บทที่ 26: สาวๆ ทำใจให้สบาย

บทที่ 26: สาวๆ ทำใจให้สบาย แล้วรอพี่หลิวหยวนแบกไปคว้าชัยก็พอ!

ในขณะนี้ เมื่อได้ยินเสียงของระบบ แววตาของหลิวหยวนก็พลันร้อนแรงขึ้นมาทันที

"ภารกิจจำกัดเวลาอีกแล้วงั้นเหรอ?"

"แค่ชนะการแข่งขันประลองฝีมือภายในห้องเรียนก็พอแล้วสินะ? ง่ายนิดเดียว"

"ทว่า รางวัลในครั้งนี้ไม่ใช่วงแหวนวิญญาณหรอกเหรอ? ไอเทมโปเกมอน? ก็ไม่เลวเหมือนกัน"

หลิวหยวนครุ่นคิดในใจ

แม้ว่าหากเป็นไปได้ เขาอยากจะได้วงแหวนวิญญาณมากกว่า...

แต่การได้ไอเทมโปเกมอนมาบ้างก็ถือว่าดีมากแล้ว

ไอเทมพื้นฐานอย่างยาฟื้นฟูและยาฟื้นฟูระดับสูงนั้นไม่ต้องพูดถึง

หากเขาได้ไอเทมพิเศษอย่าง "ของเหลือ" "ผ้าคาดสมาธิ" หรือ "กรงเล็บว่องไว" และอื่นๆ ก็คงจะยิ่งดีเข้าไปใหญ่

ด้วยเหตุนี้ หลิวหยวนจึงมีแรงฮึดขึ้นมาในพริบตา

"ดูเหมือนฉันจะต้องเอาจริงซะแล้ว"

ในขณะที่หลิวหยวนกำลังขบคิดเรื่องของระบบอยู่นั้น...

อีกด้านหนึ่ง เมิ่งหงเฉินที่จับฉลากเสร็จแล้วก็เดินเข้ามาหาจวี๋จื่อและเค่อเค่อ

เธอเหลือบมองหมายเลขในมือของทั้งสองก่อนจะเอ่ยด้วยความประหลาดใจ "จวี๋จื่อ เค่อเค่อ พวกเธอสองคนจับได้อยู่ทีมเดียวกันเหรอเนี่ย?"

จวี๋จื่อและเค่อเค่อยิ้มรับ "พวกเรามีดวงสมพงษ์กันน่ะสิ!"

เมิ่งหงเฉินถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "แล้วคนสุดท้ายเป็นใครล่ะ?"

เค่อเค่อและจวี๋จื่อชี้นิ้วไปทางหลิวหยวนที่อยู่อีกฝั่ง "หลิวหยวนน่ะ"

เมิ่งหงเฉินเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจและโพล่งออกมา "นี่พวกเธอสองคนถูกหวยรางวัลที่หนึ่งกันหรือไง?"

เค่อเค่อและจวี๋จื่อทำหน้าพิลึกพิลั่น "ต้องพูดถึงขนาดนั้นเลยเหรอ? เขาเก่งกาจขนาดนั้นเชียว?"

เมิ่งหงเฉินยิ้ม "ถึงเวลาเดี๋ยวพวกเธอก็รู้เองแหละ"

จวี๋จื่อและเค่อเค่อมองเมิ่งหงเฉินด้วยสายตาหงุดหงิด "เสี่ยวเมิ่ง เธอนี่ชอบอมพะนำตลอดเลยนะ ทำตัวเป็นปริศนาแบบนี้มันน่าหงุดหงิดจริงๆ!"

จากนั้นพวกเธอก็ถามเมิ่งหงเฉินกลับ "งั้นอย่างน้อยเธอก็บอกเรื่องฉลากของเธอได้ใช่ไหม? เธอจับได้ใครบ้างล่ะ?"

เมิ่งหงเฉินแบมือออก "ฉันจับได้พี่ชายฉันกับหลี่อวิ๋นเฟิง"

จวี๋จื่อและเค่อเค่อตกตะลึงในทันที "บ้าไปแล้ว! เธอนั่นแหละที่ถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง!"

"ในห้องนี้ พวกเธอสองพี่น้องแข็งแกร่งที่สุด แถมความแข็งแกร่งของหลี่อวิ๋นเฟิงก็อยู่อย่างน้อยระดับกลางๆ แล้วพวกเราจะเอาอะไรไปสู้? สู้มอบรางวัลให้พวกเธอไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ!"

