บทที่ 4: ฆาตกรตัวจริงปี่ปี๋ตง จุดจบอันน่าสลดของเชียนสวินจี๋
บทที่ 4: ฆาตกรตัวจริงปี่ปี๋ตง จุดจบอันน่าสลดของเชียนสวินจี๋
บทที่ 4: ฆาตกรตัวจริงปี่ปี๋ตง จุดจบอันน่าสลดของเชียนสวินจี๋
ภาพเหตุการณ์ในอดีตถูกจำลองขึ้นมาใหม่ ทุกคนต่างได้ประจักษ์ถึงศึกตัดสินที่สร้างชื่อให้ถังเฮ่า
พรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีที่พำนักอยู่ในสำนักวิญญาณยุทธ์!
เมื่อได้ทอดทิ้งสายตามองดูความทรงจำในอดีตที่ถูกเปิดเผย เงามืดที่ฝังรากลึกอยู่ในใจของพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะผุดขึ้นมาอีกครั้ง
การต่อสู้ครั้งนั้นยังคงเป็นความทรงจำที่ตราตรึงอยู่ในใจของพวกเขาอย่างชัดเจนแม้กระทั่งตอนนี้!
ภาพบนม่านแสงสวรรค์แปรเปลี่ยนไป...
พรหมยุทธ์ทูตสวรรค์หกปีก เชียนสวินจี๋ โบกมือใหญ่ของเขา ทันใดนั้นแสงสีทองนับไม่ถ้วนก็โปรยปรายลงมาราวกับห่าฝน
ถังเฮ่าเหวี่ยงค้อนฮ่าวเทียน บังเกิดเป็นสายลมกรรโชกแรงกวาดผ่าน สกัดกั้นการโจมตีของเชียนสวินจี๋ไว้ได้โดยตรง
"ฆ่ามัน!"
พรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีสบตากัน!
พวกเขาพุ่งเข้าขนาบซ้ายขวาของถังเฮ่าทันที!
"ทักษะวิญญาณที่เก้า เบญจมาศร่วงโรย บุปผาดับสูญ!"
พรหมยุทธ์เบญจมาศเยว่กวนทุ่มสุดตัว!
ทันทีที่เขาลงมือ เขาก็ใช้ทักษะวิญญาณที่เก้าซึ่งแข็งแกร่งที่สุดของตน!
แม้นทักษะวิญญาณที่เก้าจะผลาญพลังวิญญาณไปอย่างมหาศาล ทว่าอานุภาพของมันก็รุนแรงสุดเปรียบปาน
ขอเพียงโจมตีโดนถังเฮ่า แม้อีกฝ่ายไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัส
คมมีดแสงสีทองนับไม่ถ้วนที่ดูราวกับกลีบดอกไม้ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า
การโจมตีที่หนาแน่นจนไร้ช่องโหว่ให้หลบหลีก!
เพื่อบีบให้ถังเฮ่าจนตรอก พรหมยุทธ์มารผีเองก็ปลดปล่อยทักษะวิญญาณที่เก้าที่แข็งแกร่งที่สุดของตนออกมาในจังหวะนี้เช่นกัน!
"ทักษะวิญญาณที่เก้า ภูตผีนรกานต์!"
เงาผีสางสีดำทมิฬลุกลามคืบคลานขึ้นมาจากพื้นดินราวกับเกลียวคลื่น!
พื้นที่รอบเท้าของถังเฮ่าถูกพรหมยุทธ์มารผีผนึกไว้โดยสมบูรณ์!
การผสานงานระหว่างพรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีนั้นช่างรู้ใจกันเป็นอย่างยิ่ง!
ทั้งสองรู้จักมักคุ้นกันมาเนิ่นนานหลายปี!
พวกเขาคือคู่หูที่สมบูรณ์แบบที่สุด!
เมื่อต้องตกอยู่ในสถานการณ์คับขันเช่นนี้ หากเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ทั่วไป ย่อมไม่มีทางต้านทานได้อย่างแน่นอน
ทว่าด้วยการเสียสละของอาอิ๋นและพลังแห่งวิญญาณยุทธ์สายเครื่องมืออันดับหนึ่งของทวีปอย่างค้อนฮ่าวเทียน ถังเฮ่าก็ทุบทำลายเปิดเส้นทางรอดชีวิตออกมาได้อย่างทรงพลัง!
