บทที่ 11: ถังเฮ่าสติแตก บุตรชายของเขาหายไปไหน

บทที่ 11: ถังเฮ่าสติแตก บุตรชายของเขาหายไปไหน

อุปนิสัยและความสามารถล้วนสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน!

แม้หนิงเฟิงจื้อจะชื่นชมในความสามารถของถังซาน!

แต่หากอีกฝ่ายมีอุปนิสัยต่ำช้า หนิงเฟิงจื้อก็จะไม่เลือกคบค้าสมาคมด้วยอย่างลึกซึ้งเด็ดขาด

พฤติกรรมการขโมยของถังซานถือเป็นข้อห้ามร้ายแรง

ในฐานะศิษย์สายนอก เขากลับเลือกที่จะขโมยความลับของสำนักสายในเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน

ไม่ต้องพูดถึงสำนักถังในอดีตชาติที่จะต้องตามล่าถังซานเพื่อกวาดล้างคนทรยศออกจากสำนัก

แม้แต่ในบรรดาเจ็ดสำนักใหญ่ ณ ปัจจุบัน หากมีบุคคลต่ำช้าเช่นนี้ปรากฏตัวขึ้น ก็ย่อมต้องถูกอัปเปหิออกจากสำนักและถูกไล่ล่าสังหารไม่ต่างกัน

หนิงเฟิงจื้อไม่อยากให้ความลับของสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติถูกถังซานขโมยไปในทำนองเดียวกันในอนาคต

"ข้าเคยคิดว่าถังซานเป็นอัจฉริยะที่คุ้มค่าแก่การดึงตัวและผูกมิตร"

"ไม่นึกเลยว่าท้ายที่สุดแล้ว เขาจะเป็นเพียงคนต่ำช้าที่มีอุปนิสัยเลวทราม"

"เดี๋ยวพวกเราต้องเตือนหรงหรงให้อยู่ห่างจากถังซานเอาไว้"

"นางจะต้องไม่ถูกคนสันดานเสียเช่นนี้ชักนำไปในทางที่ผิดเด็ดขาด!"

พรหมยุทธ์กระดูกทอดถอนใจด้วยความรันทด

ก่อนหน้านี้ หนิงเฟิงจื้อเคยถูกตาต้องใจถังซาน ถึงขนาดอยากให้หนิงหรงหรงเข้าไปสนิทสนมด้วยซ้ำ

แต่ทว่าตอนนี้ เมื่อได้ล่วงรู้ถึงวีรกรรมของถังซาน พรหมยุทธ์กระดูกก็รู้สึกรังเกียจเขาขึ้นมาจับใจในทันที

【ถังเฮ่า: เสี่ยวซาน บอกข้าสิว่านี่ไม่ใช่เรื่องจริง หากเจ้าไม่ใช่คนของโลกใบนี้ แล้วลูกชายของข้าหายไปไหน?】

ในเวลานี้ สภาพจิตใจของถังเฮ่าพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง

เขายอมทนความยากลำบากมาหลายปีเพื่อฟูมฟักและเลี้ยงดูถังซานมา

เขาฝากความหวังอันยิ่งใหญ่ไว้ที่ถังซานมาโดยตลอด ด้วยเชื่อมั่นว่าในอนาคตเด็กคนนี้จะต้องประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน!

แต่เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าบุตรชายที่อุตส่าห์เลี้ยงดูมาเนิ่นนานหลายปี กลับกลายเป็นคนต่ำช้าสันดานเสียไปได้

หากถังซานมาจากโลกอื่น แล้วลูกชายที่แท้จริงของเขาล่ะอยู่ที่ใด?

หรือว่าเขาจะถูกถังซานยึดร่างและสวมรอยแทนไปแล้ว?

