ตอนที่ 7 รังยุงแวมไพร์และพืชกลายพันธ์

ตอนที่ 7 รังยุงแวมไพร์และพืชกลายพันธ์

ในวันต่อมา

จำนวนของทหารเอลฟ์ภายใต้การนำของ หลิน ยี่ เพิ่มขึ้นเป็น 120 คน

เมื่อคืน เหล่าทหารเอลฟ์ได้สังหารมอนสเตอร์อันเดดที่ใกล้กับจัตุรัสกลางและเก็บคริสตัลเวทมนตร์เอาไว้ และถูกใช้โดยหลิน ยี่ เพื่อฝึกฝนทหารเอลฟ์ตัวใหม่

นอกจากการฝึกทหารแล้ว

หลิน ยี่ ยังได้อัญเชิญเอลฟ์นับ 100 คนออกมาจากต้นไม้แห่งชีวิต

เป้าหมายของเขาในวันนี้คือฝึกฝนเอลฟ์ทั้ง 100 คนให้เป็นทหารเอลฟ์

เมื่อถึงเวลานั้น จำนวนทหารเอลฟ์ภายใต้กองกำลังของเขาก็จะมีเกิน 200 คน

ในตอนเช้าเหล่าทหารเอลฟ์ได้ออกไปล่ามอนสเตอร์

ทหารเอลฟ์ 100 คน ถูกแบ่งออกเป็น 10 กลุ่มโดยหลิน ยี่ แต่ละกลุ่มประกอบไปด้วยนักดาบเอลฟ์ 4 คนและนักธนูเอลฟ์ 7 คน

เป็นการผสานกันของการโจมตีใกล้และไกล

ในระดับไม่สูงนัก

เพียงแค่ระวังให้มากก็พอที่จะจัดการกับมอนสเตอร์ที่ซ่อนอยู่ในซากปรักหักพังได้

หลิน ยี่ เองก็ออกเดินทางเช่นกัน

พื้นที่ล่ามอนสเตอร์ของเขาในวันนี้ ยังคงเป็นป่าที่ไม่ได้สำรวจเมื่อวานนี้

มันมีมอนสเตอร์มากมายอยู่ภายในป่า ฝูงยุงแวมไพร์ที่โจมตีเขาเมื่อวานก็มาจากป่าแห่งนี้ด้วยเช่นกัน หลิน ยี่ วางแผนที่จะค้นหารังของมันและทำลายมันให้สิ้นซาก

ด้วยตัวเขาที่เป็นนักเวทย์ไฟ เขาชอบล่ามอนสเตอร์ที่มีจำนวนมากแต่มีพลังป้องกันที่อ่อนแอ

เมื่อเผาจนหมดมันก็จะกลายเป็นโชคลาภก้อนใหญ่

ก่อนที่จะออกจากดินแดน หลิน ยี่ ยังได้มอบหมายงานให้กับเหล่าเอลฟ์ที่เพิ่งเกิดใหม่ ซึ่งก็คือการขุดต้นไม้โบราณที่เติบโตในซากปรักหักพัง

เมื่อจำนวนของทหารเอลฟ์ที่ได้รับการฝึกฝนเพิ่มมากขึ้น เอลฟ์แรกเกิดเหล่านี้ก็ได้รับการฝึกฝนมากขึ้นเรื่อยๆ

หลิน ยี่ ยังคิดที่จะสร้างบ้านให้กับพวกเขาด้วย

เขาไม่สามารถนอนในที่โล่งได้ตลอดไป

วิธีรวบรวมทรัพยากรของเอลฟ์นั่นแปลกประหลาดมาก

พวกมันจะรวมเป็นกลุ่ม 3-5 ตัว หมุนวนไปรอบๆต้นไม้ ต้นไม้ที่เป็นเป้าหมายก็จะหายไปอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่มองเห็นด้วยตาเปล่า เหลือเพียงตอไม้เรียบๆ

เมื่อรวบรวมได้เพียงพอแล้ว เอลฟ์เหล่านั้นก็ลอยกลับไปยังดินแดนของเขาโดยอัตโนมัติ

จากนั้น ด้วยสกิลที่เหมือนกับเรียกสิ่งของออกมาจากความว่างเปล่า ไม้ที่ถูกตัดเสร็จแล้ว ก็ถูกอัญเชิญ ออกมาจากอากาศ

หลังจากนั้นไม่นาน ไม้จำนวนมากก็ถูกเรียงซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยในจัตุรัส

"ไม่เลวเลยจริงๆ"

หลิน ยี่ อดไม่ได้ที่จะชื่นชม

.....

