บทที่ 21 การครอบงำโดยสมบูรณ์

บทที่ 21 การครอบงำโดยสมบูรณ์

ยูกิมุระสัมผัสได้ถึงแรงกดดันทางจิตใจในสนามและรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ นิโอะเคยบอกไว้ว่าเขาเป็นนักเทนนิสสาย ‘พลังจิต’

ตอนนั้น ยูกิมุระรู้สึกเซอร์ไพรส์ในทางที่ดี; หลังจากที่เขาตัดสินใจแล้วว่าเส้นทางของตัวเองจะเป็นเทนนิสสายพลังจิต นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เจอคนรุ่นเดียวกันที่เดินบนเส้นทางสายนี้...แม้เขาจะไม่คาดคิดว่า ‘พลังจิต’ ของนิโอะจะมหาศาลขนาดนี้

มันให้ความรู้สึกเหมือนมหาสมุทรอันไร้ขอบเขตของคานางาวะ ลึกซึ้งจนหยั่งไม่ถึง ยูกิมุระสงสัยจริงๆ ว่านิโอะฝึกฝน ‘พลังจิต’ มายังไง

“3–0 นิโอะนำ เปลี่ยนข้าง; ยะนางิเป็นฝ่ายเสิร์ฟ!”

กรรมการรุ่นพี่ส่งสายตาตื่นตะลึงให้นิโอะ...ตลอดสามเกมที่ผ่านมา ยะนางิ คนที่เคยเอาชนะเขามาได้ ไม่ได้สัมผัส ‘ลูกเทนนิส’ เลยนอกจากตอนเสิร์ฟของตัวเอง?

เด็กนิโอะคนนี้น่ากลัวชะมัด

นิโอะยืดตัวขึ้น; แร็กเกตในมือขวาลู่ลงข้างลำตัวขณะเขาทิ้งแขนลง

กว่าเกมที่สามจะจบลงอย่างรวดเร็ว ในที่สุดนิโอะก็สงบสติอารมณ์ลงได้

อายุยี่สิบแปดแล้วยังเจ้าอารมณ์ขนาดนี้...ปุริ~

หลังค่อมเล็กน้อย นิโอะเดินผ่านข้างสนาม ยังคงคิดไม่ตก

ทำไมความทรงจำมากมายที่คิดว่าลืมไปแล้วถึงจู่ๆ ก็ผุดขึ้นมานะ?

เขาเล่นกับ ‘หางเปียเล็กๆ’ ที่ค่อยๆ ยาวขึ้น ขณะก้าวเข้าไปในคอร์ตฝั่งที่เคยเป็นของยะนางิ

ยะนางิถือแร็กเกตมือหนึ่งและ ‘ลูกเทนนิส’ อีกมือหนึ่ง; สามเกมจบลงเร็วเกินไป

เขายังเก็บข้อมูลเทนนิสของนิโอะได้ไม่มากนัก...ได้แค่ข้อสรุปว่านิโอะแข็งแกร่ง

แต่ตามข้อมูลที่มีอยู่ในไฟล์ ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของนิโอะยังเป็นปริศนา

ยะนางิเคยแข่งซ้อมกับซานาดะและแพ้ก็จริง

แต่นิโอะ...ที่ว่ากันว่าสูสีกับซานาดะ...กลับให้ความรู้สึกกดดันอย่างท่วมท้นยิ่งกว่าในสนาม

ตกลงว่านี่คือฝีมือเต็มร้อยของนิโอะในตอนนี้แล้วเหรอ?

ยะนางิเงยหน้ามองนิโอะผ่านตาข่าย และสังเกตเห็นว่าเขากำลังจับแร็กเกตด้วยมือขวา

รูม่านตาของเขาหดเกร็ง...นิโอะถนัดซ้ายชัดๆ!

สามเกมเต็มๆ ทำไมเขาถึงไม่สังเกตเห็นว่านิโอะใช้มือขวา?