"เคล็ดวิชาค้อนวายุสะบั้นปั่นป่วน!"
ถังเฮ่าแกว่งค้อนยักษ์ ฟาดฟันอย่างบ้าคลั่ง ร่างของเขาเคลื่อนไหวรวดเร็วจนเกิดเป็นภาพติดตา
ไม่เพียงแต่การโจมตีของพรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีจะถูกสกัดกั้นไว้ได้จนหมดสิ้น แต่พวกเขาทั้งสองยังโดนค้อนทุบเข้าอย่างจัง
ตูม...
พรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีถูกกระแทกปลิวถอยหลังไป!
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาได้รับบาดเจ็บไม่ใช่น้อย!
สีหน้าของเชียนสวินจี๋บิดเบี้ยวจนดูไม่ได้!
ราชทินนามพรหมยุทธ์ถึงสองคนรุมล้อมถังเฮ่ากลับประสบความล้มเหลว
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องลงมือเอง!
เชียนสวินจี๋ชูดาบในมือขึ้นสูง ทูตสวรรค์หกปีกสีทองเบื้องหลังเปล่งประกายเจิดจรัส
เชียนสวินจี๋รวบรวมพลังวิญญาณทั้งหมดในร่างควบแน่นไว้บนดาบศักดิ์สิทธิ์
เขาต้องการสังหารถังเฮ่า และทำให้อีกฝ่ายได้รับรู้ถึงราคาที่ต้องจ่ายเมื่อกล้าล่วงเกินสำนักวิญญาณยุทธ์
"ทูตสวรรค์พิพากษา!"
เชียนสวินจี๋ปลดปล่อยท่าไม้ตายก้นหีบที่ตระกูลทูตสวรรค์มักใช้บ่อยที่สุดออกมา!
ดาบยักษ์สีทองระเบิดปราณกระบี่อันเจิดจ้าไร้ใดเปรียบกลางอากาศ
ราวกับว่ามันสามารถผ่าขุนเขาและพลิกตลบมหาสมุทรได้!
ถังเฮ่าสูดลมหายใจเข้าลึก ประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบในดวงตา
"ค้อนพระสุเมรุ!"
ถังเฮ่าฟาดฟันการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาออกไปอย่างไม่ปิดบัง!
ปะทะเข้ากับการโจมตีของเชียนสวินจี๋อย่างจัง!
เสียงกึกก้องกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วท้องฟ้า!
เสียงระเบิดครึกโครมดังก้องไปทั่วขุนเขา
คลื่นกระแทกอันทรงพลังสั่นสะเทือนไปทั่วแผ่นดิน
ถังเฮ่าถูกแรงกระแทกซัดกระเด็นอย่างรุนแรง ร่างของเขาร่วงหล่นกระแทกพื้น
เขากระอักเลือดออกมาคำโต สภาพดูทุลักทุเลเป็นอย่างยิ่ง!
ทว่า อาการบาดเจ็บของเชียนสวินจี๋กลับสาหัสยิ่งกว่าเขาเสียอีก!
เชียนสวินจี๋พ่ายแพ้ต่อค้อนฮ่าวเทียนไปเพียงก้าวเดียว!
กระดูกทั่วร่างของเขาถูกค้อนทุบจนแหลกละเอียดไปหลายท่อน!
"แย่แล้ว!"
"เร็วเข้า รีบพาองค์สังฆราชถอยทัพ!"
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า พรหมยุทธ์เบญจมาศก็ตอบสนองอย่างรวดเร็ว!
เชียนสวินจี๋บาดเจ็บสาหัสจนไม่อาจต่อสู้ได้อีก!
เขาร้องเรียกพรหมยุทธ์มารผีให้ล่าถอย!
พรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีช่วยกันพยุงร่างเชียนสวินจี๋แล้วหลบหนีไปอย่างรวดเร็ว
ทั้งสองอาศัยพลังวิญญาณที่เหลืออยู่น้อยนิด ประคองร่างโซเซหลบหนีกลับไปยังเมืองวิญญาณยุทธ์
ท้ายที่สุด เมื่อมาถึงสำนักวิญญาณยุทธ์ ทั้งสามก็ร่วงหล่นลงสู่พื้นราวกับดาวตก
【หม่าหงจวิ้น: พรหมยุทธ์ฮ่าวเทียนช่างแข็งแกร่งเกินไปแล้ว ต่อกรกับราชทินนามพรหมยุทธ์ถึงสามคนตามลำพังโดยไม่เพลี่ยงพล้ำเลยแม้แต่น้อย】
【อ้าวซือข่า: สถานการณ์นี้ตรงกับที่ท่านปรมาจารย์บอกไว้เลย เชียนสวินจี๋ถูกถังเฮ่าทุบจนบาดเจ็บสาหัสจริงๆ ด้วย】
【หนิงหรงหรง: แล้วเหตุใดท่านปรมาจารย์ถึงตอบผิดล่ะ? หรือว่ามีความลับอะไรแอบแฝงอยู่เบื้องหลังกันแน่?】
โรงเรียนสื่อไหลเค่อ...
ภาพบนม่านแสงสวรรค์ยืนยันว่าสิ่งที่อวี้เสี่ยวกังพูดในช่วงแรกนั้นถูกต้อง
อย่างไรก็ตาม ทุกคนต่างอยากรู้ว่าเหตุใดเชียนสวินจี๋ถึงตายด้วยน้ำมือของปี่ปี๋ตง
【ฝูหลันเต๋อ: หน้าจอเปลี่ยนไปอีกแล้ว...】
ฝูหลันเต๋อเอ่ยเตือนทุกคน!
ทุกคนเงยหน้าขึ้นมอง และในจังหวะนี้เอง ภาพเหตุการณ์ก็ตัดไปยังห้องลับแห่งหนึ่ง
เชียนสวินจี๋นอนพักฟื้นอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด!
ไม่ยากเลยที่จะมองออกว่าสภาพของเชียนสวินจี๋นั้นอ่อนแอเป็นอย่างมาก เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสปางตายจริงๆ
ทว่า เชียนสวินจี๋ก็ไม่ได้ดูเหมือนไม้ใกล้ฝั่งแต่อย่างใด!
ด้วยวิธีการของสำนักวิญญาณยุทธ์ การช่วยชีวิตเชียนสวินจี๋ย่อมไม่ใช่ปัญหา
เพียงแค่ต้องใช้เวลาพักฟื้นเท่านั้น!
แต่ทว่าในขณะนั้นเอง ร่างของใครบางคนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเชียนสวินจี๋
ผู้ที่มาเยือนไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นองค์สังฆราชแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์คนปัจจุบัน ปี่ปี๋ตงนั่นเอง!
การปรากฏตัวของปี่ปี๋ตงทำให้ทุกคนถึงกับหูผึ่ง
พวกเขาเห็นขาแมงมุมหลายข้างกางออกมาจากด้านหลังของปี่ปี๋ตง!
จากนั้นสีหน้าอันเย็นชาก็วูบผ่านใบหน้าของนาง!
ขาแมงมุมอันแหลมคมแทงทะลุร่างของเชียนสวินจี๋ในชั่วพริบตา
เชียนสวินจี๋กรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด เขามองปี่ปี๋ตงด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ
ปี่ปี๋ตงไม่แสดงความเมตตาใดๆ!
นางใช้คุณลักษณะของจักรพรรดิแมงมุมกลืนวิญญาณ กลืนกินเชียนสวินจี๋อย่างสมบูรณ์!
ภาพเหตุการณ์จบลงเพียงเท่านี้!
ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่าเหตุใดปี่ปี๋ตงจึงสังหารเชียนสวินจี๋!
ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างนั้น!
ทุกคนรู้เพียงแค่ว่าปี่ปี๋ตงเป็นผู้ลงมือสังหารอาจารย์ของตัวเอง
【เสียวอู่: หญิงชั่วช้าผู้นี้ถึงกับฆ่าอาจารย์ของตัวเองเชียวหรือ!】
เสียวอู่มองไปที่รูปโฉมของปี่ปี๋ตง ความเคียดแค้นชิงชังก็พลันปะทุขึ้นในใจนางทันที
อีกฝ่ายคือศัตรูที่สังหารแม่ของนาง!