ในตอนนี้ จิตใจของถังเฮ่าว้าวุ่นสับสนไปหมด เขาต้องการคำอธิบาย

【ถังซาน: ท่านพ่อ ข้าคือลูกชายของท่าน นี่คือความจริงที่จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง】

สีหน้าของถังซานดูไม่ได้เอาเสียเลย เขายังไม่ทันได้ล้างมลทินให้ตัวเองเลย ถังเฮ่าก็มาตั้งคำถามกับเขาอีกแล้ว

ปัญหาประดังประเดเข้ามาไม่หยุดหย่อนจริงๆ ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของการถ่ายทอดสดถามตอบบ้าๆ นั่น และหวังเซวียนหยวน

หากไม่ใช่เพราะมัน ความลับของเขาก็คงไม่ถูกเปิดโปง

แต่ตอนนี้ ถังซานไม่มีเวลามาพร่ำบ่นเรื่องพวกนี้ เขาต้องจัดการปัญหาของถังเฮ่าให้เสร็จสิ้นเสียก่อน

มิฉะนั้น ร่มโพธิ์ร่มไทรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาในโลกใบนี้ก็จะต้องสูญสลายไป

【หยางอู๋ตี๋: ที่แท้ถังซานก็เป็นลูกสารเลวของเจ้านี่เอง ถังเฮ่า!】

ทันทีที่ข่าวนี้ถูกเปิดเผย ทั่วทั้งทวีปก็สั่นสะเทือน

ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนเลยว่าถังซานและถังเฮ่าจะมีความสัมพันธ์เช่นนี้

ปี่ปี๋ตงหรี่ตาลง รังสีอำมหิตสายหนึ่งเล็ดลอดออกมาจากแววตาของนาง

ในเมื่อถังซานเป็นลูกชายของถังเฮ่า! เช่นนั้นหากสำนักวิญญาณยุทธ์จับตัวถังเฮ่าไม่ได้ พวกเขาก็จะจับถังซานมาไถ่บาปแทน และใช้เขาเป็นเหยื่อล่อถังเฮ่าให้มาติดกับ

"เยว่กวน กุ่ยเม่ย พวกเจ้าอยู่ที่ใด?"

"จงไปที่โรงเรียนสื่อไหลเค่อและจับตัวถังซานมาเดี๋ยวนี้!"

ปี่ปี๋ตงออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชา นางตัดสินใจที่จะจับกุมถังซานเพื่อล่อให้ถังเฮ่ามาติดเบ็ด

พรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีเพิ่งจะพยักหน้ารับคำสั่ง แต่ถังเฮ่ากลับปฏิเสธอย่างชัดเจนว่าจะไม่ยอมรับถังซานเป็นลูก

【ถังเฮ่า: ไม่ เจ้าไม่ใช่ลูกชายของข้า!】

ถังเฮ่าไม่อาจยอมรับความจริงข้อนี้ได้ ถังซานที่เป็นผู้ทะลุมิติจะเป็นลูกชายของเขาได้อย่างไร?

อีกฝ่ายคือฆาตกรที่ขโมยลูกชายตัวจริงของเขาไป เขาคือศัตรูของถังเฮ่า!

ในเวลานี้ เปลวเพลิงแห่งความโกรธเกรี้ยวลุกโชนขึ้นในดวงตาของถังเฮ่า เขาจะไม่มีวันยอมรับถังซานอย่างเด็ดขาด!

ยิ่งไปกว่านั้น เขาจะต้องแก้แค้นถังซานให้จงได้

เพราะการปรากฏตัวของมัน ลูกชายตัวจริงของเขาถึงได้หายไป ถังเฮ่าต้องทนเลี้ยงดูสายเลือดของคนอื่นมาตลอดหลายปี

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ถังเฮ่าก็รู้สึกว่าตนเองโง่เขลาเบาปัญญาเหลือเกิน

【หยางอู๋ตี๋: เวรกรรม นี่คือเวรกรรมของเจ้า!】

เมื่อเห็นถังเฮ่าสติแตก หยางอู๋ตี๋ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างสะใจในทันที

แม้เขาจะมองไม่เห็นถังเฮ่าผ่านม่านแสงสวรรค์! แต่หยางอู๋ตี๋ก็สามารถสัมผัสได้ถึงความพังทลายที่แผ่ซ่านออกมาจากคำพูดของอีกฝ่าย

ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของถังเฮ่าเองทั้งสิ้น! เกิดเป็นมนุษย์แท้ๆ แต่ดันไปตกหลุมรักกับสัตว์วิญญาณ

มนุษย์กับสัตว์วิญญาณจะครองรักกันได้อย่างไร?

