บทที่ 43 - ทุ่มสุดกำลัง อสูรศิลาทองคำยอมจำนน

บทที่ 43 - ทุ่มสุดกำลัง อสูรศิลาทองคำยอมจำนน

หลังจากออกมาจากที่พักของเฉินคั่วไห่ ซูเย่ก็มุ่งตรงกลับที่พักของตัวเองทันที

"หลังจากนี้ฉันจะดื่มของเหลวพลังปราณระดับบีทั้งสามขวดนี้เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งอย่างรวดเร็ว"

ซูเย่นั่งขัดสมาธิอยู่ที่ระเบียง

จากนั้นก็หยิบของเหลวพลังปราณระดับบีทั้งสามขวดออกมา

หลังจากดื่มเข้าไป เขาก็เริ่มค่อยๆ ดูดซับ

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะของเหลวพลังปราณระดับบีที่เฉินคั่วไห่ให้มามีคุณภาพดีกว่าหรือเปล่า

แต่โดยสรุปแล้วประสิทธิภาพในการดูดซับของซูเย่ช้าลงเล็กน้อย

ทว่าผลลัพธ์ที่ได้กลับดีกว่าของเหลวพลังปราณระดับบีที่ได้มาจากตระกูลเย่อยู่บ้าง

หนึ่งวันต่อมา

ซูเย่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ร่างกายของเขาเปี่ยมไปด้วยพลังอันมหาศาล

ราวกับสามารถทำลายภูเขาและแหวกท้องทะเลได้เลยทีเดียว

แน่นอนว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงความรู้สึกไปเอง ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขายังห่างไกลจากจุดนั้นอีกมาก

"ผลลัพธ์เยี่ยมไปเลย ของเหลวพลังปราณระดับบีสามขวดเพิ่มพละกำลังพื้นฐานได้ถึงแปดหมื่นจิน"

ซูเย่กำหมัดแน่นเพื่อสัมผัสพลัง เขายิ้มออกมาด้วยความปีติยินดี

พละกำลังพื้นฐานของเขาในตอนนี้พุ่งสูงถึงสองแสนแปดหมื่นจินแล้ว

อีกไม่ไกลก็จะทะลวงเข้าสู่ขุนพลยุทธ์ขั้นปลาย ซึ่งก็คือพละกำลังพื้นฐานสามแสนจินแล้ว

"แต่ตอนนี้ฉันใช้ของเหลวพลังปราณระดับบีที่มีอยู่จนหมดเกลี้ยงแล้ว ถ้าอยากจะทะลวงระดับอย่างรวดเร็วอีกก็คงยากหน่อย"

ซูเย่ครุ่นคิดและตัดสินใจว่าจะไปล่าสัตว์อสูรระดับสูงสุดที่เขตรกร้างก่อน

หลังจากนั้นค่อยใช้เคล็ดวิชาพลังปราณม่วงขัดเกลาร่างกายสกัดพลังปราณออกมาจากเลือดของสัตว์อสูรระดับสูงสุดพวกนี้ แล้วดื่มเข้าไปเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง

แม้ประสิทธิภาพในการฝึกฝนจะต่ำกว่าเมื่อเทียบกับของเหลวพลังปราณระดับบี แต่ในเวลานี้มันเป็นวิธีเดียวในการเพิ่มความแข็งแกร่งให้เร็วที่สุดเท่าที่ซูเย่จะนึกออกแล้ว

"ป่านนี้แล้วเหรอเนี่ย"

"งั้นกินข้าวกันก่อนดีกว่า"

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ซูเย่ก็ดูเวลา

และพบว่าใกล้จะเที่ยงแล้ว

ซูเย่เรียกหวังเจี๋ยเตรียมตัวไปที่ร้านอาหารสุดหรูบนชั้นสามของหน่วยพิฆาตอสูรด้วยกัน

"ยอดเยี่ยม ในที่สุดนายก็ยอมตั้งใจฝึกสักทีนะ"

