บทที่ 25 หรือว่าไอ้เด็กนี่จะซ่อนความแข็งแกร่งเอาไว้ได้ลึกล้ำขนาดนี้เชียว...

"ขอแค่ชนะได้ จะใช้วิธีไหนก็ไม่สำคัญหรอก"

ลู่สิงเทียนไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย ก่อนจะเสริมว่า "แต่พ่อได้ยินมาว่าการสอบปฏิบัติห้ามใช้อุปกรณ์ช่วยเหลือภายนอก แกห้ามแหกกฎเด็ดขาดนะไอ้ลูกชาย"

"ผมไม่ทำแน่นอนครับ!"

ลู่เสี่ยวไป๋รีบรับปาก

ขืนเขาแหกกฎ หนานกงหลิงต้องปรับผลสอบของเขาเป็นโมฆะแน่ๆ และเขาก็จะชวดตำแหน่งที่หนึ่งไปโดยปริยาย

"ตราบใดที่แกไม่แหกกฎ อย่างอื่นก็ไม่มีปัญหา"

ลู่สิงเทียนยิ้มแล้วพูดว่า "งั้นพ่อจะรอฟังข่าวดีจากแกก็แล้วกัน"

พูดจบเขาก็ตัดการเชื่อมต่อ เห็นได้ชัดว่าตั้งใจจะพักผ่อน

"ขนาดพ่อยังตกลง งั้นก็ไม่มีปัญหาแล้วล่ะ"

ลู่เสี่ยวไป๋หัวเราะเบาๆ ความกังวลในใจมลายหายไปจนสิ้น

"การสอบปฏิบัติเอ๋ย รีบๆ มาถึงไวๆ เถอะ"

หัวใจของเขาเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังขณะที่หลับสนิทไปอย่างมีความสุข...

วันรุ่งขึ้น

ลู่เสี่ยวไป๋ฝึกฝนเคล็ดการขัดเกลาร่างกายจนครบสองรอบ เขาสัมผัสได้ถึงพละกำลังที่เอ่อล้นไปทั่วร่าง จนถึงกับหลุดเสียงคำรามต่ำๆ ออกมาด้วยความดีใจ

เขารีบเปิดหน้าต่างสถานะของตัวเองขึ้นมา และพบว่าระดับพลังชีวิตของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 1.7 แล้วจริงๆ

"เพิ่มขึ้น 0.1 ในเวลาแค่ไม่กี่วัน เร็วกว่าแต่ก่อนตั้งเยอะเลยแฮะ"

ลู่เสี่ยวไป๋หัวเราะคิกคัก

ต่อให้เคล็ดการขัดเกลาร่างกายของเขายังไม่ถึงขั้นสูงสุด เขาก็มีความมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะสอบเข้าสถาบันห้วงดาราระดับแนวหน้าได้

ต้องรู้ไว้ด้วยว่าตู้อันซึ่งเป็นนักเรียนอันดับหนึ่งของห้อง ยังมีโอกาสเพียงริบหรี่ที่จะสอบเข้าสถาบันระดับนั้นได้ ถึงแม้พลังต่อสู้ในปัจจุบันของเขาจะยังอ่อนด้อยไปบ้าง แต่ศักยภาพของเขานั้นก้าวข้ามตู้อันไปไกลลิบแล้ว...

และนี่ก็ยังห่างไกลจากขีดจำกัดของเขาอีกมาก!

"วันนี้คือวันสอบปฏิบัติแล้ว เคล็ดการขัดเกลาร่างกายขั้นสูงสุดจ๋า รอฉันก่อนนะ!"

ลู่เสี่ยวไป๋รีบอาบน้ำแต่งตัว และมุ่งหน้าตรงไปยังโรงเรียนมัธยมซิงกวงด้วยความกระตือรือร้น

ทันทีที่มาถึงโรงเรียน เขาก็เห็นนักเรียนชั้นปีสามส่วนใหญ่กำลังเตรียมตัวกันอย่างขะมักเขม้น ท่าทางดูตื่นเต้นกันไม่น้อย เห็นได้ชัดว่าหลังจากเตรียมตัวมาหนึ่งเดือนเต็ม บางคนก็อยากจะเฉิดฉายในการสอบปฏิบัติครั้งนี้...

แน่นอนว่ามีพวกที่ดูใจเย็นสุดๆ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นในใจเลยเช่นกัน พวกเขาคือนักเรียนห้อง 99 นั่นเอง

หลังจากการติดสินบนของลู่เสี่ยวไป๋ ทุกคนก็รู้ผลลัพธ์ล่วงหน้ากันหมดแล้ว การสอบครั้งนี้ก็เป็นแค่พิธีการเท่านั้นแหละ...

