เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 094 ขี้โม้เกินไปละมั้ง

ตอนที่ 094 ขี้โม้เกินไปละมั้ง

ตอนที่ 094 ขี้โม้เกินไปละมั้ง


มีเหงื่อเล็กน้อยได้ไหลออกมาจากหน้าผากซูแคน

การพูดกวางตุ้งทำให้คนรอบๆได้หันมามองที่ซูแคน เนื่องจากที่หนานจิงไม่มีใครพูดจีนกวางตุ้นได้สักคน

ซูแคนพูดกระซิบเบาๆตอบจางหม่านว่า

"ที่นี่ยุ่งมากเลย ไม่ค่อยมีเวลาติดต่อไปเท่าไหร่"

มันค่อนข้างยุ่งมากในแต่ละวัน ซูแคนยุ่งอยู่กับการนั่งบนเก้าอี้ตัวโปรด พร้อมต้มใบชาลงในชุดน้ำชาลายครามของเขา

การต้มชาลงในชุดน้ำชาอันนี้ต้องใช้พลังงานสูงมาก ไม่อย่างงั้นเขาจะหลับทุกครั้งที่จิบชาในชุดน้ำลายนี้ได้ยังไงกันทุกวัน

โชคดีที่จางหม่านไม่รู้เรื่องราวของที่นี่ ไม่อย่างงั้นละก็….

เจ้านายแบบนี้มีที่ไหน

พนักงานทำหน้าหนักจนเสียงแก่เหมือนป้าขนาดนี้ แต่เจ้านายกลับใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในทุกๆวัน

การทำงานของซูแคนก็เพียงแต่ใช้เงินที่ร่วมกับทาง HSBC ได้ลงไปกับหุ้นซึ่งมันก็ทำงานด้วยตัวมันเองอยู่แล้ว

หม่าเสี่ยวหยุยชายที่ร่ำรวยที่สุดในจีน เขาต้องทำงานแทบไม่มีวันหยุดเลย เพราะว่าเขาเป็นมืออาชีพ

ซูแคนก็ทำงานแบบชายคนดังกล่าวอยู่ โดยให้บริษัทมันทำเงินด้วยตัวของมันเองภายใต้คำสั่งของซูแคน

"เจ้านายคะ"

จางหม่านยังคงเรียกซูแคนด้วยน้ำเสียงแก่ๆ เธอดูหมดเรี่ยวแรงของเธอแล้ว

ตั้งแต่ที่เขากลับมาจากเซียงเจียงก็เป็นเวลาหลายวันแล้ว กว่าจะขึ้นรถไฟ กว่าจะออกจากเผิงเฉิง

ระหว่างนั้นจางหม่านคงวุ่นวายกับเรื่องภายในบริษัทและยังต้องไปจัดการหุ้นที่ HSBC อีก

"ฉันเชื่อคุณค่ะเจ้านาย"

หลังจากพูดจบจางหม่านก็ยืนแข็งนิ่งอยู่กับที่

หน้าของเธอได้ร้อนขึ้นจนแก้มของเธอมีสีแดง

หัวใจของจางหม่านเต้นเร็วขึ้น

เธอรู้สึกว่าแค่ได้ยินเสียงของซูแคนความรู้สึกแปลกๆก็ได้ออกมาจากตัวเธอ

ประโยคที่พูดกับซูแคนดูเป็นประโยคง่ายๆ แต่กลับทำใจของจางหม่านอบอุ่นได้เพียงนี้

"ฉันจะแจ้งให้คุณทราบเกี่ยวกับผลการร่วมมือกับทาง HSBC ค่ะ"

"อื้ม"

ซูแคนพยักหน้า

"สัปดาห์ที่ผ่านมาผลกำไรของบริษัทได้ลดลงอย่างมาก แต่ยังคงได้กำไรอยู่ค่ะ ในเวลา 1 สัปดาห์สามารถทำกำไรได้ 200 ล้าน"

"น่าเสียดายถ้าเจ้านายอยู่ที่เซียงเจียงละก็ อาจจะไม่ต้องใช้เวลาถึง 1 สัปดาห์ก็น่าจะทำเงินได้มากกว่า 200 ล้านแล้วนะคะ"

"อย่างน้อยมันก็ขึ้นไปถึง 200 ล้านแหละ ยังไงซะผลลัพธ์มันก็เหมือนกันอยู่ดี เธอจัดการให้เรียบร้อยแบบนี้ไปเรื่อยๆก็แล้วกัน อีกประมาณ 20 วันก็น่าถึงเป้าแล้วหล่ะ"

ซูแคนรู้ว่าตอนนี้หุ้นกำลังขึ้นลงเรื่อยๆ ให้จางหม่านซื้อขายแล้วกินกำไรต่อวันแบบนี้เรื่อยๆดีแล้วหล่ะ การซื้อและขายภายใน 1 วัน ถ้าเข้าใจในเรื่องตลาดหุ้นก็จะสามารถทำเงินได้มากมายมหาศาล

