บทที่ 10: อดีตของสำนักถังถูกเปิดเผย ชื่อเสียงของถังซานป่นปี้
บทที่ 10: อดีตของสำนักถังถูกเปิดเผย ชื่อเสียงของถังซานป่นปี้
บทที่ 10: อดีตของสำนักถังถูกเปิดเผย ชื่อเสียงของถังซานป่นปี้
แผ่นหลังของถังซานเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดผวา
"หวังเซวียนหยวนผู้นี้เป็นใครกันแน่?"
"ทำไมเขาถึงล่วงรู้ความลับในอดีตชาติของข้าได้?"
ถังซานรู้สึกตื่นตระหนกอย่างหนัก
เขาไม่เคยรู้สึกกระสับกระส่ายเช่นนี้มาก่อน
ตามหลักแล้วไม่ควรมีผู้ใดล่วงรู้เรื่องนี้
เว้นเสียแต่ว่า อีกฝ่ายจะเป็นผู้ทะลุมิติจากสำนักถังเช่นเดียวกับเขา
"แต่คนผู้นี้จะเป็นใครกันล่ะ?"
"จะเป็นผู้อาวุโสของสำนักถังอย่างนั้นหรือ?"
"พวกเขาตามมาไล่ล่าข้าถึงโลกใบนี้เลยหรือ?"
ยิ่งคิด ถังซานก็ยิ่งรู้สึกหวาดหวั่นและหวาดกลัวมากขึ้นไปอีก
หากเป็นเช่นนั้นจริง เขาจะต้องกระโดดหน้าผาหนีอีกครั้งงั้นหรือ?
"พี่สาม ทำไมเสื้อผ้าของพี่ถึงเปียกชุ่มแบบนั้นล่ะ?"
"ทำไมพี่ถึงดูเหมือนกำลังตัวสั่นเลย?"
เสียวอู่สังเกตเห็นความผิดปกติของถังซานจึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
ในเวลานี้ ถังซานดูราวกับเหยื่อที่กำลังตื่นตระหนก ท่าทางของเขาดูอ่อนไหวเป็นอย่างมาก
ความลับอันยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาถูกเปิดเผย เปลือกนอกชั้นสุดท้ายถูกฉีกกระชากออกไป
แล้วถังซานจะยังคงเยือกเย็นอยู่ได้อย่างไร!
...
"ท่านกุนซือ ท่านแน่ใจหรือว่าถังซานมีความเกี่ยวข้องกับสำนักถัง?"
เชียนเริ่นเสวี่ยนั่งอยู่ข้างเตียงของหวังเซวียนหยวน สีหน้าของนางดูคลางแคลงใจ
เห็นได้ชัดว่านางเองก็สงสัยในความถูกต้องของคำตอบนี้
"ข้ามั่นใจ และมั่นใจมากเสียด้วย!"
"หากท่านไม่เชื่อ ข้าขอท้าพนันกับท่านเลย"
หวังเซวียนหยวนมีความมั่นใจอย่างเหลือล้น!
หากเขาตอบผิด เขายอมกินมันเข้าไปเลย
ในฐานะผู้ทะลุมิติ เขาล่วงรู้ความลับทั้งหมดของเนื้อเรื่องในทวีปโต่วหลัว
รอยยิ้มซุกซนปรากฏขึ้นที่มุมปากของเชียนเริ่นเสวี่ย!
"หากคำตอบของเจ้าถูกต้อง คืนนี้ข้าจะมอบของขวัญที่รับรองว่าเจ้าจะต้องถูกใจให้"
"แต่หากเจ้าเดาผิด เจ้าจะต้องทำนายดวงให้ข้าอีกครั้ง!"
เชียนเริ่นเสวี่ยเสนอเงื่อนไขการท้าพนัน!
หวังเซวียนหยวนคิดว่ามันสมเหตุสมผลดี "ไม่มีปัญหา!"
ด้วยนิสัยใจกว้างของเชียนเริ่นเสวี่ย!
ของขวัญที่นางมอบให้ย่อมต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!
