เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 11 - ตราบใดที่แกยังมีชีวิตอยู่ ฉันคงใช้ชีวิตอย่างไม่มีความสุข!

ตอนที่ 11 - ตราบใดที่แกยังมีชีวิตอยู่ ฉันคงใช้ชีวิตอย่างไม่มีความสุข!

ตอนที่ 11 - ตราบใดที่แกยังมีชีวิตอยู่ ฉันคงใช้ชีวิตอย่างไม่มีความสุข!


ไปทำภารกิจเสี่ยงตายในหนังกันเถอะ ตอนที่ 11 - ตราบใดที่แกยังมีชีวิตอยู่ ฉันคงใช้ชีวิตอย่างไม่มีความสุข!

 

เหล่าตำรวจระมัดระวังตัวอย่างมาก เมื่อพวกเขาเห็นชีหยาน พวกเขาก็ทำการค้นร่างกายของชีหยานอย่างละเอียด เมื่อพบว่าไม่มีอาวุธ พวกเขาเขาจึงพาชีหยานไปยังหน่วยปฐมพยาบาล

 

ระหว่างทางชีหยานแกล้งทำเป็นตัวสั่นด้วยความกลัว ก่อนที่จะหันไปมองรอบๆอย่างหวาดระแวง

 

หลังจากมองไปรอบๆชีหยานก็ตระหนักว่าทำตำรวจทำงานได้ดีกว่าที่เขาคาดหวังไว้เสียอีก ที่นี่ไม่เพียงถูกปิดล้อมด้วยรถตำรวจจำนวนมากเท่านั้น! แต่บนท้องฟ้ายังมีเฮลิคอร์ปเตอร์อยู่อีกถึง 3 ลำ !

 

เนื่องจากเหตุการณ์ในครั้งนี้มีผู้บาดเจ็บจำนวนมาก ตำรวจจึงได้เตรียมเต๊นปฐมพยาบาลไว้ถึงสองเต๊น คนที่เข้าไปรักษาส่วนใหญ่จะเป็นคนที่ล้มลงขณะหลบหนีแล้วโดนเหยียบท่ามกลางความวุ่นวาย พวกเขาส่วนใหญ่อยู่ในอาการตกใจและหวาดระแวง ส่วนคนที่ได้รับบาดเจ็บการยิงต่อสู้กันนั้นมีเพียงหนึ่งในสามเท่านั้น

 

บาดแผลของชีหยานค่อนข้างรุนแรง เขาจึงได้รับการรักษาแบบเร่งด่วน และเนื่องจากชีหยานไม่ได้ฆ่าใคร เขาจึงไม่กังวลเรื่องที่ตำรวจจะเข้ามาสืบสวนหรือสอบปากคำเขา

 

ในตอนนั้นเอง ได้มีตำรวจสองคนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสถูกนำตัวเข้ามา คนหนึ่งถูกยิงตรงหน้าอก ในขณะที่อีกคนหนึ่งขาซ้ายหัก ตำรวจแห่งลอสแองเจลิสทั้งสองอยู่ในอาการไม่สู้ดีนักในขณะที่ถูกนำตัวมาพวกเขาก็สาปแช่งออกมาว่า

 

“ไอ้บัดซบนั่นมันยังอยู่ข้างใน!”

 

หลังจากตัวรวจทั้งสองถูกส่งมา ก็ยังคงมีตำรวจถูกส่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ทั้งหมดต่างถูกยิงตามร่างกายแต่ไม่ร้ายแรงถึงขั้นเสียชีวิต อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ต่อได้ ตำรวจที่ถูกส่งมาบางคนก็สาปแช่งออกมาไม่หยุด ในขณะที่บางคนหวาดกลัวจนพูดไม่ออก เห็นได้ชัดว่าบาดแผลของพวกเขาเป็นฝีมือของคาซิเดอร์ ภายใต้สกิลการยิงปืนอันน่าเหลือเชื่อและความโหดร้ายของมัน เหล่าตำรวจต่างตัวแข็งด้วยความกลัว พวกเขาหวังเพียงว่าหน่วยเดลต้าจะรีบมาโดยเร็ว

 

ชีหยานมองไปยังเฮลิคอร์ปเตอร์ที่บินอยู่ เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา ภายใต้การปิดล้อมของตำรวจแห่งลอสแองเจลิสที่แสนจะเข้มงวด คาซิเดอร์จะหนีรอดออกไปได้อย่างไร? อย่างไรก็ตามในตอนนั้นเองได้มีตำรวจคนหนึ่งวิ่งเข้ามา เขาถูกยิงบริเวณแขน แต่เขาไม่สนใจเลือดที่กำลังไหลทะลักออกมาแม้แต่น้อย เพราะตอนนี้เขาเพิ่งได้รับการปลดปล่อยจากภาระอันหนักหน่วง เขาพูดออกมาอย่างรวดเร็วว่า

 

“ในที่สุดไอ้บัดซบนั่นก็ถูกจับซักที  หลังจากถูกยิงไปตั้ง 3 นัด มันถึงหมดสติลง นี่มันเสพยาไปมากขนาดไหนกันถึงได้อึดขนาดนี้!?”