นางจะไม่มีวันลืมเด็ดขาด!
"บัดซบ... เป็นไปได้อย่างไรกัน!"
อวี้เสี่ยวกังมีสีหน้าไม่สบอารมณ์อย่างเห็นได้ชัด!
เขาตอบผิดจริงๆ!
อวี้เสี่ยวกังคิดไม่ออกเลยว่าเหตุใดปี่ปี๋ตงถึงต้องฆ่าเชียนสวินจี๋อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
นี่ควรจะเป็นโอกาสพลิกฟื้นชะตาชีวิตของเขาแท้ๆ!
หากตอบคำถามแรกถูก เขาก็จะได้รับรางวัล และกลายเป็นปรมาจารย์ด้านทฤษฎีตัวจริงในสายตาของทุกคน
แต่ตอนนี้ เขากลับล้มเหลวตั้งแต่เริ่มต้นและพังไม่เป็นท่า!
【หนิงเฟิงจื้อ: ดูเหมือนว่าองค์สังฆราชแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์จะไม่ได้มีความเมตตากรุณาอย่างที่เห็นภายนอกเสียแล้ว!】
หนิงเฟิงจื้อกระโดดออกมาร่วมวงได้ถูกเวลาพอดี!
ฉากนี้นับว่าสั่นสะเทือนวงการจนเกินไปแล้ว!
หากปี่ปี๋ตงไม่อาจอธิบายเรื่องนี้ให้กระจ่างได้!
ชื่อเสียงของนางก็จะต้องมัวหมองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!
การสังหารอาจารย์ถือเป็นข้อห้ามร้ายแรงที่สุดบนทวีปแห่งนี้!
【ถังเฮ่า: สำนักวิญญาณยุทธ์ช่างทำได้ดีนัก สังหารอาจารย์ของตัวเองแท้ๆ กลับโยนความผิดมาให้ข้าแบกรับไว้】
อารมณ์ของถังเฮ่าในตอนนี้ขุ่นมัวเป็นอย่างยิ่ง!
หลายปีมานี้ เป็นเพราะความวู่วามในอดีต ไม่เพียงแต่เขาจะถูกขับออกจากสำนักฮ่าวเทียน แต่เขายังต้องหลบๆ ซ่อนๆ มาโดยตลอด
【พรหมยุทธ์เบญจมาศ: เรื่องนี้จะต้องมีความเข้าใจผิดอะไรบางอย่างแน่ๆ...】
พรหมยุทธ์เบญจมาศพยายามอธิบายด้วยน้ำเสียงที่ไร้เรี่ยวแรง!
ตำหนักสังฆราช...
ใบหน้าของปี่ปี๋ตงดำทะมึนถึงขีดสุด!
นางไม่คิดที่จะอธิบายอะไรทั้งนั้น!
นางเป็นคนสังหารเชียนสวินจี๋จริงๆ!
แต่นางไม่อยากให้โลกรู้!
ว่านางแก้แค้นเชียนสวินจี๋ด้วยเรื่องอะไร!
ณ หอผู้อาวุโส เชียนเต้าหลิวเฝ้ามองฉากนี้ด้วยความรู้สึกทั้งโกรธเกรี้ยวและสิ้นหวัง
เลือดเนื้อเชื้อไขของเขาต้องมาตายอย่างน่าสลดใจไปต่อหน้าต่อตา
เป็นไปไม่ได้เลยที่เชียนเต้าหลิวจะไม่รู้สึกสะทกสะท้าน!
แต่เชียนเต้าหลิวก็ไม่อาจลงมือกับปี่ปี๋ตงได้โดยตรง!
ท้ายที่สุดแล้ว ในเรื่องนี้เชียนสวินจี๋เองก็เป็นฝ่ายผิด
ดังนั้น ด้วยความไร้หนทาง เชียนเต้าหลิวจึงทำได้เพียงเลือกที่จะถอนหายใจออกมา
เขาไม่อาจปล่อยให้เชียนเริ่นเสวี่ยต้องสูญเสียมารดาไปอีกคน!
ไม่ว่าจะพูดอย่างไร ปี่ปี๋ตงก็ยังคงเป็นมารดาของเชียนเริ่นเสวี่ยอยู่ดี