บทที่ 12 ป่าหมูป่า ราชาหมูป่าระดับหัวหน้าปรากฏตัว!

บทที่ 12 ป่าหมูป่า ราชาหมูป่าระดับหัวหน้าปรากฏตัว!

ป่าหมูป่า... แท้จริงแล้วเป็นส่วนหนึ่งของทุ่งหญ้าแสงอรุณ ตั้งอยู่ในผืนป่าทางทิศตะวันออกเฉียงใต้

ที่นี่คือถิ่นอาศัยของหมูป่าเขี้ยวโง้ง ซึ่งเป็นมอนสเตอร์ที่ดุร้ายและมีพลังโจมตีสูงกว่า

สไลม์นั้นหากไม่เข้าไปยุ่งกับมันก่อน มันก็จะไม่โจมตี

แต่หมูป่าเขี้ยวโง้งนั้นต่างออกไป หากพบศัตรู มันจะเข้าจู่โจมทันที

ใช่แล้ว หมูป่าชนิดนี้ดุร้ายกว่าหมูป่าในชาติก่อน ไม่ว่าจะเป็นขนาดตัวหรือพละกำลังก็มากกว่า แถมยังมีทักษะกระหายเลือด ซึ่งจะฟื้นฟูพลังชีวิตเมื่อโจมตีศัตรู

แต่ในสายตาของหลี่เซียว มันก็ยังไม่ต่างจากสไลม์เท่าไหร่นัก

ก็แค่จัดการได้ด้วยประทัดลูกอ๊อด C1 เพียงลูกเดียว

ข้อแตกต่างก็คือหมูป่าชนิดนี้เคลื่อนไหวได้รวดเร็ว ไม่สามารถลากมอนสเตอร์เป็นกลุ่มใหญ่ได้ง่ายๆ เพราะอาจเกิดเรื่องไม่คาดฝันจนเป็นอันตรายได้

แต่หลี่เซียวในตอนนี้ก็ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว

เพราะไม่ว่าเขาจะลงขายประทัดลูกอ๊อด C1 ในร้านค้ากี่ลูก เจ้าบุญทุ่ม【ฉิงเทียน】ก็จะกวาดซื้อไปทั้งหมดทันที

ดังนั้น หลี่เซียวจึงไม่ต้องกังวลเรื่องจำนวนระเบิดอีกต่อไป สามารถใช้งานได้ตามใจชอบ

ระหว่างทาง หากเจอหมูป่าก็โยนประทัดใส่ไปลูกหนึ่ง

【สังหารหมูป่าเขี้ยวโง้ง ได้รับค่าประสบการณ์ +66】

【สังหารหมูป่าเขี้ยวโง้ง ได้รับค่าประสบการณ์ +66】

【สังหารหมูป่าเขี้ยวโง้ง ได้รับค่าประสบการณ์ +66】

....

ตอนนี้พวกเขาทั้งสามคนเลเวล 7 แล้ว การจัดการกับหมูป่าเขี้ยวโง้งเลเวล 6 จึงเป็นเรื่องง่ายดาย

เวลาผ่านไปราวครึ่งค่อนวัน ก็สังหารหมูป่าไปได้กว่าร้อยตัว

ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นมาเกินครึ่งแล้ว หากไม่มีอะไรผิดพลาด ก็น่าจะเลื่อนระดับเป็นเลเวล 8 ได้ภายในวันเดียว

ความเร็วในการเลื่อนระดับเช่นนี้ถือว่ารวดเร็วอย่างยิ่ง

ส่วนใหญ่เป็นเพราะประสิทธิภาพที่สูงเกินไป พอเจอมอนสเตอร์ป่าก็สังหารได้ในพริบตา

เมื่อฆ่าจนเหนื่อย ทั้งสามคนก็พักผ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่และกินอาหารเติมพลัง

อาหารธรรมดาไม่สามารถเก็บไว้ในกระเป๋าเป้ได้

แต่ถ้าเป็นวัตถุดิบที่ได้จากดันเจี้ยน และนำมาทำเป็นอาหารโดยพ่อครัว ก็จะสามารถเก็บไว้ในกระเป๋าเป้ได้

แต่อาหารประเภทนี้มักจะไม่อร่อย แถมราคายังแพงอีกด้วย

【แตงหวานย่าง: ฟื้นฟูพลังกายระดับกลาง ราคา 50 เหรียญทองแดง】

อย่างเช่นแตงหวานย่างนี้ ทั้งแข็งและกระด้าง แต่ราคากลับแพง ทว่ากินชิ้นเดียวก็อิ่มท้อง เพราะให้คาร์โบไฮเดรตจำนวนมาก

แน่นอนว่ามีเนื้อสัตว์ด้วย แต่ราคาก็จะยิ่งแพงขึ้นไปอีก

.....

