ตอนที่ 60: การดูแลเป็นพิเศษสำหรับแกะ!

ตอนที่ 60: การดูแลเป็นพิเศษสำหรับแกะ!

ในช่วงเวลานี้ คะแนนความนิยมรายวันของเจียงเฟิงอยู่ที่ประมาณ 900,000 คะแนน

ตอนนี้เขากลายเป็นเน็ตไอดอลหน้าใหม่ที่มีผู้ติดตามนับล้านคน และคุณภาพของผู้ติดตามของเขาก็สูงมาก มีความภักดีต่อช่องสูง

ชาวเน็ตหลายคนคุ้นเคยกับสัตว์ตัวเล็ก ๆ ในไร่ปศุสัตว์เป็นอย่างดี

สัตว์ที่โด่งดังที่สุดในหมู่พวกมันก็คือลูกหมูจอมแหกคอกนั่นเอง

ลูกหมูตัวนี้กลายเป็นตัวละครขาประจำที่บล็อกเกอร์สายโซเชียลหลายคนมักจะเอาไปตัดต่อวิดีโอ

ชาวเน็ตตั้งชื่อให้มันว่า “เปปป้า”

“วันนี้เปปป้าแหกคอกหนีอีกไหม?” กลายเป็นคำถามแรกที่หลายคนพิมพ์ถามเมื่อเข้ามาในห้องไลฟ์สด

เจียงเฟิงเริ่มชินกับความแสบของมันแล้ว

บางครั้งพอกลับมาจากการต้อนแกะและเห็นเปปป้าปรากฏตัวอยู่ในลานบ้าน เจียงเฟิงก็ขี้เกียจเกินกว่าจะไปสนใจมัน

อย่างไรก็ตาม บางครั้งเขาก็จะวิ่งไล่กวดลูกหมูสีชมพูตัวนี้สักสองสามก้าวเพื่อแกล้งให้มันตกใจ

ทุกครั้งที่ลูกหมูสีชมพูเห็นเจียงเฟิงวิ่งเข้ามาหา มันก็จะรีบวิ่งหนีอย่างลนลาน แต่พอรู้ว่าเจียงเฟิงไม่ได้ตามมาจริง ๆ มันก็จะวิ่งกลับมาอีกครั้งในเวลาไม่นาน

เมื่อเห็นดังนั้น ชาวเน็ตก็อดหัวเราะไม่ได้และพากันแซวว่า:

“เจ้าของไร่ คุณนี่มันเกินไปแล้วนะ!”

“อย่ารังแกเปปป้าของฉันนะ!”

“เปปป้าน่ารักจัง เนื้อของมันต้องอร่อยมากแน่ ๆ!”

“รอคอยวันที่เปปป้าจะหนีพ้นจากเงื้อมมือของเจ้าของไร่อยู่นะ”

ช่วงนี้เริ่มเข้าสู่ต้นฤดูใบไม้ร่วง ลมเริ่มพัดเอาความเย็นสบายมาด้วย

ท้องฟ้ามืดครึ้มมาหลายวันแล้ว พยากรณ์อากาศบอกว่าจะมีฝนตกเป็นหย่อม ๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าฝนจะตกลงมาที่ไร่ปศุสัตว์เหมาเติงตอนไหน

ช่วงสองสามวันนี้ เจียงเฟิงเลยปล่อยวัวและแกะให้กินหญ้าอยู่แค่รอบ ๆ นอกเขตไร่ปศุสัตว์เท่านั้น

วิธีต้อนสัตว์แบบนี้ง่ายมาก แค่เปิดคอกวัวและคอกแกะ แล้วปล่อยให้พวกมันเดินออกไปก็พอ

ข้างนอกไร่ปศุสัตว์ก็มีหญ้าเหมือนกัน ถึงแม้จะไม่เขียวชอุ่มเท่าหญ้าในส่วนลึกของทุ่งหญ้า แต่มันก็มากพอให้วัวและแกะกินอิ่มได้

“พวกแกสองตัวเฝ้าอยู่ตรงนี้นะ อย่าให้แกะเข้ามากินต้นกล้าในแปลงผักล่ะ”

เจียงเฟิงยืนอยู่ข้างแปลงเกษตร มองดูต้นกล้าผักที่กำลังเติบโต แล้วสั่งการบอร์เดอร์ คอลลี่ ทั้งสองตัว

ไหลฟู่และไหลไฉต่างก็กระดิกหางอย่างตื่นเต้น

พวกมันยืนเฝ้าอยู่ข้างแปลงเกษตร และแกะตัวไหนที่เดินเข้ามาใกล้โดยไม่รู้ประสีประสา ก็จะถูกบอร์เดอร์ คอลลี่ ขู่ให้วิ่งหนีไปทันที

