ตอนที่ 29 : กาอาระตกหลุมรักเด็กสาวตั้งแต่แรกเห็น เด็กรุ่นใหม่ถึงกับตะลึงงัน
ตอนที่ 29 : กาอาระตกหลุมรักเด็กสาวตั้งแต่แรกเห็น เด็กรุ่นใหม่ถึงกับตะลึงงัน
ตอนที่ 29 : กาอาระตกหลุมรักเด็กสาวตั้งแต่แรกเห็น เด็กรุ่นใหม่ถึงกับตะลึงงัน
【 "กำลังสแกนค้นหานารูโกะจากอีกโลกหนึ่ง..." 】
【 "ช่วงที่ 3 การสอบจูนินงั้นรึ?" 】
【 กาอาระ: "นี่หมายความว่า... ฉันก็จะมีบทบาทในไทม์ไลน์นี้ด้วยใช่ไหม?" 】
【 โอโรจิมารุ: "จู่ๆ วิดีโอก็น่าสนใจขึ้นมาเลยแฮะ..." 】
【 นารูโตะ: "ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าพวกนายทุกคนชอบดูเรื่องราวของโลกคู่ขนานมากกว่านะ..." 】
ฉากยังคงดำเนินต่อไป:
วันนี้เป็นวันสอบจูนิน
บนถนนสายหนึ่ง ซารุโทบิ โคโนฮะมารุ วิ่งหนีสุดชีวิตด้วยความกลัวว่าจะโดนซากุระอัด
อย่างไรก็ตาม ด้วยความที่ไม่ได้มองทาง เขาจึงเผลอไปชนเข้ากับคันคุโร่
ซารุโทบิ โคโนฮะมารุ รีบกล่าวขอโทษด้วยความลุกลี้ลุกลน
ใบหน้าของคันคุโร่เปลี่ยนเป็นเย็นชา เขาเริ่มข่มขู่ซารุโทบิ โคโนฮะมารุ และตั้งใจจะฆ่าทิ้ง
ด้านข้างเขา เทมาริถอนหายใจ นิสัยเสียๆ ของน้องชายเธอกำลังกำเริบอีกแล้ว
ในจังหวะที่ซารุโทบิ โคโนฮะมารุ กำลังจะโดนอัด
วินาทีต่อมา
ซารุโทบิ โคโนฮะมารุ ก็หายตัวไปอย่างลึกลับ
คันคุโร่กะพริบตาปริบๆ มองดูด้วยความงุนงง
เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมอง
นารูโกะกำลังหิ้วคอเสื้อของซารุโทบิ โคโนฮะมารุ อยู่ แววตาของเธอเรียบเฉย
"ทุกคนจากหมู่บ้านซึนะงาคุเระ โปรดช่วยทำตัวให้มันเหมาะสมหน่อยเวลามาเยือนหมู่บ้านโคโนฮะนะ"
เมื่อมองดูเด็กสาวที่อยู่ไกลออกไป คันคุโร่ก็ขมวดคิ้ว
สัญชาตญาณบอกเขาว่าเด็กสาวคนนี้แข็งแกร่งมาก
แล้วเรื่องเมื่อกี้มันเกิดขึ้นตอนไหนกัน...
ทำไมจู่ๆ ซารุโทบิ โคโนฮะมารุ ถึงหายวับไปจากมือเขาได้ล่ะ?
【 อุจิวะ อิทาจิ: "ความเร็วขนาดนี้... นารูโกะแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้วงั้นรึ?" 】
【 เอบิสึ: "นี่ไม่ได้ใช้สูตรโกงอยู่แน่ๆ ใช่ไหม..." 】
【 โอซึซึกิ คางุยะ: "โผล่มาทักทาย" 】
【 เซ็นจู ฮาชิรามะ: "พรสวรรค์ของนารูโกะแข็งแกร่งยิ่งกว่าข้าเสียอีก!" 】
【 เซ็นจู โทบิรามะ: "ท่านพี่ ท่านแน่ใจนะ?" 】
ดินแดนบริสุทธิ์
สีหน้าของเซ็นจู โทบิรามะ ดูแปลกประหลาดเล็กน้อย
ในมุมมองของเขา พรสวรรค์ของพี่ชายเขานั้นอยู่ในระดับท็อป...
นารูโกะจะสามารถเทียบชั้นกับพี่ชายของเขาได้จริงๆ งั้นรึ?
...
ฉากยังคงดำเนินต่อไป:
"..."
เหงื่อผุดพรายขึ้นบนหน้าผากของคันคุโร่ เด็กสาวตรงหน้าเขาช่างยากที่จะหยั่งถึง
คันคุโร่ก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว
บนกิ่งไม้
ซาสึเกะเฝ้ามองดูเหตุการณ์นี้จากเบื้องบน
หากเมื่อครู่นี้คันคุโร่แสดงท่าทีเป็นศัตรูต่อนารูโกะล่ะก็ ซาสึเกะคงจะลงมือฆ่าเขาทิ้งตรงนั้นไปแล้ว!
