ตอนที่ 26 สไปเดอร์แมนฆ่าคน

“XYZ ก็คือพิกัดสถานที่ ส่วน Q คือพิกัดมิติ”

“ฉันต้องเอาชีวิตรอด 100,000 ปี ซึ่งมันไม่สมเหตุสมผล แสดงว่าอย่างน้อยฉันต้องข้ามเวลาหนึ่งครั้ง ย้อนกลับไป 100,000 ปีก่อนแล้วกลับมา ถึงจะทำตามกฎข้อที่ 1 ได้”

“ถ้าฉันตัดกฎข้อที่ 0 ไป กฎข้อที่ 1 ถึง 13 ที่เหลือจะกลายเป็นความโกลาหล ขัดแย้งและไร้ระเบียบ”

“แต่ถ้าพิจารณากฎข้อที่ 0 กฎข้อที่ 1 ถึง 13 จะเป็นระเบียบเรียบร้อย... คือขัดแย้งกันเองทั้งหมด ไม่ต้องคิดลึกซึ้งอะไร ใช้ความรู้สึกนำทางไปเลย!”

“จากความโกลาหลสู่ความเป็นระเบียบ... จากความโกลาหลสู่ความเป็นระเบียบ... จากความโกลาหลสู่ความเป็นระเบียบ...”

เขาพึมพำประโยคเหล่านี้ไม่หยุดปาก

ประโยคเหล่านี้ตรงกับกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์ กฎการเพิ่มขึ้นของเอนโทรปี... ในระบบปิด ความร้อนจะถ่ายเทจากอุณหภูมิสูงไปสู่อุณหภูมิต่ำเสมอ กระบวนการนี้ผันกลับไม่ได้

แต่ในไฮเปอร์คิวบ์ ทุกสิ่งย้อนกลับได้!

ตัวอย่างที่ 1... ในห้องที่วางสิ่งของระเกะระกะ ไม่มีใครทำความสะอาด มันจะยิ่งรกขึ้นตามกาลเวลา จนสุดท้ายห้องก็พังทลาย

ตัวอย่างที่ 2... ผู้ถูกเลือกที่อยู่ในไฮเปอร์คิวบ์ปิดตาย ถ้าพิจารณาแค่กฎข้อที่ 1 ถึง 13 จุดจบจะมีแต่ความตาย

ในทางกลับกัน ถ้าพิจารณากฎข้อที่ 0 แล้วค่อยใช้กฎข้อที่ 1 ถึง 13 สุดท้ายสถานการณ์ของผู้ถูกเลือกจะดีขึ้นเรื่อยๆ แน่นอน!

“ที่นี่มีส่วนคล้ายกับ ‘ศาลอลหม่าน’ ที่มีจุดหักมุมหลายตลบในตอนจบเหมือนกัน”

“กฎรองสุดท้าย ตกลงฉันเป็นหรือตาย? ไม่สำคัญ”

“ฉันอยู่ทุกหนทุกแห่งจริงเหรอ? นี่ก็ไม่สำคัญ!”

“กฎพวกนี้ขัดแย้งและคานอำนาจกันเอง ขอแค่ฉันทำตามและใช้ประโยชน์จากมัน ฉันก็จะรอด”

“ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ภารกิจของฉันไม่ใช่การอยู่รอด 100,000 ปี แต่เป็นการหาทางออกจากลูกบาศก์ให้ได้โดยไม่หิวตาย”

“ไฮเปอร์คิวบ์เหมือนรูบิคที่มีความซับซ้อนสูง ทางออกสุดท้ายต้องอยู่ที่...”

“จุดศูนย์กลาง หรือจุดที่มีค่าตัวเลขน้อยที่สุด... จุดที่ XYZQ เท่ากับ 0 นั่นแหละคือทางออกของไฮเปอร์คิวบ์!”

ขณะนี้อดัมก็เริ่มลงมือแล้วเช่นกัน

ฉากการอนุมานของเขาทำเอาผู้ชมชาวอเมริกันตะลึงงันในทันที

เนื่องจากคำตอบที่อดัมคิดได้ดันเหมือนกับคำตอบของเจียงเจ๋อจากประเทศจีนทุกกระเบียดนิ้ว!

“อดัมฉลาดมาก มองปราดเดียวก็รู้เลยว่ากฎตั้งแต่ข้อ 0 ลงมานั้นลวงตา!”

