บทที่ 24.มีคนจะฆ่าคุณรีบหนีไป
บทที่ 24.มีคนจะฆ่าคุณรีบหนีไป
ภายในคฤหาสน์หรูที่เปิดเพียงโคมไฟตั้งโต๊ะดวงเดียวแสงสีเหลืองสลัวส่องออกมา
สวีรั่วซีมองไปยังขอบฟ้าที่เริ่มสว่างเป็นสีขาวนวลก่อนจะเก็บขวดหยกใส่เข้าไปในเสื้อ
เธอค้นหามาทั้งคืนเต็มๆแต่ก็ยังไม่พบความลับของขวดหยกเลย
แม้แต่ภูเขาหย่าจั้งที่เคยเป็นที่ตั้งของตระกูลสวีก็หายไปแล้ว!
เธอปิดโคมไฟถอนหายใจยาว
“หรือว่าต้องไปหาฉินชวนไอ้สารเลวนั่นจริงๆ?”
ขณะกำลังคิดโทรศัพท์ก็สั่นขึ้น
เธอมองชื่อสายเรียกเข้า—โจวชิง—ก็ขมวดคิ้วทันที
“เหอะ ตัวปลอมยังกล้าโทรมาหาฉันอีก!”
สวีรั่วซีเยาะเย้ยไม่คิดจะรับสายเลย
แต่ปลายสายเหมือนจะไม่ยอมแพ้โทรเข้ามาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เธอหรี่ตาเล็กน้อยสุดท้ายก็รับสาย
แต่ยังไม่ทันพูดก็ได้ยินเสียงปลายสายเร่งรีบว่า:
“คุณหนูสามรีบหนีเร็วหลินหยางพาศิษย์พี่และศิษย์น้องของคุณมาจะฆ่าคุณแล้ว!”
สวีรั่วซีได้ยินข่าวนี้หัวใจกระตุกทันที
ถ้าเป็นคนอื่นพูดเธออาจไม่ลังเลเชื่อแต่ “โจวชิง” เป็นคนของฉินชวน
แม้เธอกับหลินหยางจะมีรอยร้าวกันแต่ยังไม่ถึงขั้นต้องให้ศิษย์พี่หลายคนมาฆ่าเธอ
ฉินชวนไม่ใช่คนดีแน่นอนนี่อาจเป็นกับดักอีกครั้ง
เธอแค่นเสียง “ไม่ต้องมายุ่ง！” แล้วตัดสาย
แต่หลังจากวางสายเธอกลับรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา
เพื่อความปลอดภัยเธอรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเปิดใช้งานกลไกที่ซ่อนอยู่ในคฤหาสน์
เก็บข้อมูลสำคัญบางส่วนแล้วรีบลงบันไดออกไปแต่ทันทีที่เปิดประตูรถที่จอดอยู่หน้าคฤหาสน์
ปัง!
เสียงปืนดังขึ้น!
กระสุนเฉียดใบหูของเธอไปกระแทกเข้ากับตัวรถ
สีหน้าของสวีรั่วซีแข็งค้างมีคนจะฆ่าเธอจริงๆ?
หลินหยางจะกล้าถึงขนาดนี้เชียว?
แต่เธอไม่มีเวลาคิดรีบก้มตัวกลิ้งไปอีกด้านของรถ
ปัง ปัง ปัง!
กระสุนจำนวนมากยิงใส่รถล้อรถเกิดควันดำพวยพุ่ง!
สวีรั่วซีหน้าซีดเผือดเหงื่อเย็นไหลเต็มตัว
แม้เธอจะฝึกตนกับหลัวจงแต่พลังยังอ่อนแอมากแค่เหนือกว่าคนธรรมดาเล็กน้อยเท่านั้น!
“บัดซบ!”
