บทที่ 37 : ซาโตรุปลอมตัวเป็นนินจาสาว?

บทที่ 37 : ซาโตรุปลอมตัวเป็นนินจาสาว?

ในสถานที่ทดสอบข้อเขียนของจูนิน เกะนินทุกคนดูเหมือนจะยุ่งอยู่กับการเขียนคำตอบลงไป แต่แท้จริงแล้วพวกเขากำลังโกงข้อสอบด้วยความสามารถเฉพาะตัวของพวกเขาต่างหาก

คำถามสอบครั้งนี้อยู่นอกเหนือขอบเขตความเข้าใจของเกะนินทั่วไปโดยสิ้นเชิง เพราะคำถามนั้นเป็นความรู้ในระดับจูนิน

สถานการณ์ในตอนนี้ของผู้เข้าสอบมีเพียงไม่กี่คนกำลังเขียนคำตอบลงไปในกระดาษของตนเอง

ฮารุโนะซากุระ อุจิวะซาสึเกะ อุซึมากินารูโตะ นาราชิกามารุ และคิน นินจาสาวจากโอโตะงาคุเระ

หลายๆ คนในตอนนี้ต่างประหลาดใจเมื่อเห็นนารูโตะเขียนคำตอบด้วยสีหน้ามั่นใจ

กามั่วเหรอ?

นารูโตะ เด็กท้ายห้องคนนั้น ครั้งนี้เขาสามารถตอบคำถามยากๆ ของการสอบจูนินได้จริงเหรอ?

มันเป็นเรื่องจริงใช่ไหม?

หรือว่าแค่จะเขียนลวกๆ ส่งไป!

“อาจารย์ค่ะ ฉันทำเสร็จแล้ว” คิน นินจาสาวแห่งโอโตะงาคุเระ มองโมริโนะ อิบิกิเบาๆ และส่ายกระดาษข้อสอบในมือของเธอ

ทันทีที่ประโยคนี้ถูกพูดออกมา

ทุกคนในที่นั้นตกใจเล็กน้อย พวกเขาหันศีรษะไปมองที่ต้นทางเสียง

สิ่งที่ดึงดูดสายตานั้นคือนินจาสาวรูปร่างผอมเพรียวที่หน้าผากของเธอมีที่คาดหัวเป็นสัญลักษณ์จากโอโตะงาคุเระ

หลังจากเริ่มสอบได้เพียงนาทีเดียว นินจาสาวจากโอโตะงาคุเระก็ทำข้อสอบเสร็จแล้วเหรอ?

คนอื่นยังเขียนชื่อยังไม่เสร็จ แต่เธอเขียนคำตอบครบแล้วเนี่ยนะ?

แม้แต่ทีมที่เจ็ดก็ยังตกตะลึง พวกเขารู้เนื้อหาทั้งหมดของการสอบนี้เมื่อไม่กี่วันก่อน จึงสามารถทำข้อสอบได้อย่างรวดเร็ว

แต่พวกเขาเพิ่งเริ่มเขียน ทว่าคินผู้เป็นนินจาสาวจากโอโตะงาคุเระกลับสามารถทำข้อสอบได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?

เก่งอะไรขนาดนี้

อิบิกิซึ่งสวมเสื้อคลุมสีดำเดินเข้าไปหาคินโดยที่เอามือล้วงกระเป๋าไว้ และขู่ด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า "หากข้อสอบที่เขียนมานั้นผิด จะถูกคัดออกทันทีนะ"

“อย่าทำหน้าน่ากลัวแบบนั้นสิ เดี๋ยวก็โดนเสยเอาหรอก” คินส่ายกระดาษแล้วมองอิบิกิด้วยสีหน้าล้อเลียน

ซากุระเลิกคิ้วเล็กน้อย เธอมองคินที่นั่งอยู่แถวหลังด้วยสีหน้าสับสน

วิธีการพูดแบบนี้…อาจจะเป็น...

มันไม่น่าจะเป็นไปได้ใช่ไหม?

“อย่าพูดอะไรที่ไม่เกี่ยวข้องกับการสอบ” อิบิกิมองด้วยสายตาเย็นชาและหยิบกระดาษของคินขึ้นมาดูอย่างระมัดระวัง เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยหลังจากอ่านจบ

ถูกต้องทั้งหมด!

เกะนินแห่งโอโตะงาคุเระเก่งขนาดนี้เลยเหรอ?

เนื้อหาของข้อสอบนั้นเกือบจะอยู่เหนือขอบเขตของเกะนิน และมีจุดประสงค์คือเพื่อทดสอบความสามารถในการรวบรวมข่าวกรองและความสามารถในการตั้งสติทนต่อแรงกดดันของนักเรียน

นั่นคือการส่งเสริมให้เกะนินผู้เข้าสอบใช้วิธีการพิเศษเพื่อให้ทำข้อสอบให้เสร็จสมบูรณ์ด้วยการโกง ดังนั้นหน่วยลับนินจาหลายคนจึงถูกมอบหมายให้แฝงตัวอยู่ในหมู่เกะนิน

แต่ปัญหาก็คือ

หน่วยลับนินจาที่แฝงตัวเข้ามาทั้งหมดนั้น ยังไม่ได้เริ่มเขียนเลยสักข้อ

แต่ คิน นินจาสาวแห่งโอโตะงาคุเระ กลับเขียนเสร็จภายในหนึ่งนาที

และถูกต้องทั้งหมดด้วย

"รอเงียบๆ" อิบิกิหยิบกระดาษแล้วหันหลัง จากนั้นจึงเดินกลับไปที่แท่นด้านหน้า

“ทำหน้าเคร่งขรึมตลอดงี้ อยากขึ้นสวรรค์เร็วๆ หรือไงกัน?” คินไขว้ขา เอนตัวบนเก้าอี้ หยิบอมยิ้ม แกะมันออกแล้วโยนเข้าไปในปากของเธอและมองไปที่ด้านหลังของอิบิกิ

“เป็นไปได้ไหมว่าเธอจะเป็น…” อิบิกิขมวดคิ้ว และทันใดนั้นก็หันหน้าไปจ้องที่คิน

อมยิ้มแบบนี้ คำพูดแบบนี้ ความรู้สึกแบบนี้

คนนี้คือผู้ชายที่ชื่อ ยางิว ซาโตรุ ใช่ไหม?