จากนั้นเจียงเฟิงก็เดินมาที่ลานบ้าน ซึ่งเป็นที่ตั้งของบ้านโกลเด้น รีทรีฟเวอร์และบ้านแมวส้ม

เขาเข้าไปเช็คอาการของโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ก่อน แล้วค่อยไปเช็คอาการของแมวส้ม

โกลเด้น รีทรีฟเวอร์หวังหวังและแมวส้มต่างก็ “ตั้งท้อง” ทั้งคู่ และใกล้จะคลอดเต็มทีแล้ว

“โกลเด้น รีทรีฟเวอร์กับแมวส้มของผมใกล้จะคลอดแล้วครับ ดูเหมือนกำหนดคลอดของพวกมันจะห่างกันแค่ไม่กี่วันเอง”

“จากที่ดูนิสัยของหวังหวังและแมวส้มแล้ว...”

“หลังจากคลอดลูก พวกมันคงไม่ค่อยชอบเลี้ยงลูกตัวเองเท่าไหร่หรอกครับ เผลอ ๆ อาจจะเอามาโยนให้ผมเลี้ยงแทนทั้งคู่เลยก็ได้”

“แค่คิดก็ปวดหัวแล้วครับ”

เจียงเฟิงพอจะนึกภาพชีวิตที่มี “หมาแมวเต็มบ้าน” ออกเลย และเขาก็เริ่มจะปวดหัวขึ้นมาจริง ๆ แล้วล่ะครับ

ช่วงนี้โกลเด้น รีทรีฟเวอร์เอาแต่หมกตัวอยู่ในบ้านไม่ออกมาข้างนอกเลย และแมวส้มก็เหมือนกัน

ชาวเน็ตต่างก็ตื่นเต้นกันใหญ่เมื่อเห็นพวกมัน

“เจ้าของไร่ ฉันขอจองโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ตัวนึงนะ!”

“ฉันขอจองแมวลายสลิด!”

“ถ้าคุณดูแลพวกมันไม่ไหว ก็ยกให้ฉันดูแลแทนสิ!”

“ฉันเหมาหมดเลย!”

สาวกทาสแมวและทาสหมาต่างก็เข้ามาคอมเมนต์กันรัว ๆ

เมื่อเห็นคอมเมนต์ เจียงเฟิงก็ยิ้มบาง ๆ แล้วตอบว่า:

“หมาแมวพวกนี้ผมไม่แจกและไม่ขายหรอกครับ ตอนนี้ในไร่ปศุสัตว์มีหมาแมวน้อยเกินไป ผมคงต้องเก็บไว้เลี้ยงเองทั้งหมดครับ”

“ในอนาคตมันจะได้ครึกครื้นขึ้นด้วย”

ขณะที่พูด เขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ แล้วเดินตรงไปที่เล้าไก่

ภายในเล้าไก่ ลูกพี่แมวนอนอยู่ตรงจุดที่แม่ไก่เคยใช้นอนฟักไข่ มันนอนหรี่ตาและกอดฝูงลูกไก่สีเหลืองขนฟูฟ่องไว้ในอ้อมแขน

แม่ไก่มองดูมันจากด้านข้างด้วยความรู้สึกงุนงงปนอยากรู้อยากเห็น

แมวตัวนี้สิงอยู่ที่นี่มาตลอด จนมันเริ่มจะสงสัยแล้วว่าลูกไก่พวกนี้เกิดมาจากแมวลายสลิดหรือเปล่าเนี่ย

“ดูคุณพ่อตัวดีสิครับ ภรรยาตัวเองกำลังท้องแก่ใกล้คลอดแท้ ๆ แต่ดันมาขลุกอยู่แต่ในเล้าไก่ทั้งวัน”

เจียงเฟิงเห็นลูกพี่แมวกำลังฟินจัด เลยอดบ่นอย่างเอ็นดูไม่ได้

คำพูดของเขาทำเอาชาวเน็ตฮากระจาย

“ฮ่าฮ่าฮ่า คนกับแมวนี่เหมือนกันเป๊ะเลยนะ!”

“ฉันสงสัยว่าเจ้าของไร่กำลังแอบแซะใครอยู่หรือเปล่าเนี่ย!”

“นี่มัน ‘ซ่องไก่’ ของแท้เลย!”

“แมวส้มตัวเดียวกอดลูกไก่สีเหลืองตั้งหกตัวพร้อมกัน แบบนี้เรียกว่า ‘เหมาหก’ ได้ไหมเนี่ย?!”

“แม่เจ้า เหมาหก! ถ้าเป็นเรื่องจริง พวกนายรับไหวไหมล่ะพี่น้อง?”

“ถ้ารับไม่ไหว ก็ใช้มือสิวะ!”

