ตอนที่ 107 พละกำลังอันวิปริต

ตอนที่ 107 พละกำลังอันวิปริต

ในเวลานี้เป็นยามสาม (23.00-01.00 น.) ห้องทดสอบพลังว่างเปล่าไร้ผู้คน หลินหมิงเลือกแท่นหินทดสอบพลังตามใจชอบ หลับตาสงบจิต รวบรวมกลิ่นอาย จากนั้นชกออกไปอย่างแรง!

"ปัง!"

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว แท่นหินทดสอบพลังสั่นสะเทือนไม่ลดละ ลำแสงพุ่งขึ้นสูง ข้ามขีดห้าฉื่อไปแล้ว และยังคงพุ่งขึ้นต่อไป!

ห้าฉื่อ!

ห้าฉื่อหนึ่งนิ้ว!

ห้าฉื่อสองนิ้ว!

ในที่สุด ลำแสงก็หยุดอยู่ที่ขีดห้าฉื่อสามนิ้ว พละกำลังห้าพันสามร้อยจิน!

เมื่อเห็นตัวเลขนี้ หลินหมิงถอนหายใจยาว ในที่สุดก็ก้าวข้ามการโจมตีตามสบายของหลิงเซินไปได้แล้ว!

เคล็ดพลังโกลาหล ทะลวงสู่ขั้นที่สอง ประกอบกับการบรรลุฝึกอวัยวะขั้นสมบูรณ์ พลังหมัดของหลินหมิงในที่สุดก็ทะลวงผ่านด่านห้าพันจิน!

"คราก่อนที่หลิงเซินสาธิตแท่นหินทดสอบพลังให้นักเรียนใหม่ดู การชกตามสบายครั้งหนึ่งได้ผลลัพธ์สี่พันเก้าร้อยจิน ด้วยนิสัยของหลิงเซิน หมัดนั้นคงใช้แรงเพียงแปดส่วนก็นับว่าจริงจังแล้ว พลังหมัดขีดสุดของหลิงเซินน่าจะสูงกว่าห้าพันสามร้อยจินของข้าอีก"

"ทว่าอย่างไรก็ตาม พลังหมัดของข้าในยามนี้เข้าใกล้หลิงเซินมากแล้ว แต่ข้อได้เปรียบของหลิงเซินไม่ใช่พละกำลัง ความน่าสะพรึงกลัวของเขาอยู่ที่สัญชาตญาณการต่อสู้และความสามารถในการสังหารที่ฝึกปรือมาจากเจตจำนงแห่งยุทธ์อสูร ส่วนข้อได้เปรียบของข้าอยู่ที่พละกำลัง ขนาดพละกำลังยังไม่อาจเทียบได้ พลังการต่อสู้ย่อมยิ่งห่างไกลนัก!"

นักรบที่ตั้งมั่นแสวงหาความสุดยอดแห่งยุทธ์ มักจะนำยอดฝีมือทุกคนที่พบเจอมาเป็นศัตรูในจินตนาการ วิเคราะห์ข้อได้เปรียบและข้อเสียของตนกับยอดฝีมือผู้นั้น วิเคราะห์ว่าหากต้องสู้ตายกันใครจะแพ้ชนะ

หลินหมิงก็ไม่เว้นเช่นกัน

...

ผ่านไปอีกสิบวัน "ตูม!" หลินหมิงชกเข้าที่ต้นไม้ใหญ่ขนาดหนึ่งคนโอบ ใบไม้ร่วงหล่นพรูพรั่ง หลินหมิงสะบัดทวนกว้านหง ลงมือรวดเร็วดั่งสายฟ้า!

"ฉับ ฉับ ฉับ!"

ใบไม้นับสิบใบ ในช่วงเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ ล้วนถูกหลินหมิงแทงเข้าเป้าทั้งหมด!

เพียงแต่หลินหมิงไม่อาจทำได้อย่างหงซี ที่จะร้อยใบไม้ไว้บนทวน เขาสามารถคุมความเร็ว ความแม่นยำ แต่ยังไม่จนปัญญาจะควบคุมพละกำลังได้ดีนัก

หลินหมิงจึงไม่ได้แสวงหาการควบคุมพละกำลังอีกต่อไป แต่หันมาแสวงหาพลังทำลายล้างขั้นสูงสุดโดยตรง!

ด้วยการแทงทวนยาวด้วยวิชาพลังดั่งเส้นไหม ปลายทวนระดับสมบัติที่มีลมปราณสั่นสะเทือน เมื่อสัมผัสใบไม้ร่วงแล้ว ก็บดขยี้ใบไม้จนแหลกละเอียดทันที!