"ไอ้เด็กน่ารำคาญโผล่มาอีกคนแล้ว..." คันคุโร่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา
หลังจากครุ่นคิดอย่างหนัก
คันคุโร่ซึ่งยอมเสียหน้าไม่ได้ จึงตัดสินใจที่จะสั่งสอนนารูโกะตรงนั้นเลย
คันคุโร่ปลดหุ่นเชิดการาสุลงมาจากหลัง
"หยุดเดี๋ยวนี้ คันคุโร่!"
เสียงเย็นเยียบของกาอาระดังมาจากหลังกิ่งไม้
เมื่อได้ยินเช่นนั้น รูม่านตาของซาสึเกะก็หดเล็กลง และเขาก็หายตัวไปจากจุดที่ยืนอยู่อย่างรวดเร็ว
ให้ตายเถอะ
กาอาระมาอยู่ข้างหลังซาสึเกะตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ โดยที่ซาสึเกะไม่ทันสังเกตเห็นเลยแม้แต่น้อย
หากนี่คือสนามรบ
กาอาระคงจะฆ่าซาสึเกะไปแล้ว และซาสึเกะก็คงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองตายยังไง...
【 เซ็นจู โทบิรามะ: "เจ้านี่ที่ชื่อกาอาระมีพรสวรรค์ดีใช้ได้เลยนะ!" 】
【 เซ็นจู ฮาชิรามะ: "น้องพี่ เจ้าหมายความว่ายังไง?" 】
【 เซ็นจู โทบิรามะ: "ข้ารู้สึกว่าเด็กหนุ่มคนนี้น่าจะมีความแข็งแกร่งระดับโจนินเลยล่ะ!" 】
เมื่อได้ยินเช่นนี้
ทุกคนก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน
ให้ตายเถอะ
กาอาระดูยังเด็กอยู่เลย...
แต่เขากลับมีความแข็งแกร่งระดับโจนินแล้วงั้นรึ?
อัจฉริยะในโลกนี้มีเยอะยิ่งกว่าฝูงปลาคาร์ปว่ายทวนน้ำเสียอีก ทำไมถึงรู้สึกว่าพรสวรรค์ของแต่ละคนมันจะเวอร์วังขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้นะ!
【 โบรูโตะ: "สุดยอดไปเลย... คุณลุงกาอาระแข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอตอนเขายังหนุ่มๆ?" 】
【 อุซึมากิ ฮิมาวาริ: "คุณลุงกาอาระเปลี่ยนไปเยอะมากเลย... หน้าตาไม่เหมือนตอนเด็กๆ เลยสักนิด!" 】
【 ชิน: "นี่คือรูปร่างหน้าตาของท่านพ่อบุญธรรมตอนที่เขายังหนุ่มงั้นรึ..." 】
ฉากยังคงดำเนินต่อไป:
"แกทำให้หมู่บ้านของเราต้องอับอายขายหน้า" กาอาระกอดอก เยาะเย้ยคันคุโร่อย่างเย็นชา
ทันทีที่พูดจบ ทุกคนก็เงยหน้าขึ้นมองด้วยความหวาดผวา
ให้ตายเถอะ มีคนมาโผล่บนกิ่งไม้อีกคนตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?
ซาสึเกะมองไปที่กาอาระซึ่งอยู่ข้างหลังเขา คิ้วขมวดแน่น
"เจ้านี่มาอยู่ข้างหลังฉันตั้งแต่เมื่อไหร่... เร็วพอๆ กับคาคาชิเลย" ซาสึเกะคิดในใจ
โดยไม่มีใครสังเกตเห็น
กาอาระกำลังห้อยหัวลงมาจากต้นไม้ มองลงมาที่นารูโกะเบื้องล่าง
แววตาของนารูโกะสงบนิ่ง
กาอาระมองดูใบหน้าของเด็กสาว ดวงตาของเขาเหม่อลอยไปชั่วขณะ...
เธอหน้าเหมือนคารุระเลย!
【 ซาสึเกะ: "ชักดาบของนายออกมาซะ กาอาระ คุณหนูนารูโกะต้องเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น!" 】
【 กาอาระ: "หึ ฉันไม่ใช่พวกคลั่งรักหน้าโง่หรอกนะ..." 】
【 เนจิ: "ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเดี๋ยวจะต้องมีฉากชูร่า (ฉากหึงหวง/แย่งชิง) เกิดขึ้นแน่ๆ..." 】
หมู่บ้านซึนะงาคุเระ
กาอาระมองดูหน้าจอบนท้องฟ้าเบื้องบน หัวใจของเขาเต้นรัว
นารูโกะตรงสเปกเขาจริงๆ
สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ
บุคลิกของนารูโกะนั้นอ่อนโยนมาก
ซึ่งทำให้กาอาระนึกถึงแม่ของเขาขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว...
