บทที่ 3: เชียนเริ่นเสวี่ยหลั่งน้ำตา ความจริงที่แสนโหดร้าย
บทที่ 3: เชียนเริ่นเสวี่ยหลั่งน้ำตา ความจริงที่แสนโหดร้าย
บทที่ 3: เชียนเริ่นเสวี่ยหลั่งน้ำตา ความจริงที่แสนโหดร้าย
【หวังเซวียนหยวน: ผู้ที่สังหารเชียนสวินจี๋ไม่ใช่ถังเฮ่า แต่เป็นปี่ปี๋ตง!】
ในขณะที่ทุกคนกำลังตกอยู่ในความสับสน หวังเซวียนหยวนก็ลุกขึ้นยืน
รางวัลที่อวี้เสี่ยวกังไม่มีปัญญาไขว่คว้า เขาจะขอรับไว้ด้วยความยินดีเอง!
คำพูดของหวังเซวียนหยวนทำให้ม่านแสงที่เคยเงียบเหงากลับมาคึกคักขึ้นในพริบตา
【อวี้เสี่ยวกัง: เด็กเมื่อวานซืนที่ไหนถึงกล้ามาพูดจาเหลวไหลไร้สาระ? เจ้าไม่รู้หรือว่าหากตอบผิดจะต้องถูกลงโทษ?】
อวี้เสี่ยวกังเป็นคนแรกที่ออกปากคัดค้าน! เขาไม่ได้พูดเพราะเป็นห่วงปี่ปี๋ตง! แต่เขาเพียงแค่คิดว่าคำตอบนี้มันไร้สาระเกินไปต่างหาก!
ปี่ปี๋ตงคือศิษย์ของเชียนสวินจี๋! หากไม่มีเชียนสวินจี๋ ก็ย่อมไม่มีปี่ปี๋ตงในวันนี้
การที่ปี่ปี๋ตงสามารถไต่เต้าจากสามัญชนที่ไร้อำนาจและอิทธิพลขึ้นมาสู่ตำแหน่งองค์สังฆราชได้ ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะการฟูมฟักจากตระกูลเชียน!
อาจกล่าวได้ว่าบุญคุณที่ตระกูลเชียนมีต่อปี่ปี๋ตงนั้นเปรียบดั่งการชุบชีวิตใหม่! ปี่ปี๋ตงไม่มีวันทดแทนบุญคุณของอีกฝ่ายได้หมดสิ้น! แล้วนางจะลงมือสังหารเชียนสวินจี๋ได้อย่างไร!
【พรหมยุทธ์กระบี่: จริงหรือเท็จ? เจ้ารู้อะไรมา หรือแค่เดาสุ่มไปเรื่อย?】
【พรหมยุทธ์กระดูก: เจ้าก็น่าจะรู้ ว่าการเดาสุ่มส่งเดชจะต้องเผชิญกับผลลัพธ์ที่เลวร้ายเพียงใด?】
พรหมยุทธ์กระบี่และพรหมยุทธ์กระดูกต่างก็ตกตะลึงกับคำตอบของหวังเซวียนหยวนไม่แพ้กัน!
ปี่ปี๋ตงคือองค์สังฆราชคนปัจจุบันแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์!
หากหวังเซวียนหยวนเพียงแค่เดาสุ่ม ภายหลังเขาจะต้องเดือดร้อนแน่ ปี่ปี๋ตงจะไม่มีทางปล่อยคนที่ใส่ร้ายนางเช่นนี้ไปอย่างแน่นอน!
【พรหมยุทธ์เบญจมาศ: ไอ้เด็กเหลือขอที่ไหนถึงกล้ามาใส่ความองค์สังฆราช? ข้าจะพลิกแผ่นดินหาตัวเจ้าให้พบ และจะทำให้เจ้าต้องเสียใจที่หลุดคำพูดพล่อยๆ ออกมา】
พรหมยุทธ์เบญจมาศก่นด่าด้วยจิตสังหารอันรุนแรง! พรหมยุทธ์มารผีก็กล่าวเสริมอยู่ด้านข้าง!