ไม่เห็นปฏิกิริยาที่เกิดจากการแปลงร่างเลย เป็นไปได้ยังไงกัน?

เมื่อมีการเปลี่ยนร่างไป มันจะมีความผันผวนของจักระในร่างกาย แต่เหตุใดไม่มีจักระไหลเวียนบนร่างกายของนินจาสาวคนนี้เลย

เหมือนเป็นร่างกายจริงโดยไม่ได้ใช้การแปลงร่าง

แต่ปัญหาคือยังไงคนๆ นี้ก็คือซาโตรุแน่นอน!

พฤติกรรมของอิบิกิได้ดึงดูดความสนใจของผู้เข้าสอบเป็นอย่างมาก

"จุ๊ๆ " มือของเธอวางอยู่บนริมฝีปาก

เพื่อนที่มาจากโอโตะงาคุเระสองคนของคินก็มองด้วยความสับสนเช่นกัน

นี่คินจริงๆ ใช่ไหม?

แล้วทำไมพวกเขาถึงรู้สึกเหมือนเธอเป็นคนอื่นกัน มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

“ไม่มีอะไรหรอก ทำข้อสอบต่อไป ยังมีเวลาอีกสิบนาที” อิบิกิหยิบกระดาษแล้วหันหลัง จากนั้นจึงเดินกลับไปที่แท่น

ซาโตรุ ไอ้บ้านี้กลับใช้การแปลงร่างเพื่อสอบจูนิน

แต่ช่างเถอะ

ไม่จำเป็นที่จะต้องไปหาเรื่องกับคนแบบนี้

ให้ซาโตรุมันได้ใจหน่อย

คิน นินจาสาวแห่งโอโตะงาคุเระที่อยู่ที่นี่คือซาโตรุจริงๆ

ก่อนหน้านี้ซาโตรุกำลังเฝ้าชมอยู่ด้านนอก แต่เมื่อเขาพบว่านินจาสาวจากโอโตะงาคุเระมาสาย เขาก็มีความคิดหนึ่งและนึกเรื่องน่าสนุกขึ้นมาได้

ทำให้เธอสลบ จากนั้นก็ใช้การแปลงร่างขั้นสูงเพื่อปลอมตัวเป็นคินเข้าสู่สถานที่สอบจูนิน

เพราะเขาไม่มีอะไรให้ทำ ก็เลยคิดว่าจะแค่แอบเข้ามาเล่นสักพักหนึ่ง

ด้วยความสามารถของตาทิย์ที่มี ซาโตรุที่แปลงร่างเป็นคินจึงมองดูข้อสอบของเจ้าเด็กแสบทีมเจ็ดที่อยู่ตรงหน้าเขา เมื่อเขาเห็นกระดาษของนารูโตะ เขาก็รู้สึกตกใจเล็กน้อย

สมองของเด็กเก้าหางนี้มันเต็มไปด้วยอากาศหรือเปล่าเนี่ย?

แม้ว่าไอ้เจ้าเด็กเก้าหางจะทบทวนมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ไหงยังเขียนคำตอบทั้งหมดผิดทุกข้อได้กัน

คำตอบของคำถามแรกเขียนตอบในคำถามที่สอง และคำตอบของคำถามที่สอง เขียนตอบไว้ในคำถามที่สาม

ระดับสติปัญญาแบบนี้มัน…

ควรจะเลิกเป็นนินจาเถอะ

แค่ขยับนิ้วเล็กน้อย กระดาษของนารูโตะที่อยู่ห่างไกลก็หายไปในอากาศ จากนั้นกระดาษที่มีคำตอบถูกต้องทั้งหมดทุกข้อก็ปรากฏขึ้น

เพื่อให้เด็กน้อยเหล่านี้สามารถพึ่งพาตนเองได้โดยเร็วที่สุด ฉันคงต้องใช้วิธีการโกงกันสักครั้ง

ไม่มีใครสามารถสังเกตเห็นการเปลี่ยนกระดาษที่แยบยลนี้ได้เลย

"หา?" นารูโตะเกาแก้มของเขาอย่างงุนงงด้วยสีหน้าสับสน

ดูเหมือนว่ากระดาษเพิ่งจะหายไปเมื่อครู่จะปรากฏขึ้นอีกครั้งในทันที

มันต้องเป็นภาพลวงตาแน่ๆ

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า และผู้เข้าสอบเกือบทั้งหมดก็ทำข้อสอบเสร็จ

"ถึงเวลาแล้ว"

อิบิกิเอามือล้วงกระเป๋าแล้วมองผู้สมัครอย่างเฉยเมย แล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “หมายเลข 15 หมายเลข 18 หมายเลข 26 หมายเลข 34 หมายเลขที่ฉันเรียกชื่อพร้อมกับเพื่อนร่วมทีมของพวกเธอออกจากสนามสอบในทันที”

“ทำไม? พวกเราทำอะไรผิด!”

คนที่ถูกเรียกชื่อก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ลุกขึ้นและจ้องไปที่อิบิกิ