บทที่ 25.เก็บเกี่ยวสาวงามมาอีกหนึ่ง

“เธอ…ทำไมถึงไม่เหมือนเดิมแล้วล่ะ?”

สวีรั่วซีนั่งอยู่ในรถเบนท์ลีย์มองไปที่ไป๋เยวี่ยเหยาอย่างเหม่อลอย

ชั่วขณะหนึ่งยังตั้งสติไม่ทันว่าตัวเองถูกเธอช่วยไว้

แต่เธอมั่นใจได้ว่าตอนนี้ไป๋เยวี่ยเหยาเป็นผู้ฝึกตนแล้วและระดับพลังยังไม่ด้อยไปกว่าหลินหยาง

แต่ไม่กี่วันก่อนไป๋เยวี่ยเหยายังเป็นแค่คนธรรมดาแล้วทำไมถึงแข็งแกร่งขึ้นมาแบบนี้ได้?

“ตอนนี้ฉันอยู่ในระดับวิญญาณยุทธ์ขั้นกลาง”

ไป๋เยวี่ยเหยาหันมองเธอเล็กน้อยแล้วพูดออกมาอย่างไม่ปิดบัง

เมื่อคืนคุณชายฉินให้เธอทั้งเม็ดยาและวิชาฝึกตน

หลังจากกินเม็ดยาเธอรู้สึกว่าพลังในร่างพุ่งขึ้นราวกับติดจรวด

และตอนนั้นเองเธอถึงรู้ว่าเม็ดยาที่เธอกินเข้าไปเรียกว่า “เม็ดยาทะลวงขั้น” และบนโลกนี้ยังมีคนอีกประเภทหนึ่งที่เรียกว่า “ผู้ฝึกตน”

สวีรั่วซีอ้าปากค้างด้วยความตกใจ

อาจารย์ของเธอหลัวจงยังอยู่แค่วิญญาณยุทธ์ขั้นกลางส่วนหลินหยางอยู่ขั้นต้น

หรือว่า……

“คุณชายฉินเป็นคนให้ฉันมาช่วยเธอ”

ไป๋เยวี่ยเหยาดูเหมือนจะอ่านความคิดของสวีรั่วซีออกจึงพูดขึ้นมาเอง

แน่นอนเธอไม่มีทางบอกว่านักฆ่าก็เป็นคนที่คุณชายฉินส่งมาเหมือนกัน

สวีรั่วซีชะงักก่อนจะยิ้มขมๆดูเหมือนเธอเดาถูกแล้ว

ในเมื่อแตกหักกับหลินหยางแล้วต่อให้รู้ว่าฉินชวนไม่ได้มีเจตนาดีเธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพึ่งเขา

เธอบีบขมับตัวเองก่อนเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดในคฤหาสน์ผ่านมือถือ

ภาพที่เห็นคือหลินหยางพาเย่ซู่พร้อมด้วยศิษย์พี่สี่ “อิ่ง” ศิษย์พี่ห้า “ถูเหมิงเหมิง” และศิษย์พี่แปด “จางตี้” บุกเข้ามาในคฤหาสน์ของเธอ

“เรามาช้าไปสวีรั่วซีหนีไปแล้ว!”

หลินหยางมองห้องที่ว่างเปล่าแล้วกำหมัดแน่น

นึกถึงอดีตที่พวกเขาสนิทกันมากแต่ตอนนี้เหลือเพียงการทรยศ!

เขาเกลียดคนทรยศที่สุดโดยเฉพาะคนใกล้ตัวยิ่งทำให้เขารับไม่ได้!

“หนีงั้นเหรอเธอจะหนีไปไหนได้”

คนที่พูดคือศิษย์พี่สี่ของหลินหยางไม่มีชื่อมีแค่รหัส—อิ่ง (อิง = เงา)

สมกับชื่อเธอเหมือนเงาที่อยู่ในความมืดซ่อนตัวได้ตลอดเวลาเป็นนักฆ่าระดับสูง

เธอนั่งไขว่ห้างบนโซฟาอย่างสบายใบหน้าสวยงามแต่เย็นชาและหยิ่งยโส

“ดูเหมือนเธอจะรู้ข่าวที่เราจะมาและเพิ่งออกไปไม่นาน”

