บทที่ 26 ถอดกางเกงให้ลู่เข่อเหยียนใส่

เจียงเจ๋อยื่นมือออกไปสัมผัสตู้แช่เย็นข้างๆ เรียวขานั้น

จากนั้นก็ขยี้คราบน้ำที่ติดมืออยู่

"ข้างบนตู้มีน้ำอยู่น่ะ"

"เอ๋?"

ลู่เข่อเหยียนหันกลับมาด้วยความประหลาดใจ

"นาย..."

"ทำไมถึงไม่ลูบ?"

อารมณ์ของลู่เข่อเหยียนซับซ้อนขึ้นมาทันที

ฉันอุตส่าห์ยอมให้เธอแตะต้องเรียวขาของฉันแล้วแท้ๆ

แต่นายกลับหันไปลูบตู้แช่แทน?

เจียงเจ๋อเหลือบมองเธอด้วยสายตาเฉยเมย: "ฉันไม่ชอบฉวยโอกาสตอนที่คนอื่นลำบากหรอก ถ้าเธอไม่อยาก ฉันก็ไม่บังคับ"

"ติ๊ง! ค่าความชอบของลู่เข่อเหยียน +5!"

"ค่าความชอบปัจจุบัน: 34"

ลู่เข่อเหยียนรู้สึกละอายใจอย่างบอกไม่ถูกในทันที

ความประทับใจที่มีต่อเจียงเจ๋อในใจเปลี่ยนไปไม่น้อย

เดิมทีคิดว่าเจียงเจ๋อเป็นคนเหลาะแหละ

ดูท่าแล้ว เขาอาจจะเป็นสุภาพบุรุษจริงๆ ก็ได้

เธอก้มหน้ามองขาทั้งสองข้างของตัวเอง

ช่างเป็นขาที่ขาวสวยอะไรขนาดนี้

แต่กลับเอาให้ลูบแล้วไม่ลูบ?

อารมณ์ของเธอจู่ๆ ก็หดหู่ลงเล็กน้อย

"นายต้องจับได้แล้วแน่เลยใช่ไหม"

"แน่นอน"

"แผนตื้นๆ ของเธอแค่นี้ ใครจะไปหลงเชื่อล่ะ"

เจียงเจ๋อขำ

หลังจากลองหยั่งเชิงเมื่อครู่ เขาก็มั่นใจแล้ว

ความยั่วยวนของลู่เข่อเหยียนนั้นเป็นการแสดงล้วนๆ

แม้จะแสดงได้แนบเนียน แต่จุดบกพร่องก็มีไม่น้อย

ยกตัวอย่างเช่นตอนที่หยางหยวนหาเรื่อง จนเกือบจะต่อยกับจี้เสี่ยวเฟิง

คนเป็นเด็กนักเลงน้อยอย่างลู่เข่อเหยียน ต้องเคยผ่านสถานการณ์แบบนั้นมาแล้วแน่ๆ

แล้วจะมาขอโทษทำไม?

ตอนที่เธอเอ่ยปากขอโทษ เจียงเจ๋อก็รู้สึกถึงความผิดปกติแล้ว

หลังจากสังเกตและหยั่งเชิง ในที่สุดก็พบว่า ลู่เข่อเหยียนไม่ใช่เด็กนักเลงมีประสบการณ์ที่ไหนเลย!

แถมยังบอกว่าเคยมีแฟนมาตั้งยี่สิบกว่าคน?

หาว่าเขาเป็นเด็กน้อยหัดใหม่?

เห็นทีตัวเธอเองก็คงไม่ต่างกันหรอกมั้ง?

