บทที่ 2: กลุ่มช่วยเหลือพึ่งพาหมื่นภพ

ฟางหมิงนวดขมับ แววตาเผยให้เห็นถึงความเหนื่อยล้าและความขัดแย้งในใจ

ก่อนที่จะทะลุมิติมา เขาเป็นแค่มนุษย์เงินเดือนที่ทำงานตั้งแต่เก้าโมงเช้าถึงห้าโมงเย็น แม้จะไม่มีเงิน แต่เขาก็ยังมีมโนธรรมในใจ อย่างน้อยก็ยังเคยโยนเศษเงินให้ขอทานชราข้างถนนบ้าง

แต่หลังจากทะลุมิติมา เขากลับกลายเป็นลูกน้องของลูกเศรษฐีจอมเสเพลระดับท็อป

ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เขาต้องคอยดื่มเหล้าแทนฉินเซียว จัดการข้อพิพาททางธุรกิจ และแม้กระทั่งต้องคอยตามล้างตามเช็ดปัญหาเรื่องผู้หญิงที่ยุ่งเหยิงของฉินเซียว เรียกได้ว่าเป็นพี่เลี้ยงสารพัดประโยชน์เลยทีเดียว

แต่เมื่อพูดถึงค่าตอบแทน... ฟางหมิงได้แต่ยิ้มขื่น พลางเหลือบมองการแจ้งเตือนยอดเงินคงเหลือจากแอปพลิเคชันธนาคารในมือถือ!

【ยอดเงินคงเหลือ: 251.36 หยวน】

เวลาคนอื่นทะลุมิติ พวกเขามักจะได้ระบบ ไม่ก็มีปู่ทวดคอยชี้แนะ หรืออย่างน้อยที่สุดก็ยังมีพ่อแม่ผู้ทรงอิทธิพลคอยหนุนหลัง

แต่เขาทะลุมิติมากลับไม่ได้อะไรเลย

ยิ่งไปกว่านั้น ฉินเซียวคนเดิมก็ไม่เคยปฏิบัติกับเขาเหมือนคนเลยสักนิด เรียกใช้และไล่ตะเพิดตามอำเภอใจ แถมยังจ่ายเงินเดือนตามแต่อารมณ์อีกต่างหาก

เพิ่งจะช่วงหลังมานี้เองที่นิสัยของฉินเซียวเปลี่ยนไปราวกับหน้ามือเป็นหลังมือ เมื่อนึกถึงความดีความชอบของลูกน้องคนนี้ เขาจึงยอมขึ้นเงินเดือนให้อย่างผิดวิสัย

แต่ก็ขึ้นให้แค่สองหมื่นหยวนเท่านั้น

ในเมืองที่ผลาญเงินเป็นว่าเล่นอย่างเมืองหรงเฉิง เงินสองหมื่นหยวนซื้อล้อรถออดี้ เอ6 คันนี้ยังไม่ได้เลยด้วยซ้ำ นี่ยังไม่นับรวมหนี้พนันดอกเบี้ยโหดกว่าแสนหยวนที่พ่อผู้ล่วงลับทิ้งไว้ให้เขาอีกนะ

ทันทีที่เงินเดือนเข้า ยังไม่ทันจะได้อุ่นอยู่ในกระเป๋า เงินเกินครึ่งก็ต้องปลิวไปจ่ายดอกเบี้ยเสียแล้ว

“ดูดีแค่เปลือกนอก แต่เบื้องหลังหนี้สินบานตะไท”

ฟางหมิงมองดูเสื้อเชิ้ตราคาแพงที่สวมอยู่ มันเป็นชุดยูนิฟอร์มที่ฉินเซียวแจกให้เพื่อรักษาภาพลักษณ์เวลาไปทำธุระให้เท่านั้น

หากถอดเปลือกนอกนี้ออกไป ฟางหมิงก็เป็นแค่ไอ้ยาจกที่แทบจะไม่มีปัญญาจ่ายค่าเช่าห้องด้วยซ้ำ

“รังแกเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ... นี่มันเรื่องที่คนเขาทำกันเหรอ?”