“เขาฉลาดเกินไปแล้ว ถึงกับคิดคำตอบออกมาได้เหมือนกับแนวทางของเจียงเจ๋อเลย”

“สมกับเป็นเจ้าหน้าที่ FBI ประมาทไม่ได้จริงๆ!”

“...”

ในการผ่านด่านครั้งที่แล้ว จอห์นจากสหรัฐฯ คือดาวดวงใหม่ที่เจิดจรัสที่สุดรองจากเจียงเจ๋อ

น่าเสียดายที่เขาตายในคืนก่อนจะค้นพบความจริง

ตอนนี้สหรัฐฯ ยังคงมีผู้เข้าแข่งขันระดับท็อปที่เก่งทั้งบู๊และบุ๋น ทำให้ทีมผู้เชี่ยวชาญของสหรัฐฯ แอบดีใจ

บางทีรอบนี้เจียงเจ๋ออาจจะไม่ได้ที่หนึ่งอีกต่อไป

......

ในห้องถ่ายทอดสดประเทศรัสเซีย

อบูสกี้เป็นชายวัยกลางคนร่างท้วม มือซ้ายถือขวดวอดก้าที่นำติดตัวมาจากโลกภายนอก

เขาจ้องมองกฎตรงหน้าด้วยอาการเมามาย แล้วเรอออกมาเสียงดัง

“เอิ๊ก... กฎน่าสนใจดีนี่!”

“คนเราพอถูกอารมณ์ชั่ววูบครอบงำ การกระทำก็ขาดอิสระ ตกเป็นเหยื่อของโชคชะตา”

“โชคชะตาของฉันชัดเจนอยู่แล้ว... คือความตาย!”

อบูสกี้ยอมรับความตายแล้ว

ดังนั้น...

เขาคิดจะผ่านด่านแบบปล่อยวาง แล้วแต่ยถากรรม!

ฟังคำพูดของนักปรัชญาบ้านตัวเองแล้ว ประชาชนประเทศรัสเซียถึงกับไปไม่เป็น

“เวรแล้ว ประเทศเราฝากไว้กับคนแบบนี้เนี่ยนะ?”

“นี่คือทัศนคติของคนจะผ่านด่านเหรอ? นี่มันเทเกมชัดๆ เทเกมแล้วจะรอดได้ไง?”

“รีบเรียนรู้จากเจียงเจ๋อสิ ไปที่แกนกลางลูกบาศก์!”

ชาวเน็ตประเทศจีนคนหนึ่งเข้ามาปลอบใจ “บ้านเรามีคำโบราณว่า... มุ่งสู่ความตายเพื่อค้นหาชีวิต ความจริงมักจะเกินความคาดหมายเสมอ เจ้าพวกหมี อย่าเพิ่งด่าหมีบ้านตัวเองเลย”

“กระต่ายพูดมีเหตุผล... แต่แกไม่ได้อยู่ในประเทศหมีขาวที่หนาวเหน็บนี่หว่า ก็พูดได้สิ!”

ทีมผู้เชี่ยวชาญประเทศรัสเซียเห็นพฤติกรรมผู้เข้าแข่งขันของตัวเองก็อดด่าทอไม่ได้

เลือกใครไม่เลือก ดันเลือกนักปรัชญา เป็นนักปรัชญาในชีวิตจริงก็ว่าไปอย่าง ในโลกแห่งกฎเกณฑ์ยังจะมาทำตัวเป็นนักปรัชญาอีก ปรัชญามันกินแทนข้าวหรือใช้แทนชีวิตได้หรือไง?

......

ในห้องถ่ายทอดสดประเทศจีน

เจียงเจ๋อกับปีเตอร์เดินสำรวจรอบกำแพงจนครบรอบ

ปีเตอร์พบว่าพอเข้าใกล้ หุ่นจำลองสวมหน้ากากจะขยับเข้ามาหาหนึ่งก้าว เตรียมลงมือ

พอถอยห่างออกมา 1 เมตร หุ่นจำลองก็จะกลับไปยืนหน้าประตูเหมือนยักษ์เฝ้าประตู รอคอยเหยื่อ

พวกเขาอาศัยโอกาสนี้สังเกตตัวเลขพิกัดบนหน้ากาก

ด้านหน้า ด้านหลัง ซ้าย ขวา ทั้งสี่ด้าน มีชายชุดดำสวมหน้ากากดำรวม 8 คน

พิกัดบนหน้ากากของพวกเขาคือ... X, Y, Y, Z: 194787, 65487, 954751, 635471

ส่วนตัวเลขบนหน้ากากของชายด้านบนมีค่าเกิน 1 ล้าน หมายความว่าพิกัดไกลมาก ไม่เหมาะที่จะใช้

ทั้งสองกลับมาตรงกลาง เพื่อยืนยันความคิดเห็น

ปีเตอร์เอ่ยปาก “เราต้องหาชุดตัวเลขที่น้อยที่สุด แล้วเรียงลำดับเพื่อสุ่มเปิดประตูสีแดงบานใดบานหนึ่ง ถูกไหม?”

