บทที่ 11 พาพี่สาวเก็บเลเวล เลื่อนระดับอย่างรวดเร็ว!

บทที่ 11 พาพี่สาวเก็บเลเวล เลื่อนระดับอย่างรวดเร็ว!

"พี่ครับ พาไปเก็บเลเวล!"

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หลี่เซียวก็ลากหลี่เวยอวี่ออกจากบ้าน

หลี่เซียวคิดว่าด้วยความก้าวหน้าระดับนี้ ตัวเขาจะต้องเลื่อนระดับเป็นเลเวล 10 ได้ภายในสองเดือนอย่างแน่นอน จึงถือโอกาสนี้พาพี่สาวไปเก็บเลเวลด้วย

พี่สาวเพิ่งจะเลเวล 1 หลังจากพาเธอไปเก็บเลเวลแล้ว เพิ่มแต้มสถานะสักหน่อย ร่างกายในทุกๆ ด้านก็จะดีขึ้น

"เก็บเลเวลเหรอ พี่จะเก็บไปทำไม พี่เป็นแค่อาชีพสายชีวิตนะ"

หลี่เวยอวี่ส่ายหน้า แสดงท่าทีว่าจะไม่ไปเป็นตัวถ่วงของหลี่เซียว

"พี่ครับ พี่ทำงานหนักเกินไปทุกวัน ต้องเพิ่มค่าร่างกายหน่อย จะได้ไม่เป็นหวัดบ่อยๆ อีกอย่าง ถ้าพี่เพิ่มพลังจิตแล้ว ต่อไปการทำงานก็จะยิ่งมีประสิทธิภาพมากขึ้น"

"พลังจิตของพี่พอแล้วล่ะ อาชีพสายชีวิตอาศัยความชำนาญทักษะเป็นหลัก อย่างพวกเรานักปั้นดินเหนียว ยิ่งต้องอาศัยจินตนาการมากกว่า..."

"เฮ้ แกทำอะไรน่ะ???"

หลี่เวยอวี่ถึงกับมึนงงไปทั้งตัว เธอถูกน้องชายแบกขึ้นบ่าไปเลย

"วันนี้ต่อให้ต้องแบก ก็จะแบกพี่ไปให้ได้"

หลี่เซียวตั้งใจแน่วแน่ว่าจะพาพี่สาวไปเก็บเลเวลให้ได้

เขารู้ดีถึงประโยชน์ของการเพิ่มแต้มสถานะ ตอนนี้ตัวเองมีพลังจิต 22 แต้ม ตื่นนอนมาก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า เพียงหนึ่งชั่วโมงก็สามารถสร้างประทัดลูกอ๊อด C1 ได้ร้อยลูก

ประสิทธิภาพเทียบกับเมื่อก่อนไม่ได้เลย

หากพลังจิตต่ำ การปั้นฟิกเกอร์ดินเหนียวครู่เดียวก็จะรู้สึกเหนื่อยแล้ว

แต่เมื่อพลังจิตเพิ่มขึ้น หนึ่งชั่วโมงก็สามารถทำงานของทั้งวันให้เสร็จได้

ถ้าพี่สาวเพิ่มพลังจิต ต่อไปก็คงจะทำงานแค่ 2 ชั่วโมง ไม่ต้องนั่งอยู่หน้าโต๊ะทั้งวัน เวลาที่เหลือจะได้ไปพักผ่อนบ้าง

"ได้ๆๆ พี่ไปก็ได้ ปล่อยพี่ลงมาเดี๋ยวนี้"

หลี่เวยอวี่ทุบหัวหลี่เซียว "อีกอย่าง ยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลยนะ"

"มีเงินแล้ว ซื้อกินเอา"

หลี่เซียวแบกหลี่เวยอวี่รวดเดียวลงมาถึงชั้นล่างถึงได้ยอมปล่อย

หลี่เวยอวี่รู้สึกจนใจเล็กน้อย น้องชายคนนี้ตอนนี้พละกำลังเยอะขึ้นมากเลยนะ

อันที่จริง แม้ว่าหลี่เซียวจะไม่ได้เพิ่มค่าพละกำลัง แต่การเพิ่มค่าความว่องไวและร่างกาย ก็สามารถเพิ่มพละกำลังได้เล็กน้อยเช่นกัน

การแบกพี่สาวคนหนึ่ง ไม่ใช่เรื่องยากเลย

เขาใช้หน้าต่างข้อมูลเพื่อนติดต่อจางเสี่ยวฮวา ไม่นานอีกฝ่ายก็เดินทางมาถึง

"พี่เวยอวี่ อรุณสวัสดิ์ครับ"

"อืม เสี่ยวฮวา ได้ยินว่านายปลุกพลังเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ยินดีด้วยนะ..."

