ตอนที่ 12 -  หลอกล่อ

ไปทำภารกิจเสี่ยงตายในหนังกันเถอะ ตอนที่ 12 -  หลอกล่อ

“ขอโทษที ...”

ชีหยานพูดออกมาอย่างแผ่วเบา ก่อนที่จะหันหลังไปปิดประตูและล็อคมัน

นายตำรวจทั้งสองไม่เข้าใจว่าทำไมชีหยานถึงพูดแบบนั้น พวกเขาถามกลับไปด้วยความสงสัยว่า

“ขอโทษเรื่องอะไร..?”

ชีหยานไม่ตอบ เขาเดินเข้าไปหานายตำรวจคนหนึ่ง แล้วแทงเข่าเข้าเต็มท้องของตำรวจคนนั้นทันที!  ตำรวจที่โดนแทงเข่าร้องด้วยความเจ็บปวด อย่างไรก็ตามพวกเขาถูกฝึกมาให้อดทนต่อความเจ็บปวดได้ในระดับหนึ่ง นายตำรวจรีบตั้งสติก่อนที่จะเหวี่ยงหมัดสวนเข้าที่คางของชีหยาน

ถ้าคนปกติ เมื่อเห็นหมัดพุ่งตรงเข้ามายังจุดสำคัญ พวกเขาก็จะตัดสินใจหลบ หรือไม่ก็ใช้แขนป้องกัน! อย่างไรก็ตามศัตรูของนายตำรวจผู้นี้คือชีหยาน!เขาไม่หลบหรือป้องกันใดๆทั้งสิ้น หมัดของนายตำรวจซัดเข้าเต็มคางของชีหยาน!

แต่แล้วนายตำรวจก็ต้องตกตะลึง เมื่อเขาพบว่าชีหยานไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย แต่ก่อนที่เขาจะทันได้โจมตีชีหยานอีกครั้ง ชีหยานก็เฮดบัดเข้ากลางหน้าผากของนายตำรวจ ส่งผลให้ตำรวจคนนั้นลงไปนอนนับดาวทันที!

แม้ชีหยานจะยังเป็นมือใหม่ในด้านการต่อสู้ แต่ด้วยสกิลติดตัวของเขา ทำให้ชีหยานมั่นใจเป็นอย่างมากว่าดาเมจที่ศัตรูโจมตีเขา จะไม่สามารถทำอะไรเขาได้ นี่มันเป็นการต่อสู้ที่ไม่ยุติธรรมเอาซะเลย!

เมื่อเห็นว่าเพื่อนของตนถูกทำร้าย ตำรวจอีกคนชักปืนขึ้นมาทันที

อย่างไรก็ตาม ชีหยานใช้เท้าเกี่ยวเก้าอี้ที่อยู่ข้างตัวเขา แล้วเหวี่ยงมันเข้าไปนายตำรวจคนนั้น!  มันลอยเข้าหาตำรวจที่ชักปืนขึ้นมา นายตำรวจรีบก้มหลบ! เก้าอี้ลอยกระแทกเข้ากับผนังจนแตกกระจายเป็นหลายส่วน  เมื่อหลบพ้นนายตำรวจก็ยกปืนขึ้นมาเล็งอีกครั้งอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม ชีหยานได้ใช้ช่วงที่นายตำรวจเผลอพุ่งเข้ามาประชิดตัวเขา ก่อนที่จะคว้าคอของนายตำรวจคนนั้นด้วยมือข้างเดียว แล้วอัดเข้ากับกำแพง!

ตัวของนายตำรวจคนนั้นกระตุกเล็กน้อย ก่อนที่จะร่วงลงมาเหมือนโคลนเหลว ชีหยานได้เรียนรู้บางอย่างมาจากคาซิเดอร์ ว่าถ้าไม่ฆ่าตำรวจ ค่าอาชญากรรมก็จะไม่พุ่งสูงจนเกินไป แค่ทำให้พวกเขาหมดทางสู้หรือหมดสติก็พอแล้ว

เมื่อเกิดเสียงดังขึ้น ตำรวจที่หลับอยู่นอกห้องก็ตื่นตกใจ พวกเขาชักปืนพกขึ้นมาพร้อมกับรีบเปิดประตู! แต่เมื่อพบว่าประตูถูกล็อคพวกเขาก็ช่วยกันกระแทกประตูในทันที!

