถูกกดดันอย่างต่อเนื่อง

“ไม่เอาน่า ตาแก่ซารุโทบิ” ซาโตรุนั่งอยู่บนกำแพง ถือจานลูกชิ้นสามสีไว้ในมือ ขณะที่กินลูกชิ้น เขาก็ดูสถานการณ์การการต่อสู้ด้านล่างไปด้วย

“ซาโตรุ!”

ใบหน้าของโอโรจิมารุเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาจ้องมองซาโตรุด้านบนอย่างระมัดระวัง...

ซาโตรุปรากฏตัวมา นั่นหมายความว่านินจาจากหมู่บ้านซึนะถูกกวาดล้างไปแล้ว

เขารู้ถึงความสามารถของซาโตรุดี เขาสามารถเข้าและออกจากทุกอย่างได้อย่างอิสระ

หากซาโตรุเข้าร่วมการต่อสู้ แผนจะล้มเหลวอย่างแน่นอน

“จุ๊จุ๊ ยัยสาวสองที่เหมือนศพเดินได้ ในที่สุดก็เปลี่ยนเพศไปแล้วสินะ” ซาโตรุมองไปที่โอโรจิมารุแล้วพูดว่า "สองคะแนนสำหรับหน้าตา และสองคะแนนสำหรับรูปร่าง"

ร่างปัจจุบันของโอโรจิมารุเป็นผู้หญิงที่มีใบหน้าดีขึ้นมาหน่อย ดังนั้นตอนนี้โอโรจิมารุจึงถือได้ว่าเป็นผู้หญิง

สิ่งที่ผู้หญิงมีกัน โอโรจิมารุก็มี

“ฮ่าฮ่า…มันก็แค่ภาชนะน่ะ” ดวงตางูสีทองซีดของโอโรจิมารุเต็มไปด้วยความโลภ เขาจ้องมองซาโตรุอย่างหลงใหล

ซาโตรุกินลูกชิ้นแล้วพูดว่า "หยุดวุ่นวายแล้วหาผู้ชายดีๆ สักคนมาแต่งงานเถอะ"

“ซาโตรุ เธอต่างหากที่เป็นคนควรหยุดวุ่นวายได้แล้ว!” ฮิรุเซ็นจ้องไปที่ซาโตรุขณะต้านการโจมตีของโฮคาเงะรุ่นที่ 1 และโฮคาเงะรุ่นที่ 2 ไปพร้อมกัน

โอโรจิมารุกำลังทำลายหมู่บ้าน แต่ซาโตรุกลับดูไม่สนใจอะไรเลย!

ฮาชิรามะที่กำลังโจมตีฮิรุเซ็นสัมผัสได้ถึงจักระของซาโตรุ เขาจ้องด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย

เด็กคนนี้ก็เป็นนินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะด้วยเหรอ?

จักระของเขา…มหาศาลมาก!

ที่สำคัญที่สุด นินจาที่ชื่อซาโตรุคนนี้กลับมีจักระคล้ายกับซึนาเดะมาก

“เธอชื่อซาโตรุเหรอ? เป็นอะไรกับซึนะ?” ฮาชิรามะถามขณะโจมตีฮิรุเซ็น

เขาเป็นปู่ของซึนาเดะ และจำเป็นต้องรู้เรื่องของซึนาเดะให้ได้

นินจาคนนี้ชื่อซาโตรุ เป็นลูกของซึนาเดะเหรอ?

ถ้าเป็นเรื่องจริง ก็แสดงว่าเขาเป็นปู่ทวดแล้ว!

โทบิรามะก็สับสนมากเช่นกัน เขาสามารถรับรู้ได้ว่าจักระของซาโตรุมีความคล้ายกับซึนาเดะมาก

"เป็นคำถามที่ดี" ซาโตรุชี้ไปที่ฮาชิรามะด้วยลูกชิ้นในมือ แล้วพูดพร้อมกับหัวเราะเบาๆ “ผมเป็นสามีของสึนะจัง และตอนนี้ก็จดทะเบียนสมรสกันแล้ว”

“แถมเรายังมีลูกตั้งห้าคนเลย”

ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นเข้าใจว่าซาโตรุกำลังล้อเล่น

แต่มีเพียงดวงตาของฮาชิรามะเท่านั้นที่เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ

ซาโตรุไม่ใช่ลูกของซึนาเดะหรอกเหรอ?

เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าซาโตรุจะเป็นสามีของซึนาเดะจริงๆ

จะมีคนเต็มใจแต่งงานกับหลานสาวของเขาที่ขี้เหล้า ชอบเล่นการพนัน และมีอารมณ์ฉุนเฉียวได้ยังไง?

แถมยัง...มีลูกถึงห้าคน!

โอ้พระเจ้า!

หลังจากที่อุจิวะถูกกำจัด ตระกูลเซ็นจูก็ขึ้นมาแทนที่!

ถ้ามาดาระรู้เรื่องนี้ ก็เกรงว่าเขาจะโกรธมากเลยใช่ไหม?