จางเสี่ยวฮวาไปเล่นที่บ้านของหลี่เซียวบ่อยครั้ง ดังนั้นจึงรู้จักกันและกัน

หลี่เซียวอธิบายเล็กน้อย บอกว่าวันนี้จะพาพี่สาวมาเก็บเลเวล

จางเสี่ยวฮวาลุกพรวดขึ้นมาทันที ตบอกแล้วพูดว่า "เป็นหน้าที่ที่มิอาจปฏิเสธ!"

หลี่เซียวกลอกตา "แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายด้วยล่ะ?"

ดังนั้น ทั้งสามคนจึงกินอาหารเช้าด้วยกัน

จากนั้นก็นั่งรถประจำทางมายังประตูทิศใต้เพื่อออกจากเมือง

ด้วยประสบการณ์จากเมื่อวาน ทำให้คุ้นเคยเส้นทางเป็นอย่างดีแล้ว

เมื่อคำนึงถึงการพาพี่สาวเลเวล 1 มาด้วย เพื่อความปลอดภัย จึงยังคงเลือกที่จะเก็บเลเวลในทุ่งหญ้าแสงอรุณ เพราะสไลม์ที่นี่ทั้งโง่ทั้งทึ่ม

"ว้าว นี่คือสไลม์เหรอ น่ารักจังเลย...."

หลี่เวยอวี่เมื่อเห็นสไลม์ ดวงตาก็เป็นประกาย

อาชีพสายชีวิต โดยปกติแล้วทั้งชีวิตก็จะไม่เคยออกจากเมืองเลย

ดูออกเลยว่านี่เป็นการออกจากเมืองครั้งแรกของเธอ และเธอก็ดูมีความสุขมาก

ราวกับได้ค้นพบโลกใหม่

มอนสเตอร์ที่เคยเห็นได้แค่ในวิดีโอ ตอนนี้กลับปรากฏตัวให้เห็นเป็นๆ ต่อหน้า

เมื่อเห็นพี่สาวมีความสุขขนาดนี้ หลี่เซียวก็รู้สึกว่าการตัดสินใจของเขาถูกต้องแล้วจริงๆ

พี่สาวเลี้ยงดูเขามาอย่างยากลำบาก ทำงานหามรุ่งหามค่ำเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว ตอนนี้ก็อายุ 24 ปีแล้ว แม้แต่แฟนก็ยังไม่มีเวลาหา

ตัวเองจะต้องทำให้พี่สาวมีชีวิตที่ดีให้ได้

"พี่ครับ สไลม์มันน่ารักตรงไหน? ก็เหมือนก้อนน้ำมูกเขียวก้อนหนึ่ง"

หลี่เซียวพูดล้อเล่นพลางหัวเราะ

"แกไม่เข้าใจหรอก..."

หลี่เวยอวี่เหลือบมองเขาแวบหนึ่ง

"พี่ครับ เอาระเบิดไปถือไว้ เดี๋ยวจางเสี่ยวฮวาลากมอนสเตอร์มา พี่ก็โยนเลย!"

หลี่เซียวส่งประทัดลูกอ๊อด C1 ให้พี่สาวโดยตรง 50 ลูก

เพื่อให้พี่สาวเลื่อนระดับอย่างรวดเร็ว ทั้งสามคนจึงไม่ได้จัดทีม

หลี่เซียวและจางเสี่ยวฮวาไปลากมอนสเตอร์ แล้วให้พี่สาวเป็นคนฆ่า เพื่อรับค่าประสบการณ์ไปคนเดียว

แบบนี้ การเลื่อนระดับก็จะเร็วมาก

ทั้งสามคนเดินหน้าต่อไป

พวกเขาทั้งสามบุกตะลุยลึกเข้าไปในทุ่งหญ้า ไปยังบริเวณที่ไร้ผู้คนแต่ชุกชุมไปด้วยมอนสเตอร์ ก่อนจะลากพวกมันมารวมกันแล้วให้พี่สาวโยนระเบิดใส่

การเลื่อนระดับง่ายเหมือนดื่มน้ำเลยทีเดียว

แต่ทว่าวันนี้โชคไม่ดีเหมือนเมื่อวาน ไม่ได้เจอดันเจี้ยนสุ่มในป่า

ในไม่ช้า หนึ่งวันก็ผ่านไป พี่สาวเลื่อนระดับเป็นเลเวล 3 โดยตรง

"พรุ่งนี้มาต่อ!"