"ตกลง ถ้างั้นเรามารอดูกัน"
เชียนเริ่นเสวี่ยเงยหน้าขึ้น รอคอยการตัดสินจากม่านแสงสวรรค์!
ไม่นาน ผลลัพธ์ก็ได้รับการยืนยัน...
【คำตอบของหวังเซวียนหยวนถูกต้อง】
เมื่อคำตัดสินของม่านแสงสวรรค์ปรากฏขึ้น!
เชียนเริ่นเสวี่ยก็ต้องตกตะลึงอีกครั้ง!
หวังเซวียนหยวนเดาถูกจริงๆ ด้วย
ผู้ทรยศของสำนักถังก็คือถังซานจริงๆ
เชียนเริ่นเสวี่ยรู้สึกสับสนเล็กน้อย!
ถังซานเข้าไปพัวพันกับสำนักถังได้อย่างไรกัน?
นางเคยสืบประวัติของถังซานมาก่อน
พรสวรรค์และศักยภาพของถังซานนั้นคุ้มค่าที่จะฟูมฟัก
ดังนั้นเชียนเริ่นเสวี่ยจึงเคยคิดที่จะดึงตัวเขามาเป็นพวกในอนาคต!
แต่นางไม่เคยสืบพบเลยว่าถังซานเคยเข้าร่วมกับสำนักถังที่ไหน?
หวังเซวียนหยวนยิ้มและไม่พูดอะไร!
เดี๋ยวม่านแสงสวรรค์ก็จะให้คำอธิบายเอง!
ที่โรงเรียนสื่อไหลเค่อ อวี้เสี่ยวกังได้ลิ้มรสชาติของการถูกตบหน้าอีกครั้ง
เขาเพิ่งจะพูดอย่างมั่นใจว่าหวังเซวียนหยวนจะต้องถูกลงโทษ
แต่ม่านแสงสวรรค์กลับตัดสินว่าคำตอบนั้นถูกต้อง!
สิ่งนี้ทำให้อวี้เสี่ยวกังรู้สึกปวดแสบปวดร้อนที่ใบหน้า
เขาพ่ายแพ้อีกแล้ว!
"พี่สาม พี่เป็นผู้ทรยศของสำนักถังจริงๆ หรือ?"
หม่าหงจวิ้นและคนอื่นๆ เข้ามาล้อมรอบถังซาน!
ทุกคนมีสีหน้างุนงง
พวกเขาไม่เคยได้ยินถังซานพูดถึงสำนักถังเลย
นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?
สีหน้าของถังซานดูไม่ได้เอาเสียเลย
ตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์จะมาตอบคำถามใครทั้งนั้น!
ภาพบนม่านแสงสวรรค์แปรเปลี่ยนไป...
ความทรงจำในอดีตชาติของถังซานถูกเปิดเผย!
เผยให้เห็นภาพเด็กทารกที่ถูกทิ้งไว้กลางป่าเขา
เสียงร้องไห้ของเด็กทารกดังลั่น ดึงดูดฝูงหมาป่าให้เข้ามาหามากมาย
เด็กทารกอาจจะตายในคมเขี้ยวของหมาป่าได้ทุกเมื่อ!
แต่ในตอนนั้นเอง คนจากสำนักถังก็ปรากฏตัวขึ้น!
พวกเขาเก็บเด็กทารกที่ถูกทิ้งคนนั้นกลับไปเลี้ยงดู และรับเขาเป็นศิษย์สายนอก
เมื่อเวลาผ่านไป เด็กทารกที่ถูกทิ้งก็เติบโตขึ้น นั่นก็คือถังซานในอดีตชาตินั่นเอง
เจ็ดประหลาดแห่งสื่อไหลเค่อจำหน้าถังซานได้ในทันที
เหตุผลที่พวกเขาจำได้ทันทีก็เพราะม่านแสงสวรรค์มีคำบรรยายบอกไว้นั่นเอง
ถังซานร่ำเรียนอย่างหนักในสำนักสายนอก จนในที่สุดก็สำเร็จวิชาอาวุธลับและวิชาบ่มเพาะของสำนักสายนอกทั้งหมด
แต่ถังซานไม่พอใจเพียงเท่านี้!
