ตอนที่ 30: ร็อค ลี: คุณหนูนารูโกะ โปรดรับรักผมด้วยเถอะครับ! นารูโกะกลายเป็นที่รักของกลุ่มไปซะแล้ว!

ตอนที่ 30: ร็อค ลี: คุณหนูนารูโกะ โปรดรับรักผมด้วยเถอะครับ! นารูโกะกลายเป็นที่รักของกลุ่มไปซะแล้ว!

【โอโรจิมารุ: "ตอนนี้ฉันชักจะอยากรู้ขึ้นมาแล้วสิ... ระบบจะใช้วิธีไหนในการทะลวงบาเรียไปยังอีกโลกหนึ่งกันนะ?"】

【คาราสึกิ โคจิ: "นั่นสิ ตอนนี้ฉันก็เริ่มอยากรู้มากขึ้นเรื่อยๆ แล้วเหมือนกัน..."】

ฉากยังคงดำเนินต่อไป:

ซาสึเกะและนารูโกะเดินไปตามถนนด้วยกัน

ซาสึเกะนึกย้อนไปถึงกาอาระเมื่อก่อนหน้านี้ในใจของเขา

เขารู้สึกโกรธเกรี้ยวขึ้นมา

ด้วยเหตุผลบางอย่าง

ซาสึเกะรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก

ทั้งๆ ที่กาอาระยังไม่ได้ทำอะไรนารูโกะเลยแท้ๆ...

เมื่อได้เห็นฉากนี้

ผู้คนที่ดูวิดีโออยู่ก็ยิ้มมุมปาก

เรารู้สึกแบบนี้แหละน่า...

พ่อหนุ่ม

นายกำลังมีความรักแล้วล่ะ!!

ในเวลาเดียวกัน

ทุกคนก็เริ่มเสนอชื่อเกะนินของตนให้เข้าร่วมการสอบ

อย่างไรก็ตาม เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นระหว่างกระบวนการ

อุมิโนะ อิรุกะ ด้วยความรู้สึกรับผิดชอบ

ไม่ได้วางแผนที่จะให้ลูกศิษย์ของตนเข้าร่วมการสอบจูนิน

【อุซึมากิ นารูโตะ: "อ้าว ครูอิรุกะ ทำไมครูถึงทำแบบนี้ล่ะครับ..."】

【ฮารุโนะ ซากุระ: "ตาบ้าชารูโตะ ครูอิรุกะทำไปก็เพื่อความหวังดีต่อพวกเรานะ... ท้ายที่สุดแล้ว การสอบจูนินมันก็อันตรายมากเลยนะ..."】

【อุซึมากิ นารูโตะ: "อ้าว... งั้นเหรอ?"】

【อุซึมากิ โบรูโตะ: "ทำไมถึงรู้สึกว่าพ่อเป็นคนงี่เง่าขนาดนี้ตอนเด็กๆ นะ..."】

【อุจิวะ ซาราดะ: "พอได้แล้ว โบรูโตะ ห้ามมาดูถูกท่านโฮคาเงะรุ่นที่เจ็ดนะ ไม่งั้นฉันจะอัดนาย!"】

【อุซึมากิ โบรูโตะ: "..."】

【นารา ชิกามารุ (วัยผู้ใหญ่): "ตอนนี้ฉันมีเหตุผลอันสมควรที่จะสงสัยว่าพวกนายสองคนสลับลูกกัน..."】

ห้องทำงานโฮคาเงะ

ชิกามารุมองดูข้อความจากโบรูโตะและซาราดะ สายตาของเขาดูแปลกประหลาดเล็กน้อย

ทำไมเขาถึงรู้สึกอยู่เสมอว่าซาสึเกะกับนารูโตะสลับลูกกันในตอนนั้นนะ

"แค่ก แค่ก... ฉันไม่รู้หรอกนะว่าซาสึเกะไปร่ายมนต์อะไรใส่โบรูโตะ" นารูโตะพูด ใบหน้าของเขาดูอึดอัดใจไม่แพ้กัน "โบรูโตะเอาแต่เรียกชื่อซาสึเกะอยู่ตลอดเวลาเลย"

【นามิคาเสะ มินาโตะ: "นารูโตะ ลูกไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับโบรูโตะงั้นเหรอ?"】

【อุซึมากิ นารูโตะ (วัยหนุ่ม): "เอ่อ จะพูดยังไงดีล่ะครับ เพราะผมต้องยุ่งอยู่กับงาน ผมเลยไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับเขาเท่าไหร่..."】

【อุซึมากิ คุชินะ: "เป็นแบบนี้นี่เอง..."】

【อุจิวะ อิทาจิ: "พี่ชิซุย พี่คิดว่ายังไง?"】

【อุจิวะ ชิซุย: "ฉันก็นั่งดูอยู่นี่แหละ"】

ฉากยังคงดำเนินต่อไป:

หลังจากหารือกันสักพัก

อิรุกะก็ตอบตกลงที่จะให้คำรับรอง

กล้องตัดไป

คาคาชิพบทั้งสามคน

และหลังจากมอบซองจดหมายรับรองให้พวกเขาแล้ว

ในวันรุ่งขึ้น

นารูโกะและคนอื่นๆ ก็มารวมตัวกันที่สถาบันนินจา

และทุกคนก็เข้าแถวในโถงทางเดิน

แต่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้นข้างหน้า

ร็อค ลี ถูกต่อยกระเด็น!

"หึ พวกแกอยากจะเข้าร่วมการสอบจูนินด้วยความแข็งแกร่งแค่นี้งั้นเหรอ?"

"บางทีพวกแกไม่ควรเข้าร่วมหรอกนะ ไอ้พวกเด็กเมื่อวานซืน!"

ฮางาเนะ โคเท็ตสึ และคามิซึกิ อิซึโมะ ใช้คาถาแปลงกาย เปลี่ยนเป็นรูปลักษณ์ที่ไม่คุ้นเคย

ทั้งสองคนยืนอยู่ตรงทางเข้า เริ่มสกัดกั้นเกะนินที่เข้าร่วมการสอบจูนิน

เมื่อได้เห็นฉากนี้

ผู้คนที่ดูวิดีโออยู่ก็ดูงุนงง

ทำไมผู้คุมสอบสองคนนี้ถึงมาสกัดกั้นทุกคนล่ะ?

【อุจิวะ อิทาจิ: "เข้าใจล่ะ... นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของการประเมินเหมือนกัน!"】

【อุจิวะ ชิซุย: "นั่นสิ หน้าจอน่าจะแสดงให้เห็นนะว่าพวกเขาใช้คาถาลวงตา!"】

【เซ็นจู ฮาชิรามะ: "ให้ตายเถอะ การสอบจูนินเดี๋ยวนี้มันเข้มงวดขนาดนี้เลยเหรอ?"】

【เซ็นจู โทบิรามะ: "ท่านพี่ ช่วยพูดจาให้มันจริงจังกว่านี้หน่อยได้ไหม..."】

【อุจิวะ ซาราดะ: "ท่านโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งแข็งแกร่งขนาดนั้นจริงๆ เหรอ..."】

【อุซึมากิ โบรูโตะ: "ฉันไม่คิดงั้นนะ!"】

【นารา ชิกามารุ: "ถ้างั้นประวัติศาสตร์ในหนังสือเรียนก็ถูกแต่งขึ้นมางั้นสิ..."】

【ยุยโนะ อิวาเบะ: "น่าจะใช่... จะมีใครเก่งกาจขนาดอัญเชิญพระพุทธรูปสูงเป็นพันเมตรออกมาได้ยังไงกัน?"】

ฉากยังคงดำเนินต่อไป:

"ได้โปรดเถอะ ขอร้องล่ะ ให้พวกเราผ่านเข้าไปเถอะนะ..." เท็นเท็นลุกขึ้นยืน

อย่างไรก็ตาม เธอก็ถูกต่อยกระเด็นเช่นกัน

"นั่นมันใจร้ายเกินไปแล้วนะ..." เสียงแสดงความไม่พอใจดังขึ้นจากฝูงชนทันที

"พวกแกพูดว่าอะไรนะ? ฟังให้ดี นี่คือความเมตตาที่พวกเรามอบให้แล้ว การสอบจูนินน่ะเป็นอุปสรรคชิ้นใหญ่เลยนะ"

"เราเห็นนินจามากมายที่ยอมแพ้เพียงเพราะเข้าร่วมการสอบนี้ และอีกหลายคนที่ไม่อาจฟื้นตัวกลับมาได้อีกเลย!"

ทีม 7 รีบวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

และเมื่อทุกคนเห็นอย่างชัดเจนว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น...

นารูโกะก็เป็นฝ่ายลงมือคนแรก:

"เฮ้ พวกนายทำเกินไปหน่อยไหมที่มารังแกผู้หญิงแบบนี้น่ะ..."

"ไอ้หนู แกเป็นใคร?"

รูม่านตาของคามิซึกิ อิซึโมะ หดเล็กลงเมื่อเห็นผู้ที่มาเยือน

บ้าเอ๊ย...

เจ้านี่มันพลังสถิตร่างเก้าหางไม่ใช่เรอะ?

พวกเบื้องบนในหมู่บ้านคิดอะไรอยู่กันนะ ถึงได้ปล่อยให้พลังสถิตร่างเก้าหางเข้าร่วมการประเมิน?

