เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 016 ซื้อมันทุกอย่าง

ตอนที่ 016 ซื้อมันทุกอย่าง

ตอนที่ 016 ซื้อมันทุกอย่าง


รายได้ 100,000 ต่อเดือน?

ใครมันจะไปคิดว่าจะทำได้?

ในปี 1979 เงินเดือนพนักงานอยู่ที่ 30 หยวน รายได้ต่อเดือน 100,000 เท่ากับมากกว่าพวกเขา 300 เท่า ! !

"พระเจ้า!!"

หวางเอ๋อตะลึง

"ทำไมทำเงินได้เยอะขนาดนี้?"

"ตอนนี้สินค้าในหนานจิงทั้งหมดเราเป็นคนขายเพียงเจ้าเดียว ตอนนี้เมืองข้างๆได้ขอให้เราขายให้กับพวกเขาบ้างแล้ว. ."

ลู่กั๋วเฉียงพูดอย่างตื่นเต้น

"แจ๋ว! วิเศษมาก!!"

ซูแคนยิ้มเล็กน้อย ผลลัพธ์แบบนี้ก็ฟังดูไม่แย่เท่าไหร่ เขาพูดต่ออีกว่า

"จำไว้ แกต้องติดต่อกับพวกที่ต้องการสินค้าของพวกเราไว้ให้ดี พวกนี้แหละจะรับสินค้าของเราอย่างต่อเนื่อง ผูกขาดพวกนี้ไว้"

"เข้าใจแล้วครับ พี่ชาย"

ลู่กั๋วเฉียงพยักหน้าตอบรับ

"พี่ครับ! ผมเห็นมีคนตั้งขายบ้านอยู่ ผมเลยไปซื้อมาครับ"

หลังจากพูดลู่กั๋วเฉียงก็หยิบโฉนดที่ดินออกมา

"ซื้อมาเหรอ?"

ซูแคนชะงักเล็กน้อย

"ครับ เจ้าของบ้านย้ายไปต่างประเทศและต้องการขายบ้าน ผมซื้อมันด้วยชื่อของพี่ครับ"

ลู่กั๋วเฉียงพูดด้วยรอยยิ้ม

ซูแคนรับโฉนดที่ลู่กั๋วเฉียงยื่นให้มาอ่าน เขาเห็นว่าบ้านที่ลู่กั๋วเฉียงซื้อมาราคาไม่กี่ร้อยหยวนเท่านั้น

"กั๋วเฉียง"

ซูแคนขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดต่อว่า

"ถ้าแถวนี้มีใครขายบ้านอีกละก็ ซื้อมาให้หมด"

ตอนแรกเขาวางแผนซื้อบ้านสักหลังในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า แต่ตอนนี้ธุจกิจของเขาได้เติบโตกว่าที่คิดไว้มาก

ซื้อช่วงนี้แหละราคายังไม่สูงมาก แค่ไม่กี่ร้อยหยวนก็จะงอกเงยเป็นร้อยล้านหยวนในอีกไม่กี่สิบปี ต่อให้ซื้อบ้านหลังใหญ่สุดในระแวกนี้ เต็มทีราคาก็ไม่ถึงพันหยวน

"พี่สาม! พี่จะซื้อบ้านไปทำไมหลายหลัง"

หวางเอ๋อถามด้วยน้ำเสียงสงสัย

"พี่จะซื้อบ้านแถวนี้ไว้ทำไมกัน ทำไมพี่ไม่ซื้อบ้านแถวตึกที่พวกเราอาศัยอยู่ตอนนี้ล่ะ"

"เฮ้อ!!"

ซูแคนส่ายหัวและไม่ได้ตอบคำถามหวางเอ๋อ

ในช่วงปี 1980 ผู้คนย้ายออกจากหนานจิงเป็นจำนวนมาก พวกเขาขายบ้านด้วยราคาที่แสนถูกในยุค พวกเขาคิดว่าการย้ายไปอยู่ในเมืองหลวงเป็นความคิดที่ดีสำหรับพวกเขา

แต่พอเวลาผ่านไปสัก 20 ปี บ้านของพวกเขาที่ขายไปไม่กี่ร้อยหยวนกลับราคาขึ้นเป็นหลายร้อยเท่า พันเท่า จากที่ดินราคา 200-300 หยวน กลายเป็น 200-300 ล้านหยวน

นี่คือเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับที่นี่ในชาติก่อน

ซูแคนมองไปที่ลู่กั๋วเฉียงแล้วพูด

"ลู่กั๋วเฉียง แกเอาส่วนแบ่งกำไรของฉันไว้ซื้อบ้านแถวนี้นะ"

"รับทราบครับพี่"

ลู่กั๋วเฉียงพยักหน้า

ซูแคนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดตาอว่า

"นายก็ซื้อด้วยสิหวางเอ๋อ พวกแกก็ด้วย เก็บเงินซื้อบ้านกันสิ"