นับว่าเป็นโชคดีของชีหยาน ที่ตำรวจข้างนอกไม่ได้ยิงปืนในทันที อาจจะเป็นเพราะพวกเขากลัวว่าเพื่อนตำรวจที่อยู่ข้างในอาจจะโดนลูกหลงก็ได้ ประตูที่ถูกล็อคทำให้ชีหยานมีเวลาอย่างน้อย 10 วินาทีในการกำจัดคาซิเดอร์!

เมื่อได้ยินเสียงกระแทกประตู เขาไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว ชีหยานพุ่งตรงเข้าหาคาซิเดอร์ทันที!

ทันใดนั้นเอง

ผ้าห่มบนเตียงได้ถูกขว้างมายังชีหยาน มันบดบังวิสัยทัศน์ของเขา ถึงแม้คาซิเดอร์จะได้รับบาดเจ็บอย่างร้ายแรงแต่มันก็ยังมีกำลังพอที่จะต่อต้าน! มืออีกข้างที่ไม่ได้ถูกสวมกุญแจมือของมันกำมีดแน่น!

ตอนที่คาซิเดอร์ถูกจับกุม ตำรวจค้นตัวมันทุกซอกทุกมุม ก่อนที่จะจับมันใส่เสื้อของผู้ป่วย ไม่มีใครรู้ว่ามันเอามีดเล่มนี้เข้ามาได้อย่างไร!

เมื่อเผชิญกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันตรงหน้า ชีหยานยังคงเยือกเย็น เขาไม่หลบแม้แต่น้อย แต่กลับใช้ฝ่ามือบังมีดที่กำลังพุ่งเข้ามา!

เคร๊ง!

เสียงใบมีดแตกหัก การแทงครั้งนี้ถูกปฏิเสธจากสกิลติดตัวของชีหยาน คาซิเดอร์ที่บาดเจ็บสาหัสและไม่มีปืนอยู่ในมือ ไม่เป็นภัยคุกคามสำหรับชีหยานแม้แต่น้อย

ในตอนนี้ชีหยานคว้ามือของคาซิเดอร์ได้แล้ว เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีหักมือที่ใช้ถือมีดของคาซิเดอร์! ทำให้มันกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด! จากนั้นชีหยานก็เปลี่ยนเป้าไปยังมืออีกข้างที่ถูกใส่กุญแจมืออยู่ เขาหักมันอีกครั้ง! แล้วกระชากมือให้หลุดออกจากกุญแจมืออย่างแรง!

มือของคาซิเดอร์ข้างนั้นฉีกขาดและหักงอ ไม่น่าดูเป็นอย่างยิ่ง

ในตอนนั้นเอง ประตูห้องได้ถูกเปิดออก ปืนพกทั้ง  5 กระบอกเล็งมายังชีหยาน ตำรวจได้สั่งให้ชีหยานวางมือทั้งสองข้างชิดเข้ากับกำแพง แต่ชีหยานไม่ทำตามอย่างแน่นอน เขาหันไปยิ้มยิงฟันให้ตำรวจ จากนั้นก็คว้าขาข้างหนึ่งของคาซิเดอร์แล้วกระโดดลงจากหน้าต่างชั้นสาม! ค่าสเตตัสความแข็งแรงทำให้เขามีความกล้าหาญและสามารถแสดงพลังได้อย่างเต็มที่!

กลิ่นดินปืนฟุ้งกระจายเต็มห้อง กระสุนอย่างน้อย 7-8 นัด ปะทะเข้ากลางหลังของชีหยาน แต่มันก็ถูกลดทอนดาเมจลงอย่างสมบูรณ์! ชีหยานเคยมีประสบการณ์ถูกยิงจากปืนพกของตำรวจมาแล้ว ถึงแม้หลังของเขาจะมีเลือดไหล แต่อาการบาดเจ็บของเขาก็เพียงแค่ผิวเผินเท่านั้น เนื่องจากกระสุนเหล่านั้นเจาะเข้าเนื้อของเขาเพียงแค่นิ้วเดียวและไม่นานมันก็ถูกกล้ามเนื้อของเขาดันออก

