บทที่ 1 - กู่อายุขัย ฉันมองเห็นข้อมูลแจ้งเตือนได้!

บทที่ 1 - กู่อายุขัย ฉันมองเห็นข้อมูลแจ้งเตือนได้!

"ช็อกหนักมาก! จ้านชางเทียนเปิดไหกู่สีส้มได้กู่ชุนชิว! กู่ชุนชิวมีพลังบิดเบือนกาลเวลา ป่านนี้จ้านชางเทียนคงหนีไปเสวยสุขในมิติคู่ขนานไหนสักแห่งแล้วแน่ๆ!"

"กู่ชุนชิวคือหนึ่งในสุดยอดกู่ระดับท็อปเชียวนะ มีบันทึกไว้ในทำเนียบกู่ด้วย"

"การจะเปิดไหกู่สีส้มได้ต้องใช้อายุขัยอย่างน้อยหนึ่งแสนปี จ้านชางเทียนนี่มันเทพชัดๆ!"

"จ้านชางเทียนทำแบบนี้ถือว่าแบกรับความเสี่ยงสูงมากเลยนะ เกิดไหกู่สีส้มดันเปิดได้กู่ที่มีอันตรายขึ้นมา ต่อให้เป็นจ้านชางเทียนก็ตายสถานเดียว!"

"จริงด้วย ตอนนั้นมีฟาโรห์จากตะวันออกกลางคนหนึ่งเปิดไหกู่สีส้มได้กู่มรณะ โดนตัดสินให้ตายทันทีโดยไม่มีโอกาสแม้แต่จะขัดขืน"

"แต่ยอดฝีมือจากประเทศเกาะเล็กๆ นั่นดวงดีอยู่นะ เปิดได้กู่หยุดนิ่ง ถึงขั้นหยุดเวลาได้เลย!"

"ยังมีเซียนกระบี่แห่งฮว๋าเซี่ยของเราอีก เขาเปิดไหกู่สีส้มได้กู่กระบี่เทพ กลายเป็นเซียนกระบี่ผู้ไร้เทียมทาน เป็นมือสังหารอันดับหนึ่งแห่งจิ่วโจวของเราเลย!"

"แล้วก็จักรพรรดินีแห่งธรรมชาติของเราด้วย เปิดได้กู่คืนชีพ ถึงขนาดชุบชีวิตคนตายได้!"

"เฮ้อ ไหกู่สีส้มมันไม่เกี่ยวกับพวกเราหรอก แค่เปิดได้ไหกู่สีเทาก็ถือว่าเหมือนถูกหวยแล้ว"

"เหอะ ต่อให้เอาไหกู่สีเทามาวางตรงหน้า แกกล้าเปิดหรือเปล่าล่ะ ต้องสังเวยอายุขัยตั้งหนึ่งปีเลยนะ ถ้าดวงดีได้กู่สายบัฟก็รอดตัวไป แต่ถ้าดวงซวยก็ตายหงส์ตายห่านแค่นั้นเอง!"

"นั่นสินะ ยังไงฉันก็ไม่กล้าเสี่ยงหรอก คนธรรมดาอย่างพวกเราอยู่เจียมเนื้อเจียมตัวไปน่ะดีแล้ว"

เมืองอิ๋นเหอ ยามดึกสงัด

ภายในตรอกเล็กๆ อันแสนสกปรกและรกร้าง

ขอทานกลุ่มหนึ่งกำลังพูดคุยกันอย่างออกรส น้ำลายแตกฟอง

นับตั้งแต่กู่และไหกู่ร่วงหล่นลงมาบนโลกเมื่อสิบปีก่อน โครงสร้างของโลกใบนี้ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

อย่างแรกคือเครื่องจักรและอาวุธสงครามส่วนใหญ่กลายเป็นเศษเหล็กไร้ค่า อย่างที่สองคือผู้คนทั่วโลกตกงานครั้งมโหฬาร ทุกคนถูกบีบให้ต้องเปลี่ยนเส้นทางชีวิต

หนทางเดียวที่จะเอาชีวิตรอดและมีที่ยืนในโลกใบนี้ได้ก็คือ...

การเปิดไหกู่!

ไหกู่แบ่งออกเป็นหลายสี มันปรากฏขึ้นแบบสุ่มตามมุมต่างๆ ทั่วทุกมุมโลก

เพียงแค่เปิดไหกู่ ก็มีโอกาสได้รับกู่สารพัดชนิดและครอบครองพลังวิเศษมากมาย

แต่ทว่าราคาที่ต้องจ่ายสำหรับการเปิดไหกู่... คืออายุขัย

ไหกู่แต่ละใบต้องสูญเสียอายุขัยในการเปิดไม่เท่ากัน

ไหกู่ระดับต่ำสุดใช้เวลาเพียงหนึ่งปี กัดฟันลองเสี่ยงดูสักตั้งก็ยังพอไหว

แต่ไหกู่ระดับสูงบางใบกลับเรียกร้องอายุขัยมหาศาลทะลุหลักล้านปี!

วิกฤตย่อมมาพร้อมกับโอกาส ยิ่งไหกู่ระดับสูงมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีโอกาสเปิดได้กู่ระดับสูงมากเท่านั้น เพื่อที่จะได้ก้าวกระโดดขึ้นไปเป็นยอดคนเหนือคน

นี่คือการล้างไพ่จัดสรรความมั่งคั่งและสถานะทางสังคมใหม่ ซึ่งยุติธรรมกับทุกคนบนโลกอย่างแท้จริง

ต่อหน้าไหกู่ ทรัพย์สินหรือยศถาบรรดาศักดิ์ใดๆ ในอดีตล้วนไร้ความหมาย มีเพียงอายุขัยเท่านั้นที่เป็นสกุลเงินสากลอันแข็งแกร่ง

หรือพูดอีกอย่างก็คือ...

ดวงของคุณ จะเป็นตัวกำหนดอนาคตของคุณเอง!

เพราะภายในไหกู่อันลึกลับไม่ได้มีแค่กู่ที่เป็นมิตรเท่านั้น แต่มันยังซุกซ่อนอันตรายที่ไม่อาจหยั่งรู้เอาไว้ด้วย

ไม่ว่าจะเป็นกู่มรณะ กู่โรคร้าย กู่หายนะ กู่โจมตี และกู่อันตรายอีกนับไม่ถ้วน หากคนธรรมดาจับได้กู่สายคำสาปเหล่านี้ ย่อมต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ไร้ทางรอดอย่างแน่นอน

ดังนั้นการเปิดไหกู่จึงกลายเป็นการพนันครั้งใหญ่

คนใจกล้าบางคนเดิมพันครั้งแล้วครั้งเล่าจนกลายเป็นผู้แข็งแกร่ง ได้รับโอกาสที่มากขึ้น กอบโกยทั้งเงินทองและอำนาจจนเป็นที่เคารพยกย่อง

แต่ก็มีคนขี้ขลาดกลัวตายที่ยอมเป็นขอทาน ดีกว่าไปเสี่ยงชีวิตเปิดไหกู่ พวกเขายอมใช้ชีวิตไปวันๆ เพื่อรอความตาย ดีกว่าเอาชีวิตไปทิ้ง

แต่ว่า...

อันตรายบนโลกใบนี้ มีแค่การเปิดไหกู่เสียที่ไหนกัน

เมื่อดินแดนเร้นลับปรากฏขึ้นทั่วทุกมุมโลก สัตว์ร้ายและสัตว์ประหลาดจากต่างมิตินับไม่ถ้วนก็พากันแหกคอกออกมา

ทั่วโลกตกอยู่ในภาวะวิกฤต!

...

ณ วินาทีนี้ บริเวณสุดปลายตรอกอันมืดมิด

ชายหนุ่มร่างผอมบางคนหนึ่งนอนราบอยู่บนพื้น เขานอนหลับตาแน่น หัวคิ้วขมวดเข้าหากัน เหงื่อเย็นเฉียบผุดพรายเต็มหน้าผากราวกับกำลังจมอยู่ในฝันร้าย

ในที่สุด!

เขาก็สะดุ้งตื่นจากฝันร้าย ดวงตาเบิกโพลง นัยน์ตาแผ่รังสีอำมหิต บ้าคลั่ง และเหี้ยมเกรียม

"ที่นี่มัน..."

ชายหนุ่มกวาดตามองสภาพแวดล้อมรอบตัว เขารู้สึกปวดหัวแทบระเบิดเหมือนโดนใครเอาอิฐทุบกบาล เศษเสี้ยวความทรงจำอันอัดแน่นพรั่งพรูเข้ามาในหัวฉายชัดราวกับแผ่นฟิล์มที่ถูกกรออย่างรวดเร็ว

เขากัดฟันข่มอาการวิงเวียนและปวดร้าว หลับตาลงเพื่อซึมซับข้อมูลทั้งหมดในสมอง

เวลาผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง เขาจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นอีกครั้ง

แววตาของเขากลับมาใสกระจ่าง ปราศจากรังสีฆ่าฟันหรือความบ้าคลั่งใดๆ ทว่ากลับเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างถึงที่สุด

"ที่นี่มัน... เมืองอิ๋นเหอเมื่อสามสิบปีก่อนงั้นเหรอ?"

"นี่ฉันย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่!"

นัยน์ตาของกู้เหวินสั่นระริกด้วยความช็อกสุดขีด!

เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองจะได้กลับมาเกิดใหม่ แถมยังข้ามเวลามาไกลถึงสามสิบปี ย้อนกลับมายังจุดเริ่มต้นที่ทุกอย่างยังไม่เกิดขึ้น มนุษยชาติยังมีโอกาส และทุกสิ่งยังแก้ไขได้...

ชีวิตนี้...

เขามีโอกาสเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง!

ตลอดสามสิบปีที่ผ่านมา มนุษยชาติตัดสินใจผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ถูกหลอกลวงโดยสัตว์ประหลาดที่มีสติปัญญา ถูกหลอกลวงโดยตัวปลอมที่แปลงกายเป็นมนุษย์ ถูกหลอกลวงโดยคนทรยศจากยุคโบราณกาล...

ก้าวเดินลงสู่หุบเหวแห่งความสิ้นหวังไปทีละก้าว

สามสิบปีให้หลัง มนุษย์บนโลกกว่าร้อยละเก้าสิบเก้าล้วนตายตกไปในสมรภูมิรบ!

กู้เหวินในฐานะหนึ่งในความหวังสุดท้ายของมวลมนุษย์ แบกรับความหวังทั้งหมดไว้บนบ่า เสี่ยงชีวิตบุกฝ่าเข้าไปในเขตหวงห้ามเสินหนงเจี้ยแห่งดินแดนฮว๋าเซี่ย

หมายมั่นจะค้นหากู่ที่ทรงพลังเพื่อคว้าโอกาสรอดชีวิตเพียงริบหรี่กลับมา

แต่สุดท้าย เขาก็ล้มเหลว

กู้เหวินค้นพบไหกู่ไร้สีอันแสนประหลาดที่ใจกลางเขตหวงห้ามเสินหนงเจี้ย การเปิดมันไม่ต้องใช้อายุขัยและไม่ต้องใช้สิ่งแลกเปลี่ยนใดๆ ทั้งสิ้น

ในตอนนั้นกู้เหวินเข้าตาจนหมดหนทางแล้ว เขาตัดสินใจเปิดไหกู่นั้นทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เมื่อพลังงานถูกอัดฉีดเข้าไป แสงสีแดงฉานบาดตาก็ระเบิดออกมาจากภายในไหกู่

กู่สีเลือดแดงฉานที่อาบชโลมไปด้วยหยาดโลหิตพุ่งพรวดออกมา ทะลวงเข้าสู่สมองของกู้เหวินในชั่วพริบตา มันสูบกินทั้งมันสมอง เลือดเนื้อ และอายุขัยของเขาอย่างตะกละตะกลาม

สติของกู้เหวินดับวูบลงทันที และดำดิ่งสู่ความตาย

ก่อนที่ลมหายใจสุดท้ายจะหลุดลอย เขาเห็นลางๆ ว่าบนหลังของกู่ตัวนั้นเหมือนจะสลักตัวอักษรคำหนึ่งเอาไว้... 'อายุขัย'

เขาคิดว่าทุกอย่างจบสิ้นลงแล้ว แต่ใครจะไปนึกว่าเขาจะได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง!

เมื่อนึกถึงภาพก่อนตาย หัวคิ้วของกู้เหวินก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

แม้ในตอนนั้นเขาจะไม่ได้เป็นนักรบระดับแนวหน้าของมนุษยชาติ แต่เขาก็เป็นถึงยอดฝีมือระดับเจ็ดที่มีกู่ทรงพลังอยู่เต็มตัว แล้วเขาจะถูกกู่ลึกลับแค่ตัวเดียวฆ่าตายในพริบตาได้อย่างไร!

กู่ปริศนาตัวนี้มีที่มาที่ไปอย่างไรกันแน่?

หรือว่าการเกิดใหม่ของเขาจะเกี่ยวข้องกับกู่ตัวนี้?

กู้เหวินจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิด กู่ที่มีพลังแห่งกาลเวลานั้นมีไม่มากนัก ที่โด่งดังที่สุดก็คือกู่ชุนชิว หรือที่เรียกกันว่าจักจั่นชุนชิว แต่รูปลักษณ์ของจักจั่นชุนชิวไม่ได้แดงเถือกไปทั้งตัว และไม่มีพลังทำลายล้างน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้

และในวินาทีนั้นเอง

จู่ๆ กู้เหวินก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

ถ้าสาเหตุที่เขาได้กลับมาเกิดใหม่เป็นเพราะกู่ตัวนี้ล่ะก็ งั้นตอนนี้มันก็ต้องอยู่ในตัวเขาแน่!

แม้กู้เหวินจะสูญเสียกู่และพลังทั้งหมดไปหลังจากการเกิดใหม่ แต่พลังจิตอันแข็งแกร่งในสมองของเขายังไม่ได้หายไปไหน เขาจึงรีบเพ่งจิตสำรวจสภาพร่างกายของตัวเองทันที

เพื่อค้นหาร่องรอยของกู่ลึกลับตัวนั้น!

และแล้วก็เป็นไปตามคาด!

ทันทีที่พลังจิตพุ่งเข้าสู่ร่างกาย เขาก็พบกับกู่สีเลือดแดงฉานรูปร่างสุดแสนจะพิลึกพิลั่นเกาะหนึบอยู่ที่หัวใจของเขา!

บนหลังของกู่ตัวนั้นมีตัวอักษรคำว่า... อายุขัย!

กู่ตัวนี้ข้ามเวลามาเกิดใหม่พร้อมกับเขาด้วย!

กู่สีเลือดชุ่มโชกใช้กรงเล็บทั้งหลายของมันจิกทะลวงเข้าไปในหัวใจของกู้เหวินอย่างแน่นหนา หนวดเส้นเลือดหลายเส้นของมันเชื่อมต่อเข้ากับหัวใจของเขาราวกับหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน

กู้เหวินจ้องมองกู่สีแดงฉานตัวนั้น พลางเอ่ยสั่งการในใจทันที

"ตรวจสอบข้อมูลกู่"

ข้อมูลชุดหนึ่งปรากฏขึ้นในหัวของกู้เหวินทันควัน

นี่คือพลังที่ฟ้าดินประทานให้กับทุกคนหลังจากที่กู่ร่วงหล่นลงมาบนโลก ทำให้สามารถตรวจสอบข้อมูลของไหกู่ ตัวกู่ หรือไอเทมพิเศษอื่นๆ ได้

[กู่] : กู่อายุขัย

[ระดับขั้น] : สีแดง

[เลเวล] : ระดับหนึ่ง

[เงื่อนไขการเลื่อนขั้นเป็นระดับสอง] : อายุขัยหนึ่งพันปี

[ความสามารถ] : กลืนกินอายุขัย

(ระดับขั้นเรียงตามลำดับ : เทา ขาว เขียว ฟ้า ม่วง ส้ม ทอง แดง)

(เทียบเท่า : ห่วยแตก ธรรมดา ดีเยี่ยม ชั้นเลิศ อีปิค ตำนาน นิพพาน เทวตำนาน)

หลังจากเห็นข้อมูลของกู่ตัวนี้ หัวใจของกู้เหวินก็กระตุกวูบ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่ง

ไม่นึกไม่ฝันเลยว่านี่คือ 'กู่อายุขัย' ในตำนาน!

หนึ่งในสุดยอดกู่ระดับท็อปของโลกหล้า!

ยืนหยัดเคียงบ่าเคียงไหล่กับกู่กาลเวลา กู่โชคชะตา กู่วาสนา และกู่อันทรงพลังอีกนับไม่ถ้วน ถูกจัดให้อยู่ในทำเนียบยี่สิบสามกู่แห่งโลกกู่!

แม้แต่ในชาติก่อน ก็ไม่เคยมีใครได้ครอบครองมันมาก่อน

มีคำเล่าลือว่า...

เพียงแค่ครอบครองกู่อายุขัย ก็เท่ากับได้ครอบครองมรรคาวิถีแห่งอายุขัย!

และในโลกที่การเปิดไหกู่ต้องสังเวยอายุขัย การเพาะเลี้ยงกู่ก็ต้องผลาญอายุขัยเช่นนี้

ความสำคัญของกู่อายุขัยยิ่งถูกผลักดันให้ทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด!

มีกู่อายุขัยก็เท่ากับมีทุกสิ่งทุกอย่างในกำมือ!

กู้เหวินพยายามข่มอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน จ้องมองกู่อายุขัยที่หัวใจ พลางพึมพำแผ่วเบา

"ชีวิตนี้ฉันเริ่มต้นด้วยการมีกู่อายุขัย บางทีคงต้องเปลี่ยนแผนการสักหน่อยแล้ว"

กู่อายุขัยสามารถสูบกินอายุขัยของผู้อื่นได้

เช่นนั้นแล้ว วิธีที่เร็วที่สุดที่จะทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้น ก็คือการฆ่า!

ใช้การฆ่าฟันเพื่อบรรลุมรรคา!

อีกสองเดือนข้างหน้า เมืองอิ๋นเหอจะถูกทำลายล้างด้วยเหตุวิปโยคกะทันหัน!

และในขณะเดียวกัน ทั่วทั้งโลกก็จะดำดิ่งสู่วิกฤตการณ์ ซึ่งนี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น!

เขาต้องรีบแข็งแกร่งขึ้นให้เร็วที่สุด!

มิฉะนั้นแล้ว ต่อให้เขามีความทรงจำจากชาติก่อน ก็ยากที่จะเอาชีวิตรอดในโลกอันแสนอันตรายใบนี้ได้

อีกสองเดือนให้หลัง...

นั่นแหละคือวันสิ้นโลกของจริง

ท่ามกลางความมืดมิด กู้เหวินเอนกายพิงกำแพงตรงสุดปลายตรอก หันไปมองกลุ่มขอทานที่ยังคงคุยโวโอ้อวดกันอย่างเมามัน นัยน์ตาของเขาเจือไปด้วยรอยยิ้ม

"พวกแกคือเพื่อนเก่าของฉันนี่นา... ไม่เจอกันนานเลยนะ..."

พอเห็นขอทานพวกนี้ กู้เหวินก็นึกถึงความทรงจำบางอย่างในชาติก่อนขึ้นมาได้

ในตอนนั้นเขายังเป็นแค่นักศึกษาใสซื่อ ที่ควรจะได้เรียนหนังสือในโรงเรียนผู้ใช้กู่ แต่กลับไปล่วงเกินยัยดอกบัวขาวในโรงเรียนเข้า จึงถูกใส่ร้ายว่าแอบถ่ายรูปแถมยังลวนลามเธออีก

และไอ้หน้าโง่ที่คอยตามเลียแข้งเลียขาฝ่ายหญิง ก็เต็มใจรับหน้าเป็นพยานให้ยัยดอกบัวขาว ถึงขั้นเอาชีวิตครอบครัวตัวเองมาสาบาน

ทำให้เขาถูกไล่ออกจากการเป็นนักศึกษา ถูกเฉดหัวออกจากหอพัก ต้องระเห็จมาเร่ร่อนข้างถนน

นั่นคือช่วงเวลาที่ตกต่ำและสิ้นหวังที่สุดในชีวิตของกู้เหวิน

เขาไม่มีที่ไป จึงหอบเอาไหกู่สีขาวที่ต้องใช้อายุขัยสิบปีในการเปิด ซึ่งเป็นรางวัลจากการสอบได้ที่หนึ่งสายศิลป์ของโรงเรียนผู้ใช้กู่ ซมซานมาหลบซ่อนตัวในตรอกเปลี่ยวแห่งนี้

เขาซุกตัวอยู่ในมุมมืด หวังเพียงจะผ่านค่ำคืนอันแสนโหดร้ายนี้ไปได้

แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่า นี่เพิ่งจะเป็นคืนแรก เขาก็ถูกพวกขอทานในตรอกหมายหัวเข้าเสียแล้ว...

พวกขอทานเหลือบไปเห็นไหกู่สีขาวในมือของกู้เหวิน ความโลภก็บังตา เผยธาตุแท้อันโหดเหี้ยมออกมา พวกมันอาศัยพวกมากลากไป รุมแย่งชิงไหกู่สีขาวไปจากตัวเขา แถมก่อนไปยับรุมกระทืบเขาจนปางตาย

กู้เหวินโดนซ้อมจนเลือดกลบปากกลบจมูก ซี่โครงหักไปถึงสี่ซี่ หากไม่ได้คนผ่านมาเจอแล้วช่วยส่งโรงพยาบาล ชาติที่แล้วเขาคงได้กลายเป็นผีเฝ้าตรอกนี้ไปแล้ว

ภาพความทรงจำในอดีตฉายวนซ้ำไปซ้ำมาในหัว

กู้เหวินทอดสายตามองกลุ่มขอทาน รอยยิ้มเยือกเย็นผุดขึ้นบนใบหน้าซีดเผือด

"ชาติที่แล้วพวกแกแย่งไหกู่สีขาวของฉันไป ชาตินี้ก็จงเอาชีวิตของพวกแกมาใช้หนี้ก็แล้วกัน"

เรื่องตอบแทนความแค้นด้วยความดีอะไรนั่น ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกนักบุญไปเถอะ

เขาขอเป็นปีศาจร้ายที่ทำให้นักบุญต้องปวดเศียรเวียนเกล้าจะดีกว่า

กู้เหวินล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง คลำหาของอยู่ครู่หนึ่ง ก็หยิบเอาไหกู่ไม้ใบหนึ่งออกมา

ไหกู่ใบนี้ทำจากไม้ทั้งใบ สัมผัสเย็นเฉียบ เปล่งแสงสีขาวเรืองรองจางๆ ด้านบนสุดของไหกู่สลักตัวเลข '10' เอาไว้

นั่นหมายความว่าเขาต้องใช้อายุขัย 10 ปี เพื่อเปิดไหกู่ใบนี้

กู้เหวินจ้องมองไหกู่ที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตาใบนี้ด้วยสายตาที่ซับซ้อน

แท้จริงแล้วมันคือไหกู่ที่เป็นตัวแทนแห่งเกียรติยศของเขา เขาจึงตัดใจเปิดมันไม่ลงในทันที

น่าเสียดายที่เกียรติยศในโรงเรียนของเขาสุดท้ายก็ถูกกลบฝังด้วยมลทิน แถมไหกู่สีขาวใบนี้ยังโดนขอทานฉกไปอีก ช่างเป็นฉากที่น่าสมเพชสิ้นดี...

เมื่อชาติที่แล้วตอนที่เขากลายเป็นผู้ใช้กู่ที่แข็งแกร่ง ยัยนางฟ้าจอมปลอมที่เคยใส่ร้ายเขา ก็ตายห่าไปในดินแดนเร้นลับตั้งนานแล้ว ทำให้เขาตามไปแก้แค้นไม่ได้ เรื่องนี้ทำเอากู้เหวินเก็บมาเจ็บใจอยู่นาน

แต่โชคดีที่ชาตินี้ เขาจะได้ชดเชยความเสียดายจากชาติที่แล้วสักที

และในจังหวะนั้นเอง แววตาของกู้เหวินก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นความประหลาดใจ เขาจ้องเขม็งไปที่ไหกู่สีขาวในมือ พลางพึมพำ

"นี่มัน..."

กู้เหวินพบว่าไหกู่ในมือมีข้อความปรากฏขึ้นมา!

[ภายในไหกู่มีกู่เปลวเพลิงระดับหนึ่งซ่อนอยู่ เป็นกู่ระดับสีขาว เมื่อหลอมรวมแล้วจะสามารถควบคุมเปลวไฟได้ ปราศจากอันตรายใดๆ ทั้งสิ้น]

นี่มันคือข้อมูลแจ้งเตือนของไหกู่งั้นเหรอ?!

หัวใจของกู้เหวินกระตุกวูบอย่างรุนแรง เขาจ้องเขม็งไปที่ไหกู่สีขาวในมือตาไม่กะพริบ

ไม่มีใครรู้ซึ้งถึงความหมายของมันได้ดีไปกว่าเขาอีกแล้ว ถ้าข้อมูลแจ้งเตือนตรงหน้านี้เป็นเรื่องจริง...

กู่ระดับสูงทั้งหมดบนโลกใบนี้ จะต้องตกเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว!

[จบแล้ว]