ต่อให้เคยคบกับใครมาบ้าง ก็ไม่ใช่สไตล์ที่เธอพยายามแสร้งทำว่ารู้ไปเสียทุกเรื่องแบบนี้แน่นอน

แค่ให้ลูบขาปฏิกิริยายังรุนแรงขนาดนี้

เดาว่าขาตัวเองคงยังไม่เคยถูกใครลูบด้วยซ้ำ

ลู่เข่อเหยียนมองเจียงเจ๋อด้วยแววตาอ่อนโยนดุจสายน้ำ

"เจียงเจ๋อ อย่าไปบอกใครนะ"

เจียงเจ๋อพยักหน้า: "ได้"

ลู่เข่อเหยียนชะงักไปเล็กน้อย

"นายไม่สงสัยเหรอ?"

"ถ้าเธอไม่อยากพูด ฉันก็จะไม่ถาม"

"ติ๊ง! ค่าความชอบของลู่เข่อเหยียน +5! ค่าความชอบปัจจุบัน: 39"

ให้ตายสิ

เจียงเจ๋อร้องในใจว่าให้ตายสิ

นึกในใจว่าแม่สาวคนนี้ค่าความชอบเพิ่มเร็วเกินไปแล้วหรือเปล่า?

ตอนเจอกันครั้งแรกมีค่าความชอบแค่ 20 เท่านั้น

ผ่านไปแค่คาบเรียนเดียว ค่าความชอบจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวแล้ว?

"อ๊ะ!"

ลู่เข่อเหยียนร้องอุทานออกมา

เธอกระโดดลงจากตู้แช่เย็นแล้วลูบไปที่ด้านหลังของตัวเอง พูดด้วยความน้อยใจว่า "ก้นเปียกหมดเลย"

เจียงเจ๋อพูดไม่ออก: "ก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่ามีน้ำ?"

"ทำยังไงดีล่ะ?"

ลู่เข่อเหยียนทำหน้ามุ่ยใส่เจียงเจ๋อด้วยความเขินอายสุดๆ

ถ้าเพื่อนคนอื่นรู้ว่ากางเกงเธอเปียก คงขายหน้าตายเลย!

เฮ้อ

เจียงเจ๋อถอนหายใจ

"ตามมาสิ เอาของฉันไปใส่ก่อน"

เจียงเจ๋อจูงมือลู่เข่อเหยียนเดินไปยังห้องน้ำที่อยู่ตรงข้ามร้านค้าสวัสดิการ

"หา?"

"จะให้กางเกงนายใส่เหรอ? แล้วนายล่ะจะทำยังไง?"

ลู่เข่อเหยียนไม่ได้ขัดขืน เดินตามเจียงเจ๋อไปพร้อมกับถามด้วยใบหน้าแดงก่ำ

"วางใจเถอะ ข้างในฉันมีอีกตัว"

เจียงเจ๋อใส่กางเกงขาสั้นออกกำลังกายไว้ข้างในกางเกงนักเรียน

เป็นนิสัยส่วนตัวล้วนๆ

ถ้าวันไหนอากาศร้อนเวลาเล่นบาส เขาจะถอดกางเกงนักเรียนออกทันที

"ก็ได้"

"ขอบใจนะเจียงเจ๋อ นายเป็นคนดีจริงๆ"

ลู่เข่อเหยียนพูดด้วยใบหน้าแดงซ่าน

"ติ๊ง! ค่าความชอบของลู่เข่อเหยียน +5! ค่าความชอบปัจจุบัน: 44"

เจียงเจ๋อถอดกางเกงพลางมองลู่เข่อเหยียนไปพลาง

ให้ตายสิ

คนอื่นค่าความชอบเพิ่มทีละ 1 แต้ม

แต่แม่สาวคนนี้กลับพุ่งพรวดทีละ 5 แต้ม

ลู่เข่อเหยียนก้มหน้าลงรู้สึกผิดอยู่ลึกๆ

เจียงเจ๋อดีกับเธอเกินไปแล้ว

ไม่เพียงแต่ไม่บังคับลูบขา

แต่ยังยอมให้ยืมกางเกงใส่ด้วย

ผู้ชายอะไรจะดีขนาดนี้ เธอไม่ควรหลอกเจียงเจ๋อเลย

เจียงเจ๋อถอดกางเกงนักเรียนส่งให้ที่หน้าห้องน้ำ

ลู่เข่อเหยียนรับมา มือสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่ยังหลงเหลืออยู่

จู่ๆ ก็ฉุกคิดขึ้นมา

นี่คือกางเกงที่ผู้ชายใส่!