เมื่อได้พบกับหวังเจี๋ย ซูเย่ก็พูดด้วยความภาคภูมิใจ

เขาพบว่าหลังจากที่หวังเจี๋ยใช้ทรัพยากรที่เขาให้ไป ตอนนี้เพื่อนของเขาก็สามารถทะลวงเข้าสู่ระดับนักสู้ขั้นต้นได้สำเร็จแล้ว

แม้จะไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก แต่ก็ถือว่ามีความสามารถในการปกป้องตัวเองได้ในระดับหนึ่ง

"แฮะๆ ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะผลงานของพี่ซูแหละครับ"

หวังเจี๋ยนั่งอยู่ตรงข้ามซูเย่และเกาหัวด้วยความเขินอายเล็กน้อย

ก็คราวก่อนซูเย่ให้ทรัพยากรเขามาตั้งเยอะตั้งแยะนี่นา

ถ้าเขาไม่พยายามฝึกฝนให้หนักกว่านี้ก็คงดูไม่จืดแน่ๆ

หลังจากทานอาหารเสร็จ หวังเจี๋ยก็เตรียมตัวเข้าห้องฝึกเพื่อมุมานะฝึกฝนต่อไป

ส่วนซูเย่ก็กลับไปที่พัก

ช่วงบ่าย

เขาเก็บข้าวของเตรียมตัวเล็กน้อย จากนั้นก็สวมชุดนักสู้และมุ่งหน้าเข้าสู่เขตรกร้าง

"คราวนี้ไปที่ป่ามายาสีน้ำเงินก็แล้วกัน"

ซูเย่มองดูแผนที่

ป่ามายาสีน้ำเงิน

พื้นที่บริเวณนี้เต็มไปด้วยต้นไม้หนาทึบ เขียวชอุ่ม อุดมไปด้วยทรัพยากรและสิ่งมีชีวิตหลากหลายสายพันธุ์ ทอดยาวกว่าสามพันลี้

ภายในป่าแห่งนี้มีสัตว์อสูรระดับสูงและสัตว์อสูรระดับยอดฝีมืออาศัยอยู่มากมาย รวมถึงสัตว์อสูรระดับสูงสุดอีกจำนวนหนึ่ง

และที่นี่ก็เป็นเขตพื้นที่นอกเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองรองจากเขตเทือกเขาหินยักษ์อีกด้วย

ซูเย่เร้นกายเข้าสู่มิติและมุ่งหน้าต่อไป

จนกระทั่งพลบค่ำ เขาก็พบกับกอริลลายักษ์ตัวหนึ่งที่กำลังกินอาหารอยู่

สายพันธุ์ ลิงยักษ์เพลิงทมิฬ ระดับ สัตว์อสูรระดับสูงสุด

พรสวรรค์พละกำลัง ระดับกลาง

พรสวรรค์ความทรหด ระดับต้น

เมื่อมองดูข้อมูลของกอริลลาตัวนี้ สีหน้าของซูเย่ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

"พรสวรรค์ความทรหดงั้นเหรอ"

พรสวรรค์นี้ทำให้ซูเย่รู้สึกสนใจขึ้นมานิดหน่อย

พรสวรรค์นี้สามารถยืดระยะเวลาในการต่อสู้ของผู้ครอบครองได้

"เสียดายที่ระดับไม่สูงเท่าไหร่"

ซูเย่ส่ายหัวและก้าวออกมาจากมิติ

"โฮก"

แม้กอริลลาตัวนี้จะกำลังกินอาหารอยู่ แต่มันก็ระแวดระวังตัวดีมาก

วินาทีที่ซูเย่ปรากฏตัว มันก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของซูเย่ รีบหันขวับกลับมาอ้าปากคำรามด้วยความหวาดระแวง

กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากตัวของซูเย่นั้นแข็งแกร่งกว่ามันเสียอีก

"ระวังตัวดีใช้ได้เลยนี่"

ซูเย่เพิ่งจะเตรียมลงมือ พอเห็นท่าทางของมันก็อดประหลาดใจไม่ได้

"ตู้ม"