ถูเหมิงเหมิงเอียงหัวนั่งอยู่หน้าคอมชั้นล่างเอื้อมมือไปแตะกาแฟที่ยังอุ่นอยู่

ท่าทีของเธอเหมือนไม่ใส่ใจเอนหลังพิงเก้าอี้ยืดตัวเล็กน้อยเผยให้เห็นรูปร่างสุดเพอร์เฟกต์

บวกกับใบหน้าสไตล์โลลิที่สมบูรณ์แบบช่างเป็นลุคหน้าหวานหุ่นเซ็กซี่อย่างแท้จริง

เธอหันไปมองสาวร่างสูงที่ยืนเหม่ออยู่หน้าประตู

“เสี่ยวปาจมูกเธอดีที่สุดรีบดมดูสิมันอาจจะยังอยู่แถวนี้ก็ได้” (เสี่ยวปา= แปดน้อย เป็นชื่อเล่นเรียกตามลำดับ)

จางตี้ที่ยืนอยู่หน้าประตูเหลือบมองเธออย่างเย็นชา กอดอก

“หนีไปไกลแล้ว”

อิ่งหาวเล็กน้อยกระโดดลงจากโซฟา

“พวกเธอหาต่อไปละกันถ้ามีข่าวก็บอกฉันมาฉันจะไปจัดการเอง”

พูดจบก็เดินขึ้นชั้นสองอย่างรวดเร็ว

เย่ซู่สีหน้าเย็นชาเมื่อคืนถ้าไม่ต้องดูแลศิษย์น้องเธอคงมาถึงตั้งนานแล้ว

คิดไม่ถึงว่ายังช้าไปหนึ่งก้าว

“ฉันสั่งปิดทุกทางออกของเมืองเจียงเป่ยแล้วสวีรั่วซียังอยู่ในเมืองแน่นอนต่อไปแยกกันค้นหาเจอแล้วฆ่าทันที”

“เฮ้ ไม่ถึงกับต้องฆ่ามั้งยังไงก็ศิษย์ร่วมสำนักจับไปให้ตาเฒ่าจัดการก็พอ”

ถูเหมิงเหมิงอมลูกอมพูดอู้อี้

“ยัยนี่ฉลาดขึ้นมาหน่อยแล้วนะ”

อิ่งที่เดินถึงชั้นสองหันกลับมาพูดพร้อมยกนิ้วโป้งให้

ถูเหมิงเหมิงกระพริบตาใสซื่อก่อนแลบลิ้นทำหน้าทะเล้น

“อันตราย”

ขณะที่ทุกคนกำลังคุยกันจางตี้เปลี่ยนสีหน้าทันทีตะโกนออกมา

แต่ยังไม่ทันจบ—ตูม!

ตำแหน่งที่หลินหยางนั่งอยู่ระเบิดขึ้นทันที

หลินหยางรีบใช้พลังปราณปกป้องตัวเองแต่แรงระเบิดก็ยังซัดเขากระเด็นออกไปนอกคฤหาสน์

คนอื่นๆรีบหนีออกมาทันที

เสียงระเบิดดังสนั่นคฤหาสน์ทั้งหลังพังราบเป็นหน้ากลอง!

สวีรั่วซีหน้าซีดเขียวปิดคอมพิวเตอร์ลง

เมื่อครู่เธอเป็นคนเปิดระบบระเบิดตัวเองของคฤหาสน์

เธอไม่อยากฟังพวกอดีตพี่น้องมานั่งวางแผนจับเธอทั้งที่เธอไม่ได้ทำอะไรผิด

มองคฤหาสน์ที่อยู่มาหลายปีถูกระเบิดทิ้งหัวใจเธอหนักอึ้ง

และที่แย่กว่านั้นต่อไปเธอจะถูกไล่ล่าอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

“หรือว่ามีแค่ฉินชวนที่ช่วยฉันได้?”

สวีรั่วซีมองฉินชวนเป็นศัตรูมาโดยตลอดแม้รู้ว่านี่คือทางเดียวแต่ในใจก็ยังไม่ยอมรับ

ไป๋เยวี่ยเหยามองหน้าจอเธอแวบหนึ่งทุกอย่างเป็นไปตามที่คุณชายฉินคาดไว้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่แตกหักจนไม่อาจประสานได้แล้ว

เธอพูดเรียบๆว่า

“ตอนนี้เธอยังมีทางเลือกอื่นอีกเหรอ?”