ช่างตรงกันข้ามกับดาเมจที่ชีหยานได้รับจากการกระโดดลงจากชั้นสาม เขาเสีย HP ไปถึง 30 หน่วย แถมยังรู้สึกเจ็บปวดที่ขาอีกด้วย ความจริงแล้วเขาไม่ควรที่จะเสีย HP มากขนาดนี้ แต่เนื่องจากชีหยานลากคาซิเดอร์มาด้วย ทำให้น้ำหนักตอนตกกระทบรุนแรงขึ้น

ชีหยานเตรียมเส้นทางหลบหนีไว้เรียบร้อยแล้ว เขาลากคาซิเดอร์ที่ก้าวเข้าสู่ความตายไปแล้วครึ่งก้าวเข้าไปในรถตำรวจคันหนึ่ง ก่อนที่จะรีบสตาร์ทรถแล้วขับออกไปทันที

เมื่อเหล่าตำรวจที่ยิงสกัดชีหยานบนชั้นสามลงมาถึงลานจอดรถ พวกเขาก็พบว่ารถตำรวจทุกคันนอกจากคันที่ชีหยานใช้ขับหนีไป ถูกปล่อยลมยางทั้งหมด พวกเขาทำได้เพียงสบถออกมาและรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นแก่เบื้องบน

ปัจจุบันตอนนี้เป็นเวลา ตี 5 คนส่วนใหญ่ยังคงหลับอยู่ ดังนั้นจึงแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะเตรียมการสกัดจับในทันทีทันใด

หลังจากที่ขับรถตามถนนไปสักพักและมั่นใจว่าตำรวจไม่ได้ไล่ตามมา ชีหยานก็ขับรถเข้าไปในถนนเล็กๆเส้นหนึ่ง

สภาพแวดล้อมโดยรอบค่อนข้างน่าขนลุก แม่น้ำเต็มไปด้วยสิ่งปนเปื้อน เจ้าพวกพี้ยาหลายคนเมื่อเห็นแสงไฟจากรถตำรวจ พวกมันก็วงแตกรีบหนีกันไปคนละทิศละทางอย่างบ้าคลั่ง

ชีหยานไม่สนใจพวกมัน เขาหันไปมองคาซิเดอร์ ก่อนที่จะยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวๆ แล้วพูดว่า

“อยากจะมีชีวิตต่อไปหรือตาย?”

ได้ยินแบบนั้นคาซิเดอร์ก็สั่นไปทั้งตัว กล้ามเนื้อบนหน้าของมันกระตุกอยู่หลายครั้ง ตอนแรกมันคิดจะกัดลิ้นแล้วฆ่าตัวตายเสีย แต่มันก็ไม่สามารถทำแบบนั้นได้ ในตอนนี้คาซิเดอร์ไม่นับว่าเป็นคู่ต่อสู้ของชีหยานอีกต่อไป แถมตอนนี้มือของมันก็กลายเป็นง่อยไปแล้ว

“ฉันจะเลือกอยู่หรือตายแล้วมันจะมีอะไรแตกต่างกัน เมื่อฉันกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว?”

ชีหยานพูดอย่างแผ่วเบาแต่มันแฝงไปด้วยความเย็นชาว่า

“ถ้าแกอยากตาย ฉันก็แค่โยนแกลงไปให้รถเหยียบ แต่ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่ก็ตอบคำถามของฉันมาตามตรงซะ”

“จะถามอะไร...”

คาซิเดอร์ผู้ตกอยู่ในความสิ้นหวัง ไม่มีทางเลือกนอกจากตอบคำถามของชีหยาน

“ตำรวจค้นตัวแกทุกซอกทุกมุม แม้แต่จับแกเปลี่ยนไปใส่เสื้อผู้ป่วย แล้วแกเอามีดออกมาแทงฉันได้ยังไง? แกเอามันมาจากไหน?”

“หลังจากจบภารกิจจากหนังเรื่องแรกแล้ว ระบบฝันร้ายจะปลดล็อคช่องเก็บของขนาดเล็ก นายสามารถใช้มันได้อย่างอิสระ แต่มันมีพื้นที่จำกัดและยังมีข้อจำกัดเรื่องน้ำหนักอีกด้วย เมื่อเลเวลของระบบฝันร้ายเพิ่มขึ้น ช่องเก็บของก็จะขยายขึ้นตามไปด้วย”

เมื่อคาซิเดอร์พูดมาถึงตรงนี้ มันเห็นว่าดวงตาของชีหยานยังคงแผ่เจตนาร้ายออกมา มันจึงรีบพูดต่อทันทีว่า

