บทที่ 46 ฉันประทับใจในตัวคุณ

จากนั้นทั้งสองคนก็เริ่มเลือกสไตล์เสื้อผ้า

ปกติเสื้อผ้าผู้ชายจะเรียบง่ายกว่าและมีตัวเลือกไม่มากนัก เนื่องจากเป็นฤดูร้อน พวกเขาจึงเลือกชุดแขนสั้นกันคนละสองชุดอย่างรวดเร็ว

หลังจากเลือกสไตล์ได้แล้ว ก็ถึงขั้นตอนการเลือกเนื้อผ้า

ความต่างของราคาเนื้อผ้านั้นมหาศาลมาก ชุดพื้นฐานอาจจะราคาแค่สองถึงสามพันหยวน แต่ถ้าเป็นผ้าเกรดดีอาจพุ่งไปถึงหลักหมื่น สวี่ฮ่าวตั้งใจจะเลือกแบบธรรมดาๆ แต่พอเจอสายตาดุแกมเตือนของหลิงยุนโจว เขาจึงจำใจเลือกชุดที่ราคาเจ็ดถึงแปดพันหยวนแทน

สรุปแล้ว ชุดสี่ชุดสำหรับพวกเขาสองคนมียอดรวมกว่าสามหมื่นหยวน

ผลลัพธ์นี้ไม่เพียงแต่ทำให้คุณติงคนสวยที่ดูแลพวกเขาประหลาดใจ แต่ยังทำให้พนักงานพนักงานปากยื่นที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ถึงกับอึ้งไปเลย

"ยังไม่รู้เลยว่ามีเงินจ่ายหรือเปล่า" พนักงานปากยื่นพูดจิกกัดด้วยน้ำเสียงอมเปรี้ยว "ถ้าเงินไม่พอจ่ายขึ้นมาล่ะก็ อายเขาตายเลย!"

หลิงยุนโจวหยิบบัตรธนาคารที่เริ่มลอกและดูเก่ากึกผ่านการใช้งานมาอย่างยาวนานออกมา "รูดเลยครับ"

"เหอะ บัตรเยินขนาดนี้ ท่าทางจะรูดบ่อยจนพรุนล่ะสิ อย่าฝืนใช้เงินเกินตัวเพื่อรักษาหน้าเลยนะ!"

"ปัง!" สวี่ฮ่าวอดไม่ได้ที่จะตบโต๊ะดังสนั่นพลางถลึงตาใส่พนักงานปากยื่นคนนั้น

"พี่เกิดมาเป็นแตงกวาหรือไง? ถึงได้ทำตัวไร้มารยาทแบบนี้! เหมือนพริกไทยตากแห้งในลานบ้านคนอื่นเลยนะถุย! ดูให้ดีๆ นี่มันบัตรเดบิต! พี่หลิงของผมเขาคงไม่รู้จักหรอกว่าบัตรเครดิตคืออะไร ถ้าพี่ยังพล่ามไม่หยุด ผมจะคอมเพลนพี่แน่! อะไรกันนักหนา? ไสหัวไปเลยไป!"

พนักงานปากยื่นคนนั้นไม่กล้าปริปากพูดอีกแม้แต่คำเดียว

"พรูด~" คุณติงคนสวยอดไม่ได้ที่จะหลุดขำออกมาพลางยกมือขึ้นปิดหน้า

หลังจากรูดบัตรเสร็จ หลิงยุนโจวก็กำชับให้เธอช่วยดูแลเรื่องเสื้อผ้าให้ดี ตรวจสอบให้แน่ใจว่าเขาจะได้รับชุดในมะรืนนี้ และให้ช่วยซักแห้งให้เรียบร้อยเพื่อที่เขาจะได้ใส่ได้ทันที! คุณติงรับปากเป็นมั่นเหมาะว่าจะจัดการให้เอง หลิงยุนโจวและเพื่อนถึงได้เดินออกจากร้านไป

สองวันต่อมา เมื่อหลิงยุนโจวและเพื่อนกลับมาที่ร้าน A&T อีกครั้ง เขาก็ได้รับการต้อนรับจากคุณติงคนเดิม

ทว่าสิ่งที่ทำให้หลิงยุนโจวแปลกใจก็คือ เธอไม่ได้สวมชุดยูนิฟอร์มสั่งตัดของทางร้านแล้ว แต่กลับสวมชุดลำลองธรรมดาเหมือนเสื้อผ้าใส่เล่นทั่วไป

หลังจากเธอส่งมอบชุดให้หลิงยุนโจวและเพื่อน พนักงานปากยื่นก็เดินเข้ามาหาเธอแล้วเยาะเย้ยว่า "เก็บของของเธอแล้วไสหัวไปซะ!"

สวี่ฮ่าวที่กำลังงงรีบถามคุณติงว่า "เกิดอะไรขึ้นครับ?"

"เหอะ~" พนักงานปากยื่นหัวเราะในลำคอ

"ก็เพราะพวกแกไม่ใช่รึไง? พวกแกไปล่วงเกินคุณชายชวี ทำให้เราต้องเสียรายได้ปีนี้ไปกว่าหมื่นหยวน ถ้านับรวมพวกเพื่อนๆ ของคุณชายชวีด้วย ความเสียหายแฝงน่ะมหาศาลกว่านั้นอีก มันต้องมีใครสักคนมารับผิดชอบความสูญเสียครั้งใหญ่นี้!"

"มันไม่เกี่ยวกับพวกคุณหรอกค่ะ แค่ปรัชญาของฉันมันไม่ตรงกับทางบริษัท และฉันเองก็คงอยู่ได้ไม่นาน" คุณติงกล่าว "เอาล่ะ! ในเมื่อส่งมอบชุดให้พวกคุณเรียบร้อยแล้ว ฉันก็เบาใจ ฉันขอตัวก่อนนะคะ!"

"นี่มัน..." สวี่ฮ่าวอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน

"เดี๋ยวก่อนครับ!" หลิงยุนโจวเอ่ยขัดขึ้น

"มีอะไรหรือคะ?" คุณติงหันกลับมาถาม

"ในเมื่อเราเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณตกงาน เราก็จะเสนอตำแหน่งงานให้คุณเอง!" หลิงยุนโจวกล่าว "ปกติเงินเดือนของคุณคำนวณยังไงครับ?"

“ฉันบอกให้เอาไหม!” พนักงานปากยื่นสอดขึ้นมา “เงินเดือนพื้นฐานของพวกเราคือหนึ่งหมื่นหยวน ถ้าทำยอดเกินเป้าจะได้คอมมิชชันอีก 5% เฉลี่ยแล้วเดือนหนึ่งก็ประมาณสามหมื่นหยวน มั่นใจเหรอว่าแกจะมีปัญญาจ่าย?”

คุณติงตอบกลับว่า “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจัดการเรื่องงานของตัวเองได้ ขอบคุณในความหวังดีนะคะ” เธอคิดว่าหลิงยุนโจวเสนอให้เพราะรู้สึกผิด

“ไม่ครับ! คุณอาจจะเข้าใจผิด!” หลิงยุนโจวกล่าว “ผมอยากให้คุณมาร่วมงานกับเราจริงๆ ผมประทับใจในหลักการและปรัชญาการบริการของคุณ คุณจะสามารถใช้คุณค่าของคุณได้ดีกว่าที่นี่! ถ้าคุณมา ผมรับรองว่ารายได้ต่อเดือนของคุณจะไม่ต่ำกว่าสามหมื่นหยวน ส่วนรายละเอียดเราค่อยมาคุยกันทีหลัง คุณคิดว่ายังไงครับ? พอดีพรุ่งนี้พวกเราจะไปงานประมูลของสถาบันประมูลหัวอี้ คุณไปกับพวกเราด้วยสิ ช่วงเวลานี้คุณจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับพวกเรามากขึ้น ถ้าคุณคิดว่ามันเหมาะสม เราค่อยมาคุยเรื่องนี้กันต่อ”

“ฉัน... ไปร่วมงานได้ด้วยเหรอคะ?” คุณติงประหลาดใจเล็กน้อย

“แน่นอนครับ! ผมพาสวี่ฮ่าวไปได้ พาคุณไปด้วยอีกคนไม่มีปัญหาเลย!” หลิงยุนโจวให้คำตอบที่หนักแน่น “พรุ่งนี้แปดโมงเช้าคุณไปที่โรงแรมเทียนเยว่ เราทานมื้อเช้าด้วยกันก่อนแล้วค่อยเข้าไปในงานครับ”

“ตกลงค่ะ!” ในที่สุดเธอก็ยอมรับปาก

“เยี่ยมมาก! เจอกันพรุ่งนี้ครับ!” หลิงยุนโจวตอบ “อ้อ ผมชื่อหลิงยุนโจว ส่วนนี่ชื่อสวี่ฮ่าว คุณชื่ออะไรครับ?”

“ติงหลิงค่ะ”

“ฮ่าๆ ชื่อคุณฟังดูใสกระจ่างจังเลยครับ” สวี่ฮ่าวอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

“ฮิฮิ ดูเหมือนชื่อของฉันจะทำให้คุณประทับใจมากเลยนะคะ?”

“อย่าให้เซดเลยครับ ได้ยินแค่ครั้งเดียวผมคงจำไปชั่วชีวิต เผลอๆ จำไปถึงชาติหน้าเลยล่ะ” สวี่ฮ่าวแกล้งแซว

"สงสัยพ่อแม่ฉันจะประสบความสำเร็จในการตั้งชื่อนี้จริงๆ นะคะ!"

"นั่นสิครับ! ใครๆ ก็คงอิจฉานามสกุลคุณ โดยเฉพาะเด็กประถมน่ะ"

"ทำไมล่ะคะ?"

"เส้นน้อยดี เขียนง่าย!"

"อ้อ? ฮ่าๆ..."

