บทที่ 31 - อู๋เทียนอี้กับการยกระดับพลังรบ

บทที่ 31 - อู๋เทียนอี้กับการยกระดับพลังรบ

หลังจากบอกลาเอ็มม่า อู๋เทียนอี้ก็เดินตรงเข้าไปยังห้องโถงหารือของจวนเจ้าเมือง

เหล่านายทหารยศสูงยืนล้อมวงอยู่รอบตัวมู่ออร์

เวลานี้พวกเขากำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือดเผ็ดมัน

"ท่านเจ้าเมือง!"

"พรุ่งนี้กองทัพมนุษย์ก็จะประชิดกำแพงเมืองแล้ว ข้าขอเสนอให้อพยพชาวเมืองออกไปก่อน! ส่วนพวกเราจะรั้งท้ายป้องกันเมืองเอง!"

"หึ ถอยงั้นรึ ถ้าพวกเขาย้ายออกกันหมด แล้วทหารรักษาเมืองแค่ห้าพันนายอย่างพวกเราจะเอาอะไรไปสู้กับพวกมนุษย์! อย่าลืมนะว่ากองทัพมนุษย์ที่บุกมาคราวนี้มีมากถึงแสนนายเชียวนะ!"

"พวกเราต้องระดมกำลังชาวเมืองทั้งหมดให้เข้าร่วมศึกในครั้งนี้!"

"ต้องใช้กำลังพลทั้งหมดสามหมื่นนายคอยตั้งรับ ถึงจะมีโอกาสรักษาเมืองนี้เอาไว้ได้!"

"เหลวไหล! ชาวเมืองพวกนั้นจะไปเรียกว่านักรบได้ยังไง!"

"บางคนยังไม่เคยแม้แต่จะเชือดไก่ด้วยซ้ำ แล้วเจ้าจะให้พวกนั้นมาจับอาวุธปกป้องเมืองเนี่ยนะ!"

"ถุย! พวกเราคือเผ่าออร์คนะเว้ย! ลองไปหาดูสิว่ามีออร์คตนไหนบ้างที่ไม่เคยฆ่าสัตว์! เผ่าออร์คอย่างพวกเราตั้งแต่คนแก่อายุเก้าสิบเก้ายันเด็กที่เพิ่งหัดเดิน ล้วนแต่เป็นนักรบชั้นยอดกันทั้งนั้น สัญชาตญาณนักสู้มันฝังลึกอยู่ในสายเลือดโว้ย!"

······

เหล่านายทหารต่างถกเถียงและสาดน้ำลายใส่กันอย่างดุเดือด โดยมีประเด็นหลักอยู่ที่การอยู่หรือไปของชาวเมือง

"พอได้แล้ว!"

มู่ออร์ทุบโต๊ะเสียงดังสนั่น "ทุกคนต้องอยู่สู้ที่นี่!"

"เกณฑ์ชาวเมืองทั้งหมดเข้าร่วมรบ!"

"พวกเจ้าจงจำเอาไว้ว่าด้านหลังของเมืองเราคือเมืองปู้เย่แห่งจักรวรรดิ! ที่นั่นมีเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ของเราอาศัยอยู่นับล้านชีวิต!"

"ถ้าพวกเราต้านเอาไว้ไม่อยู่ อีกหนึ่งล้านชีวิตที่อยู่ข้างหลังก็จะต้องเผชิญกับหายนะครั้งใหญ่!"

พูดถึงตรงนี้มู่ออร์ก็กวาดสายตามองทุกคนในห้อง "เพราะฉะนั้น ต่อให้ทุกคนในเมืองนี้จะต้องตายกันหมด พวกเราก็ต้องยื้อเอาไว้ให้ได้ถึงสามวัน!"

"เพื่อซื้อเวลาให้แนวหลังได้เตรียมตัวรับมือ!"