 

ได้ยินแบบนั้นดวงตาของชีหยานก็หรี่ลง การที่คาซิเดอร์ยอมจำนนอยู่นอกเหนือความคาดหมายของเขา … แต่หลังจากที่ลองใคร่ครวญดูดีๆแล้ว ชีหยานก็คิดว่ามันสมเหตุสมผล

 

สำหรับคาซิเดอร์ ไม่ว่ามันจะเลือกสู้หรือหลบหนีก็คงไม่ต่างกัน ไม่ว่าอย่างไรมันก็ต้องตาย มันจึงเลือกยอมจำนน เพราะนั่นเป็นวิธีเดียวที่มันจะรอดตาย

 

อย่างไรก็ตาม

 

ชีหยานรู้ว่าคาซิเดอร์แกล้งหมดสติอย่างแน่นอน

 

คาซิเดอร์จะต้องแกล้งหมดสติ เพื่อที่จะได้ถูกนำตัวไปส่งโรงพยาบาล และระหว่างทางมันคงจะหาโอกาสหลบหนีออกไปแน่ๆ

 

ถ้าคาซิเดอร์ยังมีชีวิตอยู่ ชีหยานคงรู้สึกเหมือนกับถูกงูพิษจ้องอยู่ตลอดเวลา เพราะคาซิเดอร์นั้นเป็นมือปืนที่มีสกิลต่อสู้ระยะไกล ชีหยานจะต้องอยู่ในหนังเรื่องนี้อย่างหวาดระแวงตราบใดที่คาซิเดอร์ยังมีชีวิตอยู่!

 

“เจ้าคาซิเดอร์ มันต้องตาย!”

 

ชีหยานจ้องมองรถพยาบาลที่มีคาซิเดอร์อยู่ข้างใน ดวงตาของเขาเป็นประกายและเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

 

หลังจากที่เหตุการณ์เริ่มสงบลง  ผู้บาดก็ได้ถูกนำตัวไปรักษาที่โรงพยาบาล

 

และเนื่องจากชีหยานยังคงมีสติอยู่ เขาจึงต้องถูกพาตัวไปสอบปากคำที่สถานนีตำรวจ แต่ชีหยานไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น เขาแกล้งทำเป็นว่ายังคงเจ็บปวดและอ้วกออกมา

 

ไม่ว่าใครจะพูดอะไรกับเขา เขาจะแกล้งทำเป็นปวดหัวแล้วพูดไม่รู้เรื่อง เมื่อหลายๆคนเห็นบาดแผลตรงหน้าผากของชีหยานพวกเขาก็คิดว่ามันสมเหตุสมผล และไม่สงสัยชีหยานเลยแม้แต่น้อย

 

ชีหยานถูกนำตัวไปส่งโรงพยาบาล และหลังจากที่หมอได้ตรวจอาการ เขาก็ได้รับการวินิจฉัยว่าสมองได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง หมอได้ฉีดยากล่อมประสาทให้เขา แล้วสั่งให้นอนพักที่โรงพยาบาลเพื่อดูอาการเพิ่มเติม

 

เนื่องจากการปิดล้อมครั้งใหญ่ ส่งผลให้ตำรวจได้รับบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก แถมการปิดล้อมยังเกิดในช่วงเวลากลางคืน เมื่อเหล่าคนเจ็บถูกส่งไปถึงโรงพยาบาล หมอและพยาบาลต่างยุ่งจนหัวหมุน พวกเขาทำงานกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย จนในที่สุดทุกอย่างก็สงบลงประมาณ ตีสองตีสาม

 

ชีหยานได้นอนในห้องเดี่ยว และมีตำรวจเพียงคนเดียวคอยเฝ้าอยู่หน้าห้องของเขา ตำรวจคนนี้เป็นหนึ่งในตำรวจที่เข้าร่วมการปิดล้อมครั้งใหญ่ในคืนที่ผ่านมา แต่เขาโชคดีที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ ---เนื่องจากความเหนื่อยล้า นายตำรวจที่เฝ้าอยู่หน้าห้องของชีหยานหาวออกมากลายครั้ง ก่อนที่จะผลอยหลับไป

 

