บทที่ 210 - ฆ่าไก่ยังไม่เร็วขนาดนี้เลย

บทที่ 210 - ฆ่าไก่ยังไม่เร็วขนาดนี้เลย

"ต้องให้ลูกพี่ใหญ่เฉินหมิงโชว์เทพสิถึงจะถูก!"

"ไม่รู้ว่าภาพข้างในเมื่อกี้จะดุเดือดเผ็ดมันส์ขนาดไหน อยากเห็นชะมัด!"

"นายลองไปถามพวกที่อยู่ในปากสัตว์ประหลาดทะเลดูสิ พวกมันต้องรู้แน่ๆ!"

"ฮ่าๆๆ พูดถูกเผงเลย!"

"น่าเสียดาย ที่พวกมันอ้าปากพูดไม่ได้แล้วน่ะสิ"

เมื่อได้ยินเสียงพูดคุยหัวเราะเฮฮาที่ดังมาจากทิศตะวันออกอย่างไม่คิดจะปิดบัง

บรรยากาศทางทิศเหนือและทิศใต้ก็ยิ่งอึมครึมลงไปอีก

เมื่อไม่นานมานี้เอง

พวกเขายังเป็นฝ่ายเยาะเย้ยคนของสมาพันธ์หัวเซี่ยอย่างสนุกปากอยู่เลย

แต่ผลปรากฏว่าอีกฝ่ายกลับได้พลโล่ระดับ C มาเป็นกำลังเสริม

แถมยังสามารถพลิกสถานการณ์ได้อีก

พวกเขาคิดไม่ออกเลยจริงๆ ว่าอาชีพระดับ C คนนี้ทำแบบนั้นได้ยังไง

บางทีคำตอบคงมีแต่ต้องไปถามพวกผู้เปลี่ยนอาชีพที่อยู่ในท้องสัตว์ประหลาดทะเลเท่านั้นแหละ

ไม่นานนัก

ภายใต้สายตาที่จับจ้องของทุกคน เฉินหมิงก็เหยียบแผ่นไม้กลับมาถึงเกาะ

เซี่ยชวนพยักหน้าให้เฉินหมิง

สำหรับผลลัพธ์นี้ เขาย่อมไม่รู้สึกแปลกใจเลย

ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาไม่เคยรู้สึกกังวลอะไรเลยสักนิด

ส่วนเผยจิ่วเกอ แม้จะรู้สึกประหลาดใจกับความเร็วในการจัดการเกาะปะการังทิศตะวันออกของเฉินหมิงอยู่บ้าง

แต่ก็ถือว่าอยู่ในความคาดหมาย

เมื่อขึ้นฝั่ง เฉินหมิงก็หันไปมองคนของแผนกชั้นเลิศที่เหลืออยู่

"มาห้าปาร์ตี้" เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

พอได้ยินประโยคนี้

คนของแผนกชั้นเลิศกลับรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

คำพูดของเฉินหมิงเมื่อเข้าหูพวกเขา มันก็มีความหมายไม่ต่างอะไรกับ:

ขอคนหน่อย เดี๋ยวฉันพาแบกเอง!

จนถึงตอนนี้ พวกเขาก็เพิ่งจะคิดออก ว่าทำไมเฉินหมิงถึงต้องเอามาห้าปาร์ตี้

นี่มันคือการหนามยอกต้องเอาหนามบ่งชัดๆ!

ทั้งสี่กองกำลังเคยปิดล้อมไม่ให้พวกเขายึดครองทางเข้ายังไง

ตอนนี้ เฉินหมิงก็จะพาพวกเขา ไปปิดล้อมกลับคืนอย่างนั้นแหละ!

ทิศตะวันออก ใต้ ตะวันตก เหนือ ทั้งสี่ทิศ

แบ่งกันไปก็ตกทิศละห้าปาร์ตี้พอดีไม่ใช่เหรอ?!

"ฉันไปเอง!"

"ฉันๆๆ!"

คนของแผนกชั้นเลิศฮึกเหิมกันสุดๆ

ความพ่ายแพ้เมื่อวาน ตอนนี้ถูกกวาดล้างไปจนหมดสิ้นแล้ว

ในเวลานี้ พวกเขาแค่อยากจะตามลูกพี่ใหญ่เฉินหมิงไป...

เพื่อไปดูให้เห็นกับตา ว่าอีกฝ่ายสามารถยึดทางเข้าเกาะปะการังมาได้อย่างง่ายดายขนาดนั้นได้ยังไง

"นายไปเองอะไรกัน เล่ามันต้องตาฉันแล้วเว้ย!"

"นายสิตด รอบนี้ตามคิวมันต้องตาฉันแล้ว!"

"อย่าเถียงกันเลย ให้ฉันไปเถอะ..."

กลุ่มคนถึงกับเถียงกันหน้าดำหน้าแดง ว่าใครจะได้ขึ้นเรือไปเกาะปะการังพร้อมกับเฉินหมิงในรอบที่สอง

บนเกาะ

เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหวทางฝั่งสมาพันธ์หัวเซี่ยทิศตะวันออก

สีหน้าของคนในทิศอื่นๆ ก็ดูไม่ค่อยจะสู้ดีนัก

พวกเขาย่อมเข้าใจเจตนาของเฉินหมิงแล้วเหมือนกัน

ไม่นานนัก

ห้าปาร์ตี้ก็ตามเฉินหมิงมาที่ริมฝั่ง

และทิศทางที่เรือดันเจี้ยนหันหัวไป ก็คือเกาะปะการังทางทิศใต้

เป็นไปตามที่พวกเขาเดาไว้ไม่มีผิด

จุดประสงค์ของเฉินหมิง ก็คือการยึดครองเกาะปะการังทั้งสี่ทิศ ตะวันออก ใต้ ตะวันตก เหนือ ให้หมด

ส่วนสมาพันธ์ศาสนจักรที่ไม่ได้มุ่งเป้ามาที่พวกเขา ก็หนีไม่พ้นเหมือนกัน

คิดว่ายืนดูเฉยๆ แล้วจะรอดงั้นเหรอ?

