ตอนที่ 046 เงินล้านก้อนแรก

ซูแคนและคนที่เหลือเดินออกจากร้านขายเสื้อผ้า และมีเสียงพูดคุยแปลกๆดังมาจากในร้านหลังเดินออกมา ไม่กี่อึกใจเหตุการณ์ในร้านเสื้อผ้าก็แพร่กระจายไปทั่วห้าง

นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต่อมา ทางห้างก็ออกนโยบายให้ทุกร้านค้าต้องบริการลูกค้าเท่ากันหมด โดยไม่ตัดสินเพียงจากการแต่งตัว

แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะซูแคนรึเปล่าห้างเลยออกนโยบายนี้ เขากลายเป็นตำนานของห้างนี้ทันที

"ฮ่าๆๆ สะใจเป็นบ้าเลย"

ลู่กั๋วเฉียงเดินลงบรรไดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

"พี่สาม พี่เห็นหน้าพวกนั้นตอนเราเอาเงินออกมาไหม นิ่งกันทั้งร้านเลย ฮ่าๆๆ"

ลู่กั๋วเฉียงรู้ว่าพวกเขาเพิ่งเสียเงินไปหลายหมื่น แต่ทำไมพวกเขากลับรู้สึกสบายใจซะอย่างงั้น

"ใจเย็นๆ!!"

ซูแคนยิ้มเบา ๆ และพูดต่อว่า

"เดี๋ยวพวกเราก็มาที่นี่อีกน่า อย่าตื่นเต้นกับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้เลย"

"พี่พูดจริงใช่ไหมพี่สาม!!"

ลู่กั๋วเฉียงยิ้มอย่างมีความหวัง

"แน่นอน!"

ซูแคนตอบพร้อมด้วยรอยยิ้ม

ถ้าไม่ใช่เพราะเสี่ยวเยว่ พนักงานขายที่ออกมาเป็นคนสุดท้าย ซูแคนคงไม่คิดที่จะซื้อเสื้อผ้าของร้านนี้แน่นอน

เพราะหญิงสาวคนนี้เลย ที่เธอเลือกที่จะบริการคนโดยไม่ตัดสินจากภายนอก

ซูแคนยิ้มเบาๆ เขามีความประทับใจในบริการของหญิงสาวที่ชื่อเสี่ยวเยว์มาก

หญิงสาวคนนี้ทำได้ไม่เลวเลยทีเดียว…

หลังจากนั้น ซูแคนและคนอื่นๆ ไปร้านอาหารเพื่อทานอาหารทะเลเป็นมื้อค่ำ

ในเวลานี้ราคาอาหารทะเลที่เซียงเจียงไม่ได้สูงเท่ากับยุคปัจจุบัน

แต่ขนาดไม่ได้ราคาไม่ได้สูงแล้ว พวกเขาหมดกับค่ามื้ออาหารไปหลายร้อยดอลล์ล่าฮ่องกง

หลังจากทานอาหารค่ำเสร็จพวกเขาก็เดินเล่นที่ห้างกันต่อสักก่อนจะกลับโรงแรม

ตอนกลางคืน…

"คุณซูครับ คุณสูฝากบอกว่างานที่ไว้วานให้ทำ เรียบร้อยแล้ว"

"คืนนี้เขายังติดธุระอยู่เลยมาไม่ได้ เดี๋ยวเขาจะรีบเข้ามาพรุ่งนี้เช้าครับ"

ต้าเฟยมาบอกข่าวดีกับซูแคนเป็นการส่วนตัว

"โอเค!! ไว้ให้เขาเข้ามาพรุ่งนี้ก็ได้"

หลังจากต้าเฟยกลับ ซูแคนก็นั่งบนโซฟ้า ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย และยิ้มมุมปาก

นี่คือเงินล้านก้อนแรกของเขาในชีวิตใหม่นี้!!

"เฮ้อ!!"

ซูแคนถอนหายใจ แผนการที่เขาคิดไว้ยังเหลืออีกมาก นี่เป็นเพียงก้าวเล็กๆของเขาเท่านั้น

วันต่อมา..

เวลาเก้าโมงเช้า ซูแคนและคนอื่นๆลงไปชั้นล่างของโรงแรมเพื่อทานอาหารเช้ากัน หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ สูเจิ้งเหมาก็มาถึงมาดี เขากับซูแคนเลยขึ้นที่ห้องเพื่อคุยกันเพียงลำพัง

"ซูแคน"

สูเจิ้งเหมาปาดเหงื่อจากหน้าผากของเขาและพูดด้วยท่าทางตื่นเต้น

"ที่นายวานให้ผมทำ ทั้งหมดเรียบร้อยแล้วนะ"

"นี่สมุดบัญชีของธนาคาร HSBC สองเล่ม รหัสอยู่ที่หน้าแรกของสมุดนะ"

"ผมเอาเงินใส่ไว้ในบัญชีเรียบร้อยแล้ว"

สูเจิ้งเหมาพูดจบเขาก็ยื่นสมุดบัญชีสองเล่มให้กับซูแคน

ซูแคนมองดูสมุดบัญชีสองเล่ม เขามองดูสมุดบัญชีเล่มหนึ่ง นี่คือบัญชีแรกที่เขาเปิดหลังจากที่ได้กลับชาติมาก่อน

"ตอนแรก ผมจะเปิดประมูลหยกสองชิ้นนี้แล้ว แต่ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น มีคนจากตระกูลโจวได้ยินข่าวเกี่ยวกับหยกจักรพรรดิ์พวกเขาก็ติดต่อผมมาโดยตรงทันทีเลย "

"ตามที่นายบอกให้ขายให้เร็วที่สุด ผมเลยว่าจะขายให้กับตระกูลโจวนี่แหละ "

"แต่ตอนที่ผมคุยกับพวกเขา ผมบอกว่าสินค้ากำลังจะขึ้นประมูล พวกตระกูลโจวเลยเสนอราคาที่สูงกว่าตลาดถึง 50 % เลย"

"ผมขายสองชิ้นได้มา 15 ล้านดอลลาร์ฮ่องกง"

สูเจิ้งเหมาพูดอย่างตื่นเต้น

หลังจากพูดจบสูเจิ้งเหมาก็มองไปที่ซูแคนด้วยสายตาอิจฉา

เรื่องเล่าของหยกจักรพรรดิ์มีมากมาย แต่สิ่งเดียวที่เหมือนกันคือหยกจักรพรรดิ์จะปล่อยความเย็นออกจากตัวมัน ราวกับเป็นก้อนน้ำแข็ง

โชคดีที่หยกจักรพรรดิ์ก้อนที่ขายไปมีขนาดไม่ใหญ่มาก ไม่อย่างงั้นอาจขายได้หลายสิบล้านไปแล้ว

แต่ก้อนเล็กเท่านี้ก็สามารถทำเงินได้ถึงก้อนละ 7 ล้านไปแล้ว

ตระกูลโจวเสนอราคาซื้อสองชิ้นด้วยราคา 15 ล้าน ดอลล์ล่าฮ่องกง

สูเจิ้งเหมาเลยรีบขายให้กับตระกูลโจว เพื่อที่เขาจะได้ทำเรื่องเปิดบัญชีให้กับซูแคนต่อ

สูเจิ้งเหมามองไปที่ซูแคนพร้อมคิด

ฉันทำธุรกิจมากกว่าสิบปี มูลค่าของธุรกิจของฉันมีค่าเพียงสิบล้านเท่านั้น

แต่ชายคนนี้ขายหยกไปแค่สองชิ้น แต่กลับทำเงินได้มากกว่าธุรกิจเป็นสิบปีได้

เงินสด 15 ล้าน นักธุรกิจที่มีมูลค่าบริษัทเป็นร้อยล้านบางคน ยังไม่มีปัญญาหาได้เลย

น่าอิจฉามาก…

"ขายได้ 15 ล้านเลยเหรอ?"

ซูแคนชะงักเล็กน้อยหลังจากได้ยินที่สูเจิ้งเหมาพูด ซูแคนไม่คิดว่าสองชิ้นจะได้ทำเงินให้เขาได้สูงขนาดนี้

เศรษฐีเงินล้าน….

ซูแคนยิ้มที่มุมปาก ตอนนี้เขากลายเป็นเศรษฐีเงินล้านได้แล้ว ในปี 1979 !!