ตอนที่ 109 คนที่เซียงเจียงต้องการคุยด่วน

ซูข่านมองไปที่โฉนดที่ดินที่จางเฉียงยื่นให้

"วางไว้"

ซูข่านพูดเบาๆ

ตอนนี้ซูข่านมีโฉนดที่ดินและบ้านมากมาย การเพิ่มบ้านอีกสัก 2 หลังก็ไม่ได้ทำให้เขามีดีใจเลยสักเล็กน้อย

โฉนดที่ดินของเขามีเยอะมากแล้วตอนนี้

ซูข่านไม่เคยไปบ้านหรือที่ดินเหล่านั้นเลย บ้านบางหลังซูข่านยังไม่รู้เลยว่าเป็นบ้านของเขา

หลังจากได้ยินเสียงของซูข่าน จางเฉียงก็รู้สึกโล่งขึ้นเล็กน้อย

วันนี้พี่สามได้เตือนเขาถึงเรื่องการกระทำโดยไม่คิด หากเป็นอย่างนี้อีกบางทีเขาอาจจะไม่ได้ทำงานให้พี่สามแล้วก็ได้

"เอาเถอะ"

ซูข่านมองไปที่จงหมิงเฉียงและแนะนำให้ลู่กั๋วเฉียงกับจางเฉียงรู้จัก

"นี่คือหมิงเฉียง เดี๋ยวฉันจะมีงานบางอย่างให้เขาทำ พวกนายก็รู้จักกันไว้ซะ"

ทั้งสามคนพยักหน้าให้กันเล็กน้อย

จากนั้นซูข่านก็ได้โบกมือไล่ลู่กั๋วเฉียงกับจางเฉียงให้ออกจากบ้านไป เขารู้สึกรำคาญที่ต้องเห็นสองคนนี้ในสายตา

"หมิงเฉียง"

ซูข่านเห็นทั้งสองคนออกจากบ้านไปก็เรียกซงหมิงเฉียง

"เรื่องที่คุยกันเมื่อเช้านายไปทำไปแล้วนะ ติดต่อพวกพี่น้องของนายได้เลย"

"ได้ครับพี่สาม"

ซงหมิงเฉียงตอบด้วยความมั่นใจ

จากนั้นซูข่านก็ได้โบกมือไล่ซงหมิงเฉียงไปอีกคน ตอนนี้เหลือเพียงซู่เฟิงเพียงคนเดียว

"แกด้วย!"

ซูข่านก็ไล่ซู่เฟิงไปอีกคน

เสี่ยวผิงก็ได้วิ่งกลับไปพักผ่อนที่ห้องของเธอ เฒ่าหลี่ตอนนี้ไม่รู้ว่าอยู่ในห้องหรือในห้องลับ

ส่วนเฒ่าจางกับหวงเสี่ยวเว่ยก็ได้ออกไปทำร้านอาหารแล้ว

ซูข่านจึงได้พักผ่อนหลักจากที่ต้องเจอเรื่องเหนื่อยมาตั้งแต่เช้า เขาต้มชาด้วยชุดน้ำชาลายคราม และจิบพร้อมกับชมแสงแดดอ่อนๆของฤดูใบไม้ร่วง

ซูข่านรู้สึกผ่อนคลายกับชีวิตมากตอนนี้

จากนั้นผ่านไปไม่กี่วันซงหมิงเฉียงก็ได้มาพบกับซูข่านอีกครั้ง

"พี่สาม"

ซงหมิงเฉียงมองที่ซูข่านก่อนจะพูดว่า

"ผมติดต่อพวกพี่น้องผมแล้ว มีคนที่อยู่ไม่ไกลจากหนานจิงได้เดินทางมาถึงแล้ว บางคนก็กำลังตัดสินใจอยู่ แต่ส่วนใหญ่แล้วกำลังจะมาที่หนานจิง"

ซูข่านเงยหน้าและถามซงหมิงเฉียง

"แล้วพวกเขาจะพักกันที่ไหน?"

"ไม่ต้องห่วงพี่สาม บ้านของผมถึงจะไม่ได้กว้างมากแต่ก็สามารถให้พวกเขามานอนด้วยได้ทั้งหมด"

ซงหมิงเฉียงตอบคำถามซูข่าน

"อย่างที่คิดไว้เลย"

ซูข่านขมวดคิ้วแล้วลุกขึ้นยืนเดินกลับเข้าไปในบ้านและหยิบกุญแจในลิ้นชักออกมา

ซงหมิงเฉียงมองซูข่านด้วยความสงสัย

ซูข่านกลับมานั่งยังเก้าอี้ตัวเดิมของเขา

"นี่กุญแจของบ้านหลังสุดท้ายในซอยนี้หลังซ้าย มันเป็นบ้านของฉันเอง นายเอาไว้ให้พี่น้องของนายอยู่ก็ได้"

ซูข่านพูดพร้อมกับยื่นกุญแจให้

"พี่สาม…"

ซงหมิงเฉียงยืนทำหน้างุนงง

ซูซ่านพูดด้วยรอยยิ้มต่อว่า

"นายซื้อเครื่องดื่มหรือของกินไปฉลองกันก็ได้ พวกนายน่าจะไม่ได้เจอกันนานแล้ว"

"ขอบคุณพี่สาม"

ซงหมิงเฉียงรับกุญแจแล้วเดินออกจากบ้านไป

ซูข่านขณะที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ก็ได้เงยหน้ามองไปยังข้างบน ต้นไม้ใหญ่มีใบไม้ร่วงอยู่ทุกวัน ไม่นานใบไม้ก็คงจะหมดต้นไม้แล้ว ฤดูใบไม้ร่วงใกล้จะสิ้นสุดลง ฤดูหนาวก็ใกล้มาเยือน

"ใกล้จะฤดูหนาวแล้วสินะ"

ซูข่านพูดกับตัวเอง

เดี๋ยวที่นี่ก็จะหนาวเย็นแล้ว พวกเราเป็นคนที่เกิดจากที่นี่ยังไงก็จะชินกับสภาพอากาศอยู่แล้ว แต่พวกคนของหมิงเฉียงที่มาจากใต้ พวกเขาจะทนอากาศแบบนี้ได้ไหม

ซูข่านยิ้มเล็กน้อย เขาต้องการให้คนของซงหมิงเฉียงได้ทำงานกับจางเฉียงก่อนสักพัก จากนั้นซูข่านก็คิดว่าจะหางานใหม่ให้กับพวกเขา

"ใช่แล้ว"

ซูข่านลุกขึ้นมานั่งแล้วตบที่หน้าขาตัวเอง

"ดูเหมือนร้านอาหารวังหลวงใกล้จะเปิดแล้วนี่นา"

เมื่อคืนเฒ่าจางได้บอกว่าร้านใกล้จะปรับปรุงเสร็จแล้ว เขาได้ยินก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

มันเร็วกว่าที่คาดไว้มาก

แต่ก็สมควรอยู่เฒ่าจางกับเสี่ยวเว่ยได้ออกจากที่นี่แต่เช้า และทำงานในร้านจนถึงค่ำ ไม่แปลกที่ร้านจะเสร็จเร็วกว่ากำหนด

ซูข่านยังรู้สึกได้ว่าเฒ่าจางได้ใส่แรงทั้งหมดของเขาลงไปกับร้านนี้

"เดี๋ยวไปดูสักหน่อยดีกว่า"

จากคำพูดของเฒ่าจางเมื่อคืน ซูข่านจึงอยากไปดูที่ร้านให้เห็นกับตา

เขาตื่นเต้นเล็กน้อยที่จะได้เห็นร้านที่เป็นเหมือนจิตวิญญาณของเฒ่าจาง

ในขณะที่ซูข่านกำลังจะลุกขึ้นซู่เฟิงก็ได้เดินเข้ามา

"พี่สาม"

ซู่เฟิงเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

"มีอะไร?"

ซูข่านมองดูก็เห็นซู่เฟิงกำลังวิ่งมาด้วยหน้าตาตื่น ราวกับมีเรื่องสำคัญเกิดขึ้น

"พี่กั๋วเฉียงบอกว่านี้เป็นเรื่องด่วน เขาให้ผมมาบอกกับพี่ให้เร็วที่สุด"

ซู่เฟิงพูดอย่างตื่นเต้น พร้อมทั้งหายใจหอบจากการวิ่ง

"มีอะไรก็รีบเล่ามา"

ซูข่านส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้และมองไปที่ซู่เฟิง

"หัวหน้าสูได้โทรมาแล้วบอกว่าธุรกิจในเซียงเจียงกับ HSBC เสร็จเรียบร้อยแล้ว คุณจางบอกว่าต้องการคุยกับพี่ด่วน"

ซู่เฟิงพูดอย่างรวดเร็ว พร้อมมองไปยังซูข่าน

พี่สามของฉันนี้ยอดเยี่ยมไปเลย ไม่เพียงแต่ในหนานจิง แต่เขากลับทำธุรกิจในเซียงเจียงด้วย

แล้วทางคุณจางต้องสวยราวกับนางฟ้าแน่ๆ ขนาดได้ยินแค่เสียงก็รู้สึกได้แล้ว

ซู่เฟิงรู้สึกอิจฉาซูข่านอย่างมาก

นอกจากมีธุรกิจในเซียงเจียแล้ว ยังมีสาวที่เสียงน่ารักอยากจะคุยด้วยอีก

"อื้ม"

ซูข่านพยักหน้าของเขา