หากถังเฮ่าแค่มีความรักก็เรื่องหนึ่ง แต่เขากลับหาเรื่องไปยั่วยุสำนักวิญญาณยุทธ์เข้าเสียได้

ถังเฮ่าก่อเรื่องแล้วก็เอาแต่หนีเอาตัวรอด ทิ้งให้สำนักฮ่าวเทียนและสี่ตระกูลเดี่ยวต้องคอยแบกรับโทสะจากสำนักวิญญาณยุทธ์

คนในตระกูลและน้องชายของหยางอู๋ตี๋ต่างก็ต้องเดือดร้อนไปด้วยเพราะถังเฮ่า

หยางอู๋ตี๋เก็บความแค้นที่ต้องชำระด้วยเลือดนี้ไว้ในใจตลอดมา หลายปีมานี้ เขามุ่งมาดปรารถนาที่จะแก้แค้นถังเฮ่าอยู่ทุกลมหายใจ

ตอนนี้ เมื่อได้เห็นถังเฮ่าต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ หยางอู๋ตี๋ก็รู้สึกราวกับว่าการแก้แค้นอันยิ่งใหญ่ของตนได้สำเร็จลุล่วงแล้ว

นี่คือผลที่ตามมาของการที่ถังเฮ่าไปหลงรักสัตว์วิญญาณ ลูกชายที่เกิดมากลับไม่ใช่ลูกของเขา!

【ถังเสี้ยว: หรือว่ามนุษย์กับสัตว์วิญญาณครองคู่กันแล้วจะต้องเผชิญกับการลงทัณฑ์จากสวรรค์จริงๆ?】

ในฐานะพี่ชายของถังเฮ่า เวลานี้ถังเสี้ยวรู้สึกสงสารเขาจับใจ

จู่ๆ ก็มาค้นพบว่าบุตรชายที่เลี้ยงดูมาหลายปีกลับเป็นตัวปลอม—เรื่องเช่นนี้ใครจะไปยอมรับได้

แม้คำพูดของหยางอู๋ตี๋จะตั้งใจพูดยั่วยุถังเฮ่า แต่มันก็ฟังดูมีเหตุผลอยู่บ้าง!

สีหน้าของถังเสี้ยวหนักอึ้ง! เขาอยู่ที่สำนักฮ่าวเทียน จึงไม่มีทางไปปลอบประโลมถังเฮ่าได้เลย

เรื่องนี้มีเพียงถังเฮ่าเท่านั้นที่ต้องจัดการด้วยตัวเอง

ไม่ว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะออกมาเป็นเช่นไร ถังเสี้ยวก็จะไม่มีวันยอมรับถังซานอย่างแน่นอน

คนต่ำช้าเช่นนี้ไม่คู่ควรที่จะเป็นคนของสำนักฮ่าวเทียน

"เยว่กวน กุ่ยเม่ย พวกเจ้าไม่ต้องไปแล้ว!"

ปี่ปี๋ตงเห็นว่าถังเฮ่ามีท่าทีต่อต้านถังซานมากเพียงใด

นางจึงยกเลิกคำสั่งทันที และเรียกให้พรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีกลับมา

ถังเฮ่าไม่ยอมรับถังซานเป็นลูก ดังนั้นต่อให้พวกเขาจับกุมตัวถังซานมา ก็ไม่อาจล่อให้ถังเฮ่าปรากฏตัวออกมาได้

บางทีพวกเขาอาจจะไม่ต้องลงมือเสียด้วยซ้ำ ถังเฮ่าคงจะไปลงมือสังหารถังซานด้วยตัวเอง

ท้ายที่สุดแล้ว ความโกรธเกรี้ยวของถังเฮ่าในตอนนี้ก็ไม่ได้น้อยไปกว่าการที่ลูกชายของเขาตายจากไปจริงๆ เลย

"น่าสนใจยิ่งนัก ในฐานะพรหมยุทธ์ฮ่าวเทียนผู้สง่างาม เขาจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไรกันนะ?"