"นี่....."

พี่สาวรู้สึกเกรงใจขึ้นมา ทั้งสองคนเหนื่อยมาทั้งวัน แต่เลเวลไม่ขึ้นเลยสักระดับ

สำหรับหลี่เซียวผู้เป็นน้องชาย เธอยังไม่ค่อยเกรงใจเท่าไหร่ แต่ที่กังวลคือกลัวว่าจะไปทำให้จางเสี่ยวฮวาต้องเสียเวลา

แต่ทว่า จางเสี่ยวฮวาไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้เลย

ความสัมพันธ์ของเขากับหลี่เซียวแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า เป็นพ่อลูกกันอย่างแท้จริง

จางเสี่ยวฮวาตบอกแสดงความจริงใจ "พี่เวยอวี่ พี่เป็นพี่สาวของหลี่เซียว หลี่เซียวเป็นน้องชายของผม งั้นพี่ก็คือพี่สาวแท้ๆ ของผม ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ"

หลี่เซียวตบหัวเขาไปทีหนึ่ง "คิดได้สวยดีนะ"

ค่อยๆ หลี่เวยอวี่ก็เริ่มคุ้นเคยกับนิสัยของจางเสี่ยวฮวา ที่คล้ายกับหลี่เซียวมาก เป็นคนสบายๆ ให้ความสำคัญกับมิตรภาพ ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือค่อนข้างซื่อบื้อไปหน่อย ทุกเรื่องล้วนฟังหลี่เซียว ไม่ค่อยมีความคิดเป็นของตัวเอง

ดังนั้น กลุ่มคนทั้งสามจึงพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน ความสัมพันธ์ก็ยิ่งดีขึ้นเรื่อยๆ

วันเวลาที่ได้มาเก็บเลเวลด้วยกันในป่าแบบนี้ ทำให้หลี่เวยอวี่รู้สึกมีความสุขมาก

นี่เป็นประสบการณ์ใหม่เอี่ยม ทุ่งหญ้าแสงอรุณเต็มไปด้วยหญ้าเขียวขจีสุดลูกหูลูกตา มองไปราวกับมหาสมุทรสีเขียว สามารถสูดดมอากาศบริสุทธิ์สดชื่นได้

นี่คือสิ่งที่ในเมืองที่เต็มไปด้วยตึกรามบ้านช่อง ไม่สามารถสัมผัสได้

ในเมือง มักจะรู้สึกอึดอัด ทุกวันคือการทำงานซ้ำๆ ซากๆ น่าเบื่ออย่างที่สุด

พูดตามตรง เธอก็เริ่มใฝ่ฝันที่จะเป็นผู้ประกอบอาชีพสายต่อสู้ขึ้นมาบ้างแล้ว

แต่เธอก็รู้ดีว่า นั่นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

"ก็ให้เสี่ยวเซียวแบกความฝันอันสวยงามนี้ของฉัน เดินทางต่อไปให้ไกลขึ้นเถอะ..."

หลี่เวยอวี่มองดูร่างของน้องชาย เขากำลังลากมอนสเตอร์อยู่ไกลๆ

ในวินาทีนี้ เธอรู้สึกว่าแผ่นหลังของน้องชายดูราวกับกว้างขึ้น เติบโตขึ้นแล้ว...

และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

ทั้งสามคนไปฟาร์มมอนสเตอร์ที่ทุ่งหญ้าแสงอรุณทุกวัน แล้วก็กลับบ้าน

หลังจากกลับบ้าน หลี่เซียวก็จะลงขายประทัดลูกอ๊อด C1 10 ลูก แล้วก็จะถูกผู้ซื้อลึกลับ【ฉิงเทียน】ซื้อไปทันที

คนเดียวชุบชีวิตทั้งร้าน!

สรุปก็คือ เรื่องเงินไม่ต้องกังวลอีกต่อไปแล้วจริงๆ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ห้าวันผ่านไป

"ปัง!"

พร้อมกับเสียงระเบิดดังขึ้น กวางเขาสังหารสามตัวก็ถูกระเบิดตายพร้อมกัน

ระดับของหลี่เวยอวี่ก็มาถึงเลเวล 7

ทั้งสามคนเท่ากับว่าอยู่ในระดับเดียวกันแล้ว

"พี่ครับ อุปกรณ์ชิ้นนี้พี่ใส่ไว้"

"นี่มัน... มงกุฎราชาสไลม์ อุปกรณ์หายาก?"