เพื่อขโมยวิชาบ่มเพาะและอาวุธลับของสำนักสายใน
ถังซานตัดสินใจลอบเข้าไปในหอคัมภีร์เพื่อขโมยความลับของสำนักสายใน
ในคืนที่ฝนตกกระหน่ำ ถังซานก็เริ่มลงมือ
ถังซานใช้เล่ห์เหลี่ยมและกลอุบายหลอกลวงผู้อาวุโสที่เฝ้าหอคัมภีร์
หลังจากนั้น ถังซานก็ขโมยวิชาบ่มเพาะและอาวุธลับทั้งหมดของสำนักสายในไป!
คัมภีร์สมบัติบันทึกสวรรค์ลี้ลับ รวมถึงวิธีประดิษฐ์อาวุธลับอันดับหนึ่งถึงสาม
เรื่องที่ถังซานขโมยของไม่อาจปิดบังได้ตลอดไป
เหล่าผู้อาวุโสของสำนักถังพบว่าถังซานละเมิดกฎ
เขากล้ากระทำการอันต่ำช้าเช่นนี้ พวกเขาจึงรีบออกไล่ล่าถังซานในทันที
ดังคำกล่าวที่ว่า หากไร้ซึ่งกฎเกณฑ์ย่อมไม่อาจปกครองได้
กฎของสำนักถังไม่อาจละเมิดได้
ถังซานขโมยวิชาบ่มเพาะของสำนักสายใน จะต้องถูกลงโทษ
เหล่าผู้อาวุโสตามล่าถังซาน!
เมื่อหมดหนทางหนี ถังซานจึงตัดสินใจกระโดดหน้าผา
ภาพเหตุการณ์สิ้นสุดลงเพียงเท่านี้...
ในเวลาเพียงสิบกว่านาที ภาพเหล่านั้นได้สรุปความทรงจำในอดีตชาติของถังซานจนจบสิ้น
ข่าวนี้เปรียบเสมือนระเบิดน้ำลึก
มันสร้างความฮือฮาครั้งใหญ่ในทันที
"พี่สาม พี่เป็นผู้ทะลุมิติหรอกหรือเนี่ย!"
หม่าหงจวิ้นตกตะลึง เขาไม่คิดเลยว่าถังซานจะใช้ชีวิตมาแล้วถึงสองชาติ
"เจ้าอ้วน นี่มันใช่เวลามาพูดเรื่องนี้ไหม?"
ไต้มู่ไป๋ตบหัวหม่าหงจวิ้นจากด้านหลัง
การกระทำอันทรยศหักหลังของถังซานถูกเปิดโปงแล้ว
สำนักถังรับเลี้ยงถังซานและมอบโอกาสในการมีชีวิตใหม่ให้แก่เขา
แต่ผลลัพธ์คือ ถังซานไม่เพียงไม่ทดแทนบุญคุณ แต่กลับเลือกที่จะขโมยวิชาบ่มเพาะของสำนักสายในเสียอีก
นี่ถือเป็นข้อห้ามร้ายแรง!