ยืนดูเฉยๆ ก็ต้องซวยไปด้วย!

ถ้าจะพูดด้วยคำพูดของเผ่าหมิงไห่ นี่แหละคือการแข่งขัน

เมื่อมีความแข็งแกร่งอย่างแท้จริง ย่อมอยากจะทำอะไรก็ทำได้ตามใจชอบ...

ก็แหม มีตั้งสี่ทิศ จะให้ยึดแค่สามทิศมันจะไปสนุกอะไรล่ะ

สู้ยึดมันให้หมดเลยดีกว่า!

และเป้าหมายแรกที่จะถูกเชือด ก็คือเกาะปะการังทิศใต้ของสมาพันธ์วอโค่วกับเผ่าคนแคระดำ

"ฟู่..."

เรือแล่นแหวกผืนน้ำอันเงียบสงบ มุ่งตรงไปยังเขตหมอกหนาทึบ

สัตว์ประหลาดทะเลรอบๆ ถูกกันไว้ด้วยพลังมิติ ได้แต่ว่ายวนรอบเรือด้วยความร้อนรน

แต่ก็อีกไม่นานหรอก เดี๋ยวพวกมันก็จะได้อิ่มหนำสำราญแล้ว

บนเกาะด้านหลัง

คนของสมาพันธ์วอโค่วกับเผ่าคนแคระดำทำได้แค่มองดูเรือแล่นเข้าไปในเขตน่านน้ำทิศใต้ของพวกเขาตาปริบๆ โดยไม่สามารถทำอะไรได้เลย

ราวกับสามีไร้น้ำยาที่ได้แต่เบิกตามองดู

......

ปุ! ปุ!

ท่ามกลางหมอกหนา ร่างหลายร่างร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าราวกับห่าฝน

ตกลงไปในทะเล

ฝูงสัตว์ประหลาดทะเลแตกตื่นขึ้นมาทันที และเริ่มแย่งชิงอาหารมื้อใหญ่เหล่านี้

ในครั้งนี้

ความเร็วในการแตกพ่ายของเกาะปะการังทิศใต้

กลับรวดเร็วยิ่งกว่าเกาะปะการังทิศตะวันออกเสียอีก

สิริรวมแล้ว กินเวลาไม่ถึง 3 นาทีด้วยซ้ำ

"เป็นไปได้ยังไง?!"

"นี่มันตายเกลี้ยงหมดแล้วงั้นเหรอ?"

เมื่อเห็นผู้เปลี่ยนอาชีพฝั่งตัวเองค่อยๆ ร่วงหล่นไป คนของสมาพันธ์วอโค่วกับเผ่าคนแคระดำก็เบิกตาโพลงด้วยความโกรธแค้นจนแทบจะฉีกขาด

บนเกาะปะการังทิศใต้ มีคนของพวกเขารวมกันตั้ง 100 กว่าคนเลยนะ

แม้จะเหมือนกับสมาพันธ์หัวเซี่ย ที่พวกนี้ไม่ได้เป็นกำลังหลักในรุ่นปัจจุบันทั้งหมด

แต่นี่ก็เป็นอัจฉริยะที่พวกเขาทุ่มเทปั้นมาอย่างยากลำบากเชียวนะ!

แต่ละคน ล้วนเป็นหยาดเหงื่อแรงงานที่พวกเขาฝากความหวังเอาไว้

ต่อให้เป็นการฆ่าไก่...

มันก็ไม่น่าจะเร็วขนาดนี้สิ!

อัจฉริยะผู้เปลี่ยนอาชีพของพวกเขา มันกระจอกยิ่งกว่าไก่เสียอีกงั้นเหรอ?

......

หลังจากจัดการเกาะปะการังทิศใต้เสร็จ

เฉินหมิงก็ยังคงเหยียบแผ่นไม้กระดานเรือแตกๆ ลอยกลับมาเหมือนเดิม

ท่าทางไม่ได้ดูเหมือนเพิ่งจะผ่านการต่อสู้ครั้งใหญ่มาเลยสักนิด

เมื่อกลับมาถึงเกาะอีกครั้ง

"มาห้าปาร์ตี้" เขาเอ่ยปากสั่ง

คนของแผนกชั้นเลิศแต่ละคนหน้าแดงก่ำ เต้นแร้งเต้นกาด้วยความตื่นเต้น

"ลูกพี่ใหญ่เฉินหมิง นายมันเทพเจ้าชัดๆ!"

"แม่งเอ๊ย รอบนี้ต้องตาฉันแล้ว!"

"ฉันอยากจะเห็นจริงๆ ว่าลูกพี่ทำได้ยังไง"

"พี่ครับ ผมขอร้องล่ะ พาผมไปด้วยเถอะ!"

ในวินาทีนี้

ในใจของทุกคนมีเพียงความคิดเดียว...

นั่นก็คือการได้เห็นกับตา ว่าเฉินหมิงทำมันสำเร็จได้ยังไง