ตอนที่ 031 บ้านมูลค่าห้าร้อยล้าน

เฒ่าหลี่ถึงแม้จะอายุเยอะแล้วแต่เขาก็ยังดูแข็งแรงอยู่

เฒ่าหลี่ไล่ตามลู่กั๋วเฉียงและจางเฉียงสักครุ่หนึ่งแล้วอยู่ๆก็หยุดลง

ซูแคนนั่งยิ้มมองอย่างมีความสุข

"ก็ฉันได้รับคำสั่งมาว่าให้รวบรวมของเก่าพวกนี้ แต่ไม่ได้บอกว่าจะให้เก็บแบบไหน ใครมันจะไปรู้กันเล่า"

ลู่กั๋วเฉียงอยากจะพูดออกมาแต่ไม่กล้าพูด เขาส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปที่ซูแคน

ซูแคนยักไหล่

"ฮึ่ม!!"

เฒ่าหลี่พ่นลมโกรธออกมาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน

"ถ้าคราวหน้าพวกแกเก็บของแบบนี้อีก ฉันจะฆ่าพวกแกเอง"

"โอเคๆ ไม่เก็บแบบนี้แล้ว"

ลู่กั๋วเฉียงรีบพูดออกมา

ซูแคนยิ้มและก็พูดออกมาว่า

"เฒ่าหลี่ พวกเขายังไม่รู้วิธีเก็บ อย่าไปโทษพวกเขาเลย มาดูของที่พวกเขาเอามากันเถอะ"

เฒ่าหลี่ดูสงบลงจากคำพูดของซูแคน เขาเดินไปเช็ดมือกับผ้าเช็ดมือ แล้วเริ่มหยิบของข้างในถุงออกมา

"กินข้าวเช้ากันต่อเถอะ!!"

ซูแคนมองดูลู่กั๋วเฉียงที่ดูหงอยจากการโดนดุ

"ขอบคุณครับ พี่ชาย"

ลู่กั๋วเฉียงยิ้มจางๆ

เขาหยิบปาท๋องโก๋เข้าปาก หลังจากกัดไปสองสามคำลู่กั๋วเฉียงก็มองไปที่ซูแคนแล้วพูดขึ้นว่า

"พี่ชาย ผมมีไรจะบอกพี่ด้วย"

ซูแคนรีบถามกลับ

"มีอะไร?"

ลู่กั๋วเฉียงวางปาท๋องโก๋ลงและพูดว่า

"ไม่ไกลจากนี่มีประกาศขายบ้านอยู่ ผมได้ยินมาว่าเป็นบ้านตระกูลจู"

เมื่อได้ยินชื่อบ้านตระกูลจู เฒ่าหลี่ก็ชะงักเล็กน้อย หยุดชั่วคราว และวางของเก่าในมือลงและเงี่ยหูฟัง...

"ซื้อเลย"

ซูแคนพูด

ลู่กั๋วเฉียงแสดงสีหน้าไม่สู้ดีแล้วพูดต่อ

"แต่ราคาของบ้านหลังนั้นสูงมาก สูงกว่าราคาของบ้านหลังนี้ถึงสามเท่า"

สามเท่า?

ซูแคนขมวดคิ้วเล็กน้อย

แม้ว่าเขาจะไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน แต่เขาก็ไม่ใช่คนโง่ที่จะซื้อบ้านตามราคาที่คนอื่นตั้งตามใจชอบ

ตั้งราคาสูงเกินไปแล้ว คิดว่าคนที่ซื้อเป็นคนโง่รึไง?

"บ้านหลังใหญ่แค่ไหน?"

ซูแคนขมวดคิ้วเล็กน้อย

ลู่กั๋วเฉียงพูดอธิบายเสริม

"ใหญ่กว่าบ้านหลังนี้เล็กน้อย น่าจะประมาณ หนึ่งในสามของบ้านหลังนี้"

"ใหญ่กว่าหนึ่งในสามแต่กลับราคาสูงกว่าสามเท่าเนี่ยนะ"

ซูแคนพูดด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้นเล็กน้อย

"ซื้อเลย..."