ทว่าก่อนที่กอริลลายักษ์จะทันได้ตอบสนอง ซูเย่ก็ฟันปราณกระบี่สีเงินใส่ลูกพี่แกเสียแล้ว

"ฉัวะ"

พร้อมกับเสียงกรีดร้องโหยหวน กอริลลายักษ์ตัวนี้ก็ถูกซูเย่ฟันขาดสะพั้นและล้มตึงลงกับพื้น

เลือดสาดกระจาย

ด้วยความแข็งแกร่งของซูเย่ในตอนนี้ สัตว์อสูรระดับสูงสุดทั่วไปไม่มีทางต่อกรกับเขาได้เลย

"ไม่เลว ได้เลือดสัตว์อสูรระดับสูงสุดมาสี่ส่วน"

หลังจากเก็บรวบรวมเสร็จ ซูเย่ก็เร้นกายเข้าสู่มิติต่อเพื่อล่าสัตว์อสูรระดับสูงสุดตัวอื่นๆ

สามวันต่อมา

ซูเย่เดินทางกลับมาถึงเมืองฐานทัพตงไห่แล้ว

การเข้าสู่เขตรกร้างในครั้งนี้ ซูเย่ทุ่มเทล่าสัตว์อสูรระดับสูงสุดอย่างเต็มที่ ภายในเวลาสามวัน เขาได้เลือดสัตว์อสูรระดับสูงสุดมามากกว่าสองร้อยส่วน

ซูเย่กะคร่าวๆ ว่าเลือดสัตว์อสูรเยอะขนาดนี้น่าจะพอให้เขาทะลวงเข้าสู่ขุนพลยุทธ์ขั้นปลายได้แล้ว

"เริ่มเลยดีกว่า"

ซูเย่นั่งขัดสมาธิที่ระเบียง จากนั้นก็ใช้เคล็ดวิชาพลังปราณม่วงขัดเกลาร่างกาย เริ่มสกัดพลังปราณออกจากเลือดสัตว์อสูรอย่างต่อเนื่อง

และเขาก็ทำเช่นนี้วนลูปไปเรื่อยๆ เพื่อสกัดพลังปราณ ดูดซับ และเพิ่มความแข็งแกร่ง

เวลาค่อยๆ ล่วงเลยไป

สองวันผ่านไป

"ในที่สุดก็ทะลวงได้สักที"

หลังจากดูดซับเลือดสัตว์อสูรระดับสูงสุดไปเกือบสองร้อยส่วน ในที่สุดซูเย่ก็สามารถยกระดับตัวเองเข้าสู่ขุนพลยุทธ์ขั้นปลายได้สำเร็จ

พละกำลังพื้นฐานพุ่งสูงถึงสามแสนจิน

"เหลือเวลาอีกเจ็ดวันกว่าจำนวนครั้งการดูดซับจะรีเฟรช"

จากนั้นซูเย่ก็มองดูวันที่และคิดในใจ

"หวังว่าในเจ็ดวันนี้ฉันจะสามารถฝึกวิชากระบี่ทะลวงสังหารให้ถึงระดับเริ่มต้นได้นะ"

ซูเย่พึมพำกับตัวเอง ไม่กล้าปล่อยเวลาให้เสียเปล่า เขารีบเริ่มฝึกวิชากระบี่ทะลวงสังหารทันที

เขามีพรสวรรค์วิถีกระบี่ระดับต้น แถมยังเข้าใจเจตจำนงกระบี่แล้ว โอกาสที่จะฝึกวิชากระบี่ทะลวงสังหารให้ถึงระดับเริ่มต้นได้ภายในเจ็ดวันนั้นถือว่ามีสูงมากทีเดียว

หกวันต่อมา

ซูเย่สามารถฝึกวิชากระบี่ทะลวงสังหารให้ถึงระดับเริ่มต้นได้สำเร็จ ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด

เคล็ดวิชาระดับสามไม่ใช่อะไรที่เคล็ดวิชาระดับหนึ่งจะเทียบติดได้เลย

แค่วิชากระบี่ทะลวงสังหารระดับเริ่มต้นก็สามารถเพิ่มพละกำลังให้เขาได้หนึ่งเท่าตัวแล้ว