ฟางหมิงหยิบบุหรี่หงถ่าซานซองละสิบหยวนออกมาจากกระเป๋าแล้วจุดสูบด้วยมือที่สั่นเทา กลิ่นยาสูบราคาถูกช่างดูขัดกับห้องโดยสารอันหรูหราของรถยนต์คันนี้อย่างสิ้นเชิง

“แต่ถ้าฉันไม่ทำ ฉินเซียวก็ต้องหาคนอื่นมาทำแทนอยู่ดี”

“ถ้าให้ไอ้โง่บ้าบิ่นอย่างหวังเมิ่งลงมือ เกรงว่าเรื่องมันคงไม่จบแค่เด็กคนนี้ถูกตัดทุนการศึกษาแน่ เผลอๆ เธออาจจะสูญเสียทั้งศักดิ์ศรีและความบริสุทธิ์ไปด้วย”

“และ...”

นิ้วของฟางหมิงบีบมวนบุหรี่แน่นขึ้น

หากเขาขัดคำสั่งของฉินเซียว การตกงานที่ได้เงินเดือนสองหมื่นหยวนจะเป็นปัญหาที่เล็กที่สุดของเขาเลยล่ะ

ด้วยนิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นของฉินเซียว บวกกับหนี้สินก้อนโตของเขาเอง เกรงว่าถ้าไม่เกาะต้นขาใหญ่ๆ นี้ไว้ให้แน่น พรุ่งนี้เขาอาจจะต้องไปนอนตายอยู่ข้างถนนก็ได้

“บ้าเอ๊ย เป็นหมานายทุนนี่มันโคตรจะลำบากเลย แล้วการพยายามจะเป็นคนดีก็ยิ่งลำบากเข้าไปใหญ่”

ฟางหมิงสูดควันบุหรี่เข้าปอดลึกๆ ประกายไฟวาบขึ้นที่ปลายนิ้ว ความรู้สึกแสบร้อนที่ลามมาถึงนิ้วทำให้เขาต้องขมวดคิ้ว

ในขณะที่เขากำลังต่อสู้ดิ้นรนอยู่ภายในใจ ทรมานทั้งจากความยากจนและมโนธรรม...

ลึกลงไปในห้วงความคิด เสียงอิเล็กทรอนิกส์ใสกระจ่างก็ดังขึ้นกะทันหัน

【ติ๊ง】

【ตรวจพบว่าโฮสต์กำลังเผชิญกับการตัดสินใจครั้งใหญ่ทางศีลธรรมและวิกฤตการเอาชีวิตรอด ค่าความผันผวนทางอารมณ์ถึงเกณฑ์ที่กำหนดแล้ว】

【กำลังเปิดใช้งานกลุ่มช่วยเหลือพึ่งพาหมื่นภพ...】

มือของฟางหมิงกระตุกวูบ ขี้เถ้าบุหรี่ร้อนๆ ร่วงหล่นลงบนกางเกงสูทราคาแพง ทำเอาเขาสะดุ้งโหยงเพราะความร้อน

“เชี่ยเอ๊ย? ระบบเหรอ?”

ในฐานะหนอนหนังสือตัวยง ฟางหมิงคุ้นเคยกับเรื่องพวกนี้เป็นอย่างดี

ไอเทมมาตรฐานของผู้ทะลุมิติ... มาช้ายังดีกว่าไม่มา!

ฟางหมิงรีบนั่งตัวตรงทันที ไม่แม้แต่จะปัดขี้เถ้าบนกางเกงออก เขากลั้นหายใจและตั้งสมาธิ

ในความว่างเปล่าเบื้องหน้าเขา หน้าต่างอินเทอร์เฟซกึ่งโปร่งใสสีฟ้าอ่อนค่อยๆ ปรากฏขึ้น มันดูคล้ายกับหน้าต่างแชทของแอปพลิเคชันสีเขียวชื่อดัง แต่ดูล้ำยุคและมินิมอลกว่า

【เปิดใช้งานระบบสำเร็จ】

【ผูกมัดตัวตน: ฟางหมิง】

【สถานะปัจจุบัน: หัวหน้ากลุ่ม】

【กำลังสร้างนามแฝงในกลุ่ม... ตรวจพบว่าโฮสต์อยู่ในฝ่ายพิเศษแต่ยังมีมโนธรรม สร้าง ID อัตโนมัติ: ผู้นำทางไร้นาม】

【กำลังค้นหาสมาชิกที่มีศักยภาพสูงจากทั่วทั้งหมื่นสวรรค์...】

【ค้นหาสำเร็จ!】

【"ราชาทหารหมาป่าเดียวดาย" เข้าร่วมกลุ่มแชท】

【"หมอเทวดาแพทย์แผนจีน" เข้าร่วมกลุ่มแชท】

【"มหาวิทยาลัยปักกิ่ง" เข้าร่วมกลุ่มแชท】

เสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นรัวๆ ทำเอาหัวของฟางหมิงอื้ออึงไปหมด

เขาเบิกตากว้างจ้องมองหน้าต่างแชท

กลุ่มแชทงั้นเหรอ?? หัวหน้ากลุ่ม?