คอมเมนต์เต็มไปด้วยการหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน

ลูกพี่แมวหรี่ตาลง ฟังเสียงลูกไก่ร้องเจี๊ยบ ๆ สัมผัสความอบอุ่นในอ้อมแขน รู้สึกฟินสุด ๆ ไปเลย

พอเห็นเจียงเฟิง มันก็ยังทำหน้านิ่งไม่สนโลก

เจียงเฟิงก็ไม่รู้จะทำยังไงกับมันดี เลยปล่อยมันไป

ช่วงบ่ายวันนั้น หลังจากที่ท้องฟ้ามืดครึ้มมาหลายวัน ในที่สุดเม็ดฝนก็เริ่มโปรยปรายลงมา

พนักงานในไร่ปศุสัตว์รีบต้อนวัวและแกะกลับเข้าคอก

ในช่วงสองสามวันข้างหน้านี้ ไร่ปศุสัตว์จะงดต้อนฝูงสัตว์ออกไปกินหญ้าชั่วคราว

“ฝนตกแล้วครับ เราต้องดูแลไร่ปศุสัตว์ให้ดีเป็นพิเศษเลยล่ะ”

“พออุณหภูมิลดลง แกะบางตัวก็จะป่วย เป็นหวัดนิดหน่อยอะไรทำนองนั้นแหละครับ”

“สำหรับแกะที่ป่วย ทางไร่ปศุสัตว์จะให้การดูแลเป็นพิเศษครับ”

เจียงเฟิงมองดูวัวและแกะที่เพิ่งกลับมา แล้วก็อธิบายให้ชาวเน็ตในไลฟ์สดฟัง

“ดูแลเป็นพิเศษเหรอ?”

ชาวเน็ตเริ่มสนใจขึ้นมาทันที

ไม่มีใครชอบฟังเรื่องสัตว์ป่วยหรอก โดยเฉพาะวัวและแกะที่น่ารักขนาดนี้

ถ้าพวกมันได้รับการดูแลอย่างเหมาะสมก็คงจะดีไม่น้อยเลยล่ะ

“แกะที่เป็นหวัดจะได้รับการดูแลเป็นพิเศษยังไงเหรอคะ?”

“จะมีสัตวแพทย์มาตรวจและสั่งยาให้พวกมันไหม?!”

“มีคอกแกะแยกไว้สำหรับรักษาแกะป่วยโดยเฉพาะหรือเปล่า?”

“เจ้าของไร่เป็นคนจิตใจดีจริง ๆ ด้วย!”

เมื่อเห็นคอมเมนต์ของทุกคน คิ้วของเจียงเฟิงก็ขมวดเข้าหากันด้วยความสับสนเล็กน้อย

เขายิ้มแล้วตอบว่า:

“การดูแลเป็นพิเศษหมายถึงการปลดปล่อยพวกมันครับ อาจจะเป็นการฝังแบบประดาน้ำหรือฌาปนกิจ”

“นั่นก็คือ ไม่เอาไปต้มก็เอาไปย่างนั่นแหละครับ”

“ด้วยวิธีนี้ จะช่วยลดความสูญเสียให้เหลือน้อยที่สุดครับ”

คำพูดของเจียงเฟิงดังผ่านไลฟ์สด

เมื่อได้ยินเขาพูด รอยยิ้มที่เป็นมิตรบนใบหน้าของชาวเน็ตก็ค่อย ๆ จางหายไปและแข็งค้างอยู่แบบนั้น

ทุกคนรู้สึกเหมือนมีฝูงอัลปาก้านับหมื่นตัววิ่งพล่านอยู่ในใจ

“เจ้าของไร่ คุณมันปีศาจชัด ๆ!”

“ฝังแบบประดาน้ำ ฌาปนกิจ มีแต่คุณนี่แหละที่คิดได้!”

“แกะป่วย: ขอบคุณมากเลยนะ!”

“ทำไมปากอุณหภูมิ 37 องศาถึงได้พ่นคำพูดที่เย็นชาขนาดนี้ออกมาได้ล่ะ?!”

“แกะออกจะน่ารัก ทำไมคุณถึงทำใจกินมันลงล่ะ? ฉันแค่อยากจะถามว่า... คุณช่วยเก็บขาแกะไว้ให้ฉันสักข้างได้ไหม?!”

“เจ้าของไร่พูดถูกแล้ว คืนนี้ฉันจะไปปลดปล่อยเนื้อแกะเสียบไม้สัก 20 ไม้!”

“ฉันก็จะไปปลดปล่อยเนื้อแกะกระดูกสันหลังหม้อไฟเหมือนกัน!”

“ทุกคนคือพระโพธิสัตว์เดินดินจริง ๆ น่าประทับใจมาก!”