【เซ็นจู ฮาชิรามะ: "เดี๋ยวก่อนนะ... ทำไมพลังสถิตร่างเก้าหางถึงเข้าร่วมการประเมินไม่ได้ล่ะ?"】

【เซ็นจู โทบิรามะ: "ท่านพี่ไม่เคยพูดว่าพวกเขาเข้าร่วมไม่ได้นี่นา แล้วเขาก็กำลังเข้าร่วมอยู่ไม่ใช่เหรอ?"】

【เซ็นจู ฮาชิรามะ: "แต่ทุกคนเอาแต่บอกว่าเก้าหางแข็งแกร่ง... ข้าไม่เห็นจะรู้สึกว่าเก้าหางมันแข็งแกร่งตรงไหนเลย!"】

【เซ็นจู โทบิรามะ: "..."】

【อุจิวะ มาดาระ: "นั่นสิ เก้าหางมันก็แค่สัตว์เดรัจฉานไม่ใช่รึ?"】

【อุจิวะ อิซึนะ: "สมกับเป็นพี่ชายของข้า!!"】

【ไรคาเงะรุ่นที่สี่: "ข้าทนดูต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ... สองคนนี้ทำไมถึงชอบคุยโวโอ้อวดกันนักนะ?"】

【เทรุมิ เมย์: "พวกนายรู้บ้างไหมว่าพวกเขาได้ฉายาพวกนั้นมาได้ยังไง?"】

【โอโนกิ: "พวกเจ้านี่มันยังอ่อนหัดเกินไปนะ ในโลกนินจาน่ะ ไม่มีใครต่อกรกับอุจิวะ มาดาระ ได้หรอก ยกเว้นเซ็นจู ฮาชิรามะ เท่านั้น!"】

ฉากยังคงดำเนินต่อไป:

"หึหึ การทำให้พวกสอบไม่ผ่านต้องมากินแห้วอยู่ที่นี่มันผิดตรงไหนล่ะ?" ฮางาเนะ โคเท็ตสึ ฝืนทำใจดีสู้เสือ

"บาเรียที่สร้างขึ้นจากคาถาลวงตานี้ ควรจะถูกคลายออกได้แล้วนะ" นารูโกะพูดอย่างใจเย็น

ทันทีที่เธอพูดจบ

ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็ถึงกับอึ้ง

บาเรียคาถาลวงตางั้นเหรอ?

นั่นมันหมายความว่ายังไง?

"ฉันต้องขึ้นไปที่ชั้นสาม" นารูโกะพูดด้วยความสงบเยือกเย็น

"โอ้ ดูเหมือนจะรู้ตัวแล้วสินะ..."

ฮางาเนะ โคเท็ตสึ เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

พื้นที่ตรงหน้าพวกเขาบิดเบี้ยว และห้อง 301 ที่ควรจะเป็น ก็เปลี่ยนกลับกลายเป็นห้อง 201 อย่างรวดเร็ว

ในจังหวะที่ฮางาเนะ โคเท็ตสึ กำลังจะซัดหมัดใส่นารูโกะ

ร็อค ลี และซาสึเกะก็หายตัวไปจากจุดที่ยืนอยู่อย่างกะทันหัน

และพวกเขาก็เข้ามาสกัดกั้นหมัดของผู้คุมสอบเอาไว้

นารูโกะมองดูภาพตรงหน้า เธอชินกับมันเสียแล้ว...

ซากุระเข้ามาขวางหน้านารูโกะ จ้องมองผู้คุมสอบอย่างดุดันไม่แพ้กัน

【อุจิวะ อิทาจิ: "สรุปว่าในโลกนี้... นารูโกะกลายเป็นที่รักของกลุ่มไปแล้วงั้นรึ?"】

【เทรุมิ เมย์: "จุ๊ๆๆ นารูโตะจากโลกต้นฉบับถูกคนนับพันรังเกียจเดียดฉันท์ แต่คาดไม่ถึงเลยว่าคนๆ นี้กลับได้รับความสนใจมากมายขนาดนี้ในโลกนี้!"】

【โอโนกิ: "วันๆ พวกนายเอาแต่สนใจเรื่องไร้สาระ... นารูโกะตอบสนองไปตั้งนานแล้ว เธอแค่เลือกที่จะไม่หลบต่างหาก"】

【นามิคาเสะ มินาโตะ: "ถูกต้องแล้ว ลูกสาวของฉันสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวของทั้งสามคนแล้วล่ะ!"】

【ฝูงชนเด็กรุ่นใหม่: "ให้ตายเถอะ ท่านโฮคาเงะรุ่นที่เจ็ดสุดยอดไปเลย!"】

ฉากยังคงดำเนินต่อไป:

สถานการณ์มาถึงจุดคุมเชิง

ร็อค ลี เริ่มสารภาพความในใจต่อนารูโกะที่อยู่ตรงหน้าเขา

เมื่อได้เห็นฉากนี้

ทุกคนก็ดูมีสีหน้าตะลึงงันเล็กน้อย...

ในที่สุดหน้าจอก็หยุดนิ่งอยู่ตรงนี้...