รอยยิ้มเย็นชาประดับขึ้นที่มุมปากของปี่ปี๋ตง!

เดิมที ผู้คนบนทวีปต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์นางอย่างหนักเรื่องที่นางสังหารเชียนสวินจี๋

แต่ตอนนี้ ทันทีที่ความลับของถังซานถูกแฉ ความสนใจของทุกคนก็พุ่งเป้าไปที่สองพ่อลูกตระกูลถังแทน

ตอนนี้ไม่มีใครพูดถึงเรื่องของปี่ปี๋ตงอีกแล้ว

"พี่สาม ไม่เป็นไรนะ ข้าจะอยู่เคียงข้างพี่เสมอ"

ที่โรงเรียนสื่อไหลเค่อ เสียวอู่ปลอบใจถังซานด้วยใบหน้าจริงใจ

ไม่ว่าถังซานจะเป็นผู้ทะลุมิติหรือไม่ เสียวอู่ก็ยังคงชอบเขา นางจะยืนหยัดอยู่เคียงข้างถังซานอย่างไม่คลอนแคลน

"ใช่แล้วล่ะเสี่ยวซาน พวกเราสื่อไหลเค่อเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันเสมอ"

"ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเราก็จะร่วมกันแก้ไขมันไปด้วยกัน"

ไต้มู่ไป๋ตบไหล่ถังซานเบาๆ

อวี้เสี่ยวกังสวมหน้ากากจอมปลอม "เสี่ยวซาน พวกเราเชื่อมั่นในตัวตนของเจ้า เจ้าต้องขโมยเคล็ดวิชาของสำนักสายในไปเพราะรักสำนักถังมากเกินไปแน่ๆ"

อวี้เสี่ยวกังยอมรับคำอธิบายของถังซาน! นั่นก็เพราะเขาและถังซานมีประสบการณ์ที่คล้ายคลึงกัน

ก่อนหน้านี้ เพื่อล่วงรู้ความลับของสำนักวิญญาณยุทธ์ เขาเคยใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกล่อให้ปี่ปี๋ตงขโมยความลับของสำนักวิญญาณยุทธ์มาให้เขา

สิ่งที่อวี้เสี่ยวกังเรียกว่าทฤษฎีงานวิจัย ล้วนได้มาจากการลักลอบนำความลับของสำนักวิญญาณยุทธ์มาใช้ทั้งสิ้น

เขาอ้างว่ามันคือผลงานทางปัญญาของเขาเอง! แต่แท้จริงแล้ว เขาก็เป็นแค่จอมลอกเลียนแบบเท่านั้น!

หากวันหนึ่งความลับของเขาถูกเปิดโปง! อวี้เสี่ยวกังก็สามารถอ้างได้ว่าเขาทำไปเพราะหลงใหลในการค้นคว้าวิจัยเช่นกัน

หรือไม่อย่างนั้นก็ผลักภาระความผิดทั้งหมดไปให้ปี่ปี๋ตง

ถึงอย่างไร อวี้เสี่ยวกังก็เคยทำเรื่องโสมมที่ไม่กล้าสู้หน้าผู้คนไม่ต่างอะไรกับถังซาน

ดังนั้น เมื่อเผชิญกับคำกล่าวอ้างอันเสแสร้งของถังซาน! อวี้เสี่ยวกังจึงแสดงความเห็นพ้องด้วยอย่างเต็มที่!

"ขอบคุณทุกคนมาก!"

ถังซานฝืนยิ้มอย่างขมขื่น

เขารู้สึกถึงความหวาดหวั่นจางๆ ในใจ ถังเฮ่าอาจจะกำลังมาตามหาเขาแล้วก็ได้