ท่ามกลางป่าหนาทึบ

เปลวเพลิงลุกโชนปกคลุมทุกสิ่งรอบตัวเขา

ต้นไม้โบราณที่สูงหลายร้อนเมตรถูกเผาไหม้ด้วยเปลวเพลิงอันร้อนแรง

หลิน ยี่ ค่อนข้างคาดหวังในสิ่งที่เขาทำ

จุดประสงค์ของเขาคือการล่ามอนสเตอร์ที่ซ่อนอยู่ในป่าเท่านั้น ดังนั้นตราบเท่าที่เป้าหมายถูกกำจัดออกไป เขาจึงเริ่มควบคุมเปลวเพลิงที่กำลังลุกไหม้

ต้นไม้โบราณภายในป่าสามารถนำมาใช้สร้างบ้านพักอาศัยได้ในอนาคต

พื้นที่ป่าแห่งนี้มีขนาดใหญ่มาก

มันมีมอนสเตอร์หลากหลายประเภทซ่อนตัวอยู่

หลิน ยี่ เริ่มต้นจากพื้นที่ทางต้นใต้ของป่า ขั้นแรกก็คือกวาดล้างมอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณรอบนอก จากนั้นก็ค่อยๆ เข้าไปยังส่วนลึก

เมื่อถึงตอนเที่ยง เขาก็สังหารมอนสเตอร์ไปแล้วมากกว่า 2000 ตัว ในจำนวนเหล่านั้นมีมอนสเตอร์หลาย 10 ตัวที่มีระดับเกิน 5

หลิน ยี่ ดูความคืบหน้าของภารกิจ

เขาสังหารไปเกือบ 200 ตัวแล้ว

แน่นอนว่ามันไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น แต่เป็นฝีมือของกองทัพเอลฟ์ทั้งหมดเช่นกัน

"ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นมาไม่น้อยเลย"

"ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป ข้าน่าจะสามารถทำภารกิจล่ามอนสเตอร์และปลดล๊อกพระราชวังเทพประทานได้ในช้า" หลิน ยี่ พึมพำกับตัวเองขณะที่เขาหยิบผลไม้ป่าและเนื้อสัตว์ 2 3 ชิ้นขึ้นมากิน ก่อนจะออกไปล่ามอนสเตอร์ต่อ

พูดถึงเรื่องกิน...

กองทัพเอลฟ์ก็ต้องกินเช่นกัน

แต่เหล่าเอลฟ์จะกินเฉพาะพืชพรรณพวกเขาไม่กินเนื้อสัตว์

ผลไม้และน้ำผึ้งถือเป็นของโปรดสำหรับเหล่าเอลฟ์

แน่นอนว่าไม่รวม หลิน ยี่ แม้ว่าตอนนี้เขาจะกลายเป็นเอลฟ์ แต่เขาไม่สามารถเปลี่ยนนิสัยการกินเนื้อสัตว์ได้ เขารู้สึกได้อยู่เสมอว่าเพียงแต่กินผลไม้ป่ายังคงไม่เพียงพอ

ปัญหาด้านอาหารของเหล่าเอลฟ์ได้รับการแก้ไขชั่วคราว

แต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่

มันมีผลไม้จำนวนมากเติบโตขึ้นในซากปรักหักพัง

เพราะสถานที่แห่งนี้เองก็เป็นซากปรักหักพังของเมืองเอลฟ์โบราณ

ผลไม้หลายชนิดเติบโตมาโดยผ่านไปเป็นระยะเวลาหลายร้อยหลายพันปี มันไม่เพียงอุดมสมบูรณ์เท่านั้น แต่ยังอร่อยมากอีกด้วย

ในช่วงเวลาสั้นๆ หลิน ยี่ ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับอาหารของเหล่าเอลฟ์

.....

ภารกิจล่ามอนสเตอร์ของ หลิน ยี่ ราบรื่นเป็นอย่างมาก

ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในฐานะนักเวทย์ขั้นสูงระดับ 8 บวกกับพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ของเอลฟ์สุริยัน รวมถึงไม้กายสิทธิ์ในมือของเขา ทำให้ไม่มีมอนสเตอร์ตัวใดในป่านี้สามารถต่อกรกับเขาได้

มอนสเตอร์ระดับสูงที่เขาพบโดยบังเอิญก้ถูกหอกเพลิงของเขาสังหารในทันที

เขาไม่รู้ว่าเขาล่ามานานแค่ไหน

ในที่สุด หลิน ยี่ ก็ได้ยินเสียงหึ่งๆ ที่คุ้นเคย

มันคือเสียงของยุงแวมไพร์จำนวนมากที่กระพือปีก

หลิน ยี่ ไล่ตามเสียงนั้นไป ไม่นานก็พบรังของยุงแวมไพร์ บนต้นไม้โบราณที่มีความสูงอย่างน้อย 200 เมตร มีรังยุงสีดำขนาดใหญ่ห้อยอยู่บนกิ่งของต้นไม้ต้นนั้น

รังถูกล้อมรอบด้วยฝูงยุงแวมไพร์อย่างหน่าแน่น

คาดว่ามีไม่ต่ำกว่าหมื่น

"หลังจากจัดการฝูงยุงแวมไพร์เหล่านี้แล้ว ระดับของข้าจะต้องทะลวงระดับ 9 ได้อย่างแน่นอน!"