เจียงเจ๋อพยักหน้า “ตอนนี้พิกัดที่น้อยที่สุดที่เราเจอจากชายสวมหน้ากากทั้งแปดคนคือ... XYZ: 65487, 194787, 635471”

XYZ คือระบบพิกัดที่ใช้อธิบายตำแหน่งวัตถุในพื้นที่สามมิติ

ยิ่งตัวเลขน้อยก็ยิ่งเข้าใกล้แกนกลางไฮเปอร์คิวบ์

“ถ้าไม่มีปัญหาอะไร นายจับชายสวมหน้ากากทั้งหกคนไว้ ฉันจะลงมือฆ่าพวกมันเอง”

เนื่องจากปีเตอร์ไม่เคยสังหารคนหรือสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ เจียงเจ๋อเลยขอแค่ให้เขาจับพวกมันไว้

“ได้ เอาตามนั้น!”

เมื่อตกลงวิธีการกันได้ ปีเตอร์ก็เล็งเป้าหมายทั้งหกคนจากด้านหน้า ด้านหลัง และด้านขวาทันที

“ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!”

เห็นเพียงเขายืนอยู่กับที่ บิดข้อมือยิงใยแมงมุมออกไปติดร่างชายสวมหน้ากาก แล้วเปลี่ยนท่าทางอย่างรวดเร็ว ยิงใยใส่เป้าหมาย สุดท้ายชายสวมหน้ากากทั้งหกคนก็ถูกดึงกลับมารวมกันราวกับว่าวสายป่านขาด

ไม่ปล่อยให้ชายสวมหน้ากากได้ทันตั้งตัว ปีเตอร์ยิงใยอีกสี่เส้นไปติดที่กำแพงทั้งสี่ด้าน ตรึงร่างทั้งหกคนไว้แน่น

ฉากนี้ทำให้ผู้ชมชาวจีนอ้าปากค้าง

“นี่มัน???”

“ฉันดูอะไรอยู่เนี่ย? มนุษย์แมงมุมยิงใยได้ด้วย?”

“ปีศาจแมงมุมเวอร์ชันฝรั่ง?”

“เดี๋ยวนะ นี่คือพลังพิเศษเหรอ?”

พวกเขาเพิ่งเคยเห็นพลังเหนือธรรมชาติเป็นครั้งแรก เลยรับไม่ค่อยได้

ทีมผู้เชี่ยวชาญประเทศจีนเห็นแล้วก็ตกตะลึง มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

ผู้นำในชุดสูทถามขึ้น “ใครก็ได้ บอกผมทีว่าเกิดอะไรขึ้น?”

ผู้เชี่ยวชาญโอตาคุสวมแว่นคนหนึ่งตอบ “บางทีรอบนี้เจียงเจ๋ออาจจะอัญเชิญฮีโร่ที่มีพลังแมงมุมออกมา ด่านที่แล้วโคนันมีของวิเศษช่วยผ่านด่านเยอะแยะ รอบนี้เขาเลยอัญเชิญฮีโร่ที่มีพลังพิเศษมาช่วยจริงๆ!”

สิ้นคำพูดนี้ ในกลุ่มผู้เชี่ยวชาญพลันเกิดเสียงฮือฮา

“ฮ่าๆๆ เยี่ยม เยี่ยมมาก!”

“มีผู้มีพลังพิเศษคอยช่วย อย่างน้อยความปลอดภัยในชีวิตก็มีหลักประกัน!”

“ผมลองคำนวณด้วยคอมพิวเตอร์แล้ว ใยที่ปีเตอร์ยิงออกมามีความเหนียวสูงมาก อย่างต่ำก็เป็นวัสดุสังเคราะห์ชนิดใหม่ ดึงคนหนัก 70-75 กก. หกคนมาได้โดยที่ใยไม่ขาดเลย แสดงว่า...”

