ตอนที่ 14 เจียงเจ๋อไม่ใช่เจียงเจ๋อ
ตอนที่ 14 เจียงเจ๋อไม่ใช่เจียงเจ๋อ
เมื่อมาถึงชั้นหนึ่ง
ขณะเดินผ่านโถงพิจารณาคดี
สิ่งลี้ลับในคราบคณะลูกขุนที่นั่งประจำการอยู่ก็ลุกขึ้นยืนพร้อมเพรียงกัน หันขวับมาจ้องเขม็งไปที่เจียงเจ๋อและโคนัน
เมื่อถูกจับจ้องด้วยดวงตาสีแดงฉานสี่ห้าสิบคู่ โคนันรีบไปหลบหลังเจียงเจ๋อโดยสัญชาตญาณ
เจียงเจ๋อหันไปเผชิญหน้ากับเหล่าสิ่งลี้ลับแล้วถาม “ผู้พิพากษาอยู่ที่นี่ไหม”
ไม่มีสิ่งลี้ลับตนใดตอบกลับ
“ในเมื่อไม่อยู่ พวกแกยังกล้ามาจ้องฉันแบบนี้อีก อยากตายหรือไง”
สิ้นเสียงพูด สิ่งลี้ลับปลายแถวเหล่านั้นพากันหันกลับไปนั่งลง
ถูกต้อง พวกนี้เป็นแค่สิ่งลี้ลับธรรมดาที่มารอชมการพิจารณาคดีในวันที่เจ็ด ความแข็งแกร่งยังเทียบเด็กผู้หญิงในเทียร์สี่ไม่ได้ด้วยซ้ำ เจียงเจ๋อจึงไม่เกรงกลัวพวกมัน
เห็นฉากนี้ ผู้ชมทั่วโลกต่างมุมปากกระตุก
“เยี่ยมไปเลย ถามก่อนว่าผู้พิพากษาอยู่ไหม ถ้าอยู่ก็ไม่ซ่า ถ้าไม่อยู่ถึงกล้าซ่า ฮ่าๆๆ!”
“ทำไมจู่ๆ ฉันรู้สึกว่าเจียงเจ๋อน่ารักจัง เริ่มชอบเขาแล้วสิ”
“แน่นอน เจียงเจ๋อของเราเป็นแบบนี้มาตลอดนั่นแหละ”
“...”
เหล่าผู้เชี่ยวชาญก็รู้สึกว่าการกระทำของเจียงเจ๋อน่าเอ็นดูเช่นกัน
แม้จะบอกว่าน่าเอ็นดู แต่ความจริงแล้วคือการหยั่งเชิงตามปกติ
‘ผู้พิพากษาไม่อยู่ พวกแกยังกล้ามาจ้องฉันแบบนี้ อยากตายหรือไง’
ยิ่งคิดก็ยิ่งขำ ทำให้ผู้เชี่ยวชาญมองข้ามกฎอันน่าสะพรึงกลัวไปชั่วขณะ พากันหัวเราะออกมากลางที่ประชุม
“ฮ่าๆๆ พ่อหนุ่มคนนี้น่ารักจริงๆ!”
“ตาแก่อย่างฉันก็เริ่มชอบเขาแล้วเหมือนกัน”
“แต่ว่า... เมื่อกี้พวกคุณเห็นท่าทางตอนเจียงเจ๋อหันหลังกลับไปไหม”
“เห็นสิ คืออะไรเหรอ”
“ไม่รู้สิ เหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังจ้องมองเจียงเจ๋อจากชั้นบน แต่พวกเราไม่เห็นว่าเป็นใคร”
สิ้นเสียงพูด บรรยากาศสนุกสนานในห้องประชุมก็กลับมาตึงเครียดอีกครั้ง ใบหน้าของเหล่าผู้เชี่ยวชาญเริ่มเคร่งขรึม
สัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์อันตรายอย่างบอกไม่ถูก!
