บทที่ 60 พบพารอส

บทที่ 60 พบพารอส

“มนุษย์รึ?” ในขณะที่ไป๋เซี่ยมองเห็นเดนิส อีกฝ่ายก็ค้นพบเขาเช่นกัน

อย่างไรเสียก็เป็นเผ่ามังกรวารี มหาสมุทรเปรียบเสมือนอาณาเขตของพวกมัน สิ่งแปลกปลอมใดๆ ที่บุกรุกเข้ามาล้วนถูกสัมผัสได้อย่างชัดเจน

“สวัสดีขอรับ” เพราะมีข้อมูลจากโจตานีล ไป๋เซี่ยจึงไม่หลบเลี่ยงที่จะติดต่อกับร่างแยกสัตว์เทพเผ่ามังกรเหล่านี้

เดิมทีเดนิสเพียงแค่พักผ่อนอยู่ที่ก้นทะเล การนอนหลับเป็นสิ่งที่มังกรทุกตนชื่นชอบ ทว่าเมื่อไป๋เซี่ยเข้าใกล้นางก็ตื่นขึ้น นางชูหัวมังกรขนาดมหึมามองเขา “เจ้ามนุษย์คนนี้น่าสนใจนัก ถึงกับครอบครองพรสวรรค์มังกรท่องของเผ่ามังกรวารีของข้า เจ้าตั้งใจจะมาท้าประลองข้าอย่างนั้นรึ?”

ไป๋เซี่ยส่ายหน้า และไม่ปิดบัง: “ข้าต้องการตามหาร่างแยกของพารอส เพียงแค่ผ่านมาทางนี้เท่านั้นขอรับ”

“เจ้าจะท้าประลองท่านพารอสรึ?” เดนิสเบิกตากว้างมองเขา ราวกับจะมองให้ทะลุไปถึงกระดูก “เจ้ากำลังเล่าเรื่องตลกให้ข้าฟังอยู่หรือไง? ในน้ำนี้แม้แต่ข้าเจ้ายังไม่แน่ว่าจะชนะได้เลย เจ้าแน่ใจนะว่าจะไปท้าประลองท่านพารอส? เจ้าจะถูกฆ่าตายในพริบตาตั้งแต่การปะทะครั้งแรกเลยล่ะ”

เดนิสเป็นมังกรเพศเมีย เสียงที่นางเปล่งออกมาจึงใสกระจ่างราวกับเด็กสาว ทว่าน้ำเสียงที่เยาะเย้ยนั้นกลับไม่ได้ปิดบังเลยสักนิด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะนางหยิ่งทะนงเกินไปหรือเป็นคนตรงไปตรงมากันแน่

“หืม?” ไป๋เซี่ยไม่ได้ติดใจเรื่องเล็กน้อยนี้ สิ่งที่เขาสนใจมากกว่าคือคำพูดของเดนิส 'ที่บอกว่าในน้ำแม้แต่ข้านางยังไม่แน่ว่าจะชนะได้ หมายความว่า... หรือว่า...'

เขานึกขึ้นได้ทันที สาเหตุที่ร่างแยกราชันย์มังกรวายุหิมะของพารอสมีคุณสมบัติ MAX ทั้งหมดเป็นเพราะเขาอยู่ในดินแดนหนาวเหน็บสุดขั้ว หรือก็คือความแข็งแกร่งของเผ่ามังกรจะได้รับการหนุนนำจากสภาพแวดล้อม เช่นนั้นเผ่ามังกรวารีเมื่ออยู่ในน้ำพลังต่อสู้ย่อมต้องเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลแน่นอน

เมื่อตระหนักได้เช่นนี้ ไป๋เซี่ยจึงรีบตรวจสอบทักษะของเดนิสอย่างละเอียด และเขาก็พบจุดพิรุธจริงๆ

กายเทพมังกรวารี: หลังจากเผ่ามังกรวารีผ่านทัณฑ์เทพ สายเลือดมังกรภายในร่างจะยิ่งบริสุทธิ์ ในสภาวะการต่อสู้ฟื้นฟูเลือด 5% ต่อวินาที หลังจากหลุดจากการต่อสู้ 5 วินาทีจะฟื้นฟูเลือด 50% ต่อวินาที ในสภาพแวดล้อมที่มีธาตุน้ำอุดมสมบูรณ์ คุณสมบัติทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว และความสามารถในการฟื้นฟูในสภาวะการต่อสู้จะไม่ได้รับผลกระทบ