【พรหมยุทธ์มารผี: กล้าล่วงเกินองค์สังฆราช เจ้าต้องตายสถานเดียว ไม่ว่าเจ้าจะหลบซ่อนอยู่ที่ใด สำนักวิญญาณยุทธ์จะไม่มีวันปล่อยเจ้าไป】
【หวังเซวียนหยวน: หึ ข้าพูดความจริง หากพวกเจ้าไม่เชื่อ วิถีสวรรค์ย่อมตัดสินแทนข้าเอง!】
หวังเซวียนหยวนมีความมั่นใจอย่างเหลือล้น! ในฐานะผู้ทะลุมิติ เขาล่วงรู้ในสิ่งที่ไม่มีใครรู้
【หม่าหงจวิ้น: ขนาดท่านปรมาจารย์ยังตอบผิด แล้วเจ้าคิดว่าตัวเองจะตอบถูกได้อย่างไร? รอรับบทลงโทษจากการตอบสุ่มสี่สุ่มห้าของเจ้าไปเถอะ!】
หม่าหงจวิ้นทนไม่ได้ที่เห็นหวังเซวียนหยวนมั่นใจถึงเพียงนี้! ในสายตาของเขา นี่คือความจองหองอวดดีรูปแบบหนึ่ง!
【อวี้เสี่ยวกัง: การตอบส่งเดชเพื่อหวังรางวัลไม่ใช่การกระทำที่ฉลาดเลย เจ้าควรรู้ไว้ว่าความเสี่ยงและโอกาสนั้นมาคู่กัน ยิ่งโอกาสสูง ความเสี่ยงก็ยิ่งมากตามไปด้วย】
อวี้เสี่ยวกังพยายามกู้หน้าเพื่อชดเชยการสูญเสียความน่าเชื่อถือของตน! เขาอบรมหวังเซวียนหยวนด้วยท่าทีของผู้อาวุโส!
ในเวลานี้ คนส่วนใหญ่ต่างไม่เข้าข้างหวังเซวียนหยวน! ท้ายที่สุดแล้ว คำตอบของอีกฝ่ายก็ดูเป็นเพียงแค่เรื่องเพ้อเจ้อไร้สาระเท่านั้น
ณ ตำหนักสังฆราช ปี่ปี๋ตงสูดลมหายใจเข้าลึกเมื่อเห็นหวังเซวียนหยวนระบุชื่อของนาง นางไม่เข้าใจเลยว่าชายที่ชื่อหวังเซวียนหยวนผู้นี้รู้เรื่องนี้ได้อย่างไร
ทันทีที่เรื่องนี้ถูกเปิดโปงออกมา! บารมีและชื่อเสียงที่ปี่ปี๋ตงอุตส่าห์สั่งสมมาอย่างยากลำบากย่อมต้องสั่นคลอน ซ้ำร้าย เชียนเต้าหลิวและเชียนเริ่นเสวี่ยก็อาจจะมาตามคิดบัญชีกับนางด้วย
สำหรับเชียนเริ่นเสวี่ยแล้ว ปี่ปี๋ตงยังพอจะทำตัวเย็นชาเมินเฉยได้! แต่หากเป็นเชียนเต้าหลิวมาเยือนล่ะก็ เรื่องราวคงยุ่งยากเป็นแน่! ใบหน้าของปี่ปี๋ตงบิดเบี้ยวจนดูไม่ได้!
คำถามแรกของม่านแสงสวรรค์ช่างพุ่งเป้ามาที่นางจนเกินไป ปี่ปี๋ตงเริ่มสงสัยว่านี่คือเรื่องบังเอิญ หรือมีใครบางคนคอยบงการวางแผนทุกอย่างอยู่เบื้องหลังกันแน่
ณ หอผู้อาวุโส เชียนเต้าหลิวส่ายหน้าด้วยความเย็นชา! เขารู้ดีว่าความจริงกำลังจะถูกตีแผ่ให้สาธารณชนได้รับรู้!
ทันทีที่ม่านแสงสวรรค์ยืนยันเรื่องนี้! ว่าปี่ปี๋ตงคือผู้บงการอยู่เบื้องหลังการตายของเชียนสวินจี๋! เมื่อนั้นสำนักวิญญาณยุทธ์ทั้งมวลก็จะต้องตกอยู่ท่ามกลางพายุแห่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์!