หลิน ยี่ มีความสุขมาก แต่เขาไม่ได้เร่งรีบ

เพราะการที่ฝูงยุงแวมไพร์มารวมตัวกันที่ต้นไม้โบราณนั้นแปลกมาก กิ่งของต้นไม้โบราณนั้นแกว่งอย่างช้าๆ

ณ จุดศูนย์กลางที่ต้นไม้โบราณนั้นอยู่ มีกองกระดูกจำนวนมากทับซ้อนกันหลายร้อยเมตร

หลิน ยี่ สัมผัสได้ถึงความผันผวนของพลังเวทมนตร์ในต้นไม้โบราณ

"นี่มัน พืชกลายพันธ์!!"

"แถมมันยังมีระดับถึงระดับ 9!!"

เมื่อเทียบกับเหล่ามอนสเตอร์ พืชกลายพันธ์นั้นหาได้ยากกว่ามาก แม้จะในระดับเดียวกัน ความแข็งแกร่งของพืชกลายพันธ์ทั่วไปก็ยังสูงกว่ามอนสเตอร์

พลังในร่างกายของมันนั้นเกินกว่ามอนสเตอร์ ทั่วไป ไปมาก

โดยเฉพาะพืชกลายพันธ์ขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าเขา มันมีพลังเวทมนตร์ที่ทรงพลังมาก

หลิน ยี่ ไม่ได้ทำอะไรบุ่มบ่าม เขากำลังประเมินว่าเขาสามารถจัดการกับพืชกลายพันธ์นี้ได้ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขาได้หรือไม่ ส่วนยุงแวมไพร์พวกนั้น เขาไม่ได้ใส่ใจมันมากนัก

เจ้ายิงบอลไฟใส่มอนสเตอร์ระดับต่ำและฝูงยังแวมไพร์

แต่ในตอนนั้นเอง...

หลิน ยี่ ก็ได้ยินเสียงเลือนลาง

มันเป็นเสียงที่แผ่วเบา ฟังดูไม่ชัดเจนนัก

เขาเพ่งกระแสจิตออกไป ทันใดนั้นเสียงก็ชัดเจนขึ้น

"เจ้าเอลฟ์ นี้คืออาณาเขตของข้านายท่านต้นไม้ผู้นี้ เจ้ารีบถอยไปซะ ไม่เช่นนั้นนายท่านต้นไม้ผู้นี้จะจัดการเจ้า"

"มันเป็นต้นไม้ปิศาจ"

หัวใจของ หลิน ยี่ เต้นแรง

ราวกับเป็นการตอบสนองหลิน ยี่ ต้นไม้กลายพันธ์ที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตรก็เหวี่ยงกิ่งมันออกมา

หลิน ยี่ ใช้กระแสจิตสื่อสารกับมันในทันที "ซากปรักหักพังทั้งหมดเป็นดินแดนของเผ่าเอลฟ์ของข้า เจ้าที่แอบเข้ามาในดินแดนของข้า กลับกล้าพูดเช่นนี้งั้นเหรอ? เจ้าคิดว่าเผ่าเอลฟ์ของข้ารังแกได้ง่ายๆงั้นเหรอ?"

พืชเวทมนตร์ตอบกลับ "พวกเจ้าเผ่าเอลฟ์ไม่สามารถครองดินแดนนี้ได้อีกต่อไป"

"ตอนนี้ข้าเป็นเจ้าแห่งดินแดนนี้แล้ว"

หลิน ยี่ ถือไม้กายสิทธิ์ในมือยิงบอลไฟขนาดใหญ่ที่มีรัศมีกว่า 2 เมตรทันที

เขาวางแผนที่จะทดสอบความแข็งแกร่งของพืชกลายพันธ์ตัวนี้

อย่างไรก็ตาม พวกเขาอยู่ห่างกันตั้งหลายร้อยเมตร ดังนั้นหากเขาไม่แข็งแกร่งพอ เขาจะรีบล่าถอยไปทันที