บทที่ 23 การเดินทางครั้งนี้ ตัวข้าช่างตรากตรำลำบากเหลือเกิน!

บทที่ 23 การเดินทางครั้งนี้ ตัวข้าช่างตรากตรำลำบากเหลือเกิน!

หลังจากเรียกธงจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์กลับคืนมา เจียงหลี่ก็ตอบรับรางวัลการรับศิษย์ผ่านห้วงสำนึกของเขา วงแหวนวิญญาณที่เจ็ดของเขาบรรลุระดับแสนปีแล้ว นั่นหมายความว่าวงแหวนวิญญาณที่แปดของเขาก็จะเริ่มต้นที่ระดับแสนปีเช่นกัน

'จุ๊ๆๆ ด้วยพรสวรรค์ของตัวข้าผู้นี้ ข้าอยากรู้นักว่าอายุของวงแหวนวิญญาณที่แปดจะสร้างสถิติใหม่ได้หรือไม่'

ขณะที่เจียงหลี่คิดเช่นนั้น ลูกบอลแสงโปร่งใสขนาดเล็กก็พลันปรากฏขึ้นในฝ่ามือ ภายในนั้นดูเหมือนจะบรรจุพลังงานที่หมุนวนอย่างไม่สิ้นสุด มันแตกต่างจากวงแหวนวิญญาณประทานเทพที่มอบโดยเทพสมุทรหรือเทพอัครทูตสวรรค์ เพราะวงแหวนที่พวกเขามอบให้นั้นจะมีสีฟ้าครามหรือสีทองตามลำดับ เนื่องจากถูกเจือปนด้วยพลังเทพของตนเอง

เมื่อผู้สืบทอดดูดซับวงแหวนวิญญาณประทานเทพเหล่านั้น วิญญาณยุทธ์ของพวกเขาก็จะถูกประทับด้วยกลิ่นอายของเทพองค์นั้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ ยกตัวอย่างเช่น เจ้างั่งไก่ฟ้าเพลิงอัคคี แม้ว่าส่วนหนึ่งที่มันล้มเหลวในการสืบทอดตำแหน่งเทพแห่งไฟจะมาจากปัจจัยของตัวมันเอง แต่การทดสอบของเทพสมุทรที่มันผ่านมาได้ก่อนหน้านี้ก็ส่งผลกระทบต่อมันอย่างมากเช่นกัน

ทว่าวงแหวนวิญญาณประทานเทพของเจียงหลี่นั้นไม่มีปัจจัยส่วนเกินเหล่านี้เลย เรียกได้ว่าของทุกอย่างที่ผลิตจากระบบล้วนเป็นสินค้าเกรดพรีเมียม!

ทันใดนั้น เจียงหลี่ก็นั่งขัดสมาธิและหลับตาลงอย่างสนิท หลังจากบดขยี้วงแหวนวิญญาณประทานเทพ หมอกควันสีน้ำเงินทองนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเขาทันที คลื่นแห่งกลิ่นอายชีวิตที่มีต้นกำเนิดเดียวกับจักรพรรดิหญ้าเงินครามเริ่มเดือดพล่าน ควบแน่น และบีบอัดในพื้นที่แห่งนี้... ก่อนจะไหลเข้าสู่ร่างกายของเจียงหลี่อย่างเป็นระเบียบ

การดูดซับวงแหวนวิญญาณประทานเทพนั้นสัมพันธ์อย่างมากกับขีดจำกัดการรองรับของวิญญาณจารย์ ดังนั้นทันทีที่พลังงานภายในวงแหวนเข้าสู่ร่างกาย มันจึงเริ่มก่อตัวจากวงแหวนวิญญาณสีดำระดับหมื่นปี ในไม่ช้า วงแหวนสีดำข้างกายเจียงหลี่ก็เริ่มเปลี่ยนแปลง เมื่อพลังงานสีน้ำเงินทองหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุดหย่อน ขอบของวงแหวนสีดำนั้นก็ปรากฏเค้าโครงของวงแหวนวิญญาณแสนปีอย่างรวดเร็ว

แต่นี่ไม่ใช่ขีดจำกัดของเจียงหลี่!

เมื่อเวลาค่อยๆ ผ่านไป... เจียงหลี่รู้สึกเพียงว่าพลังงานรอบตัวนั้นไร้ขีดจำกัด ราวกับไม่มีวันหมดสิ้น! เขาดูดซับพลังนี้โดยไม่มีการปกปิดใดๆ ดำเนินต่อไปจนกระทั่งขีดจำกัดที่ร่างกายจะรับไหวถูกเติมเต็มจนมิด เมื่อสัมผัสถึงจุดวิกฤตของการรองรับ เขาจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องหยุดลง และจบการดูดซับด้วยความเสียดายเล็กน้อย

วินาทีต่อมา วงแหวนวิญญาณก็เป็นรูปเป็นร่างอย่างสมบูรณ์

วงแหวนวิญญาณแสนปีที่มีลวดลายสีทองสามเส้นปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ มันลอยนิ่งอยู่ใต้ฝ่าเท้า สะท้อนแสงเจิดจ้าล้อกับวงแหวนวิญญาณทั้งเจ็ดที่มีอยู่ก่อนหน้าในวงใน กลิ่นอายของมันช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก!

ม่วง, ม่วง, ม่วง, ดำ, ดำ, ดำ, แดง, แดง!

เมื่อความผิดปกติโดยรอบมลายหายไป เจียงหลี่ก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ในที่สุดเขาก็ได้รับวงแหวนวิญญาณที่แปด ซึ่งมีอายุยืนยาวถึงสามแสนปีเต็ม!

'การเดินทางครั้งนี้ ตัวข้าช่างตรากตรำลำบากเหลือเกิน!'

'หึๆๆๆๆๆๆ—'

เนื่องจากเขาดูดซับวงแหวนวิญญาณประทานเทพ พลังวิญญาณของเจียงหลี่จึงไม่ได้เพิ่มขึ้นรวดเร็วอย่างที่คาดไว้ หลังจากทะลวงผ่านระดับ 80 พลังวิญญาณที่ยังไม่ได้แสดงผลหลังจากดูดซับสมุนไพรอมตะและกระดูกวิญญาณระดับราชามังกรทั้งสองชิ้นก็ระเบิดออกมาพร้อมกัน พลังวิญญาณของเขาไต่ระดับขึ้นไปจนถึงระดับ 86 ก่อนจะหยุดลง มันไม่ได้ไปถึงระดับ 90 อย่างที่หวังไว้

อย่างไรก็ตาม เจียงหลี่ก็พอใจกับสิ่งนี้มากแล้ว การมีดวงจิตมังกรระดับเทพสองดวงอยู่ข้างกาย ทำให้เขากล้าที่จะไปท้าทายแม้แต่อัครพรหมยุทธ์ทั่วไป ต่อมาเขาจึงตอบรับรางวัลการเพิ่มอายุวงแหวนวิญญาณทั้งหมดขึ้นอีกหนึ่งพันปีโดยไม่ลังเล เมื่อพลังงานนั้นถูกฉีดเข้ามา วงแหวนวิญญาณของเจียงหลี่ก็เปลี่ยนจาก ม่วงสาม ดำสาม แดงสอง กลายเป็น ม่วงสอง ดำสี่ และแดงสอง แม้จะมีการเพิ่มขึ้นแต่มันก็ไม่ได้มีนัยสำคัญนัก สำหรับเจียงหลี่ในตอนนี้ การเพิ่มพลังเพียงเล็กน้อยนี้เป็นเพียงน้ำหยดเดียวในมหาสมุทรสำหรับการเพิ่มพลังวิญญาณของเขา

ในขณะที่เจียงหลี่กำลังดูดซับวงแหวนวิญญาณ ถังซานภายใต้การชี้แนะของราชาหญ้าเงินคราม ก็ได้บรรลุพื้นฐานการเปลี่ยนรูปทรงวิญญาณยุทธ์จักรพรรดิหญ้าเงินครามของเขาแล้ว ทักษะพื้นฐานอย่าง 'พันธนาการหญ้าเงินคราม' สามารถเรียกใช้งานได้เพียงแค่โบกมือ ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ปลดปล่อยออกมาจากการทะลวงระดับของเจียงหลี่ พลังวิญญาณของเขาก็เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งระดับ จนบรรลุหลักชัยที่ระดับ 22

อืม... สถานการณ์นี้อธิบายได้ดีที่สุดว่าเป็นการทะลวงระดับหนึ่งที่ฉุดอีกระดับหนึ่งให้ขึ้นตาม!

ในตอนนี้ เขากำลังควบคุมจักรพรรดิหญ้าเงินครามให้ยืดออกและพันรอบต้นไม้เบื้องหน้า ทว่าด้วยเหตุผลบางประการ ถังซานมักจะรู้สึกคุ้นเคยกับทักษะพันธนาการหญ้าเงินครามนี้อย่างประหลาด ราวกับมันเป็นทักษะวิญญาณที่เขาสร้างขึ้นเอง

'แปลกนัก ความรู้สึกนี้มาจากที่ใดกัน?'

