บทที่ 24 - เธอแข้งขาอ่อนปวกเปียกในพริบตา...

บทที่ 24 - เธอแข้งขาอ่อนปวกเปียกในพริบตา...

แม้จะไม่อยากไปแค่ไหน แต่พนักงานต้อนรับสาวก็ต้องฝืนเดินตัวสั่นงันงกไปที่ลิฟต์ เธอไม่กล้าปฏิเสธกู้เหวินและยิ่งไม่กล้าหนี

ถ้าขึ้นไป โอกาสรอดอาจจะเหลือแค่สิบเปอร์เซ็นต์

แต่ถ้ากล้าหนี ผู้ใช้กู่อย่างกู้เหวินย่อมมีวิธีตามตัวเธอเจอและฆ่าเธอทิ้งเป็นหมื่นๆ วิธี! อัตราการตายคือร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม!

ที่สำคัญที่สุดคือ ตอนนี้เธออยู่ในโรงแรม คนพลุกพล่านหูตาเป็นสับปะรด ต่อให้อีกฝ่ายคิดจะลงมือก็คงไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามเกินไปนักหรอกมั้ง เขาก็คงต้องเกรงกลัวองค์กรนักทำความสะอาดบ้างแหละ

แต่ถ้าเธอวิ่งหนีออกไปข้างนอก ไปอยู่ในที่เปลี่ยวๆ นั่นแหละถึงจะอันตรายของจริง!

เผลอๆ นั่นอาจจะเป็นเป้าหมายที่เขาต้องการแต่แรกแล้วก็ได้!

ภายในเวลาไม่กี่วินาที น้องพนักงานต้อนรับก็มโนภาพไปไกลเป็นหนังบล็อกบัสเตอร์เรื่องยาว ระหว่างอยู่ในลิฟต์ เธอยังไม่ลืมที่จะปาดน้ำตาพิมพ์ข้อความผ่านวีแชตส่งไปหาแม่บังเกิดเกล้า

[หม่าม้า หนูรักหม่าม้านะ!]

[ถ้าวันหนึ่งหนูไม่อยู่แล้ว ดูแลตัวเองดีๆ นะคะ!]

ส่งข้อความเสร็จ เธอก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทำใจดีสู้เสือราวกับผู้กล้าที่พร้อมสละชีพเพื่อความยุติธรรม ก้าวเดินมุ่งหน้าไปที่ห้องของกู้เหวินด้วยความมุ่งมั่นที่จะยอมรับความตาย

กู้เหวินเปิดประตูห้องรอไว้ก่อนแล้ว

แม้จะทำใจมาบ้างแล้ว แต่พอเห็นสภาพเละเทะในห้องของเขา น้องพนักงานต้อนรับก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นสะท้าน

เธอแข้งขาอ่อนปวกเปียกในพริบตา...

กำแพง... กำแพงหายไปไหนแล้ว! ทำไมถึงมีรูเบ้อเริ่มอยู่ตรงนั้นล่ะ! แถมเปลวไฟที่ไหลอยู่บนพื้นนั่นก็ดูน่ากลัวชะมัด!

พอปะติดปะต่อเรื่องราวเข้ากับเสียงระเบิดดังสนั่นเมื่อครู่ เธอก็ยิ่งผวาหนักจนน้ำตาแทบจะไหลออกมา

ไอ้โรคจิตนี่!

วันๆ ไม่มีอะไรทำถึงขนาดต้องมาระเบิดกำแพงเล่นเลยหรือไง!

เมื่อเห็นพนักงานเดินเข้ามา กู้เหวินก็พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"ก็อย่างที่เห็นนั่นแหละ ห้องนี้อยู่ไม่ได้แล้ว เปลี่ยนห้องให้ผมที ส่วนค่าเสียหายทั้งหมดของห้องนี้... เดี๋ยวจะมีคนมาจ่ายให้"

กู้เหวินตั้งใจจะเข้าร่วมองค์กรนักทำความสะอาดอยู่แล้ว ค่าเสียหายพวกนี้ก็ต้องให้ทางองค์กรเป็นคนรับผิดชอบสิ! ถึงตอนนี้เขาจะมีเงินตั้งยี่สิบล้านและนับว่าเป็นคนรวยคนหนึ่งแล้วก็เถอะ แต่มีเงินก็ใช่ว่าจะใช้สุรุ่ยสุร่ายได้เสียหน่อย!

น้องพนักงานต้อนรับหน้าซีดเผือด ตอบกลับเสียงสั่น

"ดะ... ได้ค่ะ... มีห้องว่างอยู่ชั้นนี้พอดี เลี้ยวขวาห้องที่สามค่ะ ประตูไม่ได้ล็อก... คุณลูกค้าเข้าไปพักก่อนได้เลย คีย์การ์ดเสียบคาไว้ที่ประตูแล้วค่ะ"

ตอนนี้สมองของเธอขาวโพลนไปหมด คำพูดทุกคำที่หลุดออกมาเป็นเพียงสัญชาตญาณการเอาตัวรอดล้วนๆ

เมื่อเห็นท่าทางหวาดกลัวสุดขีดของเธอ กู้เหวินก็อดขำไม่ได้

ดูเหมือนว่าเมื่อวานเขาจะทำให้เธอตกใจกลัวเข้าจริงๆ

แต่นี่ถือเป็นเรื่องดี!

ในโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายรอบด้านแบบนี้ มีความระแวดระวังตัวไว้บ้างย่อมดีกว่าพวกที่ไม่รู้อะไรเลย

กู้เหวินปรายตามองไปทางศพของหญิงสาวแล้วพูดต่อ

"อ้อ แล้วก็"

"ตรงนั้นมีศพผู้หญิงอยู่คนนึง ผมเป็นคนฆ่าเอง"

"ตอนนี้รีบไปแจ้งความซะ ให้คนขององค์กรนักทำความสะอาดมาจัดการเรื่องนี้ อ้อ แล้วอย่าลืมบอกพวกนั้นด้วยล่ะว่ามีผู้ใช้กู่นอกรีตอยู่ที่นี่ ให้ส่งพวกตัวเบ้งๆ มาหน่อย"

ถ้ากู้เหวินไม่พูด น้องพนักงานต้อนรับก็คงยังไม่เห็นศพนั่น

พอได้ยินแบบนั้น เธอก็หันขวับไปมองตามสัญชาตญาณ

วินาทีต่อมา สมองของเธอก็อื้ออึงขาวโพลนไปหมด ร่างกายอ่อนยวบลงไปกองกับพื้น

เอามือปิดปากกรีดร้องลั่น

"กรี๊ดดดดดดดดดดดด!"

กู้เหวินเลิกคิ้ว

"จะร้องหาอะไร กลั้นเอาไว้แล้วรีบไปโทรแจ้งให้นักทำความสะอาดมาที่นี่เดี๋ยวนี้!"

น้ำตาของเธอร่วงเผาะ สายตาที่มองกู้เหวินมีแต่ความหวาดกลัวสุดขั้วหัวใจ ร่างกายสั่นเทิ้มไม่หยุด

ผู้ใช้กู่นอกรีต... ผู้ใช้กู่นอกรีต...

ผู้ชายคนนี้คือผู้ใช้กู่นอกรีตจริงๆ ด้วย!

เขากล้าฆ่าผู้หญิงในโรงแรม! แถมศพยังเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ใครจะรู้ว่าก่อนตายเธอต้องทรมานขนาดไหน

ฮือๆ น่าสงสารจังเลยลูกผู้หญิงด้วยกันแท้ๆ!

เธอรีบพยุงร่างอันสั่นเทาของตัวเองลุกขึ้นแล้ววิ่งโซซัดโซเซไปที่ลิฟต์ หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะหลุดออกมาจากอก เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะรอดชีวิตออกไปได้หรือเปล่า!

กู้เหวินมองแผ่นหลังของพนักงานสาวด้วยความงุนงง

"ก็บอกไปแล้วไงว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นผู้ใช้กู่นอกรีต แล้วทำไมถึงยังกลัวขนาดนี้อีกล่ะ"

"เดี๋ยวนะ..."

"ยัยนั่นคงไม่ได้คิดว่าฉันเป็นผู้ใช้กู่นอกรีตหรอกนะ"

กู้เหวินมุมปากกระตุก

จะว่าไปแล้ว...

ก็มีสิทธิ์เป็นไปได้สูงเลยล่ะ

แต่ก็ช่างเถอะ

เขาจับหัวตัวเองส่ายไปมา เดินออกจากห้องแล้วเข้าไปนอนแผ่หลาในห้องว่างอีกห้องที่ไม่มีคนพัก

หลังจากนี้ก็แค่รอคนจากองค์กรนักทำความสะอาดโผล่หัวมาเท่านั้นเอง

...

พนักงานสาววิ่งหน้าตั้งกลับมาที่เคาน์เตอร์ด้วยอาการสั่นเทา รีบกดโทรศัพท์แจ้งสายด่วนทันที

"ฮัลโหล ที่นี่มีผู้ใช้กู่นอกรีตค่ะ มีผู้ใช้กู่นอกรีต! เขาระเบิดกำแพงโรงแรมจนพังยับ แถมยังฆ่าผู้หญิงตายไปคนนึง... ศพผู้หญิงคนนั้นโป๊เปลือยไปทั้งตัว อาจจะถูกข่มขืนก่อนฆ่าด้วย..."

"แล้วก็!"

"เขาเป็นคนสั่งให้หนูโทรตามพวกคุณมาเอง ฉันไม่แน่ใจว่าเขาวางกับดักอะไรไว้ที่นี่หรือเปล่า!"

"รีบมาด่วนเลยนะคะ ฮือๆ!"

ฐานที่มั่นองค์กรนักทำความสะอาด

หลังจากรับแจ้งเหตุ ทางองค์กรก็ตื่นตัวและให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ทันที!

เจ้าหน้าที่พนักงานเก็บกวาดทุกคนที่ว่างเว้นจากการปฏิบัติภารกิจถูกเรียกตัวมารวมพลกันอย่างพร้อมเพรียง

เมื่อวานหัวหน้าหลี่เหลิ่งเพิ่งจะเปรยๆ ว่าอาจมีผู้ใช้กู่นอกรีตกบดานอยู่ในเขตตะวันออก ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะมีสายด่วนโทรมาแจ้งเหตุจริงๆ!

หัวหน้าหลี่เหลิ่งนี่หยั่งรู้ฟ้าดินจริงๆ!

ภายในองค์กร สมาชิกนับไม่ถ้วนต่างส่งสายตาเทิดทูนบูชาไปที่หลี่เหลิ่ง

ในการประชุมวางแผนยุทธวิธีฉุกเฉิน

หลี่เหลิ่งขมวดคิ้วแน่นและเริ่มออกคำสั่ง

"ฉันขอเสนอให้ส่งกำลังพลไปที่เขตตะวันออกเดี๋ยวนี้ เขตนั้นมีพลเรือนอาศัยอยู่เพียบ ถ้าศัตรูเริ่มเปิดฉากสังหารหมู่ เราคงรับมือกับความสูญเสียครั้งใหญ่ขนาดนั้นไม่ไหวแน่"

มีคนโต้แย้งขึ้นทันที

"แต่อีกฝ่ายจงใจให้พนักงานคนนั้นโทรมาแจ้งความเองเลยนะครับ แบบนี้มันเข้าข่ายมีแผนลวงรึเปล่า"

หลี่เหลิ่งพยักหน้าเห็นด้วย

"ต้องมีกับดักแน่ๆ นี่คือแผนลวงเปิดเผยที่ตั้งใจให้เรารู้ตัว!"

"ฉันถึงได้บอกให้พนักงานเก็บกวาดทุกคนที่ว่างอยู่เตรียมตัวออกรบพร้อมกันหมดไง! ขอแค่เรามีกำลังคนมากพอและแข็งแกร่งพอ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะงัดกับดักอะไรออกมา เราก็จะบุกทะลวงไปบดขยี้มันให้จงได้!"

คำพูดของหลี่เหลิ่งได้รับเสียงสนับสนุนจากคนส่วนใหญ่

นี่แหละคือสไตล์ขององค์กรนักทำความสะอาด

ที่ไหนมีอันตราย พวกเขาก็พร้อมจะพุ่งทะยานเข้าไปหาเสมอ

ถ้ามัวแต่กลัวอันตรายแล้วล้มเลิกภารกิจ ทิ้งเขตตะวันออกไปดื้อๆ แบบนั้นจะมาเป็นนักทำความสะอาดหาพระแสงอะไรล่ะ

"ผมเห็นด้วย!"

"ฉันก็เห็นด้วย!"

"เอาตามนั้นเลย!"

ในที่สุด

ข้อเสนอของหลี่เหลิ่งก็ผ่านการอนุมัติอย่างเป็นเอกฉันท์

หลี่เหลิ่งต่อสายตรงขออนุญาตจากผู้บัญชาการหลิวฮ่าวและได้รับไฟเขียวเรียบร้อย

นอกจากหลิวฮ่าวที่ยังอยู่ในช่วงพักฟื้นและนักทำความสะอาดที่ได้รับบาดเจ็บ สมาชิกคนอื่นๆ ขององค์กรต่างถูกระดมพลจนหมดเกลี้ยง เป้าหมายคือเขตตะวันออก!

หน่วยย่อยที่หนึ่งประจำเมืองอิ๋นเหอ นำทัพโดยหัวหน้าหลี่เหลิ่ง ผู้ใช้กู่ขั้นสี่ และรองหัวหน้าสือเว่ย ผู้ใช้กู่ขั้นสาม

หน่วยย่อยที่สอง นำทัพโดยหัวหน้าเซียวเซ่อ ผู้ใช้กู่ขั้นสี่ และรองหัวหน้าเยี่ยจื่อชิง ผู้ใช้กู่ขั้นสาม

หน่วยย่อยที่สาม นำทัพโดยหัวหน้าหวังต้าเหมิ่ง ผู้ใช้กู่ขั้นสี่ และรองหัวหน้าหวังต้าจ้วง ผู้ใช้กู่ขั้นสาม

หน่วยย่อยที่สี่ นำทัพโดยหัวหน้าโจวเจี้ยน ผู้ใช้กู่ขั้นสี่ และรองหัวหน้าจูอวี่ ผู้ใช้กู่ขั้นสาม

กองกำลังลูกทีมอีกนับร้อยชีวิต ยกพลบุกเต็มสูบ!

เยี่ยจื่อชิงกำหมัดแน่น โชคดีที่ปรมาจารย์กู้เหวินช่วยรักษากู่วายุคลั่งของเธอจนหายดี ไม่อย่างนั้นคืนนี้เธอคงไม่อาจรีดเค้นพลังต่อสู้ออกมาได้เต็มที่

หลังจบปฏิบัติการคืนนี้ องค์กรนักทำความสะอาดคงได้รับบาดเจ็บกันระนาวแน่ๆ

บางที...

เธออาจจะไปขอร้องให้ปรมาจารย์กู้เหวินมาช่วยรักษากู่ที่บาดเจ็บให้พวกเขาก็ได้

ขอแค่รักษากู่ได้สำเร็จ เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา คุยกันได้เสมอ!

...

ตัดภาพมาที่อีกด้านหนึ่ง

กู้เหวินกำลังนอนดูข่าวบนเตียงอย่างสบายใจเฉิบ

ไม่ได้รับรู้เลยสักนิดว่า...

กองกำลังนักทำความสะอาดทั้งเมืองอิ๋นเหอกำลังแห่กันมาหาเขาแล้ว

เพื่อจะรวบตัวผู้ใช้กู่นอกรีตอย่างเขาให้จงได้!

[จบแล้ว]