มิน่าล่ะ ทั้งที่ระดับของนางต่ำกว่าโจตานีลถึง 10 ระดับ แต่เลือดกลับเท่ากัน ที่แท้ก็เพราะมีการเสริมพลังจากสภาพแวดล้อมในน้ำนี่เอง มังกรธาตุมีข้อได้เปรียบที่สวรรค์ประทานให้เหนือกว่ามังกรเผ่าอื่นในด้านนี้จริงๆ

ความสามารถในการฟื้นฟูในสภาวะการต่อสู้ไม่ได้รับผลกระทบ หมายความว่าตอนนี้เดนิสฟื้นเลือดได้วินาทีละ 15 ล้านแต้ม เพียง 2 วินาทีเลือดที่หมดหลอดก็กลับมาเต็มได้ทันที เรียกได้ว่าเป็นร่างอมตะไปครึ่งหนึ่งแล้ว

'แบบนี้จะสู้ยังไง? เกิดบั๊กหรือเปล่าเนี่ย? ตั้งค่าแบบนี้ข้าจะทำภารกิจสำเร็จได้หรือ?' แม้ไป๋เซี่ยจะคาดการณ์ไว้แล้วว่า การจะได้รับอาชีพลับระดับตำนานคงไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เขาก็ไม่นึกเลยว่าจะต้องมาเจอกับสถานการณ์ที่เกือบจะไร้ทางแก้เช่นนี้

จริงอยู่ คุณสมบัติของเดนิสในตอนนี้ไป๋เซี่ยยังพอจะรับมือได้บ้าง แต่พารอสเป็นถึงสัตว์อสูรเหนือเทพ ร่างแยกของเขาต้องเป็นระดับลอร์ดเลเวล 30 แน่นอน เลือดต้องมากกว่าเดนิสเป็นกองอยู่แล้ว อีกทั้งพลังโจมตีล่ะ หากเพิ่มเป็นเท่าตัวในน้ำ ไป๋เซี่ยที่มีหน้าต่างคุณสมบัติในตอนนี้คงทนรับได้ไม่กี่ครั้งแน่นอน

'ใจเย็นไว้ เกมไม่มีทางตั้งค่าให้เป็นทางตันแบบนี้ มันต้องมีวิธีแน่ๆ สรุปคือ ต้องหาร่างแยกของพารอสให้เจอก่อน แล้วดูคุณสมบัติของเขาค่อยว่ากัน' ความสามารถในการปรับอารมณ์ของไป๋เซี่ยนั้นสูงมาก วินาทีก่อนยังตกใจ แต่วินาทีต่อมาก็กลับมาสงบนิ่งได้ทันที

เขากลับเป็นฝ่ายหลอกถามข้อมูลจากเดนิสแทน “ท่านบอกว่าในน้ำข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของท่าน และยิ่งไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพารอส นั่นหมายความว่า ตอนนี้พารอสก็อยู่ในน้ำเหมือนกับท่านใช่ไหมขอรับ?”

ร่างต้นของร่างแยกตรงหน้านี้คาดว่าจิตใจคงยังไม่โตเต็มที่ คำพูดคำจาจึงไม่รอบคอบเหมือนโจตานีล จนถูกไป๋เซี่ยจับจุดอ่อนได้ในทันที

“ว้าย!” เดนิสที่เพิ่งรู้ตัวว่าหลุดปากส่งเสียงร้องตกใจราวกับเด็กสาว “เจ้ารู้ได้อย่างไร? ไม่ใช่เดนิสนะ เดนิสไม่ได้บอกเจ้านะ เจ้าเดาเอาเองต่างหาก! เดนิสไม่ผิดนะ!”