เชียนเต้าหลิวสงสัยว่าหากเชียนเริ่นเสวี่ยรู้เรื่องนี้ นางจะยังสามารถดำเนินแผนการแฝงตัวต่อไปได้หรือไม่ หากเชียนเริ่นเสวี่ยรู้ นางจะต้องโศกเศร้าเสียใจอย่างหนักเป็นแน่ เชียนเต้าหลิวไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าจิตใจของเชียนเริ่นเสวี่ยจะทนรับเรื่องนี้ได้หรือไม่ มารดาผู้ให้กำเนิดสังหารบิดาบังเกิดเกล้า สำหรับเด็กคนหนึ่งแล้ว นี่มันช่างโหดร้ายเกินไป
【คำตอบของหวังเซวียนหยวนถูกต้อง】
ม่านแสงสวรรค์สาดประกายแสงสีทองเจิดจรัส! เป็นการยืนยันว่าคำตอบของหวังเซวียนหยวนนั้นถูกต้อง!
เมื่อม่านแสงสวรรค์แปรเปลี่ยน ทั่วทั้งทวีปก็สั่นสะเทือนราวกับระเบิดลงในพริบตา ขุมกำลังนับไม่ถ้วนที่เฝ้าจับตามองเรื่องสนุกนี้อย่างเงียบๆ ต่างก็ไม่อาจนั่งติดที่ได้อีกต่อไป
【ถังเฮ่า: เชียนสวินจี๋ไม่ได้ถูกข้าสังหารหรือนี่? หลายปีมานี้ข้าต้องทนรับการถูกปรักปรำมาตลอดงั้นหรือ?】
เดิมทีถังเฮ่าไม่ได้คิดจะส่งข้อความขึ้นไปบนม่านแสงสวรรค์! แต่ในเสี้ยววินาทีนี้ เขาไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไปจริงๆ
เขาคิดมาตลอดว่าเป็นเพราะภัยพิบัติครั้งใหญ่ที่เขาก่อขึ้นในอดีต ถึงทำให้สำนักฮ่าวเทียนต้องตกต่ำลงถึงเพียงนี้ แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าแท้จริงแล้วเขาจะเป็นเพียงแพะรับบาปผู้บริสุทธิ์ คนที่สังหารเชียนสวินจี๋ไม่ใช่เขา แต่เป็นองค์สังฆราชปี่ปี๋ตงคนปัจจุบันต่างหาก
【พรหมยุทธ์เลี่ยหยาง: ถังเฮ่า ไอ้สารเลว เจ้ายังมีหน้ามาปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนอีกหรือ? เจ้าสมควรตายเพื่อชดใช้ให้แก่ผู้คนที่ต้องเดือดร้อนเพราะเจ้า】
แม้ว่าม่านแสงสวรรค์จะยืนยันแล้วว่าปี่ปี๋ตงคือฆาตกร ทว่าทันทีที่พรหมยุทธ์เลี่ยหยางเห็นชื่อของถังเฮ่า โทสะของเขาก็พลันลุกโชนขึ้นมา
ต่อให้เชียนสวินจี๋จะไม่ได้ตายเพราะถังเฮ่า! แต่อีกฝ่ายก็เป็นคนไปยั่วยุสำนักวิญญาณยุทธ์และตระกูลเชียนจริงๆ นับตั้งแต่วินาทีที่ความแค้นได้ก่อตัวขึ้น สำนักฮ่าวเทียนก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าไม่อาจหลีกหนีเรื่องนี้พ้น
ไม่ว่าเชียนสวินจี๋จะตายหรือไม่ สำนักวิญญาณยุทธ์ก็จะต้องทำการแก้แค้น นี่คือเรื่องของศักดิ์ศรี! ความผิดพลาดที่ถังเฮ่าก่อขึ้นนั้นไม่อาจลบล้างได้!
【หนิงเฟิงจื้อ: นี่มันเรื่องอะไรกันแน่? เกิดอะไรขึ้นในปีนั้นกันแน่?】
ในเวลานี้ หนิงเฟิงจื้อเริ่มให้ความสนใจขึ้นมาแล้ว! ในฐานะจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์ เขาสัมผัสได้ถึงความลับอันยิ่งใหญ่ ผู้ที่ก่อให้เกิดการตายของเชียนสวินจี๋คือปี่ปี๋ตง! เรื่องนี้จะทำให้ทั่วทั้งทวีปต้องตกตะลึง!