.....

ณ ที่แห่งหนึ่งในป่าหมูป่า

ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังจัดการกับหมูป่าอยู่

ฝ่ายชายเป็นจอมเวทเลเวล 10 กำลังร่ายคาถาสายฟ้าใส่หมูป่าอย่างต่อเนื่อง

คาถาสายฟ้าเป็นทักษะเฉพาะของจอมเวทเลเวล 10 สามารถไปรับได้ฟรีที่ศูนย์เลื่อนขั้น

ส่วนผู้หญิงอีกคน ก็คือฟางโหรวโหรวนั่นเอง

ฟางโหรวโหรวเปลี่ยนอาชีพเป็นนักบวช ซึ่งจัดเป็นอาชีพสายต่อสู้เช่นกัน แต่เป็นสายสนับสนุน ที่คอยเพิ่มสถานะและฟื้นฟูพลังชีวิตให้คนอื่น

เธออยากจะเลื่อนระดับเป็นเลเวล 10 อย่างรวดเร็ว จึงไปเกาะจอมเวทคนนี้

และจอมเวทคนนี้ก็เพิ่งจะเลื่อนระดับเป็นเลเวล 10 และได้รับทักษะเฉพาะของจอมเวทมาหมาดๆ

เขามาที่ป่าไม่ใช่เพื่อเก็บเลเวล แต่มาเพื่อเพิ่มความชำนาญของทักษะเป็นหลัก

ตามหลักแล้ว การเพิ่มความชำนาญของทักษะมีทางเลือกที่ปลอดภัยกว่านั้น

นั่นก็คือการฟาร์มมอนสเตอร์ระดับต่ำ แม้ว่าเลเวลจะสูงจนไม่ได้ค่าประสบการณ์แล้ว แต่การฟาร์มก็ปลอดภัยกว่ามาก

แต่เขากลับถูกวาจาเสแสร้งแสร้งทำเป็นใสซื่อของฟางโหรวโหรวหลอกล่อจนหัวหมุน แม้มือยังไม่เคยได้จับ ก็ยอมตามเธอมาที่ป่าหมูป่าเสียแล้ว

หมูป่าในป่าหมูป่ามีเลเวลสูง ทำให้ได้ค่าประสบการณ์มากกว่า

ดังนั้นฟางโหรวโหรวจึงเลื่อนระดับเป็นเลเวล 7 ได้อย่างรวดเร็ว

พวกเขามาจัดการมอนสเตอร์ในป่าแห่งนี้ได้หลายวันแล้ว และไม่เคยเกิดเรื่องไม่คาดฝันอะไรขึ้น

แต่เมื่อครู่นี้เอง มอนสเตอร์ระดับหัวหน้า【ราชาหมูป่าเขี้ยวโง้ง】ที่จู่ๆ ก็โผล่ออกมา ทำให้ทั้งสองคนตกอยู่ในอันตราย

ราชาหมูป่าเขี้ยวโง้งเป็นมอนสเตอร์ระดับหัวหน้าเลเวล 10 และอันตรายอย่างยิ่ง

เหตุผลที่ป่าหมูป่าแห่งนี้มีคนมาน้อย

ก็เป็นเพราะมีโอกาสเจอมอนสเตอร์ระดับหัวหน้าเช่นนี้และตกอยู่ในอันตรายได้

โดยทั่วไปต้องจัดทีมห้าคนเลเวล 7 เป็นอย่างน้อย ถึงจะกล้ามาที่นี่

ฟางโหรวโหรวก็ใช้เวลาอยู่นาน กว่าจะหลอกจอมเวทหนุ่มมาที่นี่ได้

ขอเพียงแค่อยู่ต่ออีกไม่กี่วัน เธอก็จะสามารถเลื่อนระดับเป็นเลเวล 10 ได้อย่างราบรื่น แต่เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นจนได้

"พี่เถียน ทำยังไงดีคะ"

ฟางโหรวโหรวพูดอย่างลนลาน

"วันนี้เกรงว่าคงจะรอดไปได้ยากแล้ว..."