...
ฉากยังคงดำเนินต่อไป:
ดนตรีประกอบเริ่มตึงเครียดขึ้น
"คุณหนู ขอกล่าวคำขอโทษด้วยใจจริง หากคุณไม่พอใจ ข้าสามารถฆ่าคันคุโร่ให้คุณได้นะ"
กาอาระหายตัวไปจากกิ่งไม้ และมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้านารูโกะ น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย
"ไม่จำเป็นหรอก... ท้ายที่สุดแล้วพวกเราก็เป็นแคว้นพันธมิตรกัน หมู่บ้านโคโนฮะยังคงรักษาท่าทีที่เป็นมิตรเสมอ" นารูโกะส่ายหัว แววตาของเธอสงบนิ่งมาก
ถ้าเป็นนารูโตะล่ะก็
เขาคงจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟไปแล้ว!
"อย่างนั้นรึ? ขอทราบชื่อของคุณหน่อยได้ไหม?" กาอาระพยักหน้า
"ก่อนที่จะถามชื่อคนอื่น... นายควรจะบอกชื่อตัวเองมาก่อนไม่ใช่เหรอ?" นารูโกะหัวเราะเบาๆ
รอยยิ้มของเด็กสาวช่างงดงามน่ารัก
สายลมพัดผ่านมา เมื่อมองดูเด็กสาวตรงหน้า รูม่านตาของกาอาระก็หดเล็กลง
เธอหน้าเหมือนมาก เหมือนมากจริงๆ...
"ข้าชื่อกาอาระ..."
"อุซึมากิ นารูโกะ"
"งั้นไว้เจอกันในการประลองนะ..."
กาอาระโบกมือและจากไปพร้อมกับคันคุโร่และเทมาริ
เมื่อได้เห็นฉากนี้ คาเสะคาเงะรุ่นที่สี่ ราสะ ก็ตกอยู่ในความเงียบ
ให้ตายเถอะ นี่ใชลูกชายของเขาจริงๆ งั้นรึ?
【 คาเสะคาเงะรุ่นที่สี่ ราสะ: "หืม? นี่กาอาระจริงๆ งั้นรึ?" 】
【 เทรุมิ เมย์: "นายปฏิบัติต่อลูกชายแย่ขนาดนั้น การที่เขาไม่กลายเป็นวายร้ายก็ถือว่าเป็นปาฏิหาริย์แล้วล่ะ!" 】
【 โอโนกิ: "ถ้าพูดถึงความแปลกประหลาดล่ะก็ คาเสะคาเงะรุ่นที่สี่ ราสะ นี่แหละที่น่าประทับใจยิ่งกว่า มิน่าล่ะถึงได้ไปเป็นพันธมิตรกับหมู่บ้านโคโนฮะ!" 】
【 โอโรจิมารุ: "อะแฮ่ม..." 】
ภายในถ้ำ โอโรจิมารุไอออกมาด้วยความขัดเขิน
ทำไมราสะคนนี้ถึงได้พูดมากจังนะ?
เขาน่าจะรู้ตัวนะว่าตอนนี้เขาคือคนตายไปแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น อีกไม่นาน
การสอบจูนินก็จะเริ่มขึ้น
และโอโรจิมารุก็ยังต้องดำเนินตามแผนการของเขาอีก!
ในเวลาเดียวกัน
ราสะเห็นสัญญาณที่โอโรจิมารุส่งมา เขาก็รีบหุบปากทันที
ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ไม่ได้โง่นี่นา...
【 อุจิวะ อิทาจิ: "เดี๋ยวก่อนนะ... กาอาระคงไม่ได้กำลังแอบชอบนารูโกะอยู่หรอกใช่ไหม?" 】
【 ซาสึเกะ: "ถ้าเป็นงั้นฉันจะฆ่ามัน!!" 】
【 กาอาระ: "เป็นไปไม่ได้... ข้าจะไปชอบนารูโกะได้ยังไง? ต่อให้ข้ากระโดดลงไปจากตรงนี้ ข้าก็ไม่มีทางรู้สึกอะไรแบบนั้นหรอก!" 】
【 ชิน: "สมกับเป็นท่านพ่อบุญธรรมจริงๆ!" 】
【 อุจิวะ โอบิโตะ: "คนล่าสุดที่พูดประโยคแบบนั้นน่ะ มาสายทุกวันเลยนะ..." 】
【 ฮาตาเกะ คาคาชิ: "อะแฮ่ม... โอบิโตะ นายเป็นยังไงบ้างในดินแดนบริสุทธิ์?" 】
【 อุจิวะ โอบิโตะ: "..." 】
【 อุจิวะ มาดาระ: "อะแฮ่ม พวกเรามาดูวิดีโอกันต่อเถอะ..." 】