พระราชวังเทียนโต่ว...
เชียนเริ่นเสวี่ยไม่อาจทนเก็บความรู้สึกได้อีกต่อไป! นางเหม่อมองท้องฟ้าอย่างเลื่อนลอย! คลื่นแห่งความโศกเศร้าถาโถมทะลักออกมาจากหัวใจ!
หลังจากใช้ชีวิตแฝงตัวมาเนิ่นนานหลายปี เชียนเริ่นเสวี่ยนั้นเข้มแข็งมาโดยตลอด ไม่ว่าจะต้องเผชิญกับความยากลำบากหรืออุปสรรคขวากหนามใดๆ!
เชียนเริ่นเสวี่ยก็จะกัดฟันและก้าวผ่านมันไปให้ได้!
แต่ทว่าตอนนี้ เชียนเริ่นเสวี่ยกลับหลั่งน้ำตา!
นางไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามารดาของตนเองจะเป็นผู้สังหารบิดา ผลกระทบในครั้งนี้มันหนักหนาสาหัสสำหรับนางเกินไป!
"ทำไม..."
"เหตุใดท่านถึงทำเช่นนี้?"
ดวงตาของเชียนเริ่นเสวี่ยชุ่มไปด้วยหยาดน้ำตา ขณะที่นางตะโกนเอ่ยถามด้วยความรวดร้าวไปยังความว่างเปล่าบนท้องฟ้า
"ข้าจะกลับไป!"
"ข้าจะต้องไปถามเรื่องนี้ด้วยตัวเองให้รู้เรื่อง!"
เชียนเริ่นเสวี่ยกำหมัดแน่น!
ในใจของนางยังคงหลงเหลือความหวังลมๆ แล้งๆ อยู่อีกสายหนึ่ง!
นางรู้สึกว่าตราบใดที่ปี่ปี๋ตงยังไม่ได้ยอมรับด้วยตัวเอง เรื่องนี้ก็อาจจะไม่ใช่ความจริงเสมอไป!
ขณะที่เชียนเริ่นเสวี่ยกำลังคิดเช่นนี้ ภาพเหตุการณ์เมื่อยี่สิบปีก่อนก็พลันปรากฏขึ้นบนม่านแสงสวรรค์อย่างกะทันหัน
ในหุบเขาที่มีเสียงลมพัดกรรโชกแรง...
เชียนสวินจี๋และถังเฮ่ายืนจ้องหน้ากันจากระยะไกล!
ขนาบข้างเชียนสวินจี๋คือพรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผี!
และถังเฮ่าก็ถือค้อนฮ่าวเทียนไว้ในมือพร้อมด้วยจิตสังหารอันรุนแรง
"ค้อนวิญญาณยุทธ์อันดับหนึ่ง ความเกรียงไกรแห่งสำนักฮ่าวเทียน!"
"ในฐานะผู้นำแห่งเจ็ดสำนักใหญ่ สำนักวิญญาณยุทธ์ของข้าไม่ปรารถนาที่จะเป็นศัตรูกับเจ้า ตราบใดที่เจ้าส่งมอบจักรพรรดิหญ้าเงินครามมาในตอนนี้ ข้าจะยอมปล่อยให้เจ้าจากไป"
"แต่หากเจ้ายังคงดื้อดึงและยืนกรานที่จะขัดขวางพวกเราต่อไป!"
"เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ!"
ร่างของเชียนสวินจี๋ลอยตระหง่านอยู่กลางอากาศ!
สีหน้าของเขาเคร่งขรึมและสง่างาม ปีกสีทองทั้งหกที่อยู่เบื้องหลังส่องแสงเจิดจรัสแสบตา!
พรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีขนาบซ้ายขวา ปิดล้อมถังเฮ่าจนหมดหนทางถอยเร้น!
ทันทีที่ฉากนี้ปรากฏขึ้น ความสนใจของทุกคนก็ถูกดึงดูดไปในพริบตา!