จอมเวทหนุ่มชื่อเถียนจื้อเหว่ย เขาก็เริ่มจะสงบสติอารมณ์ไม่อยู่เช่นกัน

หากเขาเป็นนักรบ ก็ยังพอจะหาทางหนีได้

แต่เขาเป็นแค่จอมเวท อาชีพโจมตีระยะไกลที่แต้มสถานะส่วนใหญ่เพิ่มให้กับพลังจิต

วิ่งหนีคงไม่ทันแน่ ทำได้เพียงสู้ตายเท่านั้น

แต่จอมเวทคนเดียวจะต่อกรกับมอนสเตอร์ระดับหัวหน้าเลเวลเดียวกันได้อย่างไร?

เถียนจื้อเหว่ยเป็นนักเรียนมัธยมปลายที่จบการศึกษาเมื่อปีที่แล้ว

ตอนที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพเมื่อปีกลาย เขาป่วยหนักจนร่างกายอ่อนแอ

ทำให้ไม่มีเวลาเก็บเลเวลเพื่อสอบเข้าวิทยาลัยการต่อสู้

รอจนกระทั่งหายป่วย เขาถึงได้เริ่มเก็บเลเวลตามลำพัง และเพิ่งจะเลื่อนระดับเป็นเลเวล 10 ได้เมื่อไม่นานมานี้เอง

เขาตั้งใจว่าหลังจากเลเวล 10 แล้วจะตั้งใจเพิ่มความชำนาญของทักษะสักหน่อย

จากนั้นก็จะผ่านการทดสอบ เพื่อสอบเข้าวิทยาลัยการต่อสู้ในปีนี้

เพื่อนร่วมรุ่นของเขาทั้งหมดได้เข้าวิทยาลัยการต่อสู้ไปแล้วและไม่ค่อยได้ติดต่อกัน ทำให้เขาค่อนข้างโดดเดี่ยว

และก็เป็นเพราะเหตุนี้เอง

เมื่อสาวสวยอย่างฟางโหรวโหรวเข้ามาตีสนิท เขาก็หักห้ามใจไม่อยู่

ตอนนี้เขาเริ่มเสียใจแล้ว ไม่น่าเข้ามาในป่าหมูป่าเลย...

หรือว่าชีวิตของเขา จะต้องมาจบสิ้นที่นี่

เขาหันไปมองฟางโหรวโหรว "โหรวโหรว ในวาระสุดท้ายของชีวิต ผมขอกุมมือเธอหน่อยได้ไหม..."

ฟางโหรวโหรวไม่สนใจเขา ตะโกนลั่น "ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! มีใครอยู่แถวนี้ไหมคะ?"

เธอไม่อยากมาตายกับเจ้ากระจอกนี่ที่นี่...

.......

.......

อีกด้านหนึ่ง หลี่เซียวและพรรคพวกอีกสองคนกำลังกินข้าวอยู่

ทันใดนั้น ก็มีเสียงร้องขอความช่วยเหลือดังแว่วมาจากแดนไกล

"ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! มีใครอยู่แถวนี้ไหมคะ????"

ฟังจากเสียงแล้ว เป็นเสียงของผู้หญิง

"มีคนร้องขอความช่วยเหลือ รีบไปดูกันเถอะ"

หลี่เวยอวี่จิตใจดีงาม รีบลุกขึ้นทันที

"ใจเย็นๆ พวกเราค่อยๆ เข้าไปดู..."

หลี่เซียวก็ลุกขึ้นเช่นกัน ทั้งสามคนค่อยๆ ย่องเข้าไปทางต้นเสียง

เดินไปได้ประมาณร้อยกว่าเมตร ในที่โล่งแห่งหนึ่ง ก็พบกับผู้ที่ร้องขอความช่วยเหลือ

เป็นทีมสองคน หนึ่งในนั้นเป็นจอมเวทกำลังเผชิญหน้ากับหมูป่าขนาดมหึมาตัวหนึ่ง หมูป่าตัวนั้นใหญ่ราวกับภูเขาลูกย่อมๆ เห็นได้ชัดว่าเป็นมอนสเตอร์ระดับหัวหน้า

ส่วนอีกคนเป็นผู้หญิง

"นั่นมันฟางโหรวโหรวนี่นา เธอมาที่ป่าหมูป่าได้ยังไง?"

จางเสี่ยวฮวาจำผู้หญิงคนนั้นได้ เธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเขานั่นเอง

ตามหลักแล้ว ถ้าเป็นเพื่อนร่วมชั้นธรรมดา จางเสี่ยวฮวาก็ยังอยากจะช่วยอยู่

แต่ฟางโหรวโหรวคนนี้ คือคนที่ในวันแรกที่พวกเขาออกจากเมือง กลับไปป่าวประกาศเรื่องที่หลี่เซียวเป็นอาชีพสายชีวิตไปทั่ว ทำให้เขาหาทีมไม่ได้

ความแค้นนี้ เขายังจำได้แม่น

"จะช่วยไหม?"

แม้ว่าจางเสี่ยวฮวาจะไม่อยากช่วย แต่ก็ยังคงหันไปขอความเห็นจากหลี่เซียว

"จะช่วยไปทำไม? รอให้พวกมันสู้กับบอสจนอ่อนแรงกันไปข้างหนึ่งก่อน แล้วพวกเราค่อยเข้าไปฉวยโอกาส..."

หลี่เซียวไม่ใช่คนใจดีขนาดนั้น จึงอดพูดออกมาไม่ได้

ถ้าวันนั้นฟางโหรวโหรวไม่ได้มาหลอกเขา เขาอาจจะเห็นแก่ความเป็นเพื่อนร่วมชั้นและยื่นมือเข้าช่วยสักหน่อย แต่ตอนนี้ อย่าได้ฝัน

"วีรบุรุษย่อมเห็นพ้องต้องกัน!"

จางเสี่ยวฮวาพยักหน้า ก่อนจะซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้อย่างเงียบเชียบ

จอมเวทเลเวล 10 และนักบวชเลเวล 7 น่าจะสร้างความเสียหายให้ราชาหมูป่าได้พอสมควร

จากนั้นพวกเขาก็อาศัยระเบิด จัดการราชาหมูป่าได้อย่างแน่นอน

เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาก็เคยจัดการบอสราชาสไลม์เลเวล 10 มาแล้ว

ต้องรู้ไว้ว่า บอสเลเวล 10 ในดันเจี้ยนนั้นแข็งแกร่งกว่ามอนสเตอร์ระดับหัวหน้าเลเวล 10 ในป่าเสียอีก

"จะนิ่งดูดายได้ยังไง? นั่นมันสองชีวิตคนเป็นๆ เลยนะ"

หลี่เวยอวี่มีสีหน้ากังวล ด้วยความใจดีของเธอจึงทนดูต่อไปไม่ได้

ส่วนใหญ่เป็นเพราะเธอไม่ค่อยรู้สถานการณ์ แค่รู้สึกว่าถ้าช่วยได้ก็ควรจะช่วย

"พี่เวยอวี่ พี่พูดถูกครับ"

พอถูกหลี่เวยอวี่พูดเข้า จางเสี่ยวฮวาก็รู้สึกละอายใจขึ้นมาทันที จึงตัดสินใจพุ่งออกไป

ถึงแม้ฟางโหรวโหรวจะไม่น่าช่วย แต่คนที่โดนหล่อนหลอกมานั่นบริสุทธิ์

จางเสี่ยวฮวาราวกับเห็นภาพตัวเองในอดีต เมื่อถูกหลี่เวยอวี่พูดแทงใจดำเข้า จึงตัดสินใจลงมือ

"เชี่ย ตกลงใครเป็นพี่ใหญ่ของแกกันแน่วะ!"

หลี่เซียวไม่ทันได้ตั้งตัว จะคว้าไว้ก็คว้าไม่อยู่

จอมเวทเถียนจื้อเหว่ยคนนั้น ในตอนนี้กำลังถูกราชาหมูป่าโจมตี และดูท่าจะทนไม่ไหวแล้ว

"แสงศักดิ์สิทธิ์!!"

จางเสี่ยวฮวารีบใช้ทักษะฟื้นฟูใส่จอมเวทเถียนจื้อเหว่ยทันที

ความสามารถในการฟื้นฟูของแสงศักดิ์สิทธิ์แม้จะไม่เท่านักบวช แต่มันเป็นทักษะที่ร่ายได้ทันที

ลำแสงศักดิ์สิทธิ์สายหนึ่งพุ่งลงมาจากฟ้า ตกลงบนร่างของจอมเวทเถียนจื้อเหว่ย ทำให้เขารอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด

จากนั้น จางเสี่ยวฮวาก็ถือโล่ขึ้นไปยืนอยู่ด้านหน้า

แทงก์คู่กับจอมเวท เป็นการจัดทีมตามตำราเลยทีเดียว

บวกกับระเบิดของหลี่เซียว การจัดการกับราชาหมูป่าจึงเป็นเรื่องง่ายดาย