ตอนที่ 7 : ช่วยเหลือพลเรือน

ตอนที่ 7 : ช่วยเหลือพลเรือน

“จริงเหรอคะ? คุณลุงพาพวกเราหนีไปได้จริงๆ ใช่ไหมคะ?!”

เบลทซ์เดินตามอีวานคอฟและคุมะไปหลังพุ่มไม้ที่ซ่อนตัวอยู่ ซึ่งพวกเขาได้พบกับชนพื้นเมืองก็อดวัลเลย์ในสภาพสวมเสื้อผ้าขาดวิ่นและแทบทุกคนล้วนมีบาดแผล

หลายคนในนั้นเป็นคนชรา คนอ่อนแอ ผู้หญิง และเด็ก ซึ่งในสถานการณ์ปกติแล้ว พวกเขาคงไม่มีทางหนีรอดไปจากก็อดวัลเลย์ได้อย่างแน่นอน

ขณะที่พ่อแม่กำลังโอบกอดลูกๆ ของตน เด็กหญิงตัวน้อยที่มีน้ำตาคลอเบ้าก็เงยหน้ามองเบลทซ์แล้วเอ่ยถามขึ้นมา

“ฉันจะทำเต็มที่ก็แล้วกัน” เบลทซ์กล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

นิยายนับไม่ถ้วนกำลังรอคุณอยู่

ก่อนหน้านี้ เขาอาจถูกอธิบายได้ว่าเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง แต่เมื่อเห็นผู้คนมากมายจ้องมองมาที่เขาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงอารมณ์ที่ยากจะอธิบายออกมาได้

เผ่ามังกรฟ้าและทหารเรือมันเป็นพวกเดรัจฉานจริงๆ!

ถึงกับจัดการแข่งขันล้างบางแบบนี้ขึ้นทุกๆ สามปี!

ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าเขาเป็นแค่คนธรรมดา แม้แต่คนเลวทั่วไปก็คงก่นด่าเผ่ามังกรฟ้าว่าเป็นพวกเดรัจฉานเมื่อได้เห็นสถานการณ์เช่นนี้

และพวกทหารเรือที่คอยช่วยเหลือเผ่ามังกรฟ้าในการแข่งขันล่าสังหารก็เป็นพวกเพชฌฆาตด้วยเหมือนกัน!

ผลมังกรฟ้าสามารถสร้างเมฆอัคคีได้ ไคโดสามารถสร้างเมฆอัคคีเพื่อยกเกาะทั้งเกาะให้ลอยขึ้นไปบนฟ้าได้อย่างง่ายดาย และแม้แต่โมโมโนะสุเกะก็ยังสามารถค้ำจุนเกาะเอาไว้ได้ชั่วขณะหนึ่ง

เขาก็ย่อมทำได้เช่นเดียวกัน!

แม้ว่าเขาจะนำตัวเองไปเปรียบเทียบกับไคโดไม่ได้ แต่เขาก็ยังมีความมั่นใจเมื่อเทียบกับเด็กอย่างโมโมโนะสุเกะ

พูดได้คำเดียวเลยว่าตัวผลมังกรฟ้านั้นมันผิดปกติเกินไป ค่าสถานะของมันโกงเกินหน้าเกินตาไปมาก

แต่มันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะลากเกาะทั้งเกาะไป การทำแบบนั้นมันไม่มีประโยชน์อะไรเลย

เขาจะไม่ลากไปทั้งเกาะ แต่ถ้าแค่ดึงส่วนหนึ่งของเกาะไปล่ะก็ไม่มีปัญหาแน่นอน

ตู้ม!

เขายกมือขึ้น สร้างศรอนูวิญญาณในขณะที่ควบคุมเปลวเพลิงไปด้วย แล้วยิงพุ่งไปข้างหน้า

ไม่นานเขาก็หลอมละลายพื้นดินตรงหน้าจนกลายเป็นร่องคู และร่องคูนี้ก็ขยายตัวออกไปอย่างรวดเร็วตามการเคลื่อนไหวของมือเขา

“ฉันสามารถส่งพวกเธอขึ้นไปบนฟ้าและพาออกไปจากที่นี่ได้”

เบลทซ์กล่าว “เตรียมตัวให้พร้อม และเมื่อถึงเวลา ก็ระวังอย่าร่วงลงมาก็แล้วกัน”

ใช่แล้ว นี่คือความคิดของเบลทซ์

เขาสามารถตัดชิ้นส่วนของเกาะและใช้เมฆอัคคีเพื่อแบกมันขึ้นไปบนท้องฟ้า จากนั้นก็ส่งพวกเขากลุ่มนี้ออกไปจากก็อดวัลเลย์ได้

“เดี๋ยวก่อนครับ คุณลุงเบลทซ์...”