เมื่อมองดูทั้งสามคนเดินคุยหัวเราะกันออกจากร้านไป พนักงานปากยื่นก็พลันรู้สึกวูบโหวงในใจ

"ไอ้เด็กนั่นท่าทางจะมีภูมิหลังไม่ธรรมดาจริงๆ สินะ?"

ที่เธอพูดเรื่องเงินเดือนสามหมื่นน่ะ เธอเพิ่งกุเรื่องขึ้นมาสดๆ ร้อนๆ! ความจริงเงินเดือนพวกเธอไม่ได้ถึงสามหมื่นหรอก ปกติก็ได้กันแค่หมื่นเดียวเท่านั้น! ยอดก็ทำไม่ค่อยจะถึงเป้า ได้แค่ฐานเงินเดือนด้วยซ้ำ! แต่ติงหลิงกลับได้งานใหม่ที่เงินเดือนสูงกว่าสามหมื่นหยวนเพราะคำโกหกส่งเดชของเธอแท้ๆ! แถมพรุ่งนี้ยังได้ไปงานประมูลประจำปีของหัวอี้อีก! ถ้าเธอไปถูกตาต้องใจมหาเศรษฐีในงานเข้าล่ะก็ เธออาจจะได้เป็นคุณนายไปเลยก็ได้! ช่างเป็นชีวิตที่น่าอิจฉาอะไรขนาดนี้!

"อ๊าก! ทำไมคนคนนั้นไม่ใช่ฉัน!!" พนักงานปากยื่นคิดอย่างเจ็บใจ

วันรุ่งขึ้น

ติงหลิงสวมชุดเดรสสีดำเปิดไหล่ข้างเดียวที่มีรอยผ่าสูง ซึ่งช่วยขับเน้นรูปร่างที่โค้งเว้าและเรียวขาสีขาวราวกับหิมะของเธอได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทันทีที่เธอปรากฏตัวก็ดึงดูดสายตาของทุกคนได้ในพริบตา แน่นอนว่าหลังจากจัดแจงแต่งทรงผมและสวมชุดใหม่ หลิงยุนโจวและสวี่ฮ่าวก็ดูดีขึ้นมากเช่นกัน

หลังจากมื้อเช้า ทั้งสามคนก็เดินทางมาถึงสถานที่จัดงานประมูล หลังจากแสดงบัตรเชิญ ทั้งหมดก็เดินเข้าไปในงานได้อย่างราบรื่น ภายในสถานที่จัดงานมีโต๊ะกลมขนาดเล็กตั้งอยู่ 100 ตัว โดยจัดลำดับที่นั่งตามหมายเลขบัตรเชิญ แต่ละโต๊ะนั่งได้ 1-3 คน หมายความว่าบัตรเชิญหนึ่งใบพาคนเข้าได้สูงสุดสามคนนั่นเอง หลิงยุนโจวหาโต๊ะของเขาเจออย่างรวดเร็ว—หมายเลข 96 ซึ่งแทบจะอยู่แถวหลังสุด

ตามคำอธิบายของหลงเมิ่งชิว โต๊ะห้าตัวสุดท้ายถูกสำรองไว้สำหรับกรณีฉุกเฉิน และหลิงยุนโจวก็ได้โควตานั้นมา ทั้งสามคนนั่งลงโดยมีหลิงยุนโจวอยู่ตรงกลาง สวี่ฮ่าวและติงหลิงนั่งขนาบข้าง ยามนี้เพิ่งจะเป็นเวลาเก้าโมงเช้า งานประมูลจะเริ่มตอนสิบโมง

แน่นอนว่าก่อนงานเริ่มจะมีเวลาครึ่งชั่วโมงให้ทุกคนได้เดินชมสินค้าประมูล หลายคนมาถึงก่อนเวลาและกำลังยืนจับกลุ่มคุยกันอย่างออกรส สำหรับคนเหล่านี้ งานประมูลเป็นโอกาสดีในการสร้างเครือข่าย เพราะผู้เข้าร่วมล้วนเป็นระดับผู้นำในอุตสาหกรรมทั้งสิ้น

สวี่ฮ่าวกวาดสายตามองไปรอบๆ เขาเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยหลายคน ซึ่งล้วนเป็นบุคคลสำคัญที่มักปรากฏในหน้าข่าว

สวี่หยาง ราชากระจก

หม่าจิ่งอี้ ประธานบริษัทจิ้นซิ่วกรุ๊ปที่อยู่ในตลาดหลักทรัพย์

เหลยเยว่ หนึ่งในสี่ยักษ์ใหญ่ผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือของจีน

แม้แต่หม่าเหวินเถิง มหาเศรษฐีด้านไอทีระดับท็อปของจีนก็ยังอยู่ที่นี่ด้วย...

ชื่อแล้วชื่อเล่าถูกเอ่ยออกมาจากปากของสวี่ฮ่าว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและอิจฉาในเวลาเดียวกันที่เห็นคนอื่นได้พูดคุยประจันหน้ากับเหล่าบิ๊กบอสเหล่านี้!