บทที่ 18 การคัดตัวนักเรียนใหม่ 1

บทที่ 18 การคัดตัวนักเรียนใหม่ 1

สองสัปดาห์ผ่านไปแล้วตั้งแต่เปิดภาคเรียน วันนี้เป็นวันคัดตัวนักเรียนใหม่ของชมรมเทนนิส

หลังจากการซ้อมช่วงเช้า นิโอะแวบเข้าไปในห้องล็อกเกอร์เพื่ออาบน้ำอย่างรวดเร็ว

กัปตันคนปัจจุบัน รุ่นพี่ซาโต้ และรองกัปตัน รุ่นพี่ทาคาฮาชิ ได้กำหนดปริมาณการฝึกซ้อมที่ในความคิดของนิโอะแล้ว มันไม่ได้หนักหนาสาหัสเท่าไหร่

หลังจากเลิกกิจกรรมชมรม เขายังแวะไปที่สถาบันสอนเทนนิสเพื่อฝึกซ้อมพิเศษเพิ่มเติม; ฝีมือของเขากลับคืนสู่จุดสูงสุดสมัยมัธยมต้นปีสามเรียบร้อยแล้ว

ด้วยข้อจำกัดของร่างกายที่ยังไม่ถึงช่วงยืดตัว เขาทำอะไรไม่ได้มากนักในตอนนี้

เขาเพียงแค่ทำตามโปรแกรม เพิ่มน้ำหนักถ่วงตามความรู้สึกของตัวเอง

เวลาว่างระหว่างคาบส่วนใหญ่ เขาขลุกอยู่ที่ห้อง A โดยอ้างชื่อซานาดะเพื่อตีสนิทกับ ‘คู่หู’ ของเขา

ปฏิกิริยาของซานาดะคือประมาณว่า “เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น” แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจจะแฉนิโอะเหมือนกัน

เด็กใหม่ส่วนใหญ่เป็นมือใหม่หัดเล่น

บางคนทนการฝึกซ้อมที่จำเจและเหนื่อยล้าไม่ไหว ทยอยลาออกจากชมรมกันไปทีละคน

แน่นอนว่าเรื่องพวกนั้นไม่เกี่ยวกับนิโอะและพรรคพวก

ขอบคุณยูกิมุระ พวกเขาจึงอยู่ภายใต้การดูแลเป็นพิเศษ

ตั้งแต่วันแรก กัปตันซาโต้ประกาศว่าผู้ที่ติดแปดอันดับแรกในการคัดตัวนักเรียนใหม่ จะได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมการแข่งขันคัดเลือกตัวจริง

สองอันดับแรกจากกลุ่มนั้นจะได้เป็น ‘ตัวจริง’ อย่างเป็นทางการ

ยูกิมุระยกมือขึ้นพร้อมรอยยิ้ม “ถ้าผมชนะกัปตัน ผมจะได้เป็นกัปตันชมรมเทนนิสไหมครับ?”

กัปตันซาโต้ไม่ได้คาดคิดมาก่อน แต่เขาก็ตอบตกลงทันที

“เอาชนะฉันหรือรองกัปตันให้ได้ แล้วนายก็รับตำแหน่งกัปตันหรือรองกัปตันไปเลย...กฎเดียวกันนี้ใช้กับทุกคน”

กัปตันซาโต้กล่าวเช่นนั้น และรองกัปตันทาคาฮาชิที่อยู่ข้างๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย

ซานาดะกับนิโอะที่สนิทกับยูกิมุระ รวมถึงมารุอิและแจ็คคัลที่สนิทกับนิโอะ ถูกเพ่งเล็งเป็นพิเศษตั้งแต่วันรุ่งขึ้นทันที

เริ่มจากการซ้อมในวันถัดมา พวกเขากลายเป็นเป้าหมายหลักของพวกรุ่นพี่

ชมรมเทนนิสมัธยมต้นริคไคไม่มีโค้ชประจำ; การจะมีโค้ชต้องผ่านขั้นตอนราชการยุ่งยาก

จะเห็นโค้ชก็แต่ที่แผนกมัธยมปลาย ดังนั้นโปรแกรมของมัธยมต้นจึงดำเนินการโดยกัปตันและรองกัปตันทั้งหมด

พวกรุ่นพี่ดูแลรุ่นน้องอย่างจริงใจ ให้โอกาสเด็กใหม่ทุกคนได้ลุ้นเป็นตัวจริง

พวกเขายังเปิดกว้างให้ท้าชิงตำแหน่งของตัวเองด้วยซ้ำ คอยสอนเด็กใหม่ทุกคนด้วยความอดทน

ไม่เหมือนบางโรงเรียนที่ปีหนึ่งได้แต่เก็บลูกเทนนิส และเด็กที่มีพรสวรรค์จะโดนรุ่นพี่ขี้อิจฉากลั่นแกล้งและขัดขวาง...ชี้หน้าด่า.jpg

หมายถึงนายนั่นแหละ ชมรมเทนนิสเซย์งาคุ: ทั้งโค้ชและกัปตันต่างก็ละเลยหน้าที่

เมื่อเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงขึ้น ผู้กระทำผิดกลับไม่ถูกลงโทษด้วยซ้ำ

แทนที่จะแก้ไขเยียวยา พวกเขากลับโยนความผิดให้เหยื่อและหวังให้ชมรมดำเนินต่อไป

ตอนที่นิโอะได้ยินเรื่องนั้นจากจอมวางแผนในชีวิตที่แล้ว เขาไม่เข้าใจเลยจริงๆ

ถ้าเขาจำไม่ผิด ครอบครัวของเทซึกะเป็นนายตำรวจอาชีพของกรมตำรวจนครบาลโตเกียวไม่ใช่เหรอ?

ลูกชายโดนทำร้ายจนแขนเจ็บที่โรงเรียนนะ ให้ตายสิ!

อาการบาดเจ็บที่ไม่หายง่ายๆ และอาจทิ้งร่องรอยความเสียหายร้ายแรงพอที่จะจบอาชีพนักเทนนิสได้เลย

แต่เขากลับไม่เคยได้ยินว่าตระกูลเทซึกะกดดันโรงเรียนเลย...ไร้เหตุผลสิ้นดี!

จัดเนกไทเครื่องแบบหน้ากระจก นิโอะปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับความคิดเรื่อยเปื่อย

วันนี้เป็นวันคัดตัวนักเรียนใหม่; ในชีวิตที่แล้วเขาไม่เคยเข้าร่วมเลยสักครั้ง

เขาเข้าชมรมตอนเทอมสุดท้ายของปีหนึ่ง และคว้าตำแหน่งตัวจริงได้ตอนคัดเลือกปีสอง

ข้าวกล่องและกระเป๋าแร็กเกตในมือ นิโอะเดินทอดน่องไปตามถนนเข้าสู่สายหมอกยามเช้า

“อากาศดีจังเลยนะ~ ปุริ”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน