บทที่ 15: อัปเดตทำเนียบอาวุธ

บทที่ 15: อัปเดตทำเนียบอาวุธ

...ที่นอกเมืองหงอวี่ บนสะพานหินริมทะเลสาบ

"สวรรค์ เป็นไปได้ยังไง? มีอาวุธเทพที่ทรงพลังยิ่งกว่าธนูไล่สุริยันปรากฏขึ้นแล้ว!" ผู้เล่นคนหนึ่งตะโกนขึ้นด้วยความตกใจ

เสียงตะโกนของเขาทำให้ผู้คนแถวนั้นสะดุ้งโหยงพลางถามกันระงม "ที่ไหน? ตรงไหน?"

ผู้เล่นคนนั้นยังไม่หายจากอาการช็อก เขาละล่ำละลักตอบว่า "พวก... พวกนายรีบดูในระบบประมูลสิ!"

คนเหล่านั้นรีบเปิดระบบประมูลดู และไม่นานนักพวกเขาก็ต้องอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ... ณ เมืองไลออนฮาร์ท ในโรงน้ำชาบนถนนเทียนซิน

"ท่านปราชญ์ร้อยรอบรู้ ผู้อาวุโสไปหาข้อมูลทำเนียบอาวุธมาจากไหนกัน? ทำไมมันถึงได้แม่นยำขนาดนี้?" ชายชราคนหนึ่งเอ่ยชมอย่างเลื่อมใส

ฝั่งตรงข้ามคือบัณฑิตในชุดคลุมสีเขียว เขาลูบเคราพลางยิ้มตอบ "โอ้ หามิได้... ก็แค่คนเขาเมตตาให้ข้อมูลมาเท่านั้น!"

ขณะที่ชายชรากำลังจะเอ่ยปากต่อ ก็มีเสียง "ตึก ตึก ตึก" ดังมาจากบันได ชายร่างกำยำหนวดเครารุงรังรีบวิ่งขึ้นมาแล้วโพล่งว่า "ท่านปราชญ์ร้อยรอบรู้ ทำเนียบอาวุธของท่านมันล้าสมัยไปแล้ว!"

บัณฑิตชุดเขียวตกใจจนเผลอบีบถ้วยน้ำชาในมือแตกกระจาย เขาไม่ทันสังเกตเห็นความเจ็บปวดพลางถามซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า "เจ้าหมายความว่ายังไง?"

ชายร่างกำยำถอนหายใจ "ท่านลองดูในระบบประมูลเอาเองเถอะ..."

บัณฑิตชุดเขียวเปิดระบบประมูลดูแล้วก็นิ่งอึ้งจนพูดไม่ออก... ที่ทุ่งหญ้านอกเมืองนิวเทียร์

"ฮ่าๆๆ ในที่สุดข้าก็เลเวล 16 สักที!" เสียงประกาศชัยชนะดังขึ้น

"นายน้อยเก่งกาจที่สุด นายน้อยช่างน่าเกรงขาม!"

"นายน้อยคืออัจฉริยะด้านการเก็บเลเวลจริงๆ ไม่ได้ด้อยไปกว่า 'ลงเขาไปตีอู๋ซง' เลยสักนิด!"

กลุ่มคนรอบข้างต่างพากันประจบประแจงพูดจาเอาใจสารพัด

นายน้อยกวัดแกว่งดาบโค้งจันทร์เสี้ยวในมือสองสามครั้งพลางแค่นเสียงเย็น "ลงเขาไปตีอู๋ซงงั้นเหรอ ไม่ช้าก็เร็วข้าจะทำให้มันเห็นดีเห็นเด่น! ข้าเริ่มเบื่อดาบโค้งเล่มนี้แล้ว เสียดายที่ยังไม่มีอาวุธดีๆ ปรากฏขึ้นมาเลย..."

เมื่อได้ยินดังนั้น คนแถวนั้นก็รีบเปิดระบบประมูลดู สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปทันทีพลางพูดขึ้นพร้อมกันว่า "นายน้อย มีอาวุธเทพขั้นที่ 2 ระดับสูงสุดปรากฏขึ้นแล้วครับ!"

นายน้อยชะงักด้วยความตกใจก่อนจะกล่าวอย่างดีใจ "จริงเหรอ? งั้นข้าต้องรีบประมูลมันมา... ให้ตายสิ กระบี่ระลอกคลื่นคลั่งเล่มนี้เท่เป็นบ้า ข้าชอบ!"

เขาเสนอราคาสูงลิ่วโดยไม่ลังเล ตัวเลขบนหน้าจอประมูลกระพริบไม่กี่ครั้ง และไม่นานนักก็มีการแจ้งเตือนใหม่ๆ โผล่ขึ้นมา

"ผู้เล่น 'มูน อโรแกนท์' เสนอราคา 4,500 เงินมังกร สำหรับกระบี่ระลอกคลื่นคลั่ง..."