เมิ่งหงเฉินโบกมือปฏิเสธ "ถ้าเป็นเมื่อก่อน สิ่งที่พวกเธอพูดก็คงถูก แต่ตอนนี้มีพี่หลิวหยวนอยู่ด้วย มันไม่เหมือนเดิมแล้วล่ะ"

พูดถึงตรงนี้ เมิ่งหงเฉินก็ตบไหล่จวี๋จื่อและเค่อเค่อเบาๆ "สาวๆ ทำใจให้สบายเถอะ"

"อีกเดี๋ยวก็คอยดูพี่หลิวหยวนพากว้าแชมป์ได้เลย"

"ถึงตอนนั้นพวกเธอจะเข้าใจเองว่าทำไมฉันถึงบอกว่าพวกเธอโชคดี"

หลังจากเมิ่งหงเฉินพูดจบ เธอก็ยักไหล่แล้วหันหลังเดินจากไป เพื่อไปหาเซี่ยวหงเฉินและหลี่อวิ๋นเฟิง

ทิ้งให้จวี๋จื่อและเค่อเค่อมองหน้ากันด้วยความงุนงง

เค่อเค่อมองตามแผ่นหลังของเมิ่งหงเฉิน "จวี๋จื่อ เธอคิดว่าที่เสี่ยวเมิ่งพูดเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องหลอกล่ะ?"

จวี๋จื่อกะพริบตา "ต้องหลอกอยู่แล้วสิ? ต่อให้หลิวหยวนจะเป็นศิษย์แกนนำและแข็งแกร่งมากแค่ไหน ก็ไม่มีทางเก่งไปกว่าทั้งเสี่ยวเมิ่งและเซี่ยวหงเฉินรวมกันหรอก พวกเขาก็เป็นศิษย์แกนนำเหมือนกันนะ"

"อีกอย่าง ประเด็นสำคัญคือเราสองคนเป็นตัวถ่วง... อย่าว่าแต่เสี่ยวเมิ่งกับเซี่ยวหงเฉินเลย ดีไม่ดีเราอาจจะสู้หลี่เสี่ยวเฟิงไม่ได้ด้วยซ้ำ แล้วจะเอาอะไรไปคว้าแชมป์ล่ะ?"

ทั้งสองยิ้มให้กันอย่างจนใจ และในที่สุดก็เลิกเก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ ก่อนจะเดินตรงไปหาหลิวหยวน

ในเวลานี้ หลิวหยวนเองก็กำลังมองหาเพื่อนร่วมทีมอยู่เช่นกัน

เขาเห็นจวี๋จื่อและเค่อเค่อเดินเข้ามา และสังเกตเห็นว่าพวกเธอถือหมายเลขเดียวกับเขา จึงตระหนักได้ทันทีว่าพวกเธอคือเพื่อนร่วมทีม

ดังนั้นเขาจึงเป็นฝ่ายทักทายพวกเธอก่อน

"เพื่อนๆ ดูเหมือนว่าพวกเราจะได้อยู่ทีมเดียวกันนะ"

เค่อเค่อและจวี๋จื่อพยักหน้า

ทั้งคู่มีนิสัยร่าเริงและวางตัวดี จึงยื่นมือออกไปหาหลิวหยวน

"ใช่แล้ว พวกเราได้อยู่ทีมเดียวกันจริงๆ"

"เรามาแนะนำตัวกันก่อนเถอะ"

"ฉันชื่อจวี๋จื่อ"

"ฉันชื่อเค่อเค่อ"

"ความจริงแล้ว พวกเราสองคนเป็นเพื่อนสนิทของเสี่ยวเมิ่งน่ะ"

หลิวหยวนจับมือกับพวกเธอทีละคน "ผมชื่อหลิวหยวน เป็นเพื่อนของเสี่ยวเมิ่งเหมือนกัน"

จากนั้นหลิวหยวนก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง "ในเมื่อเป็นทีมที่ตั้งขึ้นชั่วคราว เราก็คงไม่มีเวลามาวางแผนยุทธวิธีอะไรซับซ้อนหรอก"

"เรามาทำความเข้าใจความสามารถของแต่ละคนกันแบบคร่าวๆ ก่อนดีกว่า"

หลิวหยวนเริ่มอธิบายสถานการณ์ของเขาก่อน "วิญญาณยุทธ์ของผมเป็นสายสัตว์วิญญาณ ซึ่งค่อนข้างหายาก นี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่พวกคุณได้ยินชื่อของมัน มันมีชื่อว่า เรคควอซา"

"ยังไงซะ พวกคุณก็มองว่าผมเป็นวิญญาจารย์สายต่อสู้หรือวิญญาจารย์สายความเร็วก็แล้วกัน"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวหยวน จวี๋จื่อก็พูดขึ้นบ้าง