ซูแคนให้คำแนะนำแก่หวางเอ๋อและพวกของลู่กั๋วเฉียงทั้งสาม

ซูแคนคิดว่าในอนาคตเขาอาจไม่สามารถมาดูแลหวางเอ๋อได้ เขาเลยอยากให้หวางเอ๋อมีเงินใช้ในอนาคต เขาแนะนำได้เพียงให้หวางเอ๋อซื้อบ้านเก็บไว้บ้าง

ยิ่งเก็บนานมูลค่ายิ่งสูง ประมาณสัก 20-30 ปี ที่ดินแถบนี้ราคาก็เป็นพันล้านแล้ว

ยอมลำบากสักหน่อย พอราคาบ้านสูงก็จะสบายกันแล้ว ใครล่ะจะไม่ชอบความสะดวกสบาย

"พี่สาม ผมจะซื้อไปทำไม"

หวางเอ๋อถาม

"เฮ้อ!!"

ซูแคนขมวดคิ้วและมองยังพวกเขา พร้อมส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

"ขอบคุณครับพี่ สำหรับคำแนะนำ"

เสี่ยวหู่กล่าวขอบคุณอย่างรวดเร็ว หลังจากที่มาทำงานกับลู่กั๋วเฉียง เขาก็รู้เหตุผลที่กั๋วเฉียงทำเงินได้มากมายมหาศาลแล้ว

เพียงแค่ฟังคำแนะนำจากซูแคนยิ่งซูแคนพูดเองกับตัวแล้ว มันต้องมีอะไรพิเศษรออยู่แน่ๆ

เมื่อลู่กั๋วเฉียงได้ยินเสี่ยวหู่ เขาก็ตอบอย่างรวดเร็วว่า

"ครับพี่ ผมเชื่อพี่ ผมจะเก็บเงินซื้อบ้านสักสองสามหลัง…"

ตอนนี้พวกเขาเริ่มมีเงินกันแล้ว

"ผมก็จะเก็บเงินซื้อด้วยครับ"

จางเฉียงมองไปยังเพื่อนของเขาและหันกลับมาพูดกับซูแคน

"หึๆ!!"

ซูแคนหัวเราะเล็กน้อย เขาแค่แนะนำไปแค่เล็กน้อยเท่านั้น ส่วนคนพวกนี้จะเชื่อหรือไม่ ซูแคนไม่สนใจแม้แต่น้อย

ขณะซูแคนเดินเข้าไปข้างในบ้าน ซูแคนก็หยุดเดิน เขามองไปยังเก้าอี้ที่อยู่ข้างหน้าเขา

ครั้งล่าสุดที่เขามา เหมือนจะยังไม่มีสิ่งนี้นะ

นี่มัน...

ซูแคนมองใกล้ๆ ตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นมา

"พี่ชาย ผมเอาเก้าอี้ตัวนี้กลับมาเมื่อไม่กี่วันก่อน ผมเห็นว่าเก้าอี้ตัวนี้แข็งแรงและสภาพยังดี ผมเลยซื้อมาในราคา 2 หยวน"

ลู่กั๋วเฉียงเกาหัวและยิ้ม

"2 หยวน..."

เมื่อซูแคนได้ยิน เขาก็แทบกระอักเลือดเก่าออกมาเต็มปาก นี่คือไม้พะยูง! ! เป็นไม้เนื้อแข็ง มีลวดลายที่สวยงามแถมยังคุณภาพสูงอีกต่างหาก ที่สำคัญมีราคาเพียง 2 หยวน

ทันใดนั้นในหัวของซูแคนก็สว่างขึ้นมาเหมือนคิดอะไรดีๆสักอย่างได้

เขาจำได้ว่าในชาติก่อน ของเก่านับไม่ถ้วนในช่วงเวลานี้ถูกขายเป็นจำนวนมาก!

หัวใจของซูแคนก็เต้นเร็วขึ้นด้วยความตื่นเต้น เขาพูดอย่างรวดเร็ว

"กั๋วเฉียง แกต้องหาคนมารวบรวมเฟอร์นิเจอร์เก่าพวกนี้ จาน ชามกระเบื้องลายคราม ชุดน้ำชา โถเบญจรงค์เก่า เครื่องเงินเก่า นาฬิกาตั้งพื้นโบราณ และของเก่าทั้งหมดซะ"

"หลังจากซื้อแล้ว ให้แกเอาไปเก็บไว้ในบ้านของฉัน ที่แกซื้อมา"

หลังจากพูดจบ ซูแคนก็ฝันหวานแล้ว ของเก่ากองเต็มบ้านของเขา! !

หากเริ่มสะสมตอนนี้ละก็...

ลองคิดดูบ้านที่เต็มไปด้วยของเก่า และของโบราณหายาก ซึ่งไม่สามารถหาซื้อได้ตามท้องตลาดทั่วไป

จบบทที่ ตอนที่ 016 ซื้อมันทุกอย่าง

คัดลอกลิงก์แล้ว