แต่คุมะพูดขึ้นในเวลานี้ว่า “ยังมีผู้คนอีกมากมายบนเกาะนี้ ผมขอพาพวกเขามาด้วยได้ไหมครับ?”

“ถ้าไม่ได้ ก็ปล่อยให้ผมรั้งอยู่ที่นี่เถอะครับ แล้วผมจะหาทางพาพวกเขาออกไปเอง”

“นี่คุมะ! นายจะไปช่วยคนอื่นได้ยังไงกัน!” อีวานคอฟรีบพูดขึ้นมา

“ฉันอยากจะไปที่โกดังตรงกลางเพื่อดูว่าจะสามารถกินผลปีศาจได้ไหม ถ้าฉันทำได้ ฉันก็น่าจะช่วยคนอื่นๆ ได้เหมือนกัน”

“ไม่ต้องไปหรอก ฉันกวาดผลปีศาจจากที่นั่นมาหมดแล้ว” เบลทซ์กล่าวพร้อมกับส่ายหัว

คำพูดนี้ทำเอาอีวานคอฟและคุมะชะงักไปครู่หนึ่ง พวกเขาคิดว่าเบลทซ์กินผลมังกรฟ้าไปแค่ผลเดียว โดยไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะกวาดผลปีศาจมาทั้งหมด

ทั้งสองคนไม่กล้าพอที่จะเอ่ยปากถามเบลทซ์ว่าเขาจะมอบผลปีศาจให้พวกตนสักผลได้หรือไม่

ท้ายที่สุดแล้ว การที่เขามาช่วยพวกตนก็ถือเป็นความเมตตาอันยิ่งใหญ่แล้ว พวกเขาจะใจกล้าหน้าด้านไปขอของของเขาได้ยังไงล่ะ?

แต่เบลทซ์เห็นด้วยกับแนวคิดในการช่วยชีวิตผู้คนของพวกเขา

อีวานคอฟและคุมะต่างก็จะเป็นถึงเจ้าหน้าที่ระดับสูงของกองทัพปฏิวัติในอนาคตและมีความแข็งแกร่ง หากเขาสามารถดึงตัวทั้งสองคนมาเป็นพวกได้ตั้งแต่ตอนนี้ เช่นเดียวกับการพาตัวพี่น้องผมแดงไป มันย่อมเป็นผลดีต่ออนาคตของเขาอย่างแน่นอน

ในเมื่อเขาได้มาเยือนโลกใบนี้แล้ว เขาก็ไม่คิดที่จะใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายธรรมดาๆ หรอกนะ

ในเมื่อเขากินผลมังกรฟ้าเข้าไปแล้ว อย่างน้อยเขาก็ต้องกลายเป็นหนึ่งในสี่จักรพรรดิให้ได้ใช่ไหมล่ะ?

ดังนั้นเขาจึงพูดว่า “เอาแบบนี้ดีไหม ฉันจะให้เวลาพวกนายครึ่งชั่วโมง กลับมาที่นี่หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง พาคนมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วฉันจะพาพวกนายทุกคนออกไปพร้อมกันเลย”

“แล้วพวกเธอมีความเห็นว่ายังไงล่ะ?”

เขาหันไปมองเหล่าคนชรา คนอ่อนแอ ผู้หญิง และเด็กอีกครั้ง

เขาคิดว่าพวกเขาอาจจะมีข้อโต้แย้งบ้าง แต่ที่น่าแปลกใจก็คือ พวกเขาต่างก็เห็นพ้องต้องกันเป็นเสียงเดียว

“นายท่าน ขอบคุณสำหรับการช่วยเหลือของท่าน พวกเรารอได้ครึ่งชั่วโมงครับ! คุมะ นายต้องกลับมาอย่างปลอดภัยนะ!”

“ได้โปรดเชื่อใจฉันเถอะ!”

“งั้นฉันจะไปกับนายด้วย!”

“ฉันก็จะไปด้วย!”

เบลทซ์เฝ้ามองพวกเขาและตระหนักได้

จริงด้วยสิ ก็อดวัลเลย์เป็นเกาะที่เล็กมาก ผู้คนส่วนใหญ่ที่นี่รู้จักกันดี

หมายความว่าคนพิเศษที่ได้รับการช่วยเหลือทุกๆ คน อาจจะเป็นเพื่อนฝูงหรือญาติพี่น้องในอดีตของพวกเขาก็เป็นได้

ผู้คนบนเกาะแห่งนี้โดยทั่วไปแล้วมีจิตใจที่งดงามมาก

บางทีอาจเป็นเพราะเกาะนี้มีความมั่งคั่งมาก เมื่อชีวิตความเป็นอยู่ทางวัตถุของผู้คนดีขึ้น สภาพจิตใจของพวกเขาก็ยกระดับขึ้นตามไปด้วย

เบลทซ์คำนวณพื้นที่ที่เขากำหนดเอาไว้แล้วกล่าวว่า “ไปหาคนมาได้เลยไม่ต้องกังวล พื้นที่ตรงนี้สามารถจุคนได้หลายพันคนอย่างสบายๆ!”