ในภาพ
เจียงเจ๋อกับโคนันมาถึงหน้าห้องนิติเวช
ด้านในเปิดไฟอยู่ นิติเวชกำลังยืนอยู่ข้างเตียงผ่าตัด ทำการชำแหละ ‘ศพ’ ของชายหนุ่มคนหนึ่ง
ดูอยู่ครู่หนึ่ง เจียงเจ๋อรู้สึกว่าอุณหภูมิข้างหลังลดฮวบลงกะทันหัน นึกว่าเป็นสิ่งลี้ลับจึงหันกลับไปมองแวบหนึ่ง พอพบว่าไม่มีสิ่งลี้ลับตามมาจึงหันกลับ
เจียงเจ๋อก้มมองนาฬิกาข้อมือ ‘วันที่สาม 00:10 น.’
“หวังว่าหลังจากลำดับกฎในโลกนี้ถูกเร่งให้เร็วขึ้น วันที่สามจะตรงกับวันที่เจ็ดในชาติก่อนนะ!”
เห็นสีหน้าเคร่งเครียดของเจียงเจ๋อ โคนันจึงเอ่ยถาม “เป็นอะไรไปครับ”
“จำที่ฉันเคยบอกได้ไหมว่ากฎถูกเร่งให้เร็วขึ้น”
“กฎถูกเร่ง?”
“อืม ก่อนหน้านี้ฉันบอกนายว่าต้องฆ่าฉันในวันที่เจ็ด ตอนนี้การกระทำโดยรวมของพวกเราข้ามขั้นตอนที่ไม่สำคัญส่วนใหญ่ไปหมดแล้ว มาถึงช่วงนับถอยหลังแล้ว ซึ่งก็คือวันนี้ นายต้องฆ่าฉัน!”
“อะไรนะ วันนี้?”
ได้ยินดังนั้น โคนันเผยสีหน้าเหลือเชื่อ
“เดี๋ยวนะ วันนี้เพิ่งวันที่สาม กฎอ่อนลงแล้วเหรอ”
เจียงเจ๋อส่ายหน้าอย่างจนปัญญา “ตอนนี้ฉันสัมผัสความอ่อนแข็งของกฎไม่ได้แล้ว เด็กผู้หญิงเมื่อกี้ดูเหมือนจะมีปัญหาหน่อยๆ”
ตอนที่เขาฆ่าตำรวจทั้งสี่ก่อนหน้านี้ รู้สึกชัดเจนว่าพละกำลังมหาศาลจนน่าเหลือเชื่อ
ในชาติก่อนตอนสู้กับตำรวจสี่ตน อย่างน้อยก็ต้องออกแรงกันบ้าง แต่เมื่อครู่ เขาจัดการตำรวจ 4 ตนได้ในพริบตาเดียว สถานการณ์เมื่อครู่จึงทำให้การรับรู้ของเจียงเจ๋อสับสน
โคนันครุ่นคิดอย่างไม่เข้าใจ “เด็กผู้หญิงมีปัญหา มีปัญหาตรงไหนครับ”
เจียงเจ๋อตอบกลับทันที “ก่อนหน้านี้ฉันถามเธอ ฉันบอกว่า ‘ฉันต้องช่วยคนร้ายออกมา’ จริงๆ แล้วคำถามนี้มันผิดตั้งแต่ต้น ฉันช่วยคนร้ายไม่ได้ ฉันเจอคนร้ายไม่ได้ ถ้าฉันช่วยคนร้ายฉันจะตายคาที่ ถ้าฉันเจอคนร้ายฉันก็จะตายคาที่เหมือนกัน แต่เด็กผู้หญิงคนนั้นก็ยังพยักหน้า พยายามทำให้ฉันสับสน”
ได้ยินดังนั้น โคนันอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย “หรือว่าเด็กผู้หญิงคนนั้น... เป็นศัตรู?”
พอได้ยินคำถามนี้ เจียงเจ๋อถึงกับขมวดคิ้ว
ในเกมชาติก่อน เด็กผู้หญิงอยู่ฝ่ายคนร้าย จะคอยช่วยเหลือผู้เล่น แต่ในโลกนี้ เจียงเจ๋อเริ่มไม่วางใจในตัวเด็กผู้หญิงแล้ว
“น่าจะเป็นศัตรู แถมยังเข้าร่วมฝ่ายผู้พิพากษาไปแล้วด้วย”
“ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เด็กผู้หญิงคนนั้นคงหนีออกจากสำนักงานทนายความไปตั้งแต่พวกเราออกมาแล้วแน่!”