เมื่อได้ยินคำสั่งเด็ดขาดของมู่ออร์ เหล่านายทหารก็พากันก้มหน้าลงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"สมกับเป็นเจ้าเมืองจริงๆ สรรหาข้ออ้างสวยหรูมาหลอกให้คนทั้งเมืองยอมตายเพื่อซื้อเวลาให้ครอบครัวตัวเองหนีไปได้เนียนสุดๆ!"

อู๋เทียนอี้ที่เพิ่งก้าวเข้ามาถึงหน้าประตูได้ยินคำปราศรัยของมู่ออร์พอดี เขาอดไม่ได้ที่จะลอบชื่นชมความหน้าด้านในใจ

แต่แผนการของมู่ออร์กลับสอดคล้องกับภารกิจที่เขาได้รับมาอย่างพอดิบพอดี เขาจึงไม่รอช้า รีบก้าวออกไปสนับสนุนทันที

"ฉันเห็นด้วยกับแผนการของท่านเจ้าเมือง!"

"กองทัพมนุษย์บุกมาเร็วและรุนแรงมาก ถ้าเมืองของเราถูกตีแตกในพริบตา มันจะเป็นหายนะครั้งใหญ่สำหรับเผ่าออร์คที่อยู่แนวหลัง!"

"ดังนั้น พวกเราต้องรักษาเมืองปานเกอเอาไว้ให้ได้!"

"และต้องต้านเอาไว้ให้ได้อย่างน้อยสามวัน!"

อู๋เทียนอี้พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นทรงพลัง พลางเดินเข้าไปนั่งลงที่เก้าอี้ข้างตัวมู่ออร์

เหล่านายทหารต่างหันมามองอู๋เทียนอี้ด้วยความประหลาดใจ ไม่มีใครคาดคิดว่ารองแม่ทัพที่วันๆ เอาแต่กินเหล้าเมายาจะมีอุดมการณ์สูงส่งและรักชาติได้ถึงเพียงนี้

"ดีมาก!"

"ในเมื่อทุกคนเห็นตรงกันว่าจะให้ชาวเมืองเข้าร่วมสู้รบ!"

"งั้นก็รีบส่งคนไปปิดประตูเมืองเดี๋ยวนี้!"

"แล้วประกาศให้ทุกคนรู้ว่าชาวเมืองทั้งหมดต้องเข้าร่วมศึกครั้งนี้!"

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครคัดค้าน มู่ออร์ก็ออกคำสั่งแรกในทันที

"รับทราบ!"

เหล่านายทหารประสานเสียงรับคำ

"เอาล่ะ ลำดับต่อไป เรามาวางแผนกันว่าจะตั้งรับยังไงดี!"

มู่ออร์โยนหัวข้อที่สองขึ้นมาหารือต่อ

อู๋เทียนอี้รู้ดีว่าการที่มู่ออร์จับคนทั้งเมืองมาเป็นโล่เนื้อก็เพื่อคุ้มครองลูกเมียตัวเองให้หนีรอด เขาจึงไม่กล้าฝากความหวังไว้กับการบัญชาการรบของอีกฝ่าย ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนทันที "ฉันมีวิธีเพิ่มขีดความสามารถในการป้องกันเมืองของเรา!"

เมื่อเห็นว่ารองแม่ทัพคนนี้ไม่เพียงแต่มีจิตสำนึกดีขึ้น แต่ยังกระตือรือร้นเสนอแผนการด้วยตัวเอง ทุกคนจึงหันมามองด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"ลองว่ามาสิ"

มู่ออร์มองอู๋เทียนอี้ด้วยความแปลกใจไม่แพ้กัน

"บังเอิญฉันเพิ่งได้ม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ระดับสูงมาสามม้วน"

"ม้วนแรกคือ ม้วนคัมภีร์สื่อสารภาษาสัตว์ เมื่อใช้งานแล้วจะสามารถเชื่อมต่อจิตใจกับเผ่าสัตว์ได้เป็นเวลาครึ่งเดือน!"