ตอนนั้นเองเฒ่าหลี่ก็พูดออกมา แล้วมองที่ซูแคนด้วยสายตาที่จริงจัง

"ห๊ะ!!"

ซูแคนตกใจที่ได้ยินเสียงจากเฒ่าหลี่ เขาเดินออกมาแบบเงียบๆ ซูแคนไม่รู้สึกเลยว่าเฒ่าหลี่มาฟังพวกเขาคุยตอนไหน

ซึ่งทำให้ซูแคนประหลาดใจเล็กน้อย

"คุณไม่มีเงินซื้องั้นเหรอ?"

เฒ่าหลี่มองไปที่ซูแคนแล้วถาม

"ไม่ใช่ไม่มี"

ซูแคนยิ้มเบาๆ รายได้เดือนละหลายหมื่นหยวนอย่างเขาเนี่ยนะจะไม่มีเงินซื้อ

"ถ้าอย่างนั้นก็ซื้อเลย!! บ้านหลังนี้ในอนาคตจะทำเงินให้คุณได้มากกว่านี้ถึง 5 เท่าเลยนะ"

เฒ่าหลี่พูด

เมื่อลู่กั๋วเฉียงได้ยินก็ตกตะลึง

ชายชราคนนี้เป็นบ้ามาจากไหน ราคาบ้านจะสูงกว่าที่ซื้อได้ยังไงถึง 5 เท่า

ราคาของบ้านหลังนี้ สามารถซื้อบ้านธรรมดาได้ถึง 2-3 หลังได้เลยนะ

จางเฉียงก็ตกตะลึงเช่นกัน

"โอเค!! ซื้อเลย"

ซูแคนพยักหน้าแล้วพูด

"อะไรนะ..."

เมื่อลู่กั๋วเฉียงได้ยินก็อ้าปากค้าง และมองไปที่ซูแคน

"พี่สาม"

ลู่กั๋วเฉียงกลืนน้ำลายด้วยความตกใจ

"ซื้อเลย แต่มีข้อแม้นะ ต้องให้พวกเขาย้ายออกให้เร็วที่สุด"

ซูแคนมองดูลู่กั๋วเฉียงและพูดอย่างเคร่งขรึม

ลู่กั๋วเฉียงก็รีบพูดออกมาอย่างรวดเร็ว

"ในบ้านหลังนั้นมีคนไม่เยอะหรอก ย้ายออกวันนี้เลยก็ได้ แต่ซื้อราคานี้เลยใช่ไหม?"

"ทำตามที่ฉันบอก"

ซูแคนพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

ลู่กั๋วเฉียงไม่มีทางเลือก เขามองไปที่เฒ่าหลี่ครั้งหนึ่งก่อนหันหน้ามายังซูแคนและพูดว่า

"พี่ชาย ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมจะไปซื้อเลยเดี๋ยวนี้"

จากนั้นเขาก็พาจางเฉียงเดินออกไป

เฒ่าหลี่มองดูลู่กั๋วเฉียงเดินจากไป เขาก็พูดกับซูแคนว่า

"คณไม่ต้องเป็นกังวลหรอก ผมไม่ได้หลอกคุณแน่นอน บ้านหลังนั่นคุ้มจริงๆ"

ซูแคนยิ้มและพูดว่า

"ฉันไม่ได้กังวล ถึงราคามันจะสูงกว่านี้ฉันก็ไม่สน"

ถ้าซูแคนคำนวนไม่ผิดบ้านหลังที่ลู่กั๋วเฉียงกำลังจะไปซื้อ อาจขายได้ในราคา 500 ล้านในอีก 20-30 ปี

ดังนั้นซูแคนจึงไม่ได้สนใจราคาบ้านที่สูงกว่าปกติมากนัก ยังไงในอนาคตเขาก็ได้กำไรอยู่ดี

เฒ่าหลี่ได้ยินเขาก็มองไปที่ซูแคนแล้วก็คิดในใจ

ชายคนนี้ไม่เดือดร้อนเรื่องเงินจริงๆ ขนาดบ้านที่ราคาสูงกว่าปกติถึง 3 เท่า ชายคนนี้ยังกล้าซื้อ