หลี่เวยอวี่ประหลาดใจมาก น้องชายคนนี้มอบความประหลาดใจให้เธอมากเกินไปแล้ว

ถึงกับหาอุปกรณ์หายากมาได้ชิ้นหนึ่ง

"อย่าปฏิเสธเลย ตอนนี้ทุกคนเลเวล 7 แล้ว ผมกับจางเสี่ยวฮวาคุยกันแล้วว่าควรจะไปเก็บเลเวลที่ป่าหมูป่า ที่นั่นอันตรายกว่า ดังนั้นพี่ต้องใส่ไว้"

"ก็ได้"

เพื่อไม่ให้เป็นตัวถ่วงของทั้งสองคน หลี่เวยอวี่จึงสวมมงกุฎทันที

มงกุฎสวมอยู่บนหัวของหลี่เวยอวี่ ในทันทีก็ทำให้ค่าความสวยของเธอยกระดับขึ้นไปอีกขั้น ราวกับราชินีผู้สูงศักดิ์

หลี่เวยอวี่หน้าตาสวยจริงๆ สมัยก่อนก็เป็นถึงดาวโรงเรียน มีคนมาจีบมากมาย

เพียงแต่หลังจากเปลี่ยนอาชีพเป็นอาชีพสายชีวิตแล้วก็กลายเป็นคนธรรมดาทั่วไป

"พี่เวยอวี่ พี่สวยมากเลยครับ"

จางเสี่ยวฮวาก็อดที่จะชื่นชมไม่ได้ "ถ้าพี่เป็นอาชีพสายต่อสู้ จะต้องเป็นคนที่เจิดจรัสอย่างแน่นอน แต่ว่า ผมไม่รังเกีย...."

ยังไม่ทันพูดจบ หลี่เซียวก็จ้องเขาตาเขม็ง "อย่าได้คิด"

ฉันนับถือนายเป็นน้องชาย แต่นายกลับคิดอยากจะเป็นพี่เขยฉันเหรอ???

จางเสี่ยวฮวา "......"

หลี่เซียวไม่ใช่ว่าหวงพี่สาวหรอกนะ

เธอจะต้องแต่งงานออกไปไม่ช้าก็เร็ว แถมยังใกล้จะเป็นสาวใหญ่แล้วด้วย

แต่อาชีพสายต่อสู้ย่อมจะอยู่กับอาชีพสายชีวิตไม่ได้อย่างแน่นอน

เพราะเมื่อเลเวลเพิ่มขึ้น ช่องว่างทางด้านร่างกายจะยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ

อย่างเช่นนักรบ เมื่อแต้มสถานะพละกำลังเพิ่มขึ้น ในช่วงหลังจะสามารถยกของหนักหลายพันหลายหมื่นชั่งได้อย่างง่ายดาย คนธรรมดาทนไม่ไหวหรอก

ส่วนอาชีพสายชีวิต ช่วงแรกๆ ยังพอให้คนอื่นพาเก็บเลเวลได้ แต่หลังจากเลเวล 10 ไปแล้วจะยากมาก เพราะไม่มีทักษะต่อสู้ ในดันเจี้ยนจึงมีอันตรายรอบด้าน

ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสองคนอายุห่างกัน 7 ปี ไม่เหมาะสมกัน

หลี่เซียวก็ไม่อยากจะเรียกจางเสี่ยวฮวาว่าพี่เขยในอนาคตเช่นกัน

ในไม่ช้า ภายใต้สายตาของหลี่เซียว จางเสี่ยวฮวาก็เก็บประสบการณ์รักแรกแย้มของวัยหนุ่มนี้ไว้ในใจลึกๆ ถือเป็นการเติบโตครั้งหนึ่งแล้วกัน....

หลี่เซียวส่งคำเชิญร่วมทีม ทั้งสองคนต่างก็ยอมรับ

【ร่วมทีมสำเร็จ, หัวหน้าทีม: ไพต้าซิง; สมาชิกทีม: ดอกไม้แดงดอกน้อย, ฝนพรำ】

【จำนวนสมาชิกทีมปัจจุบัน 3 คน; การแบ่งปันค่าประสบการณ์ 33%; รูปแบบการจัดสรรของรางวัล: สุ่มจัดสรร, ไอเทมระดับสูงทอยเต๋า】

"ไป ป่าหมูป่า!"