พูดจบ นางก็ทำตัวราวกับปลาไหล มุดหัวลงไปในพื้นทรายใต้ทะเล ราวกับว่าขอเพียงมองไม่เห็นไป๋เซี่ย ความผิดที่นางก่อไว้ก็จะมลายหายไป

“หึๆ” เมื่อเห็นนางน่าสนใจเช่นนี้ ไป๋เซี่ยจึงอดไม่ได้ที่จะแกล้งนาง แสร้งทำเป็นพูดเสียงดังว่า “ไอ้หยา ข้าเกือบจะลืมไปเลย พวกท่านห้ามบอกข้อมูลตำแหน่งของร่างแยกตนอื่นนี่นา แบบนี้จะทำอย่างไรดีนะ ไว้ข้าหาร่างแยกของพารอสเจอแล้วค่อยไปถามเขาดูแล้วกัน”

“อย่าทำแบบนั้นนะ!” เดนิสรีบดึงหัวออกมาทันที มังกรเขาข้างหนึ่งกวาดจนเกิดกระแสน้ำวนใต้ทะเล ไป๋เซี่ยต้องสะบัดหางอย่างแรงถึงจะทรงตัวไว้ได้

“เจ้าอย่าไปบอกท่านพารอสเลยนะ ได้โปรด” เสียงของเดนิสฟังดูเหมือนเด็กสาววัยสิบสามสิบสี่ที่กำลังออดอ้อน ช่างชวนให้ใจละลายนัก น่าเสียดายที่หัวมังกรสีฟ้าขนาดมหึมานั้นทำให้ไป๋เซี่ยเกิดอารมณ์ร่วมไม่ได้เลยสักนิด

“ท่านแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ไหม?” เขาลองถามดู

“ได้สิ แต่ทำไมล่ะ?” เดนิสชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ

แต่นางก็เริ่มการแปลงกาย แสงสว่างสายหนึ่งห่อหุ้มร่างมังกรยาวกว่ายี่สิบเมตรไว้ และหดเล็กลงอย่างรวดเร็วจนเหลือเพียงหนึ่งเมตรสี่สิบ จากมังกรยักษ์ที่เต็มไปด้วยเกล็ด พริบตาเดียวกลับกลายเป็นโลลิตัวน้อยในชุดกระโปรงสีฟ้า ผิวพรรณขาวนวลน่ารัก ลักษณะเด่นของเผ่ามังกรที่เหลืออยู่บนร่างมีเพียงเขาเดี่ยวที่อยู่บนหน้าผากเท่านั้น

“เผ่ามังกรของพวกท่านชอบแปลงร่างเป็นเด็กกันหรือไง?” ไป๋เซี่ยรู้สึกจนใจ “พารอสก็ชอบทำตัวเด็ก แปลงร่างเป็นเด็กน้อย ท่านเองก็เอาด้วยรึ?”

“เจ้าพูดเรื่องอะไรน่ะ? ข้าไม่ได้ใช้วิชามายานะ” เดนิสเห็นชัดว่าเข้าใจความหมายของเขาผิด “รูปลักษณ์หลังจากแปลงกายของเผ่ามังกรเราจะแปรผันตามอายุ ข้ายังไม่โตเต็มวัย หากเทียบกับอายุของมนุษย์อย่างพวกเจ้าก็น่าจะประมาณ 14 ถึง 16 ปี ย่อมต้องเป็นรูปลักษณ์ในตอนนี้ ส่วนท่านพารอสนั่นเป็นข้อยกเว้น พลังของเขาแข็งแกร่งจนเมินเฉยกฎข้อนี้ไปแล้ว”

“ยังไม่โตเต็มวัยรึ?” ไป๋เซี่ยมองนางด้วยความประหลาดใจ “ยังไม่โตเต็มวัยก็เป็นสัตว์เทพแล้ว? หรือว่าความจริงแล้วท่านคืออัจฉริยะของเผ่ามังกร?”