"ม้วนที่สองคือ ม้วนคัมภีร์ยกระดับพลังรบเผ่าสัตว์ เมื่อใช้งานแล้ว กองทัพสัตว์อสูรที่อยู่ใต้บังคับบัญชาจะได้รับการยกระดับพลังรบขึ้นหนึ่งระดับย่อย เป็นเวลาครึ่งเดือน!"

"ส่วนม้วนสุดท้ายคือ ม้วนคัมภีร์ปลุกสายเลือดเผ่าสัตว์ เมื่อใช้งานแล้ว จะสามารถปลุกสายเลือดของเผ่าสัตว์เพื่อวิวัฒนาการร่างได้วันละหนึ่งตัว เป็นเวลาครึ่งเดือน!"

อู๋เทียนอี้แถเนียนๆ โดยอ้างว่าพรสวรรค์ของเขาเป็นพลังจากม้วนคัมภีร์เวทมนตร์

แต่ยิ่งฟัง เหล่านายทหารก็ยิ่งรู้สึกว่ามันไร้สาระและหลุดโลกเกินไป!

"นี่เจ้าเห็นพวกเราเป็นตัวตลกหรือไง!"

นายทหารอารมณ์ร้อนตนหนึ่งทุบโต๊ะลุกขึ้นยืนชี้หน้าด่า "ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ เจ้ายังจะมาแต่งเรื่องปัญญาอ่อนแบบนี้อีก!"

"สันดานหมายังไงก็เลิกกินขี้ไม่ได้จริงๆ!"

อู๋เทียนอี้เข้าใจดีว่าวีรกรรมความห่วยแตกในอดีตของซาลาทำให้ไม่มีใครเชื่อถือเขาเลย ชายหนุ่มจึงไม่ได้เก็บมาใส่ใจ "ฉันกดใช้งานม้วนคัมภีร์พวกนั้นไปหมดแล้ว ถ้าพวกนายไม่เชื่อ เดี๋ยวฉันจะแสดงให้ดูเดี๋ยวนี้เลย!"

"เอาสิ! เอาเลย!"

"ทำให้พวกเราดูเป็นขวัญตาหน่อย!"

บังเอิญนายทหารคนนี้มีหมาป่าศึกเป็นสัตว์พาหนะคู่ใจ เขาจึงจูงมันออกมาข้างหน้า หวังจะแฉคำโกหกของอู๋เทียนอี้ให้หน้าแตกต่อหน้าธารกำนัล

"ได้!"

"ส่งสิทธิ์การควบคุมมันมาให้ฉันสิ!"

อู๋เทียนอี้พยักหน้ารับ ก่อนจะขอสิทธิ์ในการควบคุมหมาป่าศึก

"เปิดใช้งานปลุกสายเลือด!"

เนื่องจากระยะเวลาคูลดาวน์ถูกนับใหม่เมื่อเข้าสู่ของขวัญแห่งมิติเวลา วันนี้อู๋เทียนอี้จึงสามารถใช้งานสกิลปลุกสายเลือดได้หนึ่งครั้ง

[ เริ่มทำการตรวจสอบสายเลือดของหมาป่าศึก! ]

[ สายเลือดที่ซ่อนอยู่ในตัวหมาป่าศึกคือ - หมาป่ายักษ์แดนเถื่อน! ]

[ เริ่มทำการปลุกสายเลือด! ]

[ หมาป่าศึกปลุกสายเลือดหมาป่ายักษ์แดนเถื่อนสำเร็จ! ]

[ ขอแสดงความยินดี คุณได้รับหมาป่ายักษ์แดนเถื่อน (ระดับ 4)! ]

สิ้นเสียงประกาศจากระบบ หมาป่าศึกก็แผดเสียงหอนอย่างเจ็บปวดทรมาน ร่างกายของมันเริ่มขยายใหญ่ขึ้นอย่างบ้าคลั่ง จากเดิมที่มีความสูงเพียงสองเมตร กลับขยายใหญ่โตขึ้นจนสูงเกือบสี่เมตรในพริบตา

ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง!