ซูแคนจำไม่ได้ว่าหุ้นพวกนี้ขึ้นสูงสุดตอนไหน เขารู้แค่ว่าหุ้นเหล่านี้จะเพิ่มมากสุดอย่างมาก็แค่ 1 เดือน

ทันใดนั้นเองซูแคนได้ยินเสียงหัวเราะไม่ไกลจากตัวเขา

เขาหันไปมองก็พบชายชราที่กำลังเล่นหมากรุกหัวเราะอยู่

ซูแคนส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

ชายชราคนนี้อาศัยอยู่ใกล้ๆกับบ้านของเขา อายุน่าจะปีมาณ 60 อายุใกล้เคียงกับเฒ่าหลี่แต่น่าจะอ่อนกว่าเล็กน้อย

ขณะที่เดินอยู่ในซอย ซูแคนก็มักจะพบชายคนนี้อยู่บ่อยๆ แสดงว่าเขาน่าจะอาศัยใกล้กลับบ้านของซูแคน

เขาก็น่าจะมองซูแคนเป็นเพื่อนบ้านเหมือนกัน

"จัดการให้เรียบร้อย"

ชายชราพูดด้วยรอยยิ้ม

ซูแคนประหลาดใจที่ยิน เขาพบว่าชายชราเพิ่งพูดกับเขาด้วยภาษาจีนกวางตุ้งแท้ๆ แถมพูดล้อเลียนเขา

ชายคนนี้สามารถพูดกวางตุ้งได้ ซึ่งหาได้ยากมากในหนานจิง

ไม่แปลกใจเลย อายุของชายคนนี้เกินครึ่งร้อยมาหลายปีแล้ว บางทีเขาอาจจะมาจากมณฑลกวางตุ้งก็ได้

"ขี้โม้เกินไปละมั้ง จะทำเงินได้ 200 ล้านภายใน 20 วัน"

ชายชราพูดด้วยน้ำเสียงดูถูก

"จะโม้ก็ให้มันมีลิมิตหน่อยพ่อหนุ่ม"

ซูแคนพูดไม่ออกหลังจากได้ยิน ชายชราคนนี้มองว่าเขาเป็นคนขี้โม้โอ้อวดอย่างงั้นรึ เขาไม่เชื่อว่าซูแคนจะทำเงินได้หลายร้อยล้านโดยใช้เวลาแค่ไม่กี่วัน

เมื่อมองไปที่ชายชราที่กำลังดูหมิ่นซูแคน

เขาคิดในใจว่าจะเอาคืนชายชราคนนี้ยังไงดี

ซูแคนอยากจะเอาเงินของเขามาโชว์ให้ชายชราดูตอนนี้เลย แต่เดี๋ยวชายคนนี้จะหัวใจวายตายซะก่อน

ซูแคนส่ายหัวและพูดกับจางหม่านเป็นภาษาอังกฤษ

"เอาล่ะ มาเข้าเรื่องกันต่อ"

จางหม่ายงงเล็กน้อย แม้ว่าเธอจะเรียนในมหาวิทยาลัยที่ห่วยขึ้นชื่อ แต่ที่นั่นก็ยังมีหลักสูตรภาษาอังกฤษอยู่

เธอสามารถพูดภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว

"ผู้จัดการหวางอยากถามเจ้านายว่าหุ้นซื้อไป คุณต้องการซื้อเพิ่มอีกไหมคะ ตอนนี้มันกำลังขึ้นอย่างต่อเนื่อง"

จางหม่านพูดด้วยรอยยิ้ม

"ไม่ต้อง"

"ในบรรดาหุ้นพวกนั้นมีเพียงหุ้นไม่กี่ตัวเท่านั้นที่สามารถทำได้"

"การเพิ่มทุนให้กับหุ้นอาจทำให้หุ้นร่วงลงจนขาดทุนได้"

"ที่น่าจะทำได้ตอนนี้"

"จางหม่าน เธอแบ่งเงิน 500 ล้านออกแยกไปซื้อหุ้นอเมริกา 300 ล้านแล้ว 200 ล้านซื้อหุ้นจากญี่ปุ่น"

ซูแคนพูดอย่างรวดเร็วด้วยภาษาอังกฤษ

"ว้าว"

ชายชรามองไปที่ซูแคนด้วยสายตาที่ขุ่นมัว

ทำไมไอ้เด็กคนนี้ถึงเลิกพูดขี้โม้ด้วยจีนกวางตุ้งแล้วล่ะ

ขี้โม้ขนาดนี้กลัวคนจับได้รึไงวะ

เมื่อกี้นี้ก็เหมือนจะใช้ภาษาจากต่างประเทศ

เก่งมาจากไหนวะ

จบบทที่ ตอนที่ 094 ขี้โม้เกินไปละมั้ง

คัดลอกลิงก์แล้ว