เขาสามารถทำได้ถึงขั้นนี้ เป็นเพราะบรรลุฝึกอวัยวะขั้นสมบูรณ์ ลมปราณควบแน่นยิ่งขึ้น พละกำลังร่างกายแข็งแกร่งขึ้น ความเร็วรวดเร็วยิ่งขึ้น เพื่อย่อยสลายพลังยาไขกระดูกมังกรทองชาดในเวลาอันสั้น หลินหมิงได้ใช้โควตาเวลาฝึกฝนในค่ายกลเจ็ดสังหารของเดือนนี้ไปเกือบหมดสิ้นแล้ว ยามนี้เหลือเพียงหกชั่วยาม

"ดีนัก!" แม้แต่หงซีที่มักจะเข้มงวดกับศิษย์ในปกครองเสมอ ก็จำต้องกล่าวชื่นชมออกมา

"เพียงยี่สิบวัน เจ้ากลับบรรลุการฝึกกายขั้นที่สามขั้นสมบูรณ์ เจตจำนงแห่งยุทธ์ความว่างเปล่าของเจ้านี้ ช่างน่าอิจฉายิ่งนัก"

หงซีตั้งแต่ออกไปหลังจากถ่ายทอดวิชาทวนครั้งก่อน ให้เขาฝึกความเร็วในการออกทวน หายไปสิบวัน พอกลับมา หลินหมิงก็บรรลุฝึกอวัยวะขั้นสมบูรณ์แล้ว สิ่งนี้ทำให้หงซีตกใจเป็นล้นพ้น

หลินหมิงตอบว่า "ท่านอาจารย์หง ก่อนหน้านี้ข้ายังไม่ได้กินยาเม็ดไขกระดูกมังกรทองชาด เพียงกินยาเม็ดดีแดงงูทองเข้าไป เมื่อไม่กี่วันก่อนข้าจึงได้กินยาเม็ดไขกระดูกมังกรทองชาด จึงได้มีความก้าวหน้าเช่นนี้ขอรับ"

หงซีฟังแล้วชะงักไปเล็กน้อย ที่แท้หลินหมิงผู้นี้อาศัยเพียงยาเม็ดดีแดงงูทองก็ทะลวงการฝึกกายขั้นที่สามและเอาชนะจางชางได้แล้ว ทุกคนรวมถึงตัวเขาเองต่างคิดว่าหลินหมิงกินยาทั้งสองเม็ดพร้อมกัน หลินหมิงผู้นี้ ยากจะอธิบายด้วยเหตุผลปกติจริงๆ

หงซีกล่าวว่า "นึกไม่ถึง นึกไม่ถึงจริงๆ ก่อนหน้านี้เจ้าอาศัยเพียงยาเม็ดดีแดงงูทองเม็ดเดียวก็ทะลวงเข้าสู่ฝึกอวัยวะ หากข้าเดาไม่ผิด ร่างกายของเจ้านั้นเหมาะสมต่อการดูดซับของวิเศษจากสวรรค์และปฐพียิ่งนัก ประกอบกับเจตจำนงแห่งยุทธ์ความว่างเปล่าของเจ้า ความสำเร็จในอนาคตของเจ้านั้นไม่อาจประมาณได้ แต่นี่เป็นเพราะพรสวรรค์ของเจ้าไม่ดี หากพรสวรรค์ของเจ้าสูงขึ้นอีกสักสองระดับ ข้าคงไม่กล้าจินตนาการเลย!"

"เอาละ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เป็นเวลาสิบวัน ข้าจะอยู่ฝึกทวนเป็นเพื่อนเจ้า วิชาทวนของเจ้ามีความเร็ว ความแม่นยำ ความมั่นคงซึ่งเป็นพื้นฐานแล้ว ทว่ายังขาดไปอย่างหนึ่ง นั่นคือความเปลี่ยนแปลง! แม้วิชาทวนจะไม่พิสดารเท่าวิชากระบี่ ทว่าท่าทวนกลับมีมากกว่าท่ากระบี่! ท่าโจมตีหลักของกระบี่มีเพียง แทง ฟัน เฉือน ส่วนทวนนั้นมีมากกว่า มีทั้ง แทง ฟัน กด กวาด วน รำ เป็นต้น ข้าจะไม่สอนท่ารำหรือรูปแบบที่ตายตัว แต่จะสอนให้เจ้านำท่าทวนพื้นฐานเหล่านี้มาหลอมรวมเข้าด้วยกัน เปลี่ยนแปลงไร้ลักษณ์!"

"เริ่มกันเถิด! ข้าจะกดลมปราณให้เหลือระดับใกล้เคียงกับเจ้า ข้าจะไม่ออมมือให้เด็ดขาด!" หงซีกล่าวพลางสะบัดทวนยาวในมือ เล็งไปที่ทรวงอกของหลินหมิง แล้วแทงทวนออกมา!