หลังจากควบคุม ‘พลังจิต’ ที่รั่วไหลกลับมาได้ในที่สุด นิโอะก็ยังไม่รู้ตัวเลยว่าเขาได้บิดเบือนการรับรู้ของยะนางิที่มีต่อการแข่งขันไปแล้ว...เขาไม่สังเกตด้วยซ้ำ

ต่อให้สังเกตเห็น นิโอะก็คงไม่รู้สึกผิด; เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะความสามารถของยะนางิไม่ถึงขั้นเอง

นิโอะไม่สนหรอกว่ายะนางิไม่เคยเจอกับเทนนิสสายพลังจิตมาก่อน และเลยโดนลูกหลงเข้าไป

ยะนางิโยน ‘ลูกเทนนิส’ ขึ้นสูงแล้วหวดเต็มแรง; ลูกบอลพุ่งเข้าหานิโอะด้วยความเร็วแสง “คาไมทาจิ!”

เขาขัดเกลาท่านี้มาตั้งแต่ปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ...รวดเร็วจนมองไม่ทัน วิถีลูกคาดเดาไม่ได้ การแข่งยังไม่จบ และเขาจะไม่ยอมแพ้!

นิโอะอ่านจุดตกของบอลได้ในทันที; หลังจากเคยเจอกับ ‘คาไมทาจิ’ เวอร์ชันสมบูรณ์...และเวอร์ชันอัปเกรด...ของ ‘เสนาธิการ’ มานับครั้งไม่ถ้วน เวอร์ชันปัจจุบันนี้ยังดูอ่อนหัดไปหน่อย

ถ้าไม่ต้องคอยอธิบายตัวเอง นิโอะคงแสดงให้ยะนางิเห็นไปแล้วว่า ‘คาไมทาจิ’ ของจริงหน้าตาเป็นยังไง

ปัง...ตุ้บ ลูกบอลตกที่เท้าของยะนางิ กระดอนออกไป หมุนคว้างสองครั้งที่รั้วลวดตาข่าย แล้วตกลงสู่พื้นอย่างแผ่วเบา

ลูกบอลเด้งสองสามครั้ง; เสียงหวดลูกและเสียงลูกตกกระทบพื้นแทบจะซ้อนทับกัน

นิโอะรับแร็กเกตด้วยมือซ้ายและสะบัดมือขวาสองสามที...มันปวดเมื่อยจากการใช้งานหนักเกินไป

ด้วยระดับปัจจุบัน การพยายามเอาชนะยะนางิด้วยมือขวายังคงเกินมือไปหน่อย...ปุริ~

ตั้งแต่วันแรกที่กลับมาจับแร็กเกต นิโอะก็เริ่มฝึกแขนขวาอย่างตั้งใจ

คนจำนวนมากที่เขาจำเป็นต้องใช้ ‘นิโอะ แฟนทอม’ เลียนแบบในอนาคตล้วนถนัดขวา; เขาจะไม่ทิ้งจุดบกพร่องไว้ที่มือข้างถนัดของ ‘แฟนทอม’ เด็ดขาด

ความก้าวหน้าไม่ได้ช้า แต่ร่างกายของเขายังไม่ชินกับการใช้มือขวา

“6–0 จบเกม นิโอะ มาซาฮารุ เป็นฝ่ายชนะ”

พอเปลี่ยนมาใช้มือข้างถนัด ระดับของนิโอะก็กระโดดขึ้นไปอีกหลายขั้น

พละกำลัง ความเร็ว...ทุกอย่างพุ่งสูงขึ้น และการแข่งขันก็จบลงโดยไม่มีอะไรให้ลุ้น

การแข่งขันที่ถูกจับตามองจบลงด้วยการครองเกมฝ่ายเดียวของนิโอะ

ยูกิมุระและซานาดะที่เฝ้าดูอย่างจริงจัง สัมผัสได้ถึงพัฒนาการของนิโอะอย่างชัดเจน ยูกิมุระรับเรื่องนี้ได้สบายๆ...เขาสงสัยอยู่แล้ว

แต่ซานาดะกลับรู้สึกได้อย่างรุนแรง: นิโอะที่เขาเคยแข่งด้วยไม่ได้เก่งขนาดนี้

นิโอะพัฒนาเร็วเกินไป สร้างแรงกดดันถาโถมใส่ซานาดะ

เขาไม่ยอมรับหรอกว่านิโอะที่ดูสะเพร่าและเฉื่อยชาคนนั้นจะก้าวข้ามเขาไปแล้ว

ซ้อมพิเศษ...เขาต้องฝึกให้หนักขึ้น ซานาดะกำหมัดแน่น ตั้งปณิธานแน่วแน่

!!!∑(°Д°ノ)ノ

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน