บทที่ 38 - สำรวจโกดัง

บทที่ 38 - สำรวจโกดัง

"เอาสิ! เผลอๆ อาจจะเจอของกินเพิ่มด้วย!" จางหยางฮึดสู้เต็มที่

จากนั้นทั้งสามคนก็เตรียมแยกย้ายกันไปค้นหาเบาะแสทั่วทั้งโกดัง

โกดังแห่งนี้ทั้งสูงและกว้างขวางมาก แต่นอกจากกองเศษผ้าที่ดูคล้ายหุ่นจำลองไร้ชีวิตแล้ว มองปราดเดียวก็แทบจะไม่เห็นอะไรเลย

"จางหยางไปค้นฝั่งตะวันออก ถังซินไปฝั่งตะวันตก ส่วนฉันจะดูตรงกลางเอง"

เมื่อโจวเค่อแบ่งหน้าที่เสร็จสรรพ มหกรรมการตามล่าหาหีบสมบัติก็เริ่มต้นขึ้น

บริเวณตรงกลางมีตู้ล็อกเกอร์เรียงรายอยู่เพียบ แต่มันถูกล็อกกุญแจเอาไว้ทั้งหมด ดูท่าทางน่าจะเปิดยากเอาการ

แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับโจวเค่อ

ในฐานะนักมายากล การสะเดาะกลอนถือเป็นทักษะพื้นฐานอยู่แล้ว

โจวเค่อชักมีดสั้นออกมา หยิบเศษเหล็กจากพื้นขึ้นมาฝานออกเป็นชิ้นเล็กๆ อย่างเบามือ

แค่นี้เขาก็ได้ลวดสะเดาะกลอนแบบโฮมเมดมาแล้ว บวกกับเทคนิคส่วนตัวอีกนิดหน่อย กุญแจกิ๊กก๊อกพวกนี้ก็รับมือได้สบายมาก

ปฏิบัติการสะเดาะกลอนเริ่มต้นขึ้น

ล็อกเกอร์ตู้แรก

ว่างเปล่า

ตู้ที่สองก็ว่างเปล่า

ตู้ที่สาม...

พอโจวเค่อเปิดตู้ล็อกเกอร์ใบที่สามออก เขาก็ถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ

คน!

มีคนถูกขังอยู่ในตู้ล็อกเกอร์!

แต่พอมองดูชัดๆ โจวเค่อก็ส่ายหน้าอย่างระอา

มันก็แค่หุ่นพันผ้าอีกตัวหนึ่งเท่านั้นเอง

ด้วยความที่แสงไฟสลัวเกินไป แวบแรกโจวเค่อถึงกับคิดว่าหุ่นตัวนี้มันจะลุกขึ้นมามีชีวิตจริงๆ ซะอีก

เขาเหยียดยิ้มเยาะตัวเองก่อนจะปิดประตูตู้ล็อกเกอร์ลง

เวลาค่อยๆ ผ่านไปทีละนาที

เขางัดตู้ล็อกเกอร์เปิดออกทีละตู้ๆ อย่างไม่ลดละ

แต่ผลลัพธ์ก็มีแค่สองอย่าง คือถ้าตู้ไม่ว่างเปล่า ก็จะมีไอ้หุ่นพันผ้าซุกอยู่ข้างในเหมือนเดิม

โครก~

ตอนนี้โจวเค่อเองก็เริ่มรู้สึกหิวจนไส้กิ่วแล้วเหมือนกัน

ตั้งแต่เริ่มการทดสอบจนถึงตอนนี้เขายังไม่ได้กินอะไรเลย อาการปวดมวนในท้องเริ่มประท้วงขึ้นมาเงียบๆ

"อ๊ะ! ฉันเจอหีบสมบัติแล้ว!"

เสียงร้องตะโกนด้วยความดีใจของถังซินดังมาจากฝั่งตะวันตก

"อะไรเหรอ?" โจวเค่อไม่อยากตะโกนตอบเพราะกลัวจะเสียพลังงานแล้วพานจะหิวหนักกว่าเดิม

แต่เสียงของถังซินกลับดังฟังชัด

"หีบสมบัติระดับทั่วไป ประเภทไอเทมน่ะ" โจวเค่อขี้เกียจเปิดตู้ล็อกเกอร์ที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเลยพวกนี้ต่อแล้ว เขาเลยเดินไปหาถังซินเพื่อดูว่าข้างในหีบมีอะไรกันแน่

ตอนที่โจวเค่อเดินไปถึง ถังซินก็เปิดหีบสมบัติออกพอดีและกำลังหยิบของข้างในออกมา

"นี่มัน... ไฟแช็กเหรอ?" ถังซินถือของชิ้นเล็กๆ แวววาวนั้นไว้ในมือ

"พี่โจวเค่อเก็บไว้เถอะ ฉันใช้ของแบบนี้ไม่ค่อยเป็นน่ะ"

โจวเค่อรับไฟแช็กมา

อย่างน้อยๆ คืนนี้ก็มีไฟผิงแล้ว ไม่ต้องทนหนาวจนนอนไม่หลับล่ะนะ

"เฮ้ย พวกนายรีบมานี่เร็ว! ฉันก็เจอหีบสมบัติเหมือนกัน!" จางหยางแหกปากตะโกนลากเสียงยาวมาจากทางฝั่งตะวันออก "หีบสมบัติขุนนางล่ะ! ฉันเปิดไม่ได้!"

พอได้ยินเสียงของจางหยาง ทั้งสองคนก็รีบวิ่งไปทางฝั่งตะวันออกทันที

หีบสมบัติที่อยู่ตรงหน้าจางหยางนั้นใบใหญ่มาก เป็นหีบเหล็ก หน้าตาเหมือนกับหีบสมบัติขุนนางที่โจวเค่อเคยเจอเป๊ะ

โจวเค่อเดินเข้าไปเอามือวางทาบลงบนฝาหีบ

"หีบสมบัติขุนนาง (ประเภทไอเทม)"

"ได้ไอเทมอีกแล้วเหรอเนี่ย ส่งของกินมาให้พวกเราบ้างไม่ได้รึไงวะ..."

จางหยางบ่นกระปอดกระแปดอยู่ข้างๆ

โจวเค่อไม่ได้สนใจ เขาเปิดหีบสมบัติออกทันที

[ไอเทม: ถังน้ำมัน]

"น้ำมัน? น้ำมันมันเอามาดื่มได้ไหมล่ะเนี่ย?" จางหยางถามเสียงอ่อย

ตอนนี้ทั้งสามคนกำลังหิวโซและคอแห้งเป็นผง

แม้โจวเค่อจะหิวน้ำจนคอแห้งผาก แต่เขาก็ยังคงความเยือกเย็นเอาไว้ได้ เขาตอบกลับเสียงเรียบ

"สารประกอบในน้ำมันจะทำลายระบบประสาทของมนุษย์อย่างถาวร"

"ถ้านายอยากกลายเป็นคนปัญญาอ่อนหรือเป็นเจ้าชายนิทราล่ะก็ ลองชิมดูสักอึกก็ได้นะ"

"แล้วไอ้ของพรรค์นี้มันจะมีประโยชน์อะไรฟะ?" จางหยางกุมขมับบ่นอุบ

สายตาของโจวเค่อจับจ้องไปที่น้ำมันพลางครุ่นคิดอย่างหนัก

[น้ำมัน] กับ [ไฟแช็ก] ไอเทมสองอย่างนี้ดูเหมือนจะมีความเกี่ยวข้องกัน แถมยังบังเอิญโผล่มาในโกดังเดียวกันพร้อมๆ กันอีกต่างหาก

สัญชาตญาณบอกโจวเค่อว่า ไอเทมสองชิ้นนี้ต้องมีประโยชน์อะไรสักอย่างที่สำคัญมากๆ แน่

"จริงสิ โจวเค่อ นายเจอหีบสมบัติอะไรบ้างไหม?" ทั้งสองคนถามขึ้น

โจวเค่อถอนหายใจ "พวกนายตามฉันมาดูเองก็แล้วกัน"

...

ทั้งสามคนเดินมาหยุดอยู่ตรงกลางโกดัง ยืนมองตู้ล็อกเกอร์ที่ตั้งเรียงรายเต็มกำแพงอย่างเงียบๆ

"ตอนนี้ที่เดียวที่ฉันคิดว่าน่าจะซ่อนหีบสมบัติไว้ก็คือตรงนี้แหละ ฉันเปิดไปครึ่งนึงแล้ว"

โจวเค่อเว้นจังหวะไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ "มาเปิดกันต่อเถอะ"

ทั้งสามคนยังคงงัดแงะแม่กุญแจต่อไปอย่างไม่ลดละ พร้อมกับชะโงกหน้ามองเข้าไปข้างในด้วยความหวังอันเปี่ยมล้น

ทว่าจนกระทั่งเปิดตู้ล็อกเกอร์ใบสุดท้าย พวกเขาก็ยังไม่พบอะไรที่มีค่าเลยสักชิ้น

ตรงกันข้าม ในตู้ล็อกเกอร์หลายต่อหลายใบกลับมีหุ่นพันผ้าซ่อนอยู่แทน

ถังซินมองดูหุ่นพันผ้าพวกนั้น แววตาของเธอฉายแววหวาดหวั่นออกมาลึกๆ

โจวเค่อจับสังเกตได้อย่างเฉียบขาด "เป็นอะไรไป?"

ถังซินยกมือขึ้นกุมขมับ "ฉันเหมือนจะเคยอ่านเจอข้อมูลของไอ้ตัวพวกนี้ในหนังสือสักเล่มนึง แต่ตอนนี้นึกยังไงก็นึกไม่ออก..."

"ช่างมันเถอะ คงไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไรหรอก"

พวกเขายังคงงัดกุญแจต่อไป

โจวเค่อหมดหวังไปตั้งนานแล้ว เขาแค่ใช้ความเคยชินของกล้ามเนื้อเอาลวดเหล็กงัดตู้ใบสุดท้ายเปิดออกอย่างแกนๆ

เปิดออก

ว่างเปล่า

โจวเค่อพ่นลมหายใจยาวๆ เตรียมจะพูดอะไรสักอย่าง

แกร๊ก

จู่ๆ ก็มีเสียงประหลาดดังมาจากมุมใดมุมหนึ่ง

โจวเค่อหันขวับไปมองตามเสียงนั้นทันที

แผ่นกระเบื้องตรงกลางโกดังเด้งเปิดออก

ทั้งสามคนหันมามองหน้ากันก่อนจะเดินเข้าไปดูตรงกลางโกดัง

เมื่อแผ่นกระเบื้องบนพื้นเปิดออกก็เผยให้เห็นปากหลุมดำมืด

หลุมนั้นไม่ได้ลึกมากนัก น่าจะลึกประมาณหนึ่งเมตรกว่าๆ

และที่ก้นหลุมนั้น...

"นี่มัน!" จางหยางตาลุกวาวด้วยความตื่นเต้น

ถังซินเองก็กระโดดเหยงๆ ด้วยความดีใจ หางม้าของเธอแกว่งไปมา

หีบสมบัติสีทองอร่ามส่องประกายวิบวับวางนิ่งอยู่ก้นหลุม

"ไม่นึกเลยนะว่าพอเปิดตู้ล็อกเกอร์หมดทุกตู้แล้ว จะเป็นการกระตุ้นกลไกแบบนี้"

โจวเค่อพึมพำกับตัวเอง เขาตัดสินใจกระโดดลงไปในหลุมและยื่นมือไปสัมผัสหีบสมบัติใบนั้น

[หีบสมบัติพระราชา (ไม่ทราบประเภท)]

"นี่มันหีบสมบัติพระราชานี่นา!" น้ำเสียงของถังซินเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

"ไม่ทราบประเภทงั้นเหรอ? แล้วข้างในมันจะมีของกินไหมล่ะเนี่ย?" จางหยางมองหน้าต่างแจ้งเตือนด้วยความสงสัย

"ไม่รู้สิ เปิดดูเดี๋ยวก็รู้เองแหละ"

โจวเค่อออกแรงบิดข้อมือ

แกร๊ก

เปิดไม่ออก?

หีบสมบัติใบนี้เหมือนถูกล็อกเอาไว้

วินาทีต่อมา หน้าต่างแจ้งเตือนอีกบานก็เด้งขึ้น

[ต้องเริ่มบททดสอบพระราชาก่อน จึงจะสามารถเปิดหีบสมบัติได้]

[ต้องการเริ่มเลยหรือไม่?]

ทั้งสามคนหันมาสบตากันเงียบๆ

"บททดสอบพระราชาคืออะไรเหรอ?" ถังซินถามอย่างสงสัย

"น่าจะเป็นภารกิจอะไรสักอย่าง อาจจะยากหินหรือไม่งั้นก็อันตรายสุดๆ ไปเลย" โจวเค่อสันนิษฐาน

"เอาเลย! มีอะไรต้องกลัวล่ะ!" จางหยางเบ่งกล้ามโชว์

"ตกลง" โจวเค่อเอ่ยเสียงเรียบ

พริบตาต่อมา หีบสมบัติใบนั้นก็สั่นระริกอย่างบ้าคลั่ง โจวเค่อรีบกระโดดหลบฉากออกไปทันที

หีบสมบัติพุ่งพรวดขึ้นมา

มันลอยละลิ่วขึ้นไปบนอากาศและหยุดลงเมื่อเกือบจะชนกับหลังคาโกดัง

ตอนนี้หีบสมบัติลอยอยู่สูงจากพื้นประมาณเจ็ดถึงแปดเมตร

[บททดสอบพระราชาเริ่มต้นขึ้นแล้ว ขอให้ท่านโชคดี]

ปัง!!!

ประตูและหน้าต่างทุกบานของโกดังปิดสนิทลงอย่างกะทันหัน

โจวเค่อรีบกระโดดขึ้นมาจากหลุม

"เอ่อ แล้วตกลงเนื้อหาของบททดสอบมันคืออะไรกันแน่ล่ะ?" ถังซินถามด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น

เอี๊ยด--

แอ๊ดดด--

แกรกๆๆๆ--

จู่ๆ เสียงเสียดสีบาดแก้วหูก็ดังก้องไปทั่วทั้งโกดัง

เสียงแบบนี้มัน...

โจวเค่อตอบสนองได้ไวที่สุด เขาหันขวับกลับไปมองที่ตู้ล็อกเกอร์ทันที

"เสียงประตูตู้ล็อกเกอร์ขยับ... ไม่สิ ไม่ใช่ประตูขยับเอง แต่มีคนกำลังผลักมันจากข้างในต่างหาก!"

ตอนนี้ดวงตาของ [หุ่นพันผ้า] นับไม่ถ้วนกำลังสาดแสงสีแดงฉาน พวกมันหันขวับมาจ้องมองตรงจุดที่ทั้งสามคนยืนอยู่อย่างพร้อมเพรียง

"คนเป็น..." เสียงแหบพร่าดังลอดผ่านริมฝีปากของพวกมันพร้อมกับยื่นมือเหี่ยวแห้งชี้มาทางพวกโจวเค่อ

ตุบ ตุบ

ตุบ ตุบ ตุบ...

พวกมันพากันกระโดดลงมาจากตู้ล็อกเกอร์และค่อยๆ คืบคลานเข้ามาหาทั้งสามคน

ทีแรกพวกมันยังเคลื่อนไหวเชื่องช้าเหมือนยังไม่ชินกับร่างกาย

แต่สักพัก ฝีเท้าเปล่าเปลือยที่พันด้วยผ้ากรังๆ ของพวกมันก็เริ่มก้าวเร็วขึ้น และเปลี่ยนเป็นวิ่งพุ่งเข้าใส่ในที่สุด!

ริมฝีปากเน่าเปื่อยของพวกมันแสยะกว้าง เผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคม

"คนเป็น..."

"ต้องตายให้หมด!!!"

[จบแล้ว]