เธอมองลานโล่งมีเพียงรถคันเดียวให้หลบ
เธอสบถก่อนหยิบคอมพิวเตอร์ขนาดเล็กออกมาเชื่อมต่อกับระบบป้องกันของคฤหาสน์ทันที
ไม่นานปืนกลก็โผล่ออกมาจากหน้าต่างเธอตั้งทิศทางแล้วกดยิง
รัว รัว รัว!
ปืนกลยิงสวนไปยังทิศที่เสียงปืนดังมาอย่างบ้าคลั่ง!
อาศัยจังหวะนี้สวีรั่วซีรีบวิ่งกลับเข้าไปในคฤหาสน์
แต่เธอรู้ดีอยู่ในนั้นก็ไม่ต่างจากรอความตาย
คิดได้สองวินาทีเธอจึงเลือกหนีผ่านทางลับใต้ดิน
ปลายทางเป็นป่าละเมาะเดินลงไปจะถึงถนนวงแหวนรอบนอกของเมืองเจียงเป่ย!
เธอตัดสินใจหนีทางนั้น
เดินผ่านทางภูเขาที่ขรุขระลมหายใจหอบหนักในที่สุดก็เห็นถนนลาดยาง
เธอดีใจรีบออกจากป่า
แต่พอเหยียบถนนสีหน้าก็เปลี่ยนทันที
“คุณหนูสามในที่สุดคุณก็ออกมา”
ทันทีที่เสียงนั้นดังขึ้นเธอก็ถูกล้อมด้วยชายสวมหน้ากากกว่าสิบคน
ชายร่างกำยำสวมหน้ากากพระถังซัมจั๋งพูดขึ้น
“คุณชายหลินสั่งไว้ให้จับเป็นถ้าจับไม่ได้ให้เอาศพกลับไปก็ได้”
“ครับ！”
ทุกคนตอบรับแล้วพุ่งเข้าจับตัวสวีรั่วซี
สวีรั่วซีกัดฟันแน่นความเชื่อใจที่มีต่อหลินหยางพังทลายหมดสิ้น!
เธอสาบานในใจถ้ารอดวันนี้จะให้หลินหยางต้องชดใช้!
เมื่อฝ่ายตรงข้ามบุกเข้ามาเธอไม่มีทางถอยได้แต่สู้สุดตัว
ใช้วิชาที่อาจารย์สอนเคลื่อนไหวหลบหลีกพร้อมออกหมัดอย่างรวดเร็ว
เพียงครู่เดียวก็ผลักชายสี่คนที่เข้ามาก่อนถอยไปได้
แต่ก็แค่ผลักออกไปไม่ได้สร้างความเสียหายจริงจัง
ชายสวมหน้ากากดูเหมือนจะเล่นกับเธอค่อยๆโจมตีเป็นระลอก
สวีรั่วซีเริ่มรู้ตัวสีหน้าหนักขึ้นเรื่อยๆเธอไม่ถนัดต่อสู้อยู่แล้วผ่านไปไม่กี่รอบก็เหงื่อท่วมตัว
“คุณหนูสามคุณชนะไม่ได้หรอกคุณชายหลินเห็นแก่หน้าคุณถึงให้พวกเรามาถ้าเขามาเองคุณตายไปแล้ว”
ชายหน้ากากพระถังพูดเย็นชา “ยอมแพ้เถอะวันนี้คุณหนีไม่รอดแล้ว”
“บอกฉันมาหลินหยางจับฉันทำไม”
สวีรั่วซีไม่มีทางยอมเธอรู้ว่าพวกนี้มีฝีมืออาจต้องใช้ความเร็วหาจังหวะหนี
“คุณหนูสามคุณเอาความลับของคุณชายหลินไปบอกฉินชวนทำให้เขาเสียเงินไปหนึ่งล้านล้านแถมเกือบโดนระเบิดตายถ้าไม่มีคนขอชีวิตไว้ตอนนี้คุณต้องเจอปืนสิบกว่ากระบอกแล้ว”
ชายคนนั้นแววตาเปลี่ยนแล้วพุ่งเข้ามา!