โคนันเงยหน้าขวับ วัตถุเย็นเฉียบที่ชนเมื่อครู่ หรือว่าจะเป็นเด็กผู้หญิงที่หนีออกมา?
เขารีบถามต่อ “เดี๋ยวนะ! ถ้าเธอหนีแล้ว... ไปฟ้อง... ฟ้อง... ฟ้องผู้พิพากษา!”
เจียงเจ๋อพยักหน้าอย่างยากลำบาก “คงเป็นอย่างนั้น เพราะงั้น นายกลัวตายไหม”
ฉากนี้ชวนให้ผู้ชมพากันงงงวย ตามมาด้วยความรู้สึกหวาดกลัวที่ถาโถมเข้ามา
“เดี๋ยวๆๆๆ เดี๋ยว! เด็กผู้หญิงเป็นศัตรู?”
“บ้าเอ๊ย เป็นไปได้ไง เด็กผู้หญิงจะเป็นศัตรูได้ไง”
“นั่นสิ ก่อนหน้านี้เด็กผู้หญิงยังพยายามแก้คำพูดให้จอห์น พยายามให้จอห์นอย่าพูดว่าเป็นฝ่ายคนร้าย แต่นึกไม่ถึงว่าจอห์นดันพูดออกมาเองว่าเป็นฝ่ายคนร้าย ผลคือถูกผู้พิพากษาบุกเข้ามาฆ่า!”
“ขนลุกซู่เลยว่ะ เด็กผู้หญิงเป็นศัตรู แล้วจะเชื่อใครได้อีก?”
“...”
เห็นดังนั้น ผู้เชี่ยวชาญจากสหรัฐฯ และประเทศอื่นๆ ต่างขมวดคิ้วแน่น
นับตั้งแต่ผู้เข้าแข่งขันของตัวเองตายไป ผู้เชี่ยวชาญในเขตปลอดภัยบางส่วนก็แห่แหนกันไปดูเจียงเจ๋อที่ห้องถ่ายทอดสดประเทศจีน
ถ้าเด็กผู้หญิงเป็นศัตรู...
แสดงว่าเด็กผู้หญิงจะไปบอกผู้พิพากษาว่าเจียงเจ๋อเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว
ถ้าอย่างนั้นการเคลื่อนไหวครั้งนี้ ผู้พิพากษาต้องรู้ตัวแน่นอน!
ต่อไปถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ผู้พิพากษาจะต้องออกมาขัดขวาง!
ตอนนี้เจียงเจ๋อยังไม่ได้มีดผ่าตัด ไม่มีทางสู้ผู้พิพากษาได้ นั่นหมายความว่า... เจียงเจ๋อจะตาย!
หลังจากได้ข้อสรุปนี้ ผู้เชี่ยวชาญต่างชาติเหล่านั้นพากันยิ้มแก้มปริ
“ฮ่าๆๆ เจียงเจ๋อจะตายแล้ว!”
“เขาตายก็ดี รอรอบคืนชีพคราวหน้า ผู้เข้าแข่งขันของเราจะได้เดินผิดทางน้อยลง”
“ถึงตอนนั้นผู้ชนะต้องเป็นประเทศสหรัฐฯ ของเรา”
“ประเทศเยอรมนีของพวกเราด้วย!”
“ประเทศเกาหลีใต้ของพวกเราด้วย!”
“...”
ส่วนทางฝั่งทีมผู้เชี่ยวชาญประเทศจีน ผู้เชี่ยวชาญทุกคนต่างกลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว
ทุกคนมองหน้ากัน ต่างเห็นความตึงเครียดและความหวาดกลัวบนใบหน้าของอีกฝ่าย
ผู้เชี่ยวชาญหนุ่มสวมแว่นคนหนึ่งถาม “ที่เจียงเจ๋อหันไปมองชั้นบนเมื่อกี้ คงเป็นเด็กผู้หญิงที่หนีออกมาใช่ไหมครับ”
สิ้นคำถามนี้ ผู้เชี่ยวชาญต่างขนลุกชันขึ้นมาทันที
“บ้าเอ๊ย นังเด็กนี่ตบตาได้เนียนเกินไปแล้ว!”