ถ้ากางเกงขาสั้นยีนส์ของเธอเปียก เธอต้องถอดเปลี่ยนแน่ๆ!

นั่นก็เท่ากับว่าเนื้อขาเปลือยเปล่าของเธอจะได้สัมผัสกับกางเกงของเจียงเจ๋อโดยตรงน่ะสิ!

"รีบไปเปลี่ยนสิ เดี๋ยวก็เปียกโชกพอดี" เจียงเจ๋อเตือน

ลู่เข่อเหยียนเดินเข้าห้องน้ำหญิงไปด้วยความเขินอายสุดขีด

หัวใจเต้น 'ตึกตัก' ไม่หยุด

จะล่อแหลมเกินไปไหมนะ?

เธอไม่เคยใส่เสื้อผ้าผู้ชายมาก่อนเลย

นี่ยังไม่ต้องพูดถึงการใส่กางเกงผู้ชายโดยไม่ใส่กางเกงข้างใน!

นี่มันไม่น้อยไปกว่าการจูบทางอ้อมเลย!

ไม่สิ

ยิ่งกว่าจูบทางอ้อมอีก!

เรียกได้ว่าเป็นการสัมผัสทางอ้อมเลยก็ได้!

ห้านาทีผ่านไป

ลู่เข่อเหยียนเดินออกมาจากห้องน้ำหญิง

เธอก้มหน้าด้วยความเขินอาย ไม่กล้าสบตาเจียงเจ๋อ

สัมผัสได้ถึงไออุ่นที่ถ่ายทอดมาที่เรียวขา

ใบหน้าของลู่เข่อเหยียนร้อนผ่าวราวกับกาน้ำเดือด

"นี่ ฉันถามหน่อยเถอะ เธอจะทำหน้าแบบนั้นไปถึงไหน?"

เจียงเจ๋ออดขำไม่ได้

"ติ๊ง! ลู่เข่อเหยียนรู้สึกขัดเขิน คิดว่าตัวเองสูญเสียบางอย่างที่มีค่าไป ค่าความชอบ +10!"

"ค่าความชอบปัจจุบัน 54 ปลดล็อกข้อมูลรายละเอียดแล้ว โฮสต์สามารถตรวจสอบได้ด้วยตนเอง"

"คำแนะนำ: เมื่อมีการใช้จ่ายให้กับเป้าหมายที่มีค่าความชอบสูงกว่า 51 อัตราการคืนแต้มความมั่งคั่งจะเพิ่มขึ้นเป็น 50%"

หือ?

เจียงเจ๋ออึ้งไปเลย

ถึง 54 แล้วเหรอ?

เขาเกาหัวอย่างงงๆ

เขายังไม่ได้ทำอะไรเลยไม่ใช่เหรอ?

หรือว่าเขาจะเป็นเทพบุตรนักโปรยเสน่ห์โดยธรรมชาติ?

ด้วยความสงสัย เจียงเจ๋อจึงกดดูหน้าต่างรายละเอียดของลู่เข่อเหยียน

【เป้าหมายการใช้เงิน】：ลู่เข่อเหยียน

【ความสัมพันธ์】：ผู้ตามจีบ

【ยอดใช้จ่าย】：0 หยวน

【ความสวย】：96

【ค่าความชอบ】：54 (ชอบ)

【อายุ】：18 ปี

【ส่วนสูง】：172 ซม.

【สัดส่วน】：90/55/92 ซม.