“ในตอนที่เข้าสู่หนังเรื่องนี้นายจะได้รับการแจ้งเตือน - หนังเรื่องนี้จะมีเซฟโซน ถ้าเพลเยอร์ฆ่ากันภายในเซฟโซนจะไม่ดรอปของ เว้นแต่ว่าเพลเยอร์เต็มใจที่จะยกให้ เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาไอเท็มจากช่องเก็บของของเพลเยอร์คนอื่น ถึงนายฆ่าฉันไปก็ไม่มีประโยชน์”

ริมฝีปากของชีหยานกระตุก แต่เขาก็ยังคงพูดอย่างแผ่วเบาว่า

“ฉันรู้ว่าที่แกบาดเจ็บจากการถูกยิงนั้นเป็นเพราะแกจงใจเอาตัวรับกระสุนเอง แกทำมันขึ้นมาเพื่อที่จะตบตาพวกตำรวจและหมอ! แกยอมให้ตัวเองถูกจับจากนั้นก็หาโอกาสหลบหนีช่วงที่ถูกคุมตัวในโรงพยาบาล แต่เพราะการเฝ้าระวังอย่างเข้มงวด และอุปกรณ์แจ้งเตือนการหลบหนี นอกจากรอเวลาฟื้นฟูร่างกายและแกน่าจะมีอะไรที่รับประกันได้ว่าแกจะหนีออกไปอยู่ใช่ไหม?”

“สิ่งที่ฉันอยากรู้ก็คือแกยังมีอะไรซ่อนอยู่อีก!”

เมื่อได้ยินคำขู่ของชีหยาน คาซิเดอร์ก้มหัวลงแล้วพูดสำเนียงอังกฤษว่า

"ฉันจะรู้ได้ยังไรไงว่านายจะไม่ฆ่าฉัน?"

ชีหยานพูดอย่างเย็นชา

“ถ้าแกไม่บอกแกก็จะตายทันที แต่ถ้าบอกแกอาจจะยังมีโอกาสรอด”

พูดจบ ชีหยานก็ยื่นมือไปคว้าคอของคาซิเดอร์ก่อนที่จะค่อยๆเพิ่มแรงบีบ คาซิเดอร์สูดหายใจลึก แล้วจึงจำใจเรียกลูกโม่M500และปืนลูกซองออกจากช่องเก็บของ

ในตอนที่คาซิเดอร์นอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากใช้ปืนพวกนี้ แต่เป็นเพราะแรงดีดจากการยิงปืนพวกนี้มันสูงเกินไป ตัวเขาในตอนนั้นมันยังไม่สามารถทนรับแรงดีดได้ นอกจากนั้นมือข้างหนึ่งของเขายังถูกใส่กุญแจมือไว้ ทำให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถใช้ปืนได้

ในตอนที่ชีหยานบุกเข้าไป กว่าคาซิเดอร์จะทันได้ตั้งตัว ชีหยานก็อยู่ห่างจากเขาเพียง2-3เมตรเท่านั้น การใช้ปืนสู้ในระยะใกล้แบบนั้นเป็นความคิดที่แย่ยิ่งกว่าการใช้มีดที่เขาไม่ถนัด  ต่อสู้เสียอีก

เมื่อเห็นอาวุธทั้งสอง ชีหยานคลายมือลง รอยยิ้มเล็กๆปรากฏบนใบหน้าของเขา

“ในที่สุดแกก็แสดงความจริงใจต่อฉันเสียที แกคิดว่าตัวแกเองมีค่าแค่ไหน?”

คาซิเดอร์ เริ่มหายใจติดขัด เขามองไปยังชีหยานด้วยความตกใจ ก่อนที่จะรีบถามว่า

“นายหมายความว่าไง?”

ชีหยานหัวเราะ

“แกไม่คิดว่าพวกเราเข้าขากันได้ดีงั้นหรอ?”

ชีหยานบิดกุญแจรถยนต์เพื่อดับเครื่อง จากนั้นก็ดินออกจากรถตำรวจไปช่วยพยุงคาซิเดอร์ แล้วพาคาซิเดอร์ไปยังรถยนต์อันคันที่อยู่ใกล้ๆ ก่อนที่จะกระชากประตูออกแล้ววางคาซิเดอร์ลง จากนั้นก็เดินไปนั่งที่นั่งคนขับแล้ว ขับรถออกไป