ในขณะที่ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคกำลังอธิบายอย่างเมามัน ก็ถูกผู้เชี่ยวชาญหญิงด้านชีววิทยาขัดจังหวะ “ไม่ต้องแสดงว่าอะไรแล้ว ต่อหน้ากฎการผ่านด่าน ชีวิตเจียงเจ๋อสำคัญที่สุด เรื่องอื่นไม่สำคัญ อีกอย่างใยของปีเตอร์ที่คุณวิเคราะห์ เห็นได้ชัดว่ายังสู้ ‘เส้นใยนาโนเซลลูโลสชีวภาพ’ ที่สวีเดนพัฒนาไม่ได้เลย!”

“ครับๆๆ”

“...”

ในจอภาพ

หลังจากขังชายสวมหน้ากากทั้งหกคนไว้แล้ว เจียงเจ๋อเดินเข้าไป พบว่าพวกมันยังดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ดิ้นไม่หลุดจากใยแมงมุมของปีเตอร์

“บางทีถ้าฉันโดนใยแมงมุมพันไว้ ก็คงหนีไม่รอดเหมือนกัน”

เจียงเจ๋อมองชายสวมหน้ากากทั้งหกคนแล้วกลืนน้ำลายลงคอ เตรียมใจไว้บ้างแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกหดหู่

ระหว่างการเล่นเกมกับการเข้ามาอยู่ในด่านไฮเปอร์คิวบ์ซะเอง ความรู้สึกมันต่างกันจริงๆ

สังหารสิ่งลี้ลับเขาไม่กลัว แต่สังหารคน... เขารู้สึกไม่ดีเท่าไร

พอจะยกมือขึ้นบีบคอทั้งหกคน เขาก็ลดมือที่ค้างอยู่ลง แล้วหันไปขอความช่วยเหลือจากปีเตอร์ “ปีเตอร์ ถึงจะถามแปลกๆ ก็เถอะ แต่ให้ฉันฆ่าพวกมัน ฉันรู้สึกแปลกๆ อยู่ดี นายฆ่าคนที่ตายไปแล้วครั้งหนึ่งได้ไหม?”

ปีเตอร์งงกับคำถามนี้ เขาคือสไปเดอร์แมน เพื่อนบ้านที่แสนดีของนิวยอร์กนะ จะฆ่าคนได้อย่างไร...

ถึงอย่างนั้นปีเตอร์ก็ยังถามกลับ “คุณไม่ใช่คนของกองทัพเหรอ?”

คำถามนี้หมายถึง... ในกองทัพก็ต้องมีการฝึกฆ่าสิ่งมีชีวิตไม่ใช่เหรอ ทำไมมาอยู่ที่นี่ถึงทำใจไม่ได้ ไม่น่าใช่แล้วมั้ง?

เห็นปีเตอร์ดูลำบากใจ เจียงเจ๋อจึงหาทางออกคนละครึ่งทาง “เอางี้ นายสร้างดาบยาวจากใยแมงมุมให้ฉันเล่มหนึ่ง ฉันไม่อยากให้คนสวมหน้ากากพวกนี้ทรมานก่อนตาย”

ได้ยินดังนั้น ปีเตอร์อึ้งไปวินาทีหนึ่ง ซาบซึ้งกับการกระทำของเจียงเจ๋อ

ถ้าไม่ฆ่าคนสวมหน้ากาก พวกเขาก็ออกไปไม่ได้ ยังไงก็ต้องก้าวแรกออกไปถึงจะมีชีวิตรอด

เพื่อช่วยเจียงเจ๋อ ปีเตอร์กลืนน้ำลาย เขาเตรียมใจไว้แล้ว ในเมื่อเราลงเรือลำเดียวกัน ในโลกอาถรรพ์นี้เราก็ควรจะร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน “คุณบอกว่าพวกมันเป็นคนตาย งั้นถ้าคนตายตายอีกรอบก็คงไม่มีปัญหาอะไร เราแบ่งกันคนละสาม แบบนี้โอเคไหม?”

“ฉันติดหนี้นายครั้งหนึ่งนะ ปีเตอร์!”

สิ้นเสียงพูด ปีเตอร์หมุนข้อมือแล้วยิงใยลงพื้นไม่หยุด

เพียง 30 วินาที ดาบยาวที่ทำจากใยแมงมุมประณีตสองเล่มก็ปักอยู่บนพื้น

เจียงเจ๋อเดินไปดึงดาบใยแมงมุมขึ้นมา ด้ามจับอุ่นๆ มีความเหนียวหนึบเล็กน้อย

จากนั้นทั้งสองเดินเข้าไปข้างหน้า เผชิญหน้ากับท้ายทอยของชายสวมหน้ากาก มองตากัน ขยับปากนับถอยหลัง “3...2...1!”