หงซีกล่าวเพียงว่าจะกดพลังลมปราณ ทว่าไม่ได้กดพละกำลังของร่างกาย ด้วยพละกำลังร่างกายของหงซีที่อยู่ขั้นที่หกชีพจรขั้นสมบูรณ์ มีหรือที่หลินหมิงจะเปรียบเทียบได้ ความเร็วของทวนนี้ของหงซี รวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบ ปรากฏขึ้นตรงหน้าของหลินหมิงในชั่วพริบตา!

"เร็วเกินไปแล้ว!" ในตอนนั้น หลินหมิงสัมผัสได้ถึงไอเย็นเยือกบนคมทวนอย่างชัดเจน จนทำให้ขนลุกซู่

"ปัง!"

หลินหมิงกุมทวนกว้านหง กวาดทวนออกไปขวาง ปะทะกับทวนของหงซีอย่างจัง แม้พละกำลังร่างกายของหลินหมิงจะเกินห้าพันจิน แต่ก็ถูกหงซีสั่นสะเทือนจนง่ามมือชาหนึบ!

พละกำลังของนักรบจุดสูงสุดแห่งชีพจรช่างวิปริตนัก! หากไม่ใช่เพราะทวนกว้านหงของหลินหมิงแฝงไปด้วยพลังสั่นสะเทือนของพลังดั่งเส้นไหม เพียงการโจมตีครั้งนี้ เขาก็คงต้องพ่ายแพ้ในทันที

ทว่าในใจของหงซีกลับตระหนักแน่ยิ่งกว่า แม้การโจมตีนี้เขาจะไม่ได้ใช้พลังปราณแท้จริง แต่แรงกายนั้นทุ่มออกไปจนสิ้น ทว่าหลินหมิงกลับสามารถรับไว้ได้ตรงหน้า!

หงซีทราบดีอยู่แล้วว่าหลินหมิงมีพละกำลังน่าครั่นคร้าม แต่คิดไม่ถึงว่าหลังจากบรรลุขอบเขตฝึกกายขั้นที่สามระดับสมบูรณ์ พละกำลังจะพุ่งทะยานขึ้นเพียงนี้ เกรงว่าจะไม่ได้ด้อยไปกว่าห้าพันจิน! นี่มันคือสภาพร่างกายระดับสัตว์ป่าโดยแท้!

แม้ในใจจะประหลาดใจ แต่ท่วงท่าในมือหงซีกลับไม่หยุดชะงักแม้เพียงเสี้ยว อาศัยจังหวะที่หลินหมิงถูกกระแทกถอยไปด้วยทวน เขาฉวยโอกาสรุกคืบต่อเนื่องด้วยการออกทวนสามคราติด ทวนทั้งสามนี้ปิดตายเส้นทางหลบหลีกของหลินหมิงอย่างง่ายดาย หลินหมิงจำต้องยกทวนขึ้นต้านรับอีกครา!

"เคร้ง!" เป็นการปะทะกันอย่างหักโหมอีกครั้ง หงซีฟาดทวนลงบนด้ามทวนกวนหง ด้ามทวนที่ตีขึ้นจากเหล็กยืดหยุ่นม่วงดำถูกแรงมหาศาลของหงซีกดจนโค้งงอดุจคันศร!

ฝีเท้าหลินหมิงทรุดลง เท้าขวาจมลงไปในดิน เขาฝืนใช้แรงสปริงของทวนกวนหงดีดทวนยาวของหงซีออกไป ทว่าหงซีกลับตีลังกากลับหลังกลางอากาศ ทวนยาววาดวงโค้งสมบูรณ์แบบกลางเวหา พุ่งลอดใต้ท้องทะลวงตรงไปยังลำคอของหลินหมิง

ทวนนี้มาเร็วนักและกะทันหันยิ่ง ประกอบกับก่อนหน้านี้หลินหมิงเพิ่งปะทะอย่างหนักหน่วงไปสองครา พลังปราณแท้จริงเฮือกหนึ่งถูกใช้จนสิ้น กระแสเลือดในอกฉีดพล่าน สุดท้ายก็ไม่อาจต้านรับทวนนี้ได้ทัน ถูกปลายทวนของหงซีจิ้มลงตรงกลางลำคอพอดี

ในชั่วขณะนั้น หลินหมิงสัมผัสได้ชัดแจ้งถึงลมพายุจากทวนอันหนาวเหน็บที่พัดผ่านจนผิวหนังลำคอเจ็บแสบ ทว่าหงซีกลับชักทวนกลับอย่างกะทันหัน ปลายทวนหยุดนิ่งห่างจากหลอดลมของหลินหมิงเพียงกึ่งส่วน ไม่ได้ระคายผิวหลินหมิงแม้แต่น้อย

ช่างเป็นความสามารถในการควบคุมน้ำหนักแรงที่แม่นยำยิ่งนัก!

……..