“ทำไมเด็กผู้หญิงถึงไปเข้าร่วมฝ่ายศัตรูล่ะ เธอเองก็เป็นเหยื่อเหมือนกันนี่นา!”
“ต้องรู้ก่อนนะ ว่าเธอเป็นแค่สิ่งลี้ลับเล็กๆ ในเทียร์สี่ ถ้าไม่เชื่อฟัง ต้องถูกผู้พิพากษาฆ่าทิ้งแน่!”
“ไม่ถูกสิ ในกฎเหมือนจะไม่อนุญาตให้สิ่งลี้ลับฆ่ากันเองนี่”
“ในกฎมีข้อห้ามไม่ให้ฆ่ากันเองด้วยเหรอ”
สิ้นคำถามนี้ ทั้งห้องพลันตกตะลึง
ในกฎไม่มีข้อห้ามไม่ให้ฆ่ากันเองเลย!!!
ในตอนนั้นเอง ตรงหัวมุมทางเดินสุดทางในภาพ สิ่งลี้ลับตาสีแดงตัวสูงหนึ่งตัวเตี้ยหนึ่งเดินออกมา มุมปากของพวกมันต่างโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวสีแดง น่าสยดสยอง!
เด็กผู้หญิงเอียงคอ พูดจาเยาะเย้ย “พี่ชาย ไม่เชื่อใจหนูเหรอคะ ทำไมถึงรีบลงมาข้างล่างก่อนล่ะ”
ผู้พิพากษาพูดหยอกล้ออย่างใจเย็น “ทนายเจียง ดึกดื่นป่านนี้มาทำอะไรหน้าห้องนิติเวช หรือคุณก็อยากเข้าไปถูกชำแหละเหมือนกัน?”
ได้ยินดังนั้น ทั้งสองคนหันขวับกลับไปก็เห็นฉากนี้
โคนันหน้าซีดเผือดด้วยความกลัว “เธอเป็นศัตรูจริงๆ ด้วย!”
เจียงเจ๋อสูดหายใจเข้าลึกๆ มองไปที่เด็กผู้หญิง “ปากของเธอไม่ได้ถูกเย็บแท้ๆ ทำไมเธอต้องหลอกพี่ด้วย”
เขาอยากรู้ว่าทำไมเด็กผู้หญิงถึงทรยศ
ในชาติก่อน จริงๆ แล้วเด็กผู้หญิงเป็นลูกสาวของคนร้าย
ลูกสาวของคนร้ายเห็นตำตาว่าพ่อฆ่านักธุรกิจ แล้วถูกผู้พิพากษา นิติเวช และญาตินักธุรกิจทำร้ายจนพิการ
ทว่าทำไมลูกสาวถึงทรยศพ่อไปร่วมมือกับศัตรู?
ทำไมกัน แม้แต่เจียงเจ๋อก็ยังไม่เข้าใจ!
ได้ยินเพียงเด็กผู้หญิงหัวเราะ ‘คิกคิกคิก’ แล้วพูดว่า “พี่ชายที่รัก พี่ต่างหากที่หลอกหนูก่อน”
ได้ยินดังนั้น เจียงเจ๋อก็ขมวดคิ้ว “ฉันไปหลอกเธอตอนไหน”
เด็กผู้หญิงเดินเข้ามาอย่างไม่รีบร้อน ถามด้วยสีหน้าเย็นชา “พี่ชาย พี่ใช่ทนายเจียงตัวจริงเหรอคะ ในตอนกลางวัน กฎจะทำให้ความทรงจำของผู้ถูกเลือกสับสน บางครั้งคุณอาจไม่ใช่ตัวคุณเองอีกต่อไป!”
พูดถึงตรงนี้ มุมปากของเด็กผู้หญิงก็ฉีกกว้างจนเสียรูป “แล้วพี่เอาอะไรมามั่นใจว่าความทรงจำของพี่ในตอนกลางคืนจะไม่สับสน พี่ในตอนกลางคืนเป็นตัวจริงงั้นเหรอ?”
..................................................................