ทางด้านคาซิเดอร์ มันกำลังเพลิดเพลินอยู่กับห้องเพรสซิเดน์สูท ภายในห้องได้รับการป้องกันอย่างแน่นหนาเพื่อไม่ให้มันหลบหนี ส่วนนอกห้องก็มีตำรวจคอยเฝ้าอยู่ถึง 15 คน! พวกเขาปฏิบัติหน้าที่อย่างเคร่งครัดและระมัดระวังเป็นอย่างมาก

 

เมื่อเข็มสั้นของนาฬิกาชี้ไปที่เลข 4 ชีหยานก็ลืมตาขึ้้น เขาถอดสายน้ำเกลือออก แล้วตรงไปยังประตูห้อง

 

ชีหยานค่อยๆแง้มประตูออกไป เมื่อเห็นว่าตำรวจที่คอยเฝ้ายามยังคงหลับสนิท ชีหยานเหลือบไปมองรอบๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีคน เขาคว้าคอเสื้อตำรวจคนนั้นแล้วลากกลับเข้ามาในห้องทันที ในตอนนั้นเองเสียงจากระบบฝันร้ายก็ดังขึ้น

 

[คุณทำร้ายตำรวจลอสแองเจลิส ค่าอาชญากรรมในหนังเทอร์มิเนเตอร์เพิ่มขึ้น 10 หน่วย โทษจำคุกของคุณคือ 10 ปี]

 

โทษ 10 ปี? แล้วไงเล่า? เขาไม่ได้อยู่ในหนังเรื่องนี้นานขนาดนั้น --- นายตำรวจได้พยายามต่อสู้ขัดขืน แต่ด้วยความแข็งแกร่งที่ต่างกันเกินไป สุดท้ายตำรวจก็สู้ไม่ไหว ใบหน้าของเขาบวมจนเป็นสีม่วง ปากเจ่อจนพูดไม่ได้ ตาของเขาเริ่มเหม่อลอย ชีหยานค่อยๆวางเขาลงช้าๆแล้วพูดด้วยเสียงอันแผ่วเบาว่า

 

“คุณตำรวจ...ฉันไม่ได้มีเจตนาไม่ดีที่ทำแบบนี้ อย่างไรก็ตามไอ้บ้าที่พวกคุณกำลังคุมตัวอยู่มันฆ่าเพื่อนฉัน มันระเบิดสมองเธอต่อหน้าฉัน! ฉันจะไม่มีทางยอมให้มันไปนอนในคุก! ถ้าคุณปล่อยฉันไปฆ่ามัน ขอใช้ชื่อของคุณปู่เป็นเดิมพัน!? ว่าฉันจะไม่ทำร้ายคนบริสุทธ์หรือคนที่ไม่เกี่ยวข้องเด็ดขาด”

 

เมื่อได้ยินชีหยานพูด นายตำรวจคนนั้นก็จมดิ่งเข้าไปในความเงียบ คาซิเดอร์และเพื่อนของมัน ทำร้ายเพื่อนตำรวจของเขาไปกว่า 20 คน บางคนก็ถึงกับเสียชีวิต ทำให้นายตำรวจโกรธแค้นคาซิเดอร์เป็นอย่างมาก เมื่อได้ยินเป้าหมายของชีหยาน เขาก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่จะถอดชุดตำรวจที่สวมอยู่ให้ชีหยาน แล้วคลานขึ้นไปนอนบนเตียงผู้ป่วยแสดงละครว่าเขาคือชีหยานอย่างเต็มใจ ปล่อยให้ชีหยานเดินจากไปทำสิ่งที่ต้องทำ...

 

ระหว่างทางชีหยานก็ถามระบบฝันร้าย ถึงค่าอาชญากรรมของเขา แล้วก็ได้คำตอบกลับมาไม่กี่คำว่า

 

‘ทุกครั้งที่คุณละเมิดกฎหมายค่าอาชญากรรมของคุณจะเพิ่มขึ้น’

 

[ค่าอาชญากรรมเป็นตัวกำหนดว่าตำรวจจะปฏิบัติต่อคุณเช่นไร ยิ่งค่าอาชญากรรมเยอะก็จะยิ่งมีโอกาสถูกตำรวจสอบปากคำหรือค้นตัวมากขึ้น]

 

[ค่าอาชญากรรมจะค่อยๆลดลงเมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่ง แต่ถ้าค่าอาชญากรรมสูง ระยะเวลาในการลดค่าอาชญากรรมจะช้าลง]

 

