ตอนที่ 033 สมบัติล้ำค่า

ซูแคนรู้สึกงุนงงและมองไปที่เฒ่าหลี่

"ผู้เฒ่าหลี่คุณรู้ได้ยังไงกัน?"

ซูแคนถามเฒ่าหลี่ จากนั้นเขาก็มองไปยังห้องที่มืดๆ ข้างหน้า

"เฮ้ออ!!"

เฒ่าหลี่ถอนหายใจยาวก่อนจะพูดว่า

"ผมรู้จักกับตระกูลจูเมื่อสมัยผมยังหนุ่ม เมื่อนานมาแล้ว ได้มีโจรได้บุกมาฆ่าทุกคนที่อยู่ในตระกูลไปจนหมด ตอนนี้คนที่รู้ว่ามีห้องลับอยู่ตอนนี้มีแค่ผมคนเดียวเท่านั้น"

ซูแคนขมวดคิ้วเล็กน้อย เขารู้สึกว่าเรื่องเฒ่าหลี่เล่ามาเป็นเรื่องที่ยากในการอธิบายมาก แต่เฒ่าหลี่กลับเล่าออกมาได้อย่างเรียบง่าย

ถึงซูแคนมีคำถามมากมายในหัว แต่เขาก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม

"มันจะอากาศหายใจไหม?"

ซูแคนถาม

ผู้เฒ่าหลี่หลี่พยักหน้าและตอบ

"ไม่ต้องห่วง มีช่องระบายอากาศอยู่ข้างในหลายรู ถึงแม้ว่าประตูจะไม่ได้เปิดมานานหลายสิบปีแต่ก็ยังมีอากาศหมุนเวียนอยู่"

ทั้งสองเดินเข้าไปทางมืดๆ

ซูแคนก้าวเท้าผ่านทางเข้ามืดๆ ดวงตาของหรี่ลงเล็กน้อยหลังผ่านทางเข้า ไม่นานสายตาของซูแคนก็ชินกับความมืดภายในห้อง

ด้านหน้าซูแคนตอนนี้ เป็นห้องลับที่มีขนาดอย่างน้อยห้าสิบตารางเมตร มีชั้นวางของอยู่รอบๆ ในห้องมีแสงไฟสลัวๆ น่าจะเป็นจากรูระบายอากาศที่เจาะไปยังข้างนอกแน่ๆ

ทั้งห้องถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่นหนา

ดวงตาของซูแคนเป็นประกายเมื่อได้มองรอบๆห้องนี้

"เป็นอย่างไรบ้าง"

เฒ่าหลี่มองไปรอบห้องลับและพูดด้วยรอยยิ้ม

"มูลค่าของห้องนี้ก็น่าจะเพียงพอ กับราคาที่ซื้อบ้านหลังนี้แล้วหล่ะ!!"

ซูแคนพยักหน้าและยิ้มเล็กน้อย

ที่จริงแล้วห้องลับนี้มีประโยชน์มากสำหรับซูแคนตอนนี้ โดยเฉพาะของเก่าที่เขาซื้อมา ซึ่งตอนนี้ยังไม่มีที่เก็บที่ปลอดภัย

ถ้าเก็บไว้ห้องนี้ก็จะไม่มีใครรู้…

"ตามผมมา"

เฒ่าหลี่กยิ้มและพูดต่อ

"ผมบอกให้คุณซื้อบ้านหลังนี้ ไม่ใช่เพื่อห้องแค่นี้หรอก"

ซูแคนทำหน้างุนงง

เฒ่าหลี่เดินไปยังกำแพงด้านหนึ่ง เขานับอิฐแล้วพูดพึมพำกับตัวเองสองสามคำ

จากนั้นเฒ่าหลี่ก็ก้มนั่งลงและเอื้อมมือกดไปที่ก้อนอิฐช้าๆ

"ครึ้มม!!"

เสียงคำรามดังลั่นห้อง

ซูแคนได้ยินเสียงดังมาจากกำแพงด้านหลังของเขา เขาหันหน้าไปมองก็เห็นเป็นเพียงกำแพงเปล่าๆในความมืด

เมื่อเฒ่าหลี่เห็น ดวงตาของเขาเป็นประกาย

เฒ่าหลี่เดินไปที่กำแพงอย่างรวดเร็ว ซูแคนเดินตาหลังอยู่ไม่ห่าง เมื่อทั้งสองมาถึงกำแพง

ซูแคนมองดูเห็นกล่องไม้เล็กๆวางอยู่ข้างบนชั้นวางของ

เมื่อมองดีๆที่กล่องจะเห็นกล่องมีลวดลายที่ละเอียดอ่อนมาก มันเป็นกล่องไม้เล็กๆสีเหลืองแกมเขียว

มีอะไรอยู่ข้างในกล่องกันแน่?

เฒ่าหลี่ยื่นมือออกไปหยิบกล่องไม้ด้านบนลงมา

"นี่แหละคือสมบัติที่แท้จริง!!"

เฒ่าหลี่มองดูกล่องอันวิจิตรงดงาม ลวดลายบนกล่องสวยงามราวกับดอกกุหลาบที่เบ่งบาน

มันสวยงามมาก.

ยิ่งไปกว่านั้น ห้องที่ไม่ได้ถูกเปิดมานานนับสิบๆปี แต่กล่องก็ยังเด่นออกมา มีแสงสลัวๆกระพริบอยู่บนกล่อง

กล่องนี้ต้องมีสมบัติล้ำค่าแน่

ข้างในมันจะมีอะไรอยู่?

ซูแคนแสดงท่าทางอยากรู้อยากเห็น

"ซูแคน สิ่งที่อยู่ในกล่องเป็นสมบัติล้ำค่ามาก เป็นสิ่งมีค่าที่สุดในตระกูลจู แต่ใครก็ตามที่เป็นเจ้าของกล่องอันนี้จะมีอันเป็นไป มันเป็นกล่องต้องสาป ได้ยินแบบนี้แล้วคุณยังต้องการมันอยู่ไหม"

เฒ่าหลี่อธิบายเกี่ยวกับกล่องทันทีที่เห็นท่าทางของซูแคน

"หึ!!"

ซูแคนยิ้ม

"เฒ่าหลี่ ไม่มีอะไรทำอะไรฉันได้หรอก ฉันนี้แหละ ร้ายกว่ากล่องต้องสาปอันนี้อีก!!"

"คุณ..."

เฒ่าหลี่มองที่ซูแคนด้วยสายตาตะลึง ซูแคนเขาเป็นใครกัน? เขารู้ว่ากล่องนี้เป็นกล่องต้องสาปแล้วเขายังไม่กลัวคำสาปจากกล่องนั้นอีก

ซูแคนหยิบกล่องเล็กๆ ออกจากมือของเฒ่าหลี่ เขาอยากรู้เต็มแก่แล้วว่าของที่อยู่ในกล่องมันคืออะไร

สิ่งที่เฒ่าหลี่เล่ามา แสดงว่ากล่องนี้น่าจะผ่านมาหลายยุคหลายสมัย แต่ผู้ที่ถือครองยังไม่มีใครที่ยังรอดชีวิตอยู่ กล่องต้องสาปนี้ยิ่งจะต้องมีมูลมากขึ้นไปอีกหากไปเข้าหูนักสะสมที่ชอบเรื่องราวอะไรแบบนี้

"ซู้ดด!!"

ผู้เฒ่าหลี่สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดช้าๆ

"ในเมื่อผมเตือนเกี่ยวกับกล่องต้องสาปอันนี้แล้ว คุณไม่เกรงกลัวในคำสาป ก็แล้วแต่คุณเลย มันเป็นของคุณอยู่แล้ว คำสาปอาจตกทอดมาถึงคุณด้วยก็ได้"

ดวงตาของเฒ่าหลี่แสดงถึงความเป็นกังวล

"คำสาปอะไรกัน?"

ซูแคนได้ยินเขาก็ทำหน้าประหลาดใจ เขาเปิดกล่องที่อยู่ในมือด้วยความสงสัย

"แกร๊ก!!"

ซูแคนเปิดออกอย่างง่ายดาย

"ว้าว!!"

ทันทีที่เขาเปิดกล่องออก เขาเห็นแสงแวววาวสะท้อนออกมาเล็กน้อย แม้ว่าแสงจะอ่อนแต่ก็ทำให้เขาต้องหรี่ตาลงเล็กน้อย

เขามองเข้าไปในกล่องเขาตกตะลึงในสิ่งที่เห็นเป็นอย่างมาก ในกล่องมีบางอย่างคล้ายลูกแก้วสีเขียวอยู่