ตราบใดที่พวกเขาไม่กลัวความแออัด พื้นที่เพียงไม่กี่ร้อยตารางเมตรก็สามารถจุคนได้นับพันคน

ก็อดวัลเลย์มีประชากรถึงหนึ่งแสนคน แต่มันก็ยากที่จะบอกว่าตอนนี้มีคนรอดชีวิตถึงหนึ่งหมื่นคนหรือไม่

ท้ายที่สุดแล้ว การแข่งขันล่าสังหารก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วก่อนที่กลุ่มโจรสลัดร็อคส์และกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์จะมาถึง

การสังหารหมู่ของเผ่ามังกรฟ้าทำให้มีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมาก และการมาถึงของโจรสลัดในภายหลังก็ยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีก

โจรสลัดส่วนใหญ่ก็เป็นพวกอันธพาลที่โหดเหี้ยม พวกมันไม่สนหรอกว่าใครจะเป็นพลเรือน

ในมังงะ คุมะใช้ผลอุ้งเท้าช่วยผู้คนเอาไว้ได้ห้าร้อยคน บางทีเขาอาจจะช่วยได้ถึงห้าพันคนเลยก็ได้

ประจวบเหมาะพอดี เขาก็สามารถพาตัวพี่น้องผมแดงมาและฝากให้คุมะช่วยดูแลไปก่อนได้

ดังนั้น ในขณะที่คุมะและคนอื่นๆ ออกไปเรียกพลเรือน เบลทซ์ก็เข้าไปในเงามืดอีกครั้งและนำสมบัติทั้งหมดมาไว้ที่บริเวณนั้น

จากนั้นเขาก็อุ้มพี่น้องผมแดงขึ้นมา

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วหยิบผลอุ้งเท้าออกมา

ตู้ม!

เสียงของการต่อสู้ดังสนั่นไปทั่วทั้งเกาะ เสียงของการฟันและการระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง และการปะทะกันของฮาคิก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัวมากขึ้นไปอีก

เบลทซ์ปลดปล่อยการรับรู้แรงดันวิญญาณของเขาในโลกโจรสลัด นั่นก็คือฮาคิสังเกตและเมื่อเขาสัมผัสได้ถึงฮาคิอันน่าสยดสยองที่อยู่รอบตัว แม้แต่ร่างกายของเขาก็ยังสั่นสะท้านไปเองโดยไม่รู้ตัว

สุดยอดไปเลย!

ในความทรงจำของเบลทซ์ บางทีแม้แต่พวกระดับบิ๊กเบิ้มของชเตรินริตเตอร์ก็อาจจะไม่มีพลังที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้

แน่นอนว่า เขาไม่เคยเห็นชเตรินริตเตอร์มากหน้าหลายตาเท่าไหร่นักหรอก

ในเวลานี้ ก็อดวัลเลย์คือการต่อสู้อันแสนวุ่นวายของผู้มีอำนาจระดับสูงสุดในโลกวันพีซ มีน้อยคนนักในกลุ่มชเตรินริตเตอร์ที่จะเทียบชั้นกับพวกเขาได้จริงๆ

เขาไม่รู้เลยว่าสถานการณ์ปัจจุบันของเขาคืออะไรกันแน่

เขาจำได้ชัดเจนว่าทะลุมิติมาเป็นควินซี่แห่งวานเดนไรช์ แต่กลับทะลุมิติมายังโลกวันพีซหลังจากกลับบ้านได้ไม่นาน

ต่อไปเขาจะทะลุมิติกลับไปงั้นเหรอ? หรือว่าจะทะลุมิติไปยังโลกใบอื่นต่อไป?

หรือว่า... เขาจะอยู่แต่ในโลกโจรสลัดนี่เลยล่ะ?

กลายเป็นควินซี่เพียงคนเดียวในโลกโจรสลัดงั้นเหรอ?

“ท่านเบลทซ์ ท่านกลับมาแล้ว! สองคนนี้คือ...?”

เขาโผล่ออกมาจากเงามืดพร้อมกับอุ้มพี่น้องผมแดงเอาไว้ และผู้คนที่อยู่ที่นั่นก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่ได้เห็นเด็กทารกทั้งสองคนนี้