บทที่ 27: แผนการของซาเอกุสะ โคอิจิ

บทที่ 27: แผนการของซาเอกุสะ โคอิจิ

ในขณะเดียวกัน

มายูมิที่เหนื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งวัน ก็ลากสังขารอันเหน็ดเหนื่อยกลับมาถึงบ้าน

"มายูมิ เพิ่งเลิกเรียนกลับมาเหรอ"

พี่ชายสองคนของเธอที่เรียนอยู่มหาวิทยาลัย วันนี้กลับอยู่บ้านอย่างน่าประหลาดใจและเอ่ยทักทายเธอ ในขณะที่ ซาเอกุสะ โคอิจิ ผู้เป็นพ่อ กำลังอยู่ลานหน้าบ้านเพื่อฝึกซ้อมเวทมนตร์ให้กับน้องสาวสองคนของเธอ คาสึมิ และ อิซึมิ

"อืม ช่วงนี้ที่โรงเรียนมีเรื่องวุ่นวายเยอะแยะไปหมดเลย" มายูมิพยักหน้าและตอบสั้นๆ เธอไม่มีอารมณ์จะคุยกับพี่ชาย แล้วก็ทิ้งตัวลงบนโซฟาทันที

ในตอนนั้นเอง ซาเอกุสะ โคอิจิ ที่ดูเหมือนจะฝึกซ้อมเสร็จแล้ว ก็เดินเข้ามา เหลือบมองลูกสาวแล้วถามว่า:

"มายูมิ ช่วงนี้ได้ติดต่อกับ โยจิ บ้างไหม"

"……"

พอได้ยินแบบนี้ ใบหน้าที่น่ารักของมายูมิก็เปลี่ยนไปทันที

พ่อเพิ่งจะเดินเข้ามาก็ถามเรื่องนี้เลยเหรอเนี่ย...

โยจิ ที่ซาเอกุสะ โคอิจิ พูดถึงก็คือ โกะริน โยจิ สมาชิกตระกูลโกะริน หนึ่งในสิบตระกูลจอมเวท และเป็นน้องชายของ โกะริน มิโอะ หนึ่งในสิบสามอัครสาวก

เนื่องจากโกะริน มิโอะ กับเธอสนิทกันมาก โกะริน มิโอะ จึงหวังมาตลอดว่ามายูมิจะได้มาเป็นน้องสะใภ้ของเธอ และซาเอกุสะ โคอิจิ ก็มีความตั้งใจแบบนี้เหมือนกัน

แต่พอเธอนึกถึงผู้ชายคนนั้น เธอก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเจื่อนๆ

"คุณพ่อคะ ปล่อยหนูไปเถอะค่ะ ถึงแม้ว่านิสัยใจคอของเขาจะเป็นเด็กหนุ่มที่ดี แต่หนูไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลยจริงๆ ค่ะ"

"ความรู้สึกมันค่อยๆ ก่อตัวขึ้นจากเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ได้นะ" ซาเอกุสะ โคอิจิพูด "ถ้าลูกไม่ยอมเปิดใจทำความรู้จักกัน แล้วลูกจะไปมีความรู้สึกดีๆ ให้เขาได้ยังไงล่ะ"

"อึก..."

มายูมิทำตัวเหมือนโดนอาซึสะจังเข้าสิง กลายเป็นสัตว์ตัวน้อยที่ถูกทำร้าย หดตัวลีบอยู่บนโซฟาเพื่อฟังพ่ออบรม

เธอแตกต่างจากรุ่นพี่ที่สง่างามและงามสง่า หรือรุ่นพี่ปีศาจน้อยแสนซุกซนที่โรงเรียนอย่างสิ้นเชิงเลย

"เอาล่ะ ในเมื่อลูกไม่อยากคุยเรื่องโยจิ งั้นเราก็ไม่พูดถึงเขาก็แล้วกัน"

ซาเอกุสะ โคอิจิ เห็นลูกสาวไม่เต็มใจ จึงเปลี่ยนเรื่อง: "แล้วมายูมิ ไอ้เด็กที่ชื่อ โยตสึบะ มาฮิโระ ที่ลูกพูดถึงก่อนหน้านี้ล่ะ เป็นยังไงบ้าง"

"เอ๊ะ?"