“ฉินชวนให้เธอมาช่วยฉันก็เพื่อให้ฉันยอมสวามิภักดิ์ใช่ไหม?”

สวีรั่วซีเข้าใจสถานการณ์ตัวเองดีตอนนี้เธอไม่มีอะไรเหลือแล้วไม่ว่าจะมองมุมไหนการเข้าหาฉินชวนคือทางที่ดีที่สุด

เห็นอีกฝ่ายไม่ตอบเธอจึงตั้งเงื่อนไข

“จะให้ฉันเข้าร่วมก็ได้แต่มีข้อเดียวฉันอยากรู้เหตุผลที่หลัวจงต้องทำลายตระกูลสวี!”

“ได้ คุณชายฉินจะช่วยเธอเอง”

ไป๋เยวี่ยเหยายิ้มบางๆ

ในใจชื่นชมฉินชวนอย่างสุดใจทุกอย่างเขาคาดไว้หมดแล้ว!

ติ๊ง! สวีรั่วซีเข้าร่วมกับท่านเพิ่มความยากในการฝึกของตัวเอก คะแนน +1000*8 คะแนนเพิ่มแบบคูณสองถาวร +2

ติ๊ง! สวีรั่วซีระเบิดตัวเอก คะแนน +200*10

คะแนนปัจจุบัน 77383

ฉินชวนได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ค่อยๆลืมตาขึ้น

ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของเขาอย่างราบรื่น

ที่นี่คือเกาะโดดเดี่ยวแห่งหนึ่งในทะเลทางใต้ซึ่งเขาเพิ่งประมูลมาไม่นาน

ฉินชวนนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวใหญ่มองเหล่าคนรับใช้จัดอาหารมาอย่างเป็นระเบียบ

ด้านหน้าไม่ไกลเป็นเวทีหรูที่เพิ่งสร้างเสร็จ

“นายน้อยอาหารเช้าพร้อมแล้วจะให้เรียกใครมานั่งเป็นเพื่อนไหมครับ?”

หยางซ่านเดินเข้ามาอย่างประจบถือแท็บเล็ตในมือ

“อืม”

ฉินชวนตอบสั้นๆ

หยางซ่านเปิดแท็บเล็ตภายในเป็นข้อมูลและรูปของดาราหญิงมากมายทุกคนล้วนสวยสะดุดตา

“นายน้อยเลือกได้เลยครับ”

“เอาคนนี้”

ฉินชวนก้มมองแล้วชี้ไปที่รูป

“ได้เลยครับ!”

หยางซ่านเตรียมการไว้แล้วโบกมือไปด้านหลัง

ไม่นานร่างเพรียวก็เดินเข้ามา

เธอสูงประมาณ 170 เซนติเมตร ดวงตาคู่งาม ฟันเรียงขาว ผิวเนียนละเอียด

ดวงตากับมีประกายไฟ จมูกโด่ง ริมฝีปากเล็กงดงาม บวกกับรูปร่างสุดเซ็กซี่แค่เห็นก็ละสายตาไม่ได้

แม้จะแต่งตัวเรียบๆใบหน้าแทบไม่แต่งแต่ก็ยังเปล่งประกายความสง่างาม

หยางเฟยเอ๋อร์—ดาราหญิงระดับท็อปของประเทศเป็นที่นิยมสูงมากพัฒนาทั้งสายการแสดงและร้องเพลงเคยคว้ารางวัลทั้งในและต่างประเทศมากมาย

และเธอยังมีอีกสถานะหนึ่ง—ศิษย์พี่หญิงคนที่หกของหลินหยาง!

ฉินชวนมองเธอแวบหนึ่งก่อนหยิบโจ๊กล็อบสเตอร์ขึ้นมาคนเบาๆ

“คุณหยางแสดงให้ดีล่ะ”

หยางซ่านพูดเบาๆก่อนจะหันหลังเดินออกไป

“คุณชายฉินฉันขอบอกตรงๆว่าฉันไม่มีทางยอมเป็นผู้หญิงของคุณคุณเลิกคิดไปได้เลย!”

หยางเฟยเอ๋อร์สีหน้าเย็นชายืนตรงหน้าเขาโดยไม่ยอมแม้แต่นั่ง