สิ้นเสียงนับถอยหลัง ทั้งสองรีบลงดาบด้วยความเร็วสูงสุด เพื่อไม่ให้คนสวมหน้ากากทรมาน

ผ่านไป 2 วินาที ทั้งสองฟันดาบออกไปอย่างแม่นยำ 6 ครั้ง ทุกดาบแทงเข้าที่ท้ายทอยของคนสวมหน้ากาก

ชายสวมหน้ากากทั้งหกคนไม่ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดแม้แต่น้อย ล้มลงกับพื้นทันทีที่ดึงดาบออก เลือดสีแดงไหลนองพื้น

ปีเตอร์เห็นภาพนั้น อดไม่ได้ที่จะเบือนหน้าหนี ไม่กล้ามองตรงๆ แต่ก็ยังเอียงคอเข้าไปพยายามถอดหน้ากากของชายชุดดำ ออกแรงจนสุดแรงเกิดก็ถอดไม่ออก ถ้าฝืนถอดคงกระชากหนังหน้าของชายคนนี้ออกมาด้วย เลยตัดสินใจล้มเลิก!

สุดท้ายเจียงเจ๋อเป็นคนลากศพทั้งหกมาเรียงกันตามลำดับพิกัดที่น้อยที่สุด

พอเรียงเสร็จ เขาก็ลากศพทั้งหกไปที่หน้าประตูสีแดง

เมื่อสัมผัสได้ถึงพิกัดที่ตรงกัน สีแดงฉานบนประตูก็ค่อยๆ จางหายไป กลายเป็นประตูน้ำสีขาวใส

[ยืนยันพิกัดเรียบร้อย สามารถเข้าสู่ห้องถัดไปได้!]

เห็นประตูเปลี่ยนสี เจียงเจ๋อกับปีเตอร์ก็เดินเข้าสู่ห้องใหม่พร้อมกัน

เพียงแต่ผู้ชมที่ดูอยู่รู้สึกสงสัย... ทำไมเจียงเจ๋อถึงแสดงท่าทางราวกับลำบากใจขนาดนั้น?

“ทุกคนสังเกตไหม?”

“อะไร?”

“เจียงเจ๋อเหมือนจะกลัวคนสวมหน้ากากพวกนี้ แถมปีเตอร์พยายามถอดหน้ากากแล้วแต่ถอดไม่ออก”

“ทำไมต้องกลัวคนสวมหน้ากากพวกนี้ด้วย กฎไม่ได้บอกว่าเป็นคนเป็นหรือหุ่นจำลองนี่?”

“ไม่รู้สิ ปกติเจียงเจ๋อจะเด็ดขาดกว่านี้ แต่เมื่อกี้แสดงความลังเลและใจอ่อนออกมา มันดูไม่เหมือนเขาเลย”

“พอนายพูดแบบนี้ ก็รู้สึกเหมือนกันแฮะ”

“...”

เหล่าผู้เชี่ยวชาญก็สังเกตเห็นจุดนี้เช่นกัน

จากนั้นพวกเขาก็เปลี่ยนไปดูช่องถ่ายทอดสดของประเทศอื่น ผู้ถูกเลือกในประเทศอื่นฆ่าคนสวมหน้ากากแล้ว ยังไงก็ต้องรู้สึกกลัวอยู่บ้าง

แต่พวกผู้ถูกเลือกที่เป็นทหารผ่านศึกกลับฆ่าโดยไม่รู้สึกอะไร

จนถึงตอนนี้ ก็ไม่มีใครรู้ว่าทำไมเจียงเจ๋อถึงแสดงท่าทีต่างจากตอนด่าน ‘ศาลอลหม่าน’

ทันทีที่เจียงเจ๋อกับปีเตอร์ก้าวผ่านประตู ห้องถ่ายทอดสดบนท้องฟ้ายามค่ำคืนของประเทศจีนก็แยกออกเป็น 6 จอ และในแต่ละจอปรากฏภาพเจียงเจ๋อกับปีเตอร์ที่เลือกเส้นทางแตกต่างกันออกไป

ประชาชนชาวจีนทุกคนขมวดคิ้วด้วยความสงสัยใคร่รู้

..................................................................