มายูมิอึ้งไปเล็กน้อย ไม่คิดว่าจู่ๆ พ่อจะเปลี่ยนเรื่องมาพูดถึงรุ่นน้องของเธอ แต่เธอก็ยังตอบไปตามความจริง:

"สำหรับมาฮิโระคุง เขาก็ยังเหมือนเดิมแหละค่ะ เขาปฏิเสธตำแหน่งในคณะกรรมการรักษาระเบียบ รวมถึงคำเชิญจากสภานักเรียนและกลุ่มพันธมิตรชมรมด้วยค่ะ"

แค่พูดถึงเรื่องนี้ เธอก็รู้สึกเหนื่อยแล้ว

คนเก่งๆ แบบนั้น แถมยังมีวาทศิลป์เป็นเลิศ ถ้าเขาเข้าร่วมคณะกรรมการรักษาระเบียบหรือสภานักเรียนได้ล่ะก็ มันเหมือนกับเสือติดปีกเลยนะ!

ทว่า ไม่ว่าจะเป็นเธอ มาริ หรือจูมงจิคุงที่ออกโรงเกลี้ยกล่อม ก็ไม่มีใครเปลี่ยนใจเขาได้เลย

เรื่องนี้ทำให้เธอรู้สึกไร้พลังและหงุดหงิดเป็นครั้งแรกเลยล่ะ

"อืม... คนเก่งๆ มีความเป็นตัวของตัวเองก็ดีแล้วล่ะ แต่มายูมิ ลูกคิดยังไงกับโยตสึบะ มาฮิโระล่ะ"

"เอ๊ะ... เอ๋? คิดยังไงเหรอคะ... เขาก็เป็นรุ่นน้องที่ดีมากคนนึง และก็โดดเด่นมากๆ ด้วยค่ะ"

"แล้วถ้าให้เขามาเป็นคู่หมั้นของลูกล่ะ"

"เอ๊ะ?!!!"

มายูมิตกใจสุดขีด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความเขินอายอย่างรุนแรง ใบหน้าที่ขาวเนียนของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ

ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนเรื่องมาเป็นแบบนี้ได้ล่ะเนี่ย?!

"เกี่ยวกับ โยตสึบะ มาฮิโระ พ่อได้ตรวจสอบกับผู้นำตระกูลโยตสึบะแล้วว่า ตอนนี้เขายังไม่สามารถเป็นตัวแทนของบ้านหลักตระกูลโยตสึบะได้จริงๆ" ซาเอกุสะ โคอิจิ ไม่สนใจปฏิกิริยาของมายูมิและพูดต่อ: "ดังนั้น มายูมิ ในเมื่อลูกไม่ชอบโยจิ งั้นก็แต่งงานกับเด็กคนนี้ซะเถอะ ตระกูลนานะคุสะของเราจะสนับสนุนลูกอย่างเต็มที่เอง"

ตอนนั้นเอง มายูมิถึงได้สังเกตเห็นว่าบนหน้าจอเทอร์มินัลในมือพ่อของเธอกำลังแสดงข้อมูลเกี่ยวกับ โยตสึบะ มาฮิโระ อยู่

รวมถึงคลิปวิดีโอตอนที่ โยตสึบะ มาฮิโระ ต่อสู้กับผู้ก่อการร้ายตอนที่โรงเรียนมัธยมปลายลำดับที่ 1 ถูกบุกรุกด้วย

และรายงานที่เกี่ยวข้องกับซากโรงงานที่หลงเหลืออยู่หลังจากกวาดล้างสาขาญี่ปุ่นของ Blanche จนสิ้นซาก

ภายใต้แว่นกันแดดของเขา ดวงตาของซาเอกุสะ โคอิจิ เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและความตกใจ

ความเร็วในการร่ายเวทมนตร์ขนาดนี้ แม้แต่ตระกูลโมริซากิที่เป็นตระกูลสาขาของร้อยตระกูลย่อย ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องเวทมนตร์ทางเทคนิค "การร่ายเวทความเร็วสูง" ก็ยังเทียบไม่ติดเลยเมื่อเทียบกับเด็กหนุ่มในวิดีโอคนนี้!

นี่มันการร่ายเวทแบบทันทีทันใดชัดๆ!

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังสามารถเรียนรู้วิชาลับของตระกูลพวกเขาอย่าง ปืนมนตรากระสุนยิง ได้เพียงแค่ปรับแต่ง CAD เท่านั้น

นี่มันน่าเหลือเชื่อยิ่งกว่าเดิมอีก!

ส่วนเรื่องข้อกล่าวหาว่าขโมยวิชาลับนั้น ไม่มีใครในสิบตระกูลจอมเวทที่มีความคิดล้าหลังแบบนั้นหรอก

เหตุผลที่แต่ละตระกูลมีวิชาลับ ไม่ใช่เพราะพวกเขาปกปิดเวทมนตร์เฉพาะตัวเหล่านี้ไว้อย่างมิดชิดหรอกนะ

แต่มันเป็นเพราะมีเพียงลักษณะทางเวทมนตร์ที่สืบทอดทางพันธุกรรมของแต่ละตระกูลเท่านั้น ที่จะสามารถใช้วิชาลับเฉพาะตัวเหล่านี้ได้!

