ตอนที่ 045 ลากไปตบกลางสี่แยก

ซูแคนว่าจะให้ลู่กั๋วเฉียงได้มีช่วงเวลาที่ดีที่เซียงเจียง

แม้ว่าในเซียงเจียงจะไม่ได้มีสถานที่ให้ได้ใช้เงินมากก็เถอะ แต่ก็ถือว่ามันดีกว่าที่หนานจิงเยอะ

จริงๆเขาก็อยากไปที่อื่นแหละ แต่มันก็จะลำบากกว่ามาที่เซียงเจียงอยู่เยอะ

ทั้งสามคนเดินลงมาที่หน้าโรมแรม ซูแคนเห็นว่าต้าเฟยนั่งรอเขาอยู่แล้วที่โซฟา

ข้างๆต้าเฟยมีชายหนุ่มสองคนอยู่ด้วย

"คุณซู"

ต้าเฟยเห็นซูแคน เขาก็ลุกจากโซฟาและเดินมายังซูแคนเพื่อกล่าวทักทายอย่างรวดเร็ว

ซูแคนมองที่ต้าเฟยและพูด

"พาพวกเราไปซื้อเสื้อผ้าที่ห้างที"

"เข้าใจแล้วครับ คุณซู"

ต้าเฟยพยักหน้า

ทั้งสามคนเดินออกมาจากโรงแรมและก็เห็นรถยุโรปคันใหญ่จอดรอพวกเขาอยู่ข้างหน้า

สูเจิ้งเหมาคงสั่งการคนพวกนี้ไว้ให้แล้ว ซูแคนประทับใจในตัวของสูเจิ้งเหมามาก

ทั้งหมดขึ้นรถที่กว้างและสะดวกสบาย ผู้ชายที่นั่งข้างต้าเฟยในโรงแรมเป็นคนขับรถคันนี้

ไม่นานผ่านไปประมาน 20 นาทีก็มาถึงห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งเป็นตึกสูงประมาณ 6-7 ชั้น ตกแต่งสวยงาน ดูหรูหรามีระดับ

ซูแคนมองที่ป้ายบอกทาง เขาเห็นว่าชั้นเสื้อผ้าอยู่ที่ชั้น 4

ซูแคนหัวใจเร็วขึ้นเล็กน้อย

เขารู้ดีว่าในปี 1979 ธุจกิจห้างสรรพสินค้านั้นยังไม่ได้รับความนิยมมาก แต่ถ้าอีกประมาณ 2-3 ปีละก็…

ซูแคนยังไม่รีบร้อนที่จะลงทุนในธุรกิจนี้

หลังจากจอดรถที่ลานจานรถทั้งหมดก็เดินเข้าไปในห้าง ซูแคนบอกให้ต้าเฟยพาพวกเขาไปยังชั้น 4 ของห้างนี้

ทั้งหมดเลยเดินไปยังลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังชั้น 4

ทันทีที่ลิฟต์เปิดออกลู่กั๋วเฉียงและหวงเสี่ยวเว่ย ก็ตะตะลึงในความสวยงามของชั้นนี้ มีกระจกวางไว้ทั่วทุกแห่ง แสงไฟที่เปิดสว่างราวกับมีพระอาทิตย์ในห้าง ไม่มีมุมไหนมืดแม้แต่มุมเดียว

"พี่สาม นี่มัน.."

ลู่กั๋วเฉียงมองไปรอบๆ เขาแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาเลยว่าทั้งชั้นนี้ขายแค่เสื้อผ้าเท่านั้น

"ไปกันเถอะ!!"

ซูแคนพูดด้วยรอยยิ้ม

ซูแคนสังเกตเห็นร้านหนึ่งตั้งอยู่ เป็นร้านเสื้อผ้าแบรนด์เนม เขาจำได้ว่าร้านนี้ดังมากในชาติที่แล้วของเขา

ซูแคนเลยเดินตรงเข้าไปยังร้านนั้น เมื่อเดินเข้ามาในร้านซูแคนเห็นพนักงานขายผู้หญิง 2-3 กำลังเอามือปิดปากและหัวเราะเยาะให้กับเสื้อผ้าที่พวกเขาใส่กันมา ราวกับเห็นขอทานเดินเข้าร้าน…

ต้าเฟยเห็นแบบนั้นเขาก็ดูโกรธขึ้นมาทันที

"คุณซูแคนเดี๋ยวผมจัดการเองครับ"

"ไม่ต้องหรอก ไปกันเถอะ"

ซูแคนพูดด้วยอารมณ์โกรธเล็กน้อย เขาห้ามต้าเฟยทันพอดี ซูแคนไม่คิดว่าฉากที่เขาเคยเห็นในละครหรือซีรี่ย์ในชาติก่อน จะมาปรากฏต่อหน้าเขาแบบนี้

เหนื่อยใจกับคนพวกนี้จริงๆ...

ทันทีที่พวกเขาหันหลังกำลังจะเดินออกจากร้าน ทันใดนั้นก็มีหญิงสาวอายุประมาณ 18 หรือ 19 เดินมากล่าวต้อนรับ

"ลองใส่ดูก่อนได้นะคะ ทางร้านเรามีเสื้อผ้าทุกขนาดเหมาะกับคุณผู้ชายทุกท่านค่ะ"

หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงที่ใสซื่อบริสุทธิ์

ซูแคนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย หันกลับมามองต้นตอของเสียง

ซูแคนมองไปที่หญิงสาวที่พูดต้อนรับพวกเขา สายตาของหญิงสาวคนนี้ไม่มีการดูถูกพวกเขาเลยแม้แค่น้อย ในแววตาของหญิงสาวมีความจริงใจซ่อนอยู่

น้ำเสียงของหญิงสาวที่พูดออกมาก็เป็นน้ำเสียงที่สุภาพมาก เหมือนอยากบริการพวกเขาเต็มที่

"เสี่ยวเยว์นี่เป็นเด็กโง่จริงๆเลย มองดูพวกนั้นก็รู้แล้วว่าไม่มีปัญญาเสื้อผ้าพวกเราได้หรอก ไปบริการทำไมเสียเวลาเปล่าๆ"

"ใช่แล้วพี่ มองแวบแรกก็รู้แล้วว่าไม่มีเงินซื้อแน่นอน"

"ไม่แปลกใจเลยที่ยอดขายของเธอจะน้อยทุกเดือน"

ซูแคนได้ยินเสียงซุบซิบนินทราจากพนักงาน

ซูแคนยิ้มอย่างชั่วร้ายและพูดด้วยรอยยิ้มว่า

"สาวน้อย เธอช่วยเลือกเสื้อผ้าให้พวกเรา 3 คนหน่อยเลือกมาได้เลยไม่ต้องห่วงเรื่องเงิน"

"ได้ค่ะ"

พนักงานสาวพยักหน้า

จากนั้นเธอก็พาลู่กั๋วเฉียงกับหวงเสี่ยวเว่ยไปเลือกเสื้อผ้า

ทั้งสองลองใส่เสื้อผ้า 2-3 ชุด ซูแคนเดินเข้ามาดูป้ายบอกราคาที่เสื้อก็พบว่ามีราคาเพียง 3,000 ดอลลาร์ ฮ่องกงเท่านั้น

"สาวน้อย เสื้อผ้านี่ราคามันถูกไป"

ซูแคนขมวดคิ้วและพูดต่อว่า

"เสื้อผ้าที่พวกเราจะใส่ต้องมีราคาไม่ต่ำกว่า 10,000 ดอลลาร์ฮ่องกง ไม่งั้นพวกเราจะไม่ซื้อ"

ทันทีที่ซูแคนพูดออกมาพนักงานสาวรอบๆก็พากันหัวเราะออกมา

"10,000 ดอลลาร์ฮ่องกง พวกนี้จะเงินซื้อไหมเนี่ย?"

เมื่อลู่กั๋วเฉียงได้ยินเรื่องนี้ เขาก็ทำหน้าโกรธจัด

"พี่สามครับ พวกเรา…"

ซูแคนเห็นลู่กั๋วเฉียงกำลังจะพูดเขาก็เลยโบกมือปัดไปมา และรีบพูดขึ้นแทรกว่า

"ไม่เป็นไร..ปล่อยไป พวกแกลองใส่เสื้อผ้าราคาเป็นหมื่นดู จะได้รู้ว่ามันเป็นยังไง"

เสี่ยวเยว์เหลือบมองที่ซูแคน เธอได้ยินซูแคนพูดแบบนั้นเธอก็ดูมั่นใจมากขึ้น

ไม่นานเสี่ยวเยว์จะก็ได้เลือกชุดให้ลู่กั๋วเฉียงและ หวงเสี่ยวเว่ย ราคาสองชุดประมาณ 17,000 ดอลลาร์ฮ่องกง

เสี่ยวเยว่ยังเลือชุดสำหรับซูแคนอีกรวมเป็น 9,000 ดอลลาร์ฮ่องกง

"ลู่กั๋วเฉียง!!"

ซูแคนบอกลู่กั๋วเฉียงให้จัดการกับค่าใช้จ่ายเสื้อผ้าพวกนี้

ลู่กั๋วเฉียงหยิบกระเป๋าที่เขาถือมาออกมาเปิด

ทันทีที่เปิดกระเป๋าออกมา ธนบัตรหลากหลายสีก็อัดแน่นเต็มไปในกระเป๋าของลู่กั๋วเฉียง

พนักงานที่อยู่รอบๆก็หน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที

คนที่ดูเหมือนจะไม่มีเงิน กำลังจะจ่ายเงินซื้อเสื้อผ้า 30,000 ดอลลาร์ฮ่องกง

ราคาขนาดนี้พนักงานทั้งร้านยังไม่มีปัญญาซื้อได้เลย

คนที่พวกพนักงานดูถูกว่าไม่มีปัญญาซื้อ กลับซื้อแถมยังเงินเหลือเต็มกระเป๋าอีก

พวกพนักงานรู้สึกเหมือนโดนลากไปตบที่กลางสี่แยกยังไงยังงั้น

พวกพนักงานอายจนแทบอยากจะมุดดินหนี