ตอนที่ 197 โบนัสสองล้าน

ว่านเซี่ยงกรุ๊ปและ HSBC ได้ขายฟิวเจอร์น้ำมันของพวกเขาที่เหลือหลังจากราคาน้ำมันดิบโลกได้พุ่งจนถึงจุดสูงสุด

ทั้งสองบริษัทมียอดขายรวมกันแล้วประมาณ 2,000 ล้านต่อวัน แต่เงินนี้เป็นเพียงแค่เศษส่วนเดียวของตลาดฟิวเจอร์น้ำมันทั้งโลก

เทียบได้ก็แค่หินก้อนเล็กๆเท่านั้น ไม่สามารถทำให้เกิดคลื่นลูกใหญ่ได้ คลื่นน้ำได้สงบอย่างรวดเร็วจนไม่มีใครสังเกตเห็น

เมื่อถึงวันศุกร์ราคาน้ำมันดิบก็ใกล้เคียงกับวันอังคารที่ผ่านมา ฟิวเจอร์น้ำมันของบริษัทว่านเซี่ยงได้ถูกขายออกจนหมด

หลู่เฉียนซานมองไปที่ซูข่านและพูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น

"ฟิวเจอร์น้ำมันขายออกหมดแล้วค่ะเจ้านาย"

ซูข่านมองไปในห้องเทรด ทุกคนต่างตะโกนและโห่ร้องด้วยความดีใจ

ฟิวเจอร์น้ำมันที่พวกเขาได้ดำเนินการมาทั้งเดือน ได้ขายเสร็จหมดแล้วทุกตัว

"ทำได้ดีมาก"

ซูข่านพูดด้วยรอยยิ้ม เขาหัวเราะเบาๆเล็กน้อยที่เห็นท่าทางของพนักงานบางคนที่ทำท่าทางเหมือนว่างานเสร็จสักที

วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ขายฟิวเจอร์น้ำมันทั้งหมด ซูข่านเลยมาที่บริษัทว่านเซี่ยงด้วยตัวเอง เป็นธรรมดาที่เขาต้องมานั่งดูให้เห็นกับตา จางหม่านได้เดินทางไปที่อเมริกา น่าจะต้องใช้เวลาสักพักใหญ่

เธอได้มอบหมายให้หลู่เฉียนซานจัดการเรื่องภายในบริษัทแทนเธอไปก่อน ซูข่านเลยอยากมาดูให้เห็นกับตาตัวเอง

"ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ"

หลู่เฉียนซานหันไปก้มหัวเล็กน้อยให้กับซูข่าน

"ทุกคนทำงานกันหนักมาก"

ซูข่านพยักหน้าและมองไปยังคนในห้องเทรดต่อ พวกเขาพยายามกันมาอย่างหนักเกือบครึ่งเดือน

บางครั้งฟิวเจอร์น้ำมันในยุโรปและอเมริกาเปิด พวกเขาก็ต้องทำโอทีตอนเย็นและกลางดึก

ซูข่านได้เห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ดีใจจนเหมือนจะร้องไห้ออกมา ขอบตาของเธอดูมีสีดำคล้ายกับหมีแพนด้า

"ในที่สุดก็หมดซักที"

"จะได้ไม่ต้องทำงานตอนดึกอีกแล้ว เย้"

"ทำโอทีมันก็ได้เงินไม่ใช่เหรอ ฉันอยากทำอีกเยอะๆเลย"

"ไปทำคนเดียวเลยนะ"

เสียงพูดของพนักงานทำให้ซูข่านได้หัวเราะออกมาเล็กน้อย พร้อมพูดแซวพนักงาน

"ฮ่าๆๆ"

"พูดอย่างงี้ เดี๋ยวฉันหามาทำให้แบบนี้อีกดีไหม?"

