บทที่ 21 - ของขวัญจากวอลเตอร์

บทที่ 21 - ของขวัญจากวอลเตอร์

"ตกลง ผมยินดีเข้าร่วม!"

หลังจากครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วน อู๋เทียนอี้ที่ไม่อาจต้านทานสิ่งล่อใจได้ก็พยักหน้าตอบรับ

"ผมต้องทำสัญญารับใช้อะไรไหม"

"ฮ่าฮ่า ไม่จำเป็นหรอก!"

วอลเตอร์หัวเราะร่วนก่อนจะเอ่ยต่อ "พวกเราก็แค่สิ่งมีชีวิตธรรมดาที่อ้าแขนรับความมืดมิดเท่านั้น ไม่ใช่พวกปีศาจจากขุมนรกเสียหน่อย!"

"ไม่ต้องใช้สัญญาอะไรมาผูกมัดทั้งนั้นแหละ!"

"แต่ว่าข้าจะมอบตราประทับสายเลือดทมิฬเฉพาะตัวของข้าให้เจ้าไว้"

"เมื่อมีตราประทับนี้แล้ว ตอนที่พวกเจ้าผ่านบททดสอบ ลอร์ดจากมิติอื่นก็จะไม่สามารถพาเจ้าข้ามไปยังมิติของพวกมันได้อีก!"

อู๋เทียนอี้ได้ยินคำพูดของวอลเตอร์ก็แอบรู้สึกตงิดๆ เหมือนตอนที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้วโดนโควตารับตรงผูกมัดไว้อย่างไรอย่างนั้น

แต่วอลเตอร์ไม่ได้สนใจความคิดของอู๋เทียนอี้เลยแม้แต่น้อย นิ้วอันมหึมาของมันชี้เบาๆ ลำแสงสีดำก็พุ่งวาบเข้ามาซึมซาบเข้าไปในฝ่ามือขวาของอู๋เทียนอี้ในพริบตา

จากนั้นลวดลายใบไม้สีดำก็ประทับลงบนฝ่ามือของเขา

"นี่คือตราประทับของข้า!"

"นอกจากจะใช้ยืนยันตัวตนแล้ว มันยังช่วยให้เจ้าสัมผัสถึงการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตสายเลือดทมิฬรอบตัวได้เฉียบคมยิ่งขึ้นด้วย"

"แบบนี้เจ้าก็จะได้ออกล่าสิ่งมีชีวิตสายเลือดทมิฬเพื่อสะสมทรัพยากรได้ง่ายขึ้นไงล่ะ"

วอลเตอร์อธิบายต่อ

"ลอร์ดสายเลือดทมิฬมอบตราประทับให้ผม เพื่อช่วยให้ผมไปไล่ล่าสิ่งมีชีวิตสายเลือดทมิฬเนี่ยนะ"

"รู้สึกแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้แฮะ"

ความรู้สึกพิลึกพิลั่นก่อตัวขึ้นในใจของอู๋เทียนอี้

"ในเมื่อเจ้ายอมรับคำเชิญของข้าแล้ว"

"งั้นข้าจะให้ของสมนาคุณเล็กๆ น้อยๆ เป็นการเบิกฤกษ์ก็แล้วกัน!"

วอลเตอร์ขยับยิ้มก่อนจะตวัดนิ้วเบาๆ ลำแสงเวทมนตร์สีเขียวเข้มกวาดผ่านต้นไม้รอบตัวอู๋เทียนอี้ไป

ฉับพลันต้นไม้เหล่านั้นก็แปรสภาพกลายเป็นปีศาจพฤกษาสายเลือดทมิฬกันหมด!

แถมยังมีจำนวนมากถึง 500 ตัวพอดิบพอดี!

"ปีศาจพฤกษาสายเลือดทมิฬพวกนี้คือสิ่งมีชีวิตที่ข้าใช้พรสวรรค์สร้างขึ้นมา!"

"ตอนนี้ข้าสั่งห้ามไม่ให้พวกมันต่อสู้ขัดขืนแล้ว"

"เจ้าจงไปลงมือสังหารพวกมันเพื่อเก็บเกี่ยวค่าประสบการณ์และทรัพยากรเถอะ!"

ที่แท้ปีศาจพฤกษาสายเลือดทมิฬทั้ง 500 ตัวนี้ก็คือของสมนาคุณที่วอลเตอร์พูดถึงนั่นเอง

"เยี่ยมไปเลย!"

อู๋เทียนอี้พยักหน้ารับน้ำใจนี้ไว้โดยไม่เกรงใจ

"ข้าต้องไปแล้ว!"

"การปรากฏตัวของสิ่งมีชีวิตสายเลือดทมิฬจะดำเนินต่อไปอีกหกวัน!"

"หลังจากวันพรุ่งนี้เป็นต้นไป หากเจ้ายังคงเดินหน้าสังหารสิ่งมีชีวิตสายเลือดทมิฬเป็นจำนวนมากอีก เจ้าจะต้องเผชิญหน้ากับการบุกโจมตีจากลอร์ดสายเลือดทมิฬระดับสามตนอื่นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!"

"แม้ว่าตอนนี้เจ้าจะแข็งแกร่งมากแล้ว แต่ก็จงระวังตัวให้ดี ข้าไม่อยากให้เจ้าต้องมาตายกลางทางเสียก่อน!"

เมื่อบรรลุเป้าหมายในครั้งนี้วอลเตอร์ก็กล่าวเตือนอู๋เทียนอี้อีกสองสามประโยค ก่อนจะหันหลังมุดกลับเข้าไปในรอยแยกมิติ

รอยแยกนั้นค่อยๆ ปิดตัวลงอย่างช้าๆ

ทว่าในวินาทีที่รอยแยกกำลังจะปิดสนิท อู๋เทียนอี้ก็แว่วเสียงของวอลเตอร์ลอดออกมาเบาๆ

"โคตรเจ๋ง! ระดับห้าหนึ่งตัว ระดับสี่หนึ่งตัว แถมยังมีระดับสามยอดฝีมืออีกเป็นพรวน!"

"นี่เพิ่งจะวันที่สี่เองนะ! อัจฉริยะชัดๆ!"

"เปิดฤกษ์ได้สวยงามจริงๆ วันแรกก็ดึงตัวอัจฉริยะมาได้แล้ว!"

"ขอบพระทัยองค์มหาราช! หวังว่าพรุ่งนี้พระองค์จะประทานโชคให้ข้าอีกนะ! จะได้รีบปิดจ๊อบหาคนให้เสร็จๆ ไปสักที!"

...

"ที่แท้ก็อารมณ์เหมือนฝ่ายแนะแนวหาเด็กเข้ามหาลัยจริงๆ ด้วย!"

อู๋เทียนอี้ถึงกับพูดไม่ออก

แต่จากสถานการณ์ตอนนี้มันก็ไม่ได้สร้างความเสียหายอะไรให้เขาเลย เขาจึงเลิกเก็บมาใส่ใจแล้วหันไปสั่งให้กองทัพลงมือสังหารปีศาจพฤกษาสายเลือดทมิฬที่ยืนนิ่งเป็นเป้านิ่งทั้ง 500 ตัวจนเกลี้ยง

หลังจากจัดการปีศาจพฤกษาสายเลือดทมิฬเสร็จสิ้น ท้องฟ้าก็สว่างไสวพอดี

วันที่ห้าได้มาเยือนแล้ว

"กลับดินแดน!"

อู๋เทียนอี้เห็นว่าฟ้าสางและพวกสิ่งมีชีวิตสายเลือดทมิฬก็อันตรธานหายไปจนหมด ทำให้ไม่มีแหล่งฟาร์มเงินอีก เขาจึงนำทัพเดินทางกลับดินแดนทันที

ผ่านการต่อสู้มาทั้งคืน อู๋เทียนอี้สูญเสียอสูรคลั่งไปทั้งหมด 7 ตัว แต่สามารถสังหารสิ่งมีชีวิตสายเลือดทมิฬไปได้ถึง 1032 ตัว กอบโกยค่าประสบการณ์มาได้ 10320 หน่วยและคริสตัลเวทมนตร์ 30960 ก้อน (คริสตัลเวทมนตร์ทมิฬทั้งหมดถูกนำไปแลกเปลี่ยนในอัตราส่วน 1:3 เรียบร้อยแล้ว)

[-หน้าต่างข้อมูลลอร์ด-]

[ลอร์ด: อู๋เทียนอี้]

[เลเวล: 7 (5241/6400)]

[อาชีพ: ไม่มี]

[พลังการต่อสู้: E]

...

จากการตระเวนล่าทั้งคืน เลเวลของอู๋เทียนอี้ก็พุ่งพรวดขึ้นมาถึงเลเวล 7

พลังการต่อสู้ส่วนตัวก็ก้าวกระโดดขึ้นมาแตะระดับ E แล้ว!

เมื่อวันใหม่มาเยือน โควตาการรับสมัครทหารในค่ายก็ถูกรีเฟรชใหม่ทั้งหมด ทว่าอู๋เทียนอี้ที่เพิ่งจะผลาญเงินไปจนเกลี้ยงคลังทำได้เพียงกัดฟันเรียกทหารระดับสองและระดับสามออกมาก่อนเพื่อทำการดัดแปลง

ท้ายที่สุดเขาก็จ่ายคริสตัลเวทมนตร์ไป 16000 ก้อนเพื่อเรียกอสูรคลั่ง 40 ตัว

และจ่ายอีก 14000 ก้อนเพื่อเรียกพยัคฆ์เพลิงมารปีกเหล็กกล้าอีก 9 ตัวออกมา

จากนั้นก็เจียดคริสตัลเวทมนตร์อีก 500 ก้อนเพื่อเรียกอินทรียักษ์ปีกเหล็กกล้าตัวสุดท้ายออกมาทำการปลุกสายเลือด

แม้พรสวรรค์ปลุกสายเลือดจะทรงพลัง แต่ก็มีจุดบอดใหญ่หลวงอยู่อย่างหนึ่งคือ ต้องรอกดใช้งานก่อนถึงจะรู้ว่าทหารตัวนั้นซุกซ่อนสายเลือดอะไรเอาไว้

ดังนั้นครั้งนี้อู๋เทียนอี้จึงไม่ได้เลือกใช้กับพยัคฆ์เพลิงมารอีก แต่เปลี่ยนมาให้โอกาสกับอินทรียักษ์ปีกเหล็กกล้าซึ่งเป็นทหารระดับสามเหมือนกันแทน

[เริ่มทำการตรวจสอบสายเลือดของอินทรียักษ์ปีกเหล็กกล้า!]

[สายเลือดที่ซ่อนอยู่ในตัวอินทรียักษ์ปีกเหล็กกล้าปัจจุบันคือ - อินทรีมารปีกเหล็กกล้า!]

[เริ่มทำการปลุกสายเลือด!]

[อินทรียักษ์ปีกเหล็กกล้าปลุกสายเลือดอินทรีมารปีกเหล็กกล้าสำเร็จ!]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับอินทรีมารปีกเหล็กกล้า (ระดับสี่)!]

แต่สิ่งที่ทำให้อู๋เทียนอี้ขัดใจก็คือ หลังจากปลุกสายเลือดเสร็จอินทรียักษ์ตัวนี้กลับกลายเป็นแค่ทหารระดับสี่แบบธรรมดาเท่านั้น

[-อินทรีมารปีกเหล็กกล้า-]

[เลเวล: ระดับสี่]

[เผ่าพันธุ์: สัตว์อสูร]

[พลังการต่อสู้: D+ (เดิมคือ D พรสวรรค์กำลังแสดงผล)]

[สกิล: 1. กรงเล็บเหล็กตัดขวาง 2. วิสัยทัศน์เวหา 3. ศรเวทมนตร์: สามารถร่ายศรเวทมนตร์ออกไปโจมตีศัตรูได้ 4. ล็อกเป้าติดตาม: เมื่อล็อกเป้าหมายแล้วจะสามารถติดตามได้อย่างต่อเนื่อง]

"ดูเหมือนว่าอินทรีมารปีกเหล็กกล้าตัวนี้จะเหมาะกับการเป็นทหารสอดแนมสุดๆ ไปเลยแฮะ!"

พอได้เห็นหน้าต่างข้อมูลความหงุดหงิดในใจของอู๋เทียนอี้ก็ทุเลาลงบ้าง

"ยังขาดคริสตัลเวทมนตร์อีกตั้ง 4700 ก้อน ถึงจะเรียกทหารระดับหนึ่งออกมาดัดแปลงเป็นอสูรวิปลาสได้ครบ"

"แต่ตอนนี้ดันไม่มีช่องทางให้ไปหาทรัพยากรเลยนี่สิ!"

"ถ้าอย่างนั้น ช่วงกลางวันก็แบ่งเวลาไปหาตัวกู้ซานซานสักหน่อยก็แล้วกัน!"

เมื่อคิดได้ดังนั้นอู๋เทียนอี้ก็ส่งกระแสจิตหาเหยี่ยวยักษ์คมมีดเวหาทันที

"แกยืนยันตำแหน่งดินแดนของกู้ซานซานได้ชัวร์ๆ แล้วใช่ไหม!"

"แน่นอนขอรับนายท่าน ข้าเห็นผู้หญิงคนนั้นหลบอยู่ในดินแดนริมทะเลสาบ รอบๆ ยังมีโดมคุ้มกันกางเอาไว้อยู่เลยขอรับ!"

เหยี่ยวยักษ์คมมีดเวหาตอบกลับอย่างหนักแน่น

"ดี ในเมื่อเป็นแบบนี้ ช่วงบ่ายพวกเราก็จะไปรีดเค้นตำแหน่งดินแดนของฉินซีหลงมาจากมือยัยนั่นกัน!"

"ช่วงเวลาคุ้มครองกำลังจะหมดลงแล้ว!"

"ได้เวลาส่งมันลงนรกสักที!"

อู๋เทียนอี้แค่นหัวเราะเหี้ยมเกรียมก่อนจะเดินกลับเข้าไปพักผ่อนในกระท่อม

อู๋เทียนอี้ที่กรำศึกหนักต่อเนื่องมาถึงสองวันเต็ม ทันทีที่ล้มตัวลงนอนเขาก็หลับสนิทเป็นตายจนกระทั่งตื่นมาอีกทีตอนเกือบสี่โมงเย็น

"เวลาพอดีเลย แวะไปเอาที่อยู่จากกู้ซานซานก่อน พอตกดึกก็จะได้ไปล่าสิ่งมีชีวิตสายเลือดทมิฬต่อได้เลย!"

อู๋เทียนอี้วางแผนการในหัวเสร็จสรรพก็รวบรวมกำลังพลแล้วออกเดินทางทันที

(กำลังรบปัจจุบันของอู๋เทียนอี้ประกอบด้วย: เหยี่ยวยักษ์คมมีดเวหา (ระดับห้า) 1 ตัว พยัคฆ์มารเพลิงกัมปนาท (ระดับสี่·หายาก) 1 ตัว อินทรีมารปีกเหล็กกล้า (ระดับสี่) 1 ตัว พยัคฆ์เพลิงมารปีกเหล็กกล้า (ระดับสาม·ยอดฝีมือ) 18 ตัว อสูรคลั่ง (ระดับสอง·กึ่งผู้นำ) 86 ตัว และอสูรวิปลาส อู๋อี้ (ระดับหนึ่ง·ผู้นำ) 1 ตัว)

ภายใต้การนำทางของเหยี่ยวยักษ์คมมีดเวหา ในช่วงพลบค่ำอู๋เทียนอี้และกองทัพของเขาก็เดินทางมาถึงด้านนอกดินแดนของกู้ซานซาน

อู๋เทียนอี้สั่งให้กองทัพกระจายกำลังปิดล้อมดินแดนของกู้ซานซานเอาไว้ทุกทิศทางทันที

จากนั้นเขาก็นั่งอยู่บนหลังของพยัคฆ์มารเพลิงกัมปนาทพลางตะโกนบอกจุดประสงค์ของการมาเยือนอย่างไม่อ้อมค้อม

"กู้ซานซาน!"

"ฉันอู๋เทียนอี้!"

"ฉันรู้ว่าเธอเป็นแฟนของฉินซีหลง เอาตำแหน่งดินแดนของมันมาให้ฉันซะ!"

"ความแค้นระหว่างฉันกับมันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอ ขอแค่เธอบอกที่อยู่ของมันมา ฉันก็จะพากองทัพถอยกลับไปทันที"

"ไม่อย่างนั้นก็อย่ามาหาว่ามันลากเธอไปซวยด้วยก็แล้วกัน!"

สิ้นเสียงประกาศกร้าวของอู๋เทียนอี้ ฝูงสัตว์อสูรใต้บังคับบัญชาก็พร้อมใจกันแผดเสียงคำรามดังกึกก้องกังวาน!

[จบแล้ว]