คอมเมนต์หลั่งไหลเข้ามาไม่หยุด

ในความเป็นจริง ไร่ปศุสัตว์ก็ต้องมีการเชือดแกะอยู่เสมอ และแน่นอนว่าแกะที่ค่อนข้างอ่อนแอก็จะถูกเชือดก่อน

ถึงแม้นักเลี้ยงสัตว์จะมีความผูกพันกับแกะของพวกเขา แต่ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป และแกะที่ถึงวัยก็ต้องขายออกไปอยู่ดี

พออากาศเริ่มหนาว นักเลี้ยงสัตว์หลายคนก็จะขายแกะส่วนหนึ่งออกไป เพื่อลดการใช้อาหารในฤดูหนาวและลดความเสี่ยงในการเลี้ยงสัตว์ลง ซึ่งถือเป็นการรักษาผลกำไรของพวกเขาไว้นั่นเอง

จากนั้น ในฤดูใบไม้ผลิปีหน้า พวกเขาก็จะซื้อลูกแกะมาเพิ่มและเลี้ยงต่อไป

เจียงเฟิงมีไร่ปศุสัตว์เป็นของตัวเอง และยังเป็นไร่ปศุสัตว์ที่ผลิตหญ้าแห้งได้ดีที่สุดในประเทศอีกด้วย เขาเลยไม่ต้องกังวลเรื่องฤดูหนาวเลยแม้แต่น้อย เขาจึงวางแผนที่จะขายแกะเนื้อตัวเต็มวัยบางส่วนออกไป และซื้อลูกแกะมาเพิ่มเพื่อขยายฝูงแกะให้ใหญ่ขึ้น

“ปีหน้าผมกะว่าจะเช่าทุ่งหญ้าเพิ่มอีกสัก 20,000 หมู่ครับ ตอนนี้ก็กำลังเจรจากับทางไร่ปศุสัตว์เหมาเติงอยู่ที่นี่แหละครับ”

“พื้นที่ทุ่งหญ้าตรงนี้หญ้าขึ้นดีมาก ราคาก็เลยสูงกว่าปกติ เราเลยต้องเจรจากันให้ดีหน่อย”

“วัวกับแกะไม่ควรเลี้ยงรวมกันครับ วัวจะเลือกกินหญ้าเก่งกว่า เพราะงั้นการที่ผมมีวัวแค่ไม่กี่ร้อยตัวมันเลยยังไม่พอครับ”

“ปีหน้า ผมวางแผนจะแบ่งพื้นที่ออกเป็นสองส่วนครับ ทุ่งหญ้า 20,000 หมู่สำหรับเลี้ยงแกะ และอีก 10,000 หมู่สำหรับเลี้ยงวัว แล้วก็จะเลี้ยงพวกอูฐกับม้าเพิ่มด้วย”

“ขนาดของไร่ก็จะใหญ่กว่าตอนนี้ประมาณสามเท่าเลยครับ”

เขายังคงพูดต่อไปด้วยสีหน้าที่ดูเรียบเฉย เยือกเย็น และดูเหมือนจะมีความขี้เกียจแฝงอยู่ตามปกติ

ตอนนี้ไร่ปศุสัตว์ยังไม่ค่อยมีกำไรเท่าไหร่ ถึงแม้ทรัพย์สินในรูปแบบของวัวและแกะจะเพิ่มขึ้น แต่เขาเพิ่งขายออกไปแค่ส่วนน้อยนิดเท่านั้น เงินสดที่ได้มาจริง ๆ ก็เลยยังไม่เยอะเท่าไหร่

อย่างไรก็ตาม งานเสริมอย่างการไลฟ์สดของเจียงเฟิงกลับทำเงินให้เขาได้มหาศาลเลยล่ะ

เงินก้อนนี้ทำให้เขามีความมั่นใจมากพอที่จะไปเช่าทุ่งหญ้าที่ใหญ่กว่าเดิมได้

ทุ่งหญ้า 10,000 หมู่มันยังไม่พอหรอก

เขาอยากเป็นเจ้าของทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่ไพศาลกว่านี้

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดต่างก็อิจฉากันตาร้อนผ่าวอีกครั้ง

บางคนก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาว่า:

“เจ้าของไร่รวยล้นฟ้าของจริง!”

“ฉันสงสัยว่าเธอกำลังแอบแซะเจ้าของไร่อยู่นะ หลักฐานมันมัดตัวแน่นหนาเลยล่ะ!”

“กล้าดียังไง! แกกล้าแช่งเจ้าของไร่เหรอ รนหาที่ตายชัด ๆ!”

“นั่นไม่ใช่เจ้าของไร่ซะหน่อย นั่นมันพี่ชายแท้ ๆ ต่างพ่อต่างแม่ของฉันต่างหากล่ะ!”