"ไม่นะ"

"เจ้านายสุดหล่อ อย่าอย่างงั้นเลยพวกเราเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว"

"เพราะแกเลย ไอ้บ้าเอ๊ย"

"เราขอโทษ เราไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ ฮือ"

เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดแซวของซูข่าน พนักงานแต่ละคนก็ทำเหมือนจะร้องไห้ออกมา บางคนก็คร่ำคราญอย่างกับหมาป่า ทุกคนดูแสดงกันเก่งมาก ทำงานหนักขนาดนี้จะให้งานเพิ่มมันก็ยังไงอยู่

"แปะๆ"

ซูข่านปรบมือเสียงดัง เขาส่งสัญญาให้ทุกคนในห้องฟังที่เขาจะพูดต่อจากนี้

"ที่ผ่านมาฉันได้เห็นการทำงานหนักของพวกคุณทุกคน ชัยชนะครั้งนี้ไม่ใช่ชัยชนะของใครเพียงคนเดียว มันเป็นชัยชนะของทุกคน เพราะฉะนั้นฉันจะขึ้นเงินเดือนให้และให้โบนัสพวกคุณอีกครั้ง"

ซูข่านจงใจหยุดพูด พวกพนักงานต่างเฝ้ามองซูข่านด้วยความหวัง

สายตาของพนักงานทุกคนมีคำถามเดียวในใจ มีอย่างอื่นอีกไหม?

โบนัสกับเงินเดือนพวกเขาเคยได้รับไปในครั้งที่แล้ว ครั้งดูพวกเขาเลยดูเฉยๆก็มาก

"ทุกคนที่อยู่ในแผนกการเงินยกเว้นผู้จัดการหลู่ ฉันจะให้โบนัสแผนกการเงิน 2 ล้านดอลล่าห์ฮ่องกง

หลังจากซูข่านพูดจบ เสียงก็ค่อยๆดังขึ้นทีละนิด

"เฮ้"

จากนั้นเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจก็ได้ดังขึ้นในห้องเทรด ทุกคนแสดงสีหน้าตกตะลึงและไม่เชื่อกับหูตัวเองที่ได้ยิน

พวกเขาได้มองไปที่ซูข่านด้วยสายตาที่ปิติยินดี

นอกจากหลู่เฉียนซานแล้วแผนกการเงินของพวกเรายังมีสมาชิกอีกเกือบ 10 คน การให้รางวัลเป็นเงินโบนัสมหาศาลถึง 2 ล้านเป็นเรื่องที่ใหญ่มาก

พอหารเงิน 2 ล้านที่ซูข่านได้ให้แล้ว พวกเขาจะได้เงินนี้อย่างเดียวคนละ 300,000 โดยยังไม่รวมเงินเดือนและโบนัสต่างหาก

นี่เป็นเงินโบนัสที่สูงมากๆในวงการตลาดหลักทรัพย์ ส่วนใหญ่แล้วโบนัสที่เยอะขนาดนี้มักจะอยู่ในวงตลาดเกี่ยวอุตสาหกรรมเครื่องยนต์ของญี่ปุ่น

พวกพนักงานทุกคนรู้สึกคิดถูกจริงๆที่ได้มาทำงานกับบริษัทว่านเซี่ยง ที่นี่สวัสดิการและเงินเดือนดีกว่าที่อื่นอย่างมาก ไหนวันหยุดจะมีนั่งเรือยอร์ชไปพักผ่อน ไหนจะเงินเดือนขึ้น ไหนจะเงินโบนัสอีก

"เจ้านายช่างประเสริฐจริงๆเลย"

"ขอให้เจ้านายอายุยืนยาวพันปีหมื่นปี"

คนในห้องเทรดต่างส่งเสียงอวยพรซูข่านกันยกใหญ่ หลังจากพวกเขาได้ยินข่าวดีจากซูข่าน

ซูข่านได้มองไปที่หลู่เฉียนซาน เธอพยักหน้าเล็กน้อยให้กับซูข่าน เธอรู้สึกขอบคุณแทนทุกคนในแผนกของเธอ