"ฉันจวี๋จื่อ วิญญาณยุทธ์ของฉันคือส้ม ฉันเป็นวิญญาจารย์สายสนับสนุน ทว่า นอกจากจะเป็นวิญญาจารย์แล้ว ฉันก็ยังเป็นวิศวกรวิญญาณด้วย ดังนั้นฉันสามารถให้การยิงสนับสนุนระยะไกลด้วยอุปกรณ์วิญญาณได้"

เค่อเค่อก็แนะนำสถานการณ์ของตัวเองเช่นกัน "ฉันชื่อเค่อเค่อ ไม่ต้องพูดถึงวิญญาณยุทธ์ของฉันหรอก เพราะมันค่อนข้างธรรมดาน่ะ"

"ในการต่อสู้ ฉันส่วนใหญ่จะใช้อุปกรณ์วิญญาณ สำหรับอุปกรณ์วิญญาณ ฉันก็เหมือนกับจวี๋จื่อ ฉันเน้นใช้อุปกรณ์วิญญาณระยะไกลเพื่อให้การสนับสนุนการยิงแก่คุณเป็นหลัก"

หลิวหยวนพยักหน้า "ถ้าอย่างนั้นแผนก็ง่ายนิดเดียว ผมจะบุกเข้าไปสู้แบบหนึ่งต่อสามเอง ส่วนพวกคุณสองคนก็คอยสนับสนุนอยู่ด้านหลังก็พอ"

จวี๋จื่อและเค่อเค่อพยักหน้าให้หลิวหยวน

ด้วยองค์ประกอบของทีมแบบนี้ การจัดสรรหน้าที่เช่นนี้ถือว่าดีที่สุดแล้วจริงๆ

ในเวลานี้ อาจารย์ซวนก็เอ่ยขึ้นจากบนโพเดียม "ฉันเชื่อว่าทุกคนคงจับฉลากกันเสร็จหมดแล้วใช่ไหม?"

"ถ้าอย่างนั้น พวกเรามุ่งหน้าไปที่ลานประลองเพื่อเริ่มการแข่งขันฝึกซ้อมกันเลย"

หลังจากอาจารย์ซวนพูดจบ เขาก็นำนักเรียนทุกคนในห้องมุ่งหน้าไปยังลานประลอง

จากนั้น เมื่อมาถึงลานประลอง การแข่งขันนัดแรกของคาบเรียนก็เริ่มต้นขึ้นในทันที

การต่อสู้ในนัดแรกนี้เป็นการเผชิญหน้ากันระหว่างทีมของเซี่ยวหงเฉินกับอีกทีมหนึ่ง

ความจริงแล้ว ความแข็งแกร่งของอีกทีมก็ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว แต่น่าเสียดายที่พวกเขาดันมาเจอกับเซี่ยวหงเฉินและเมิ่งหงเฉิน

ดังนั้น ภายใต้การร่วมมือกันของสองพี่น้อง ทีมนั้นก็ถูกบดขยี้อย่างราบคาบในเวลาอันรวดเร็ว

สิ่งนี้ทำให้นักเรียนในห้องถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกทึ่ง

"สมกับที่เป็นหลานชายและหลานสาวของคณบดีจิ้งหงเฉิน พวกเขาแข็งแกร่งเกินไปแล้ว... ระดับมันต่างกับพวกเราอย่างสิ้นเชิงเลย"

จวี๋จื่อก็พูดขึ้นอย่างจนใจ "เฮ้อ... มีสองคนนั้นอยู่ในทีมเดียวกัน ทีมอื่นก็คงต้องรับกรรมไปเต็มๆ"

"การแข่งขันฝึกซ้อมดีๆ ตอนนี้กลายเป็นโชว์การแสดงของสองพี่น้องคู่นั้นไปซะแล้ว"

หลิวหยวนเพียงแค่ยิ้มและไม่พูดอะไร

ถ้าไม่ใช่เพราะภารกิจของระบบ เขาก็ไม่อยากจะไปแย่งซีนแบบนี้เลยจริงๆ

แต่ก็ไม่มีทางเลือก ในเมื่อระบบออกโรงมาแบบนี้แล้ว

ดังนั้น เพื่อรางวัลของเขา เขาก็ทำได้เพียงเสียสละเซี่ยวหงเฉินและเมิ่งหงเฉินเท่านั้น

เขายืนรออยู่ที่เดิมต่อไป

ครู่ต่อมา เสียงของอาจารย์ซวนก็ดังก้องขึ้นอีกครั้ง

การแข่งขันคู่ต่อไป: "ทีมของหลิวหยวน พบกับ ทีมของจางเจียอวิ๋น!"