"ผู้เล่น 'โคลด์ ไอซี่ เรน' เสนอราคา 4,800 เงินมังกร สำหรับกระบี่ระลอกคลื่นคลั่ง..."

"ผู้เล่น 'กระบี่สิบสาม' เสนอราคา 5,500 เงินมังกร สำหรับกระบี่ระลอกคลื่นคลั่ง..."

"ผู้เล่น 'สุภาพบุรุษเฟิง' เสนอราคา 5,800 เงินมังกร สำหรับกระบี่ระลอกคลื่นคลั่ง..."

นายน้อยแค่นเสียง "คิดจะแข่งกับข้าเหรอ? นายน้อยคนนี้ขาดทุกอย่างยกเว้นเงิน!"

เขาเสนอราคาสูงถึง "6,500 เงินมังกร" ทันที แต่แล้วก็มีการแจ้งเตือนดังขึ้นอีกหลายครั้ง หลายคนแย่งชิงกันอย่างดุเดือดจนกลายเป็นการตะลุมบอนทางราคาที่วุ่นวาย

เยี่ยฮันผ่อนลมหายใจยาวแล้วลืมตาขึ้น

เขาไม่คิดเลยว่าพลังวิญญาณที่บรรจุอยู่ในแกนอสูรทายาทวิหคชาดจะดุดันขนาดนี้ เขาต้องใช้เวลากว่า 5-6 ชั่วโมงเต็มๆ กว่าจะกำราบมันได้สำเร็จ

แต่รางวัลที่ได้ก็น่าประทับใจยิ่งนัก เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้น "ยินดีด้วย ท่านกลืนกินแกนอสูรระดับ 2 สำเร็จ ค่าพลังกายเพิ่มขึ้น 11 แต้ม, ความทนทาน 10 แต้ม, พละกำลัง 9 แต้ม, ความว่องไว 14 แต้ม และพลังวิญญาณ 16 แต้ม"

"ท่านสยบจิตวิญญาณทายาทวิหคชาดสำเร็จ ได้รับทักษะ 'ปีกวิหคชาด' ปีกวิหคชาด: ทักษะกดใช้ เมื่อเปิดใช้งานจะช่วยเพิ่มความเร็วอย่างมากและสามารถบินได้ โดยจะใช้พลังจิต 1 แต้มต่อวินาที"

เยี่ยฮันดีใจสุดขีด เขาไม่คิดว่านอกจากแต้มสถานะแล้วจะได้ทักษะการบินมาด้วย สิ่งนี้ช่วยเพิ่มช่องทางการเอาตัวรอดให้เขาอีกทาง

เขาปิดหน้าต่างสถานะด้วยความอิ่มเอมใจ พลางนึกถึงเรื่องการประมูลขึ้นมาได้จึงเปิดระบบประมูลดูอีกครั้ง

แม้เขาจะเตรียมใจไว้บ้างและเดาว่ามันน่าจะขายได้ราคาดี แต่ราคาสุดท้ายก็ยังก้าวข้ามความคาดหมายของเขาไปไกล

หน้าจอแสดงผลว่า: "ผู้เล่น 'กระบี่สิบสาม' ชนะการประมูลด้วยราคาสูงสุด 250,000 เงินมังกร การประมูลกระบี่ระลอกคลื่นคลั่งเสร็จสิ้น หลังจากหักค่าธรรมเนียม 5% ท่านได้รับเงิน 237,500 เงินมังกร"

เยี่ยฮันจ้องดูซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อให้มั่นใจว่าไม่ได้ตาฝาด ความปิติยินดีอย่างที่สุดพุ่งพล่านเข้ามาในหัวใจ

"ข้ามีเงินแล้ว ข้ารวยแล้ว!" เยี่ยฮันอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้ม

อารมณ์ที่ถูกกดทับมานานแสนนานในที่สุดก็ระเบิดออกมา ลูกผู้ชายไม่หลั่งน้ำตาโดยง่าย หากไม่ถึงที่สุดจริงๆ หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ เขาก็สงบใจลงได้สำเร็จ

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นอันแรงกล้า เขายังมีกระบี่ฉื้อเซียวอยู่กับตัว และเขาจะสร้างชื่อในเกมนี้ให้ได้อย่างแน่นอน

เยี่ยฮันออกจากเกมเร็วกว่าปกติเพื่อเตรียมติดตั้งเครื่องเล่นเกม

เงินทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น ทันทีที่เงิน 50,000 เงินมังกรถูกโอนออกจากบัญชี คำสั่งซื้อก็ถูกสร้างขึ้นทันที และเครือข่ายเสวียนหวงจะจัดส่งเจ้าหน้าที่มาติดตั้งให้ภายใน 24 ชั่วโมง