ความเร็วของเขาสูงกว่าคนอื่นอย่างเห็นได้ชัดแค่พริบตาก็ถึงตัวเธอ
หมัดพุ่งเข้าใส่สวีรั่วซียกมือรับแต่แรงเธอหมดไปมากสู้ไม่ได้เลย
โดนหมัดเข้าไปร่างเธอถอยหลังหลายก้าวแน่นหน้าอกทันที!
คนอื่นก็รุมเข้ามาพร้อมกันไม่นานเธอก็ถูกซ้อมจนหน้าบวมเขียวมุมปากมีเลือดถูกกดลงกับพื้น!
“ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง！”
ชายหน้ากากพระถังเยาะเย้ยก่อนโบกมือ “มัดมันไว้พาไปหาคุณชายหลิน”
ดวงตาของสวีรั่วซีแดงก่ำแทบแตกออก
เธอ…ราชาแห่งโลกแฮ็กเกอร์ไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งจะต้องอับอายขนาดนี้
ตั้งแต่เด็กเธอคิดว่าหลินหยางคือสามีในอนาคตแต่ไม่เคยคิดว่าเขาคือคนที่ฆ่าล้างตระกูลเธอและสุดท้ายยังจะฆ่าเธออีก
สาเหตุแค่เธอให้ข้อมูลผิดสองครั้งแล้วเรื่องงานประมูลเกี่ยวอะไรกับเธอ?
ทันใดนั้นเสียงเครื่องยนต์รถคำรามดังขึ้น
รถเบนท์ลีย์พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงชนคนสองคนกระเด็นทันที
จากนั้นเบรกดังเอี๊ยดหยุดตรงหน้าทุกคน
ขาเรียวยาวก้าวลงมาเป็นหญิงสาวในชุดรัดรูป
ผิวขาว รูปร่างเย้ายวน ดวงตาคมแฝงเสน่ห์
เธอกอดอกมองรอบๆอย่างเย็นชาก่อนชี้ไปที่สวีรั่วซี
“ปล่อยเธอ！”
“ไป๋…ไป๋เยวี่ยเหยา ? ? ?”
สวีรั่วซีเบิกตากว้างจำเธอได้แต่ทั้งสองไม่ได้สนิทกันทำไมถึงมาช่วย?
แถมไป๋เยวี่ยเหยาก็เป็นผู้หญิงธรรมดาอ่อนแอกว่าเธอด้วยซ้ำจะช่วยยังไง?
นี่มันซื้อหนึ่งแถมหนึ่งหรือไง?
แม้จะงงแต่เธอก็ซาบซึ้งใจ
“เธอรีบไปเถอะไม่ต้องสนใจฉัน”
ชายหัวหน้าดูเหมือนจะรู้จักไป๋เยวี่ยเหยาเขาแค่นเสียง
“ไป๋เยวี่ยเหยาเธอก็มีส่วนในการเล่นงานคุณชายหลิน”
ในสายตาเขาผู้หญิงแบบนี้อ่อนแอจนต่อยทีเดียวก็ล้มไม่คู่ควรให้เขาลงมือเอง
เขาสั่งลูกน้อง “นายไปจับเธอมาด้วย”
ชายคนนั้นพุ่งออกไป
แต่ทันทีที่เขาชกออกไปก็เห็นหมัดเล็กๆสีชมพูพุ่งเข้ามา
หมัดนั้นดูเล็กแต่กลับมีแรงมหาศาล
หมัดชนกันนิ้วมือเขาหักทันทีร่างปลิวกระเด็น!
“ผู้…ผู้ฝึกตน……”
หัวหน้ากลุ่มมองไป๋เยวี่ยเหยาด้วยความตกตะลึง
วินาทีต่อมาร่างของเธอก็หายไปจากสายตา
และเมื่อปรากฏตัวอีกครั้งนอกจากสวีรั่วซีแล้วทุกคนล้มลงหมด!
ไป๋เยวี่ยเหยาปัดมือเบาๆก่อนยื่นมือไปทางสวีรั่วซี