แม้ว่าข้อมูลที่ได้จะไม่มากนัก แต่ชีหยานก็เข้าใจและพอจะสรุปอะไรๆได้หลายอย่าง เช่น ผู้ที่มีค่าอาชญากรรมสูงก็จะถูกตำรวจเพ่งเล็งมากกว่าคนปกติ --- เพื่อนของคาซิเดอร์ที่ตายไปค่าอาชญากรรมของมันคงสูงลิ่ว สูงมากเสียจนหน่วยเดลต้าต้องออกมากำจัดเขา! ในทำนองเดียวกันค่าอาชญากรรมของคาซิเดอร์ก็น่าจะมากโขอยู่ เพราะเมื่อตำรวจได้ทราบข่าว พวกเขานำกำลังมามากมายเพื่อจับกุมมัน ส่วนชีหยานเขาไม่สนใจค่าอาชญากรรมเพียงน้อยนิดของเขาแม้แต่น้อย

 

พอได้หลับพักผ่อน ชีหยานก็รู้สึกว่าพลังของเขาฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ หลังจากใส่ชุดตำรวจแล้วเขาก็เริ่มเดินสำรวจภายในโรงพยาบาล

 

ตำรวจที่คอยเฝ้าคาซิเดอร์เมื่อได้ทราบข่าวว่าผู้สมรู้ร่วมคิดของมันอีกคนตายไปแล้ว และได้รู้ว่าเจ้าคาซิเดอร์มันไม่ได้มีความสัมพันธ์กับแก๊งต่างๆ พวกเขาก็รู้สึกผ่อนคลายลงมาก เมื่อมั่นใจว่าจะไม่มีใครมาช่วยเหลือคาซิเดอร์อย่างแน่นอน พวกเขาจึงถอนกำลังบางส่วนออกไป เนื่องจากภัยอันตรายที่ต้องระวังไม่มีแล้ว

 

ปัจจุบันคาดิเดอร์ได้รับบาดเจ็บสาหัส มันถูกใส่กุญแจมืออยู่ข้างเตียง ในตอนที่อยู่ในรถพยาบาลมันก็ถูกคุมตัวอย่างเข้มงวด แม้แต่ในตอนนี้ในห้องที่มันอยู่ก็มีตำรวจคอยจับตาดูมันอยู่ตลอดเวลา ถ้าเกิดอะไรไม่ชอบมาพากล พวกเขาจะส่งสัญญาณออกไปทันที! เมื่อตกอยู่ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ ต่อให้คาซิเดอร์มีปีกเขาก็ไม่สามารถหลบหนีไปได้

 

เวลาตี 4 ภายในโรงพยาบาลช่างเงียบสงบ

 

ชีหยานค่อยๆเดินอย่างช้าๆ เพื่อไม่ให้เกิดเสียงฝีเท้า เขาเดินไปเรื่อยๆจนในที่สุดก็ถึงห้องของคาซิเดอร์

 

หน้าห้องของคาซิเดอร์ มีตำรวจเฝ้าอยู่ 4 คน พวกเขาต่างนั่งหลับอยู่บนเก้าอี้ หนึ่งในนั้นกรนออกมาด้วยเสียงดังสนั่น และมีแก้วกาแฟที่ว่างเปล่าอยู่ในมือ

 

ในตอนแรกที่เข้ามาในหนังเรื่องนี้ชีหยานเต็มไปด้วยความวิตกกังวลและหวาดกลัว แต่เมื่อผ่านการต่อสู้เสี่ยงตายมาหลายครั้ง เขาก็ตระหนักว่าตัวเขาเริ่มปรับตัวเข้ากับหนังเรื่องนี้ได้แล้ว ชีหยานรู้สึกสงบและสบายตัวเหมือนดั่งปลาในน้ำ เขาค่อยๆก้าวเดินอย่างแผ่วเบา … ค่อยๆเข้าไปตรงหน้าประตูห้องโดยที่ไม่มีใครรู้สึกตัว

 

อย่างไรก็ตาม เมื่อมาถึงหน้าประตู ชีหยานกลับได้ยินเสียงพูดคุยกันลอดออกมา … เห็นได้ชัดว่ายังมีตำรวจอยู่ภายในห้อง พวกเขาไม่ได้หลับ และยังคงทำหน้าที่ของพวกเขาต่อไปอย่างเคร่งครัด

 

ชีหยานวางมือลงบนลูกบิดประตู ก่อนที่จะบิดมันเบาๆ แล้วผลักเข้าไปในห้อง --- กลิ่นฉุนของยาฆ่าเชื้อปะทะเข้ากับจมูกของเขา  ภายในห้องเปิดไฟสว่าง ในขณะที่นายตำรวจสองคนในห้องตื่นตัวเต็มที่ พวกเขาจับปืนตรงเอวแล้วเตรียมยกขึ้น แต่สายตาของพวกเขาก็อ่อนโยนลง เมื่อเห็นเครื่องแบบตำรวจที่ชีหยานสวมใส่อยู่ ...

จบบทที่ ตอนที่ 11 - ตราบใดที่แกยังมีชีวิตอยู่ ฉันคงใช้ชีวิตอย่างไม่มีความสุข!

คัดลอกลิงก์แล้ว