'ดูเหมือนข้าจะต้องถามอาจารย์ในภายหลังเสียแล้ว'

ถังซานตัดสินใจเก็บคำถามไว้ในใจก่อน และหันไปจดจ่อกับการฝึกฝนการเปลี่ยนรูปทรงอื่นๆ ของหญ้าเงินครามต่อไป ไม่นานนักเขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยอย่างยิ่งกำลังมุ่งหน้ามายังตำแหน่งของเขาอย่างรวดเร็ว

'ความรู้สึกนี้...'

'หรือว่าจะเป็นอาจารย์?'

ถังซานตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เขาต้องการแบ่งปันความก้าวหน้าในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาให้อาจารย์ได้รับรู้เป็นคนแรก! หลังจากนั้นไม่นาน ร่างของเจียงหลี่ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากส่วนลึกของป่าหญ้าเงินคราม

'อาจารย์!'

ถังซานตะโกนด้วยความดีใจและวิ่งไปหาเจียงหลี่ด้วยขาเล็กๆ ของเขา เมื่อเห็นศิษย์กตัญญูที่มีท่าทางเหมือนกำลังรอคอยคำชม เจียงหลี่ก็แทบจะมองภาพนั้นไม่ได้ รูปลักษณ์ในตอนนี้ของเขาช่างห่างไกลจากภาพลักษณ์ของเทพสมุทรผู้ยิ่งใหญ่เสียเหลือเกิน

'นี่คือความรู้สึกย้อนแย้งที่พวกครูในชาติก่อนเคยพูดถึงกันใช่หรือไม่?'

เจียงหลี่รีบสะบัดหัวไล่ความคิดประหลาดๆ เหล่านี้ออกไป คนเราไม่ควร... ไม่ควรมีความคิดที่แปลกประหลาดเช่นนี้

'เสี่ยวซาน ตอนนี้เจ้าเป็นถึงยอดฝีมือระดับมหาวิญญาณจารย์แล้ว เจ้ายังคงต้องมีความมั่นคงมากกว่านี้ เข้าใจไหม!'

เมื่อได้ยินอาจารย์กล่าวเช่นนั้น ถังซานก็เกาศีรษะด้วยความเขินอาย ก็เขาแค่กระตือรือร้นเกินไปที่จะแบ่งปันความสุขจากการที่พลังเพิ่มขึ้นให้อาจารย์ฟังมิใช่หรือ? ทันใดนั้น เขาก็เอ่ยถามคำถามที่ค้างคาในใจ โดยหวังว่าเจียงหลี่จะให้คำตอบแก่เขาได้

เมื่อได้ยินดังนั้น เจียงหลี่ถึงกับพูดไม่ออก ความรู้สึกคุ้นเคยที่น่ารังเกียจนี่—เขาจะบอกศิษย์รักได้จริงๆ หรือว่าเทพสมุทรผู้ใสซื่อและบริสุทธิ์คนหนึ่ง ต่อให้กลายเป็นเทพผู้ยิ่งใหญ่แล้ว ก็ยังคงใช้ท่าพันธนาการหญ้าเงินครามเป็นท่าแรกในทุกการต่อสู้อยู่เสมอ?

'เสี่ยวซาน บางทีอาจเป็นเพราะวิญญาณยุทธ์ของเจ้าวิวัฒนาการเป็นจักรพรรดิหญ้าเงินคราม เจ้าจึงรู้สึกว่าท่านี้ช่างคุ้นเคยนัก อย่างไรเสีย การพันธนาการก็ถือเป็นสัญชาตญาณในการโจมตีของสัตว์วิญญาณประเภทพืชอยู่แล้ว'

ถังซานรู้สึกว่าสิ่งที่อาจารย์พูดนั้นมีเหตุผล เขาจึงเลิกหมกมุ่นกับเรื่องนี้ในใจ จากนั้นคู่ศิษย์อาจารย์ก็เดินไปหาตำแหน่งของราชาหญ้าเงินคราม เพื่อส่งสัญญาณให้มันเรียกเหล่าราชาหญ้าเงินครามเกือบทั้งหมดในป่าหญ้าเงินครามมาหา โดยเหลือไว้เพียงต้นเดียวที่มีอายุประมาณ 30,000 ปี เพื่อป้องกันมนุษย์หรือสัตว์วิญญาณอื่นๆ เข้ามาโจมตีบ้านของพวกมันหลังจากที่พวกเขาจากไป