ไม่ว่าจะเป็นในโลกเดิมของถังซานหรือในทวีปโต่วหลัว เรื่องเช่นนี้ก็ไม่อาจเป็นที่ยอมรับได้
ในเวลานี้ สายตาของกลุ่มสื่อไหลเค่อที่มองถังซานก็เริ่มเปลี่ยนไป
ถังซานรู้ดีว่าความลับนี้ไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไป เขาจึงเอ่ยปากอธิบาย
【ถังซาน: ทุกสิ่งที่ข้าทำลงไป เป็นเพราะข้ารักสำนักถังมากเกินไป!】
ถังซานไม่อาจยอมให้ภาพลักษณ์อันบริสุทธิ์และสูงส่งของเขาต้องมัวหมอง
เขาอธิบายด้วยสีหน้าจริงใจต่อหน้าคนทั่วทั้งทวีป
"ความรักที่ข้ามีต่อสำนักถังนั้นยิ่งใหญ่กว่าชีวิตของข้าเอง"
"ที่ข้าขโมยวิชาบ่มเพาะของสำนักสายใน ก็เพราะข้าต้องการเสริมสร้างรากฐานของสำนักถังให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น"
"ข้า ถังซาน ขอสาบานต่อฟ้าดินเลยว่า ข้าไม่มีเจตนาแอบแฝงใดๆ ทั้งสิ้น"
"การที่ข้าเลือกกระโดดหน้าผาในท้ายที่สุด ก็เพื่อพิสูจน์ให้สำนักถังเห็นว่าข้าไม่มีความไม่ซื่อสัตย์ต่อสำนักเลยแม้แต่น้อย"
ถังซานเริ่มกล่าวสุนทรพจน์อันจอมปลอม
หวังเซวียนหยวนแค่นเสียงเยาะเย้ยออกมาขณะรับฟัง
【หวังเซวียนหยวน: วิธีการรักของเจ้านี่มันช่างไม่เหมือนใครจริงๆ ขโมยก็คือขโมย ลักทรัพย์ก็คือลักทรัพย์ เจ้าละเมิดกฎของสำนักถังแล้วยังมีหน้ามาพูดจาอวดอ้างเรื่องความรักความชอบธรรมอีก ช่างหน้าไม่อายเสียจริง】
หวังเซวียนหยวนไม่ปล่อยให้ถังซานลอยนวล
มีวิธีมากมายในการเรียนรู้วิชาบ่มเพาะของสำนักสายใน!
หากถังซานรักสำนักจริง เขาก็สามารถใช้ความสามารถของตนเองเพื่อให้ได้มันมาอย่างเปิดเผยสง่างามได้
เช่น การสร้างผลงานอันโดดเด่นให้กับสำนัก
หรือการบุกน้ำลุยไฟ ทำงานเสี่ยงตายเพื่อสำนักถัง
สำนักย่อมต้องตบรางวัลและเลื่อนขั้นให้เขาเป็นศิษย์สายในอย่างแน่นอน
แต่ทว่า ถังซานกลับเลือกใช้วิธีที่ไร้ยางอายที่สุด
แล้วยังมาใช้คำพูดสวยหรูอ้างว่าเป็นความรัก นี่มันช่างหน้าไม่อายจริงๆ
เรื่องเช่นนี้ถือเป็นเรื่องน่าอับอายไม่ว่าจะอยู่ในโลกใดก็ตาม
【ถังซาน: เจ้ารังแกข้า ถังซาน งั้นหรือ? เจ้ารนหาที่ตายเองนะ!】
ถังซานโกรธจัดจนกำหมัดแน่น
หวังเซวียนหยวนกำลังบ่อนทำลายเขาอยู่ชัดๆ
หากได้พบกันในคราวหน้า เขาจะต้องทำให้อีกฝ่ายชดใช้ให้จงได้
"เดิมทีข้าคิดว่าถังซานเป็นอัจฉริยะ ไม่นึกเลยว่าเขาจะเป็นคนต่ำช้าเช่นนี้"
ที่สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ หนิงเฟิงจื้อส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง
หนิงเฟิงจื้อเคยชื่นชมอาวุธลับที่ถังซานประดิษฐ์ขึ้นเป็นอย่างมาก
เขาถึงกับคิดว่าอีกฝ่ายคืออัจฉริยะที่หาตัวจับยาก!
ใครจะไปคิดว่าเขาสามารถค้นคว้าอาวุธลับที่ซับซ้อนเช่นนี้ได้ด้วยตัวเอง
แต่ที่ไหนได้ ถังซานกลับไม่ใช่อัจฉริยะเลยแม้แต่น้อย
เขาเป็นแค่พวกสิบมงกุฎที่ต่ำช้าเท่านั้นเอง
ความรู้เรื่องอาวุธลับที่เขาโอ้อวดนักหนา ล้วนเป็นของที่ขโมยมาทั้งสิ้น