ไม่นานนัก

ลู่เสี่ยวไป๋ก็มาถึงหอฝึกยุทธ์ดาราประจำห้อง 99

เขากวาดสายตามองและเห็นว่าคนส่วนใหญ่มาประจำที่กันแล้ว จึงส่งยิ้มให้ทุกคนแล้วเดินไปนั่งที่ของตัวเอง

ตอนนั้นเอง

หนานกงหลิงในชุดกระโปรงสีขาวก็เดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มอ่อนโยน

"ดูเหมือนว่าทุกคนจะนิ่งขึ้นเยอะเลยนะ..."

เธอกวาดสายตามองนักเรียน แววตาฉายความประหลาดใจเล็กน้อย

ระหว่างทางที่เดินมา เธอเห็นนักเรียนห้องอื่นดูประหม่าและตื่นเต้นกันไม่น้อย แต่นักเรียนห้องของเธอกลับดูใจเย็นกันเหลือเกิน ซึ่งนั่นทำให้เธอรู้สึกพึงพอใจมาก

สำหรับนักรบดาราแล้ว บางครั้งสภาพจิตใจที่ดีก็เป็นตัวตัดสินชัยชนะได้เลย!

หากเธอได้รู้ความจริงเบื้องหลังความใจเย็นของทุกคน เธอคงได้สติแตกตรงนั้นแน่ๆ...

"เอาล่ะ การสอบปฏิบัติประจำเดือนนี้ เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว!"

หนานกงหลิงยิ้มบางๆ ก่อนจะแตะที่ชิปของเธอ หน้าจอโฮโลแกรมขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้น

บนนั้นแสดงรายชื่อของนักเรียนทุกคนในห้องที่กำลังกะพริบสลับกันไปมาอย่างต่อเนื่อง เห็นได้ชัดว่าระบบอัจฉริยะกำลังสุ่มจับคู่การต่อสู้...

และในตอนนั้นเอง

ชายชราท่าทางกระฉับกระเฉงคนหนึ่งก็ผลักประตูเดินเข้ามา

"ท่านผู้อำนวยการ?"

หนานกงหลิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบเดินเข้าไปทักทาย

นักเรียนคนอื่นๆ ก็ดูประหลาดใจและหันขวับไปมอง

ทำไมจู่ๆ ผู้อำนวยการถึงมาที่นี่ล่ะ?

ชายชรายิ้มและโบกมือปัดพร้อมกล่าวว่า "ครูหนานกง ทำหน้าที่ของครูต่อไปเถอะ ฉันแค่แวะมาดูผลงานของนักเรียนน่ะ"

แววตาของเขาเป็นประกาย และเขาก็มองเห็นลู่เสี่ยวไป๋ที่อยู่ในแถวทันที

เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจมาหาลู่เสี่ยวไป๋โดยเฉพาะ!

บนเว็บบอร์ดของโรงเรียน กระทู้คาดเดาความแข็งแกร่งที่แท้จริงของลู่เสี่ยวไป๋ยังคงติดเทรนด์ฮิต จนแม้แต่ผู้อำนวยการอย่างเขาก็ยังเห็น นั่นเป็นเหตุผลที่เขาอยากจะมาดูการสอบปฏิบัติด้วยตาตัวเอง เพื่อดูว่าอีกฝ่ายมีความแข็งแกร่งระดับไหนกันแน่

ถ้าหากเขาแข็งแกร่งอย่างที่ใครๆ คาดเดาไว้จริงๆ โรงเรียนมัธยมซิงกวงก็จะได้มีดาวเด่นระดับหัวกะทิเพิ่มขึ้นมาอีกคนในปีนี้

และในขณะนี้

สีหน้าของทุกคนก็ตึงเครียดขึ้นมาทันที

พวกเขาคิดว่าผู้อำนวยการแค่จะแวะมาดูแป๊บเดียว แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาตั้งใจจะดูจนจบกระบวนการเลยงั้นเหรอ?

ถึงแม้การออมมือให้จะไม่ผิดกฎ แต่การล้มมวยต่อหน้าผู้อำนวยการก็ทำเอาพวกเขารู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก...

"หืม?"

ลู่เสี่ยวไป๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาสังเกตเห็นสีหน้าที่ตึงเครียดของทุกคน จึงปรายตามองอวี๋เวยแล้วกระซิบว่า "ไอ้ลิง บอกทุกคนในห้องทีว่าฉันจะเพิ่มรางวัลให้เป็นสองเท่า ไม่ว่าจะมีผลที่ตามมายังไง ฉันจะรับผิดชอบเองทั้งหมด!"