“แน่นอนอยู่แล้ว! คุณหนูผู้นี้คืออัจฉริยะในรอบหมื่นปีของเผ่ามังกร!” เดนิสเชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ พร้อมกับเอาหน้าอกที่ราบเรียบประดุจแผ่นกระดานซักผ้าสู้หน้าไป๋เซี่ย

“ก็ได้ ท่านคืออัจฉริยะ ท่านช่างเก่งกาจจริงๆ” ไป๋เซี่ยปลอบนางราวกับปลอบเด็กตามสัญชาตญาณ มือของเขาก็ยื่นไปลูบหัวนางโดยไม่รู้ตัว และถือโอกาสลูบเขาเดี่ยวของนางไปทีหนึ่งด้วย

“เจ้าทำอะไรน่ะ!” นึกไม่ถึงว่าเดนิสจะมีปฏิกิริยาตอบโต้ที่รุนแรงมาก นางผลักไป๋เซี่ยออกทันทีแล้วกุมเขาของตนเองไว้ ใบหน้าแดงก่ำจ้องเขม็งมาที่เขา

“เอ๊ะ? ข้าทำอะไรผิดรึ?” ไป๋เซี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นท่าทางของนาง เขาก็พลันนึกถึงนิยายน้ำเน่าที่เคยอ่าน จึงลองถามดู “อย่าบอกนะว่า เผ่ามังกรของพวกท่านถ้าถูกลูบเขาแล้วต้องแต่งงานกับอีกฝ่าย เรื่องนี้ข้าไม่เชื่อหรอกนะ เขาของพวกท่านเหมือนหอกยาวปานนั้น ใช้เป็นอาวุธยังได้เลย”

“เขาของร่างต้นย่อมไม่นับ” เดนิสทำปากยื่น แล้วกล่าวว่า “แต่หลังจากแปลงเป็นมนุษย์ เขาคือส่วนที่สงวนไว้ ห้ามลูบส่งเดช ยังดีที่นี่เป็นเพียงร่างแยก หากเจ้ากล้าลูบเขาร่างต้นของข้าล่ะก็ คอยดูเถอะข้าจะฆ่าเจ้า!”

“เอ่อ... ก็ได้ ถึงกับไม่มีตัวเลือกแต่งงานกับข้าสินะ?” ไป๋เซี่ยกลอกตา เขานึกว่าจะได้เป็นอัศวินมังกรในอีกความหมายหนึ่งเสียแล้ว

พอลองคิดดูดีๆ เดนิสเองก็นับว่าเป็น “แม่นางน้อยเผ่ามังกร” ได้เหมือนกันนะ!

“แต่ง... แต่งงานกับเจ้า!!! ข้า... ข้าไม่เอาหรอก! เจ้ามนุษย์ตัวจ้อย หากเจ้ากล้าไปอยู่ต่อหน้าร่างต้นของข้า ข้าจะพ่นลมหายใจมังกรวารีใส่เจ้าให้ตายไปเลย! ไม่ได้ขู่นะ!”

“…… ขอถามหน่อย ร่างต้นของท่านระดับเท่าไหร่?”

“ระดับ 69 มีอะไร?”

“ไม่มีอะไร” ไป๋เซี่ยล้มเลิกความคิดที่จะจับเดนิสมาเป็นสัตว์เลี้ยงทันที ระดับ 69 เชียวนะ! โลลินางนี้ไม่ได้โกหกจริงๆ นางแค่พ่นน้ำลายใส่ทีเดียวไป๋เซี่ยก็คงตายแล้ว

“เอาล่ะ ไม่คุยกับท่านแล้ว ข้าต้องไปหาพารอสก่อน ท่านบอกได้ไหมว่าพารอสอยู่ทางทิศไหน?”

เดนิสทำปากยื่น สะบัดหน้าหนีไม่สนใจเขา

“วางใจเถอะ ข้าไม่ไปฟ้องเขาหรอก ท่านไม่ต้องกลัว” ไป๋เซี่ยพยายามหว่านล้อม ราวกับลุงพิลึกที่หลอกให้โลลิกินไส้กรอก

“ใคร... ใครกลัวกัน หึ!” แม้จะพูดเช่นนั้น แต่มือน้อยๆ ที่คอยบิดชายกระโปรงอยู่กลับทรยศนาง

ไป๋เซี่ยครุ่นคิด แล้วตัดสินใจใช้วิธีที่รุนแรงขึ้น เขาชี้มือไปทิศทางหนึ่งส่งๆ แล้วเอ่ยกับเดนิสว่า: “ข้ารู้แล้ว พารอสอยู่ทางด้านนั้นสินะ?”

เดนิสเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลน

ไป๋เซี่ยจึงรีบเปลี่ยนทิศทางทันที: “ไอ้หยา เมื่อกี้ข้าพูดผิด ต้องเป็นทางนี้ถึงจะถูก!”

“ทางนี้……”

“ทางนี้……”

“ทางนี้……”

ในที่สุด สีหน้าของโลลิคน้อยก็เปลี่ยนไปวูบหนึ่ง แม้จะรีบเก็บอาการอย่างรวดเร็ว แต่ไป๋เซี่ยก็ยังเผยรอยยิ้มที่แผนการสำเร็จออกมา

“ขอบคุณท่านมาก ไว้มีวาสนาค่อยพบกันใหม่” พูดจบ เขาก็ว่ายน้ำไปในทิศทางที่ถูกต้องทันที ทิ้งให้เดนิสยืนอึ้งอยู่กับที่

เนิ่นนานผ่านไป เสียงมังกรคำรามด้วยความโกรธแค้นดังมาจากใต้ทะเลตื้น “เจ้ามนุษย์เน่าเหม็น เจ้ากล้าหลอกข้า!!!”

ทว่าในยามนี้ ไป๋เซี่ยได้ว่ายไปไกลแล้ว “ช่างเป็นแม่นางน้อยเผ่ามังกรที่บื้อแต่น่ารักจริงๆ”

เมื่อมีทิศทางที่แน่นอน เขาก็ไม่สับสนอีกต่อไป เขาว่ายน้ำไปต่อเนื่องกว่า 10 ชั่วโมง ในที่สุดเขาก็พบเป้าหมายของตนเองที่ก้นทะเลลึก

นั่นคือมังกรยักษ์สีฟ้าใสยาวห้าสิบเมตรตนหนึ่ง มันกำลังหมอบนอนอยู่ในเปลือกหอยมุกที่มีขนาดใหญ่จนเกินจริง เนื้อข้างในเปลือกหอยถูกควักออกไปนานแล้ว เปลือกหอยนี้จึงเปรียบเสมือนแท่นนอนของมังกรตนนี้

ร่างแยกราชันย์มังกรวายุหิมะ (พารอส), ระดับ 30 มอนสเตอร์ระดับลอร์ด

ร่างแยกของสัตว์อสูรเหนือเทพราชันย์มังกรวายุหิมะพารอส เป็นสาขาย่อยของเผ่ามังกรวารี เชี่ยวชาญเวทมนตร์สายน้ำแข็ง

HP: 100,000,000

อิทธิฤทธิ์พรสวรรค์: กลิ่นมังกรขั้นราชันย์

ทักษะ: กายเทพมังกรเหมันต์, มนตราภาษามังกรธาตุน้ำ, ลมหายใจมังกร……

จุดอ่อน: เกล็ดย้อน

'มารดามัน! เลือดตั้ง 100 ล้านนี่มันเท่ากับสัตว์มารระดับสูงระดับ 60 เลยนะ!' ไป๋เซี่ยขยี้ตาตัวเอง พบว่าตนเองไม่ได้มองผิด หลังเลข 1 มีเลข 0 ตามมา 8 ตัวจริงๆ

พารอสผู้นี้ ต่อให้จะเป็นสัตว์อสูรเหนือเทพก็ไม่น่าจะทำเกินไปขนาดนี้นะ!

ทว่าเมื่อได้เห็นคุณสมบัติของกายเทพมังกรเหมันต์ เขาก็ถึงกับหมดคำพูดโดยสิ้นเชิง

กายเทพมังกรเหมันต์: ในฐานะสาขาย่อยของเผ่ามังกรวารี มังกรเหมันต์ครอบครองความสามารถทั้งหมดของเผ่ามังกรวารี ในสภาวะการต่อสู้ฟื้นฟูเลือด 5% ต่อวินาที หลังจากหลุดจากการต่อสู้ 5 วินาทีจะฟื้นฟูเลือด 50% ต่อวินาที ในสภาพแวดล้อมที่มีธาตุน้ำและธาตุน้ำแข็งอุดมสมบูรณ์ คุณสมบัติทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ความเร็วในการฟื้นฟูเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว และความสามารถในการฟื้นฟูในสภาวะการต่อสู้จะไม่ได้รับผลกระทบ