ถ้ามีคนนอกสามารถเรียนรู้มันได้ พวกเขาก็ย่อมดีใจ... ไม่สิ ต้องบอกว่าตื่นเต้นต่างหาก!

นั่นพิสูจน์ให้เห็นว่าพันธุกรรมของคนคนนี้ยอดเยี่ยมมาก และถ้าดึงตัวเข้ามาในบ้านหลักเทนโดได้ พวกเขาก็จะสามารถให้กำเนิดทายาทที่โดดเด่นยิ่งขึ้นไปอีกได้!

ซาเอกุสะ โคอิจิ มีความคิดแบบนี้เป๊ะเลย

ไม่งั้น เขาคงไม่พยายามยุยงให้ลูกสาวตัวเองไปคบกับเด็กจืดชืดอย่าง โกะริน โยจิ หรอก

เขาแค่สนใจสายเลือดของตระกูลโกะรินเท่านั้นเอง

แต่ตอนนี้ มีตัวเลือกที่ดีกว่าปรากฏตัวขึ้นแล้ว!

เมื่อมองดู โยตสึบะ มาฮิโระ ในวิดีโอ เขาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงสมัยหนุ่มๆ ตอนที่เขาเรียนกับ คุโด เรตสึ พร้อมกับสองพี่น้องตระกูลโยตสึบะ—โยตสึบะ มายะ และ โยตสึบะ ชินยะ

เดิมทีเขามีพันธะหมั้นหมายกับ โยตสึบะ มายะ และด้วยความที่ตระกูลนานะคุสะและตระกูลโยตสึบะเป็นผู้ทรงอิทธิพลในสิบตระกูลจอมเวท การแต่งงานครั้งนี้จึงเคยถูกมองว่าเป็นกิ่งทองใบหยกเลยทีเดียว

อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดนี้ต้องพังทลายลงพร้อมกับดวงตาขวาของเขา เนื่องจากเหตุการณ์ไม่คาดฝัน

แต่เขาไม่เคยคาดคิด ไม่เคยคิดเลยว่าอดีตคู่หมั้นของเขาจะมีโอกาสได้มาเป็นดองกันในตอนนี้!

ดังนั้น ซาเอกุสะ โคอิจิ จึงสั่งให้มายูมิคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม!

อย่างไรก็ตาม พอได้ยินแบบนี้ ใบหน้าที่น่ารักของมายูมิก็แดงก่ำ เธอพูดเสียงอ้อนๆ ว่า: "คุณพ่อคะ! ตอนนี้เขาเป็นแค่รุ่นน้องของหนูนะคะ... แถมหนูยังไม่รู้เลยว่าเขาคิดยังไงกับหนู"

เมื่อเทียบกับโกะริน โยจิแล้ว เธอยินดีที่จะคบกับโยตสึบะ มาฮิโระมากกว่าจริงๆ

ถ้าไม่นับเรื่องความสามารถทางเวทมนตร์ที่ยอดเยี่ยมของเขา แค่วิธีการพูดคุยที่เป็นธรรมชาติและเป็นกันเองของเขา รวมไปถึงสิ่งที่เขาทำให้มิบุซังก่อนหน้านี้ ก็เพียงพอที่จะดึงดูดใจเธอแล้ว

ไม่ต้องพูดถึงรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่นของเขาเลย

ไม่ว่าจะผู้หญิงหรือผู้ชาย แทบทุกคนก็ย่อมมีความเชื่อมโยงกับสมาคมคนหน้าตาดีทั้งนั้น อย่างน้อยที่สุด ในเรื่องนี้ โยตสึบะ มาฮิโระ ก็ได้คะแนนเต็มจากเธอไปเลย

"งั้นเหรอ ถ้าลูกทำไม่ได้ งั้นก็ปล่อยให้น้องสาวของลูก อิซึมิ กับ คาสึมิ เป็นคนจัดการก็แล้วกัน"

"เอ๊ะ?!! คุณพ่อพูดแบบนี้ได้ยังไงคะ?!"