ช่วงเวลาที่ผ่านมา ก่อนที่จะย้ายมาทำงานกับซูข่าน คนพวกนี่โดนกดขี่กันมาเป็นเวลานาน เงินเดือนก็ได้น้อย แล้วต้องมาทำโอทีที่ไม่ได้เงินอีก การให้เงินเป็นรางวัลแก่พวกเขาอาจจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้

เงินจำนวนนี้อาจจะมากกว่าเงินเดือนที่พวกเขาทำงานมาตลอดชีวิตซะอีก ไม่แปลกที่พวกเขาจะโห่ร้องดีใจขนาดนั้น

ทั้งสองคนได้เดินออกจากห้องเทรดและจากที่ปิดประตู เสียงโห่ร้องก็ได้เงียบลง

ระหว่างเดินซูข่านก็พูดด้วยรอยยิ้ม

"เฉียนซาน ส่วนของเธอเดี๋ยวฉันจะให้ภายหลัง เธอต้องรักษาการณ์แทนจางหม่านและทำงานผู้จัดการการเงินอีก"

"ส่วนพนักงานคนอื่นในบริษัท ค่าจ้างเดือนนี้ฉันจะเพิ่มให้สองเท่าและโบนัส"

"ได้ค่ะเจ้านาย"

ดวงตาของหลู่เฉียนซานดูดีใจแทนพนักงานในบริษัท

ทั้งสองคนได้เดินลงไปที่ห้องทำงานของหลู่เฉียนซาน ระหว่างทางหลู่เฉียนซานก็หยุดเดินและมองไปยังคนในสำนักงานว่านเซี่ยง

"ทุกคนฟังฉัน"

ก่อนที่จางหม่านจะเดินทางไปยังอเมริกา เธอได้แจ้งกับทุกคนแล้วเรื่องให้หลู่เฉียนซานมารักษาการณ์แทน คนอื่นๆที่รู้ข่าวจึงวางงานในมือลงและตั้งใจฟังหลู่เฉียนซาน

"ประธานจางได้ส่งข้อความมาหาฉัน"

หลู่เฉียนซานเหลือบมองไปที่ซูข่านและยิ้มเล็กน้อย

เนื่องจากเจ้านายของเธอไม่ต้องการให้เปิดเผยตัวตนของเขา ดังนั้นคำสั่งนี้จะมีเพียงจางหม่านเท่านั้นที่สามารถสั่งได้

แล้วถ้าจางหม่านรู้เรื่องว่าเธอโดนแอบอ้างชื่อ หวังว่าเธอน่าจะให้อภัยหลู่เฉียนซานได้นะ

"เนื่องจากประธานจางได้เจรจาสัญญาฉบับใหม่สำเร็จ ดังนั้นเพื่อเป็นการฉลอง"

"เดือนนี้พนักงานทุกคนจะได้เงินเดือนเพิ่ม 2 เท่า และจะได้โบนัสพิเศษด้วย"

หลู่เฉียนซานพูดเสียงธรรมดา แต่ภายในห้องนั้นเงียบเสียงเลยดังพอที่ทุกคนจะได้ยิน

ไม่ถึงวินาทีหลังจากที่หลู่เฉียนซานพูดจบ ความเงียบในห้องก็ได้พังทลายลงด้วยเสียงโห่ร้องจำนวนนับไม่ถ้วน

ทุกคนภายในสำนักงานต่างกรีดร้องและตะโกนเสียงดัง

"ประธานจางจงเจริญ"

"ผู้จัดการหลู่จงเจริญ"

"บริษัทว่านเซี่ยงจงเจริญ"

"พระเจ้าช่วยนี่มันเรื่องจริงใช่ไหมเนี่ย"

"บริษัทว่านเซี่ยงนี้ดีจริงๆเลย มันดีกว่าที่ก่อนของฉันเยอะมาก"

ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความปิติยินดี พวกเขาตื่นเต้นและจับกลุ่มพูดคุยกันไม่หยุด