ในความคิดของเขา แต้มดาราคือของวิเศษที่ฝืนลิขิตสวรรค์ และเขาต้องเอามันมาให้ได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ต่อให้เป็นผู้อำนวยการก็หยุดเขาไม่ได้

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อวี๋เวยก็รีบเปิดชิปของตัวเองและส่งข้อความลงในกลุ่มแชตของนักเรียนทันที

ทุกคนได้รับข้อความ และสีหน้าตึงเครียดของพวกเขาก็มลายหายไป

หากเป็นคนอื่นมาพูดแบบนี้ มันอาจจะไม่ได้ผล แต่ลู่เสี่ยวไป๋คือสายเลือดสายตรงของตระกูลลู่ เขาสามารถรับมือได้ทุกสถานการณ์อยู่แล้ว...

"ในเมื่อท่านผู้อำนวยการมาชมด้วยตัวเอง ทุกคนก็จงงัดเอาฝีมือที่ดีที่สุดออกมาให้ครูเห็นซะ!"

สีหน้าของหนานกงหลิงแปรเปลี่ยนเป็นจริงจังซึ่งหาได้ยากยิ่ง เธอกล่าวเสียงเข้ม "และรางวัลสำหรับการสอบครั้งนี้ก็ยังเหมือนเดิม: ผู้ที่คว้าอันดับหนึ่งจะได้รับรางวัลเงินสดสองพันเหรียญพันธมิตร!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็ยังคงมีท่าทีเฉยเมย

ลู่เสี่ยวไป๋เพิ่งจะเบิ้ลรางวัลให้พวกเขาเป็นสองเท่า ซึ่งนั่นก็หมายความว่าตราบใดที่พวกเขาสามารถจับคู่เจอกับเขาได้ พวกเขาก็จะได้รับรางวัลไม่น้อยไปกว่ารางวัลที่หนึ่งเลย...

ตอนนั้นเอง

หน้าจอโฮโลแกรมด้านบนก็แสดงรายชื่อคู่ประลองออกมาทีละคู่

การจัดคู่ประลองไม่ได้เป็นการสุ่มแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ โดยทั่วไปแล้ว นักเรียนที่คะแนนต่ำกว่าจะถูกจัดให้เจอกับนักเรียนที่คะแนนสูงกว่าก่อน เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้คนเก่งๆ ต้องมาตกรอบตั้งแต่รอบแรกๆ

"ตู้อัน ปะทะ อวี๋เวย!"

"ลู่จ้าน ปะทะ ฟางจื่อหัง!"

"หลิวหลิน ปะทะ ลู่เสี่ยวไป๋!"

"..."

หนานกงหลิงประกาศรายชื่อคู่ประลองรวดเดียวสิบคู่ เห็นได้ชัดว่าตั้งใจจะให้เริ่มประลองพร้อมๆ กัน

หอฝึกยุทธ์ดารามีพื้นที่กว้างขวางพอที่จะรองรับคนยี่สิบคนให้ต่อสู้พร้อมกันได้ เพราะท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็เป็นแค่นักรบดาราฝึกหัดระดับต่ำกว่า 10 ซึ่งมีพลังทำลายล้างที่จำกัดมากๆ

ไม่นานนัก

คนที่ยังไม่มีชื่อถูกเรียกก็ถอยออกไปเปิดพื้นที่ สายตาของพวกเขามุ่งตรงไปที่ลู่เสี่ยวไป๋และหลิวหลิน เตรียมรอดูว่าพวกเขาจะล้มมวยกันยังไง และยังรอดูท่าทีของผู้อำนวยการด้วย...

ในขณะนี้

หลิวหลินเดินมาถึงสนามประลอง ท่าทางดูประหม่าเล็กน้อย เขาเหลือบมองหนานกงหลิงและผู้อำนวยการเป็นระยะๆ

"ท่านผู้อำนวยการ หลิวหลินคนนี้สอบได้อันดับห้าของห้อง มีระดับพลังชีวิตอยู่ที่ 2.9 ความแข็งแกร่งของเขาพอใช้ได้เลยค่ะ" หนานกงหลิงอธิบายเบาๆ อยู่ด้านข้าง

สำหรับเธอซึ่งเป็นอดีตนักเรียนหัวกะทิจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ ผลการเรียนของหลิวหลินอย่างมากก็คงสอบเข้าได้แค่สถาบันห้วงดาราระดับรองลงมาเท่านั้น แน่นอนว่าเธอจึงไม่ได้ใส่ใจเขามากนัก

ผู้อำนวยการพยักหน้ารับ ก่อนจะเบนสายตาไปมองลู่เสี่ยวไป๋ ใบหน้าฉายความสงสัยเล็กน้อย

แม้จะมองดูจากระยะใกล้ขนาดนี้ เขาก็ยังสัมผัสได้แค่ว่าระดับพลังชีวิตของอีกฝ่ายยังไม่ถึง 2 ด้วยซ้ำ เขาไม่สามารถมองเห็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเด็กหนุ่มได้เลย

หรือว่าไอ้เด็กนี่จะซ่อนความแข็งแกร่งเอาไว้ได้ลึกล้ำขนาดนี้เชียวเหรอ...?