มายูมิร้องอุทานด้วยความตกใจ สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด

ซาเอกุสะ โคอิจิ สนใจปฏิกิริยาของมายูมิในตอนนี้มากๆ นานๆ ทีจะได้เห็นลูกสาวคนโตทำหน้าตาตื่นตระหนกแบบนี้

และเสียงร้องของมายูมิก็ดึงดูดความสนใจของสองพี่น้องตระกูลนานะคุสะ ที่เพิ่งจะฝึกซ้อมเสร็จพอดี

"เกิดอะไรขึ้นคะ มีอะไรเหรอ"

ซาเอกุสะ โคอิจิ ไม่สนใจความรู้สึกของมายูมิ เขาหยิบเทอร์มินัลขึ้นมาแล้วยื่นให้สองพี่น้องดู พลางถามว่า: "อิซึมิ คาสึมิ ลูกสองคนคิดยังไงกับคนคนนี้"

"หล่อจังเลย!"

"อืมม ดูหล่อกว่าพี่คาซึมิตสึอีกนะเนี่ย"

คาสึมิและอิซึมิมองคนในวิดีโอ แค่ดูจากรูปร่างหน้าตา พวกเธอก็ประทับใจมากๆ แล้ว

"ว้าว! เดี๋ยวก่อนนะ! พลังเวทมนตร์ของคนคนนี้แข็งแกร่งมากเลย! พื้นที่ที่ถูกแช่แข็งน่าจะกว้างเป็นร้อยตารางเมตรเลยไม่ใช่เหรอคะ"

"จริงด้วยสิ..."

บนหน้าจอ กำลังเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดที่บันทึกเหตุการณ์ตอนที่ โยตสึบะ มาฮิโระ ร่ายเวท 'ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งหมอกน้ำแข็ง' ในชั่วพริบตา และแช่แข็งชั้นหนึ่งของห้องสมุด โลลิทั้งสองมองดูภาพนั้นด้วยดวงตาที่เป็นประกาย

"คุณพ่อคะ คนคนนี้เป็นใครเหรอคะ เขาใส่ชุดเครื่องแบบเดียวกับพี่มายูมิเลย เขาเป็นนักเรียนโรงเรียนมัธยมปลายลำดับที่ 1 เหมือนกันเหรอคะ"

คาสึมิถาม ส่วนอิซึมิก็มองไปที่พ่อของเธอด้วยความหวังว่าจะได้รับคำตอบ

"ใช่แล้วล่ะ เขาเป็นนักเรียนโรงเรียนมัธยมปลายลำดับที่ 1 เหมือนกัน ชื่อโยตสึบะ มาฮิโระ ถ้าให้เขามาเป็นสามีของลูก ลูกจะยินดีไหม"

"ยินดีค่ะ! หนูยินดี! ไม่ใช่แค่หล่ออย่างเดียวนะ แต่เวทมนตร์ของเขาก็สุดยอดไปเลย! หนูอยากเป็นเจ้าสาวของเขาค่ะ!"

เด็กสาวผมสั้นที่ร้องเชียร์อยู่นั้นคือแฝดพี่ นานะคุสะ คาสึมิ ซึ่งมีนิสัยตรงไปตรงมามากกว่า

เธอใช้ชีวิตอย่างชัดเจนกว่า

เธอเข้าใจมานานแล้วว่าในฐานะคนของสิบตระกูลจอมเวท เธอไม่สามารถมีการแต่งงานที่เธอพึงพอใจอย่างสมบูรณ์แบบได้หรอก เพราะงั้น ทำไมไม่แต่งงานกับคนที่ทั้งหล่อและเก่งไปเลยล่ะ

ส่วนเด็กสาวอีกคน อิซึมิ ที่ผมยาวกว่าเล็กน้อย ผู้ซึ่งอ่อนโยนและสุขุมราวกับคุณหนู พองแก้มป่องแล้วพูดว่า:

"สัญชาตญาณของหนูบอกว่า พี่มาฮิโระคงไม่ชอบคาสึมิหรอกค่ะ เพราะงั้น คุณพ่อให้หนูแต่งกับเขาเถอะนะคะ"

"อิซึมิ เธอจะมาแย่งกับพี่สาวได้ยังไงล่ะ?!"

"พวกเธอสองคน พอได้แล้ว!"

สองพี่น้องที่กำลังเถียงกันอยู่ จู่ๆ ก็ถูกมายูมิ พี่สาวคนโตเล่นงาน เธอเขกหัวน้องสาวทั้งสองคนเบาๆ ในขณะที่มายูมิกำลังแสดงอำนาจความเป็นพี่สาวอยู่นั้น

เธอก็รู้สึกเหนื่อยล้าเหลือเกิน

ทำไมเรื่องมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ย

และซาเอกุสะ โคอิจิ ก็นพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ดูเหมือนว่าตระกูลนานะคุสะจะสามารถนำหน้าตระกูลอื่นๆ ไปได้หนึ่งก้าวแล้วล่ะ