บวกกับการเพิ่มพูนพละกำลังสิบเท่าของพรสวรรค์พละกำลังระดับสูง พละกำลังรวมที่เขาสามารถระเบิดออกมาได้ในตอนนี้พุ่งสูงถึงหกล้านจินอย่างน่าเหลือเชื่อ

หรือก็คือหกพละกำลังช้างสาร

"คราวนี้คงเจาะการป้องกันของอสูรศิลาทองคำตัวนั้นได้แล้วล่ะมั้ง"

หลังจากความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น ซูเย่ก็พักผ่อนในที่พักหนึ่งวัน

รอจนกระทั่งจำนวนครั้งการดูดซับรีเฟรช

เขาก็แทบรอไม่ไหวที่จะมุ่งหน้าไปยังเขตเทือกเขาหินยักษ์ทันที

ไม่นานเขาก็ได้เห็นอสูรศิลาทองคำตัวนั้นอยู่ที่เดิม

และมันก็ยังคงหลับสนิทอยู่

"ขี้เซาจริงๆ เลยนะ"

ซูเย่อดไม่ได้ที่จะบ่นในใจ

อสูรศิลาทองคำตัวนี้ดูเหมือนจะรักการนอนเป็นชีวิตจิตใจ

"แต่นี่ก็ถือเป็นโอกาสดีเลยล่ะ"

เมื่อเห็นว่าอสูรศิลาทองคำยังคงหลับใหลอยู่ ซูเย่ก็ค่อยๆ ก้าวออกมาจากมิติอย่างเงียบเชียบ

จากนั้นเขาก็รวบรวมสมาธิ เพ่งลมปราณ และระเบิดพลังทุกอย่างที่มีออกมาจนหมดแม็ก

แล้วฟันปราณกระบี่สีแดงฉานเข้าที่หัวของอสูรศิลาทองคำตัวนั้น

พร้อมกับเสียงร้องคำรามลั่นด้วยความตกใจ อสูรศิลาทองคำตัวนี้ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส

ไม่เพียงแต่ส่วนหัวที่ถูกซูเย่ฟันจนมีของเหลวสีทองพุ่งกระฉูดออกมาเท่านั้น แต่ตามตัวยังมีเศษหินสีทองร่วงหล่นลงมาด้วย กลิ่นอายของมันอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด

"โฮก"

เมื่ออสูรศิลาทองคำตื่นขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด มันก็จ้องมองซูเย่ที่อยู่ตรงหน้าและคำรามอย่างต่อเนื่อง ในใจเต็มไปด้วยความตกตะลึง

มันไม่คาดคิดเลยว่าจะมีมนุษย์ที่สามารถทำลายการป้องกันที่มันแสนจะภาคภูมิใจได้

จากนั้นความโกรธเกรี้ยวอันไร้ที่สิ้นสุดก็แผดเผาอยู่ในอกของมัน

ซูเย่ไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินหน้าโจมตีสุดกำลังต่อไป

อสูรศิลาทองคำทั้งปัดป้องและคำรามไปพร้อมๆ กัน

วินาทีหนึ่งลวดลายสีทองลึกลับก็ปรากฏขึ้นบนร่างของมัน

ทักษะสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ ขยายร่างยักษ์

มันกระตุ้นพลังของทักษะสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ในร่างกาย ทำให้ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นอย่างกะทันหัน

ความสามารถในการป้องกันก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

ทว่าในสภาพที่บาดเจ็บสาหัส มันไม่ใช่คู่มือของซูเย่เลย มันถูกซูเย่โจมตีจนต้องถอยร่นไม่เป็นท่า

ในจังหวะที่ซูเย่เงื้อกระบี่เหล็กเตรียมจะจัดการปลิดชีพมันนั้น

"ตู้ม"

อสูรศิลาทองคำตัวนี้ก็คุกเข่าลงกับพื้นอย่างกะทันหันจนเกิดเสียงดังกึกก้อง

มันกำลังคุกเข่าอ้อนวอนซูเย่อยู่

[จบแล้ว]