เขาถือโอกาสพักผ่อนด้วยการสั่งซุปไก่ดำตุ๋นพุทราจีนและกลอยจีน พร้อมข้าวสวยและกุ้งต้มสดๆ มากินให้อิ่มหนำสำราญ

ในขณะที่เยี่ยฮันกำลังเอร็ดอร่อยกับมื้ออาหาร มีหลายคนกำลังฟาดงวงฟาดงาอยู่

"ไร้ประโยชน์! ไร้ประโยชน์กันหมด!" ใบหน้าของนายน้อยแดงก่ำด้วยความโกรธ "ปกติข้าดูแลพวกเจ้ายังไง? ในเวลาสำคัญข้าแค่ให้พวกเจ้ารวบรวมเงินมังกรมาให้ แต่พวกเจ้ากลับทำไม่ได้..."

เหล่าผู้ติดตามไม่กล้าสบตา คนหนึ่งละล่ำละลักบอกว่า "นายน้อย นี่ไม่ใช่ความผิดของพวกเรานะครับ! ท่านเจ้าคุณพ่อเกรงว่านายน้อยจะใช้เงินไม่มีขีดจำกัด เลยสั่งล็อกวงเงินไว้ที่ 200,000 เงินมังกรต่อหนึ่งธุรกรรม ถ้าพวกเราแอบช่วยแล้วท่านเจ้าคุณพ่อรู้เข้า พวกเราคงต้องเก็บกระเป๋ากลับบ้านกันหมด!"

นายน้อยเตะเขาไปสองสามที แต่เมื่อรู้ว่าเป็นความจริงเขาก็ได้แต่พูดอย่างเจ็บใจว่า "ไอ้ 'กระบี่สิบสาม' นี่มันเป็นใครกัน? ทำไมมันถึงมีเงินตั้ง 250,000 เงินมังกร? ไปสืบมาให้ข้าว่ามันอยู่ที่ไหน ข้าจะไปดักซุ่มโจมตีมัน ให้มันรู้ซะบ้างว่านายน้อยคนนี้มีฤทธิ์แค่ไหน!"

เหล่าผู้ติดตามรีบรับคำ

นายน้อยพูดต่อ "แล้วไปสืบด้วยว่าใครเป็นคนส่งประมูลกระบี่ระลอกคลื่นคลั่ง หมอนั่นหาอาวุธเทพแบบนี้มาได้ ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ!"

เหล่าผู้ติดตามรับคำ "ครับ" อีกครั้ง... ในคฤหาสน์หรูอีกแห่งหนึ่ง หญิงสาวสวยคนหนึ่งเปิดเครื่องเล่นเกมออกมาด้วยความโมโห

"คุณหนูเยว่เอ๋อร์ เป็นอะไรไปคะ?" สาวใช้ข้างกายรีบเข้ามาถามด้วยความระมัดระวัง

"โกรธ! ฉันโกรธมาก!" หญิงสาวผลักสาวใช้ออกไปแล้วปาแจกันกับข้าวของในห้องจนแตกกระจาย

คู่สามีภรรยาวัยกลางคนรีบวิ่งมาตามเสียงพลางถามว่า "ยัยหนูของพ่อ เป็นอะไรไปอีกเนี่ย?"

หญิงสาวพูดอย่างเจ็บใจ "หนูถูกรังแก!"

คนทั้งคู่ชะงักไปพลางสบตากันด้วยสีหน้าแปลกๆ "ถูกรังแก? ใครรังแกหนู?"

หญิงสาวเห็นสีหน้าแปลกๆ ของพ่อแม่ก็เพิ่งรู้ตัวว่าคำพูดตัวเองชวนให้คิดลึก เธอทำปากยื่น "พ่อกับแม่คิดไปถึงไหนเนี่ย? ที่หนูบอกว่าถูกรังแกน่ะ คือในเกม 'สามพันโลก' ต่างหาก! มีคนมาแย่งอาวุธเทพที่หนูอยากได้ไป!"

ทั้งคู่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ฝ่ายหญิงตบหน้าอกตัวเองแล้วพูดว่า "โธ่ เรื่องในเกมนี่เอง ไม่ต้องโกรธนะ เดี๋ยวแม่ซื้ออาวุธเทพที่เจ๋งกว่านั้นให้ลูกเอง!"

หญิงสาวส่ายหน้า "ไม่! พ่อกับแม่ต้องเพิ่มวงเงินให้หนู วันนี้มีคนกล้าทุ่มเงินตั้ง 250,000 เงินมังกรมาแย่งอาวุธของหนู ครั้งหน้าอาจจะมีคนกล้าทุ่มมากกว่านี้อีก! เพิ่มเป็น 1,000,000 เงินมังกรต่อครั้งไปเลย..."

คู่สามีภรรยาถอนหายใจแล้วก็ได้แต่ตอบตกลงตามใจลูกสาวอย่างเลี่ยงไม่ได้