"ซาลา!"

"ที่เจ้าพูดมา... เป็นความจริงทั้งหมดเลยงั้นรึ!"

มู่ออร์ตกใจสุดขีดจนเผลอผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้

"แน่นอน!"

"นี่คือผลลัพธ์ของการปลุกสายเลือด!"

"ในแต่ละวัน ฉันสามารถช่วยให้เผ่าสัตว์หนึ่งตัวปลุกสายเลือดที่หลับใหลเพื่อวิวัฒนาการร่างได้!"

"ส่วนความสามารถของคัมภีร์ม้วนที่หนึ่งกับม้วนที่สอง ฉันก็พิสูจน์ให้ดูได้เหมือนกัน!"

อู๋เทียนอี้กวาดสายตามองทุกคนในห้อง ก่อนจะยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

"เยี่ยม!"

มู่ออร์พยักหน้ารัวๆ ด้วยความตื่นเต้นดีใจ "ทุกคนตามข้าไปที่ค่ายสัตว์อสูรเดี๋ยวนี้!"

ด้วยความอยากรู้อยากเห็นและต้องการพิสูจน์พลังของอู๋เทียนอี้ มู่ออร์จึงรีบนำขบวนทุกคนมุ่งหน้าไปยังค่ายสัตว์อสูรในทันที

โดยปกติแล้ว นอกจากกองทหารออร์คแล้ว เมืองแต่ละแห่งจะมีกองทัพสัตว์อสูรประจำการอยู่ด้วย

กองทัพสัตว์อสูรจะมีพลังรบด้อยกว่าทหารออร์คเล็กน้อย และควบคุมได้ยากกว่าในสนามรบ แต่มันก็สามารถสร้างความเสียหายให้กับศัตรูได้ไม่น้อยเช่นกัน

สำหรับเมืองปานเกอนั้นมีกองทัพหมาป่าศึกระดับสามประจำการอยู่มากถึงห้าพันตัว

เมื่ออู๋เทียนอี้ได้รับสิทธิ์ควบคุมพวกมัน พลังรบของฝูงหมาป่าก็ถูกยกระดับขึ้นหนึ่งระดับย่อยในทันที!

"สุดยอด!"

"สุดยอด!"

"สุดยอดไปเลย!"

เมื่อมู่ออร์ได้เห็นภาพฝูงหมาป่าที่แข็งแกร่งขึ้นกับตา เขาก็หลุดปากชมไม่หยุด "ถึงจะเพิ่มพลังรบมาแค่ระดับย่อยเดียว แต่นี่มันก็เทียบเท่ากับการอัปเกรดพวกมันให้กลายเป็นทหารระดับหายากยกแผงเลยนะ!"

"พลังรบของพวกเราเพิ่มสูงขึ้นอย่างมหาศาลเลยล่ะ!"

ต้องเข้าใจก่อนว่า กองกำลังพิทักษ์เมืองปานเกอทั้งห้าพันนายนั้น ประกอบไปด้วยทหารออร์คระดับสามทั่วไปสี่พันนาย ทหารระดับสามหายากห้าร้อยนาย และทหารระดับสามยอดฝีมืออีกเพียงห้าร้อยนายเท่านั้น!

ดังนั้นเมื่อได้พลังบัฟจากอู๋เทียนอี้ ก็เท่ากับว่าพวกเขามีกองกำลังเทียบเท่าทหารระดับสามหายากเพิ่มขึ้นมาอีกถึงห้าพันตัว!

แถมปัญหาเรื่องการประสานงานอันแสนวุ่นวายของสัตว์ป่าก็หมดไป เพราะอู๋เทียนอี้สามารถใช้กระแสจิตสั่งการพวกมันได้อย่างเป็นระบบ!

โดยรวมแล้ว กองกำลังป้องกันของเมืองปานเกอเรียกได้ว่าแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว!

[จบแล้ว]