【ประสบการณ์】：0 ครั้ง

【สถานะ】：เด็กกำพร้า พ่อแม่เสียชีวิตตั้งแต่เด็ก แต่ผู้ปกครอง ลู่อู๋ซวง (น้าสาว) เป็นประธานกลุ่มบริษัทจดทะเบียน ครอบครัวร่ำรวยมาก ปัจจุบันศึกษาอยู่มัธยมปลายหนึ่งไห่เฉิง

【นิสัย】：ภายนอกเหมือนสาวแรงๆ รุกหนักรับต่ำ ภายนอกดูเข้มแข็ง แต่ภายในกลับโดดเดี่ยว โหยหาความรักความเอาใจใส่

【งานอดิเรก】：ทำเท่, คบเพื่อน

【ประสบการณ์ความรัก】：ดูเหมือนรู้ไปทุกเรื่อง มักอวดอ้างว่ามีแฟนมาแล้วกว่ายี่สิบคน แต่แท้จริงเป็น 'มือใหม่' ที่แม้แต่จับมือผู้ชายยังไม่เคย

【ทักษะ】：ความรู้มัธยมปลาย (เริ่มต้น), ทักษะขับขี่รถจักรยานยนต์ (เบื้องต้น)

เจียงเจ๋อ: ...

ที่แท้นิสัยของลู่เข่อเหยียนก็เป็นประเภท 'รุกหนักแต่รับต่ำ' แบบนี้นี่เอง

มิน่าล่ะค่าความชอบถึงพุ่งเร็วนัก

แม่สาวคนนี้ทนการรุกไม่ไหวเลยจริงๆ...

เขายังไม่ได้เริ่มรุกเต็มที่เลย ก็ไปไม่เป็นซะแล้ว

เพิ่งจะปล่อยหมัดธรรมดาไปหนึ่งที ก็เหมือนปล่อยท่าไม้ตายไปซะแล้ว

ถ้าเจียงเจ๋อเริ่มเดินเกมรุกใส่เธอจริงๆ จะไม่เสร็จเขาในพริบตาหรือไง?

เกรงว่าค่าความชอบคงเต็ม 100 ในเวลาไม่กี่นาทีแน่ๆ

และก็เป็นไปตามที่เขาคาด

ลู่เข่อเหยียนที่ดูเหมือนรู้ไปทุกอย่าง แท้จริงแล้วอย่าว่าแต่เรื่องแฟนเลย

แม้แต่จับมือผู้ชายยังไม่เคย

เธอเป็นแค่มือใหม่ที่แสร้งทำเป็น 'ขาใหญ่'!

ส่วนสถานะของลู่เข่อเหยียน ทำเอาเจียงเจ๋อแปลกใจไม่น้อย

เป็นเด็กกำพร้าที่พ่อแม่จากไปตั้งแต่เด็กนี่เอง

ดูเหมือนว่าความเข้มแข็งจอมปลอมของลู่เข่อเหยียนก็น่าจะเกิดจากจุดนี้นี่เอง

เธอโดดเดี่ยวภายในใจ และโหยหาความรักความเอาใจใส่

เลยชอบคบเพื่อน หวังจะได้รับความใส่ใจจากคนรอบข้าง

เจียงเจ๋อเดาอย่างกล้าหาญ

เหตุผลที่เสนอตัวเป็นแฟนเขา ก็น่าจะเพราะโหยหาความสนใจจากเพื่อนรอบข้างด้วยเช่นกัน

หลังจากผ่านช่วงนี้ไปเขาก็เริ่มเป็นที่รู้จัก

อดีตทาสรักอันดับหนึ่งที่ถูกดาวโรงเรียนปฏิเสธ กลับกลายเป็นหนุ่มหล่อที่น่าทึ่ง

เริ่มกลายเป็นบุคคลที่ถูกพูดถึงในโรงเรียน

ถ้าได้เป็นแฟนของเขา ระดับการถูกพูดถึงของลู่เข่อเหยียนคงเพิ่มขึ้นไม่น้อย

ในวินาทีที่เห็นข้อมูลรายละเอียดของลู่เข่อเหยียน เจียงเจ๋อก็รู้สึกว่าทุกอย่างสมเหตุสมผลขึ้นมาทันที

[จบบท]