ก่อนที่ฟางหมิงจะตั้งตัวติดว่าไอ้ "กลุ่มช่วยเหลือพึ่งพาหมื่นภพ" นี่มันคืออะไรกันแน่ ข้อความแรกก็เด้งขึ้นมาในหน้าต่างแชทกลุ่มแล้ว

【ราชาทหารหมาป่าเดียวดาย】: "ใคร? ไอ้เวรหน้าไหนรอนหาที่ตายถึงกล้าแฮ็กเข้าแว่นตาเทคติคอลของฉัน?!"

หลังจากนั้นคนที่สองก็พูดขึ้นมาทันที

【หมอเทวดาแพทย์แผนจีน】: "เอ๊ะ? นี่มันวิชาอาคมอะไรกัน? หรือว่าจะเป็นวิชาส่งเสียงพันลี้ที่ท่านอาจารย์เคยพูดถึง? แต่ข้าเพิ่งจะเก็บตัวปรุงยาอยู่ในห้องแท้ๆ"

【มหาวิทยาลัยปักกิ่ง】: "หรือว่าช่วงนี้ฉันจะทำแบบฝึกหัดเยอะเกินไปจนเห็นภาพหลอนเนี่ย?"

เมื่อเห็นข้อความสามข้อความที่มีสไตล์แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ฟางหมิงก็ถึงกับอึ้งไป

ความรู้สึกเดจาวูนี้... ทำไมมันถึงได้คุ้นเคยนักนะ?

ตอนที่เขาเคยอ่านนิยายบนโลก ID พวกนี้มันคือชื่อมาตรฐานของตัวเอกในนิยายแฟนตาซียุคปัจจุบันชัดๆ!

ฟางหมิงสูดหายใจลึกๆ บังคับตัวเองให้ใจเย็นลง

เขาไม่รีบร้อนที่จะพูดอะไร แต่รีบตรวจสอบฟังก์ชันของกลุ่มแชทอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้ในรายชื่อสมาชิกมีเพียงสามคนนี้เท่านั้น รวมเขาซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่มด้วยก็เป็นสี่คน

แต่รูปโปรไฟล์ของสามคนนี้น่ะสิ... ฟางหมิงกดเข้าไปดูโปรไฟล์ของ 【ราชาทหารหมาป่าเดียวดาย】 มันเป็นรูปถ่ายที่เต็มไปด้วยควันไฟและเปลวเพลิงจากสงคราม โดยมีฉากหลังเป็นทะเลทรายอันเวิ้งว้างและมีปืนซุ่มยิงปักอยู่บนเนินทราย

เขากดเข้าไปดูของ 【หมอเทวดาแพทย์แผนจีน】 มันเป็นรูปมือที่กำลังถือเข็มเงิน โดยมีเตาหลอมยาที่ถูกปกคลุมไปด้วยควันเป็นฉากหลัง

เขากดเข้าไปดูของ 【มหาวิทยาลัยปักกิ่ง】 มันเป็นรูปกองหนังสือ "ห้าปีสอบเข้ามหาวิทยาลัย สามปีสอบจำลอง" ที่กองสูงเป็นภูเขาเลากา

นิ้วของฟางหมิงเคาะพวงมาลัยโดยไม่รู้ตัว

ออร่าของคนพวกนี้มันช่างเหมือนกับพวกตัวเอกในนิยายเหลือเกิน

หรือว่า... เพื่อพิสูจน์ข้อสันนิษฐานของตัวเอง ฟางหมิงกระแอมไอเบาๆ และลองพิมพ์ข้อความแรกเข้าไปในความคิด

【ผู้นำทางไร้นาม】: "ทุกคน ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้วก็ทำตัวตามสบายเถอะ ที่นี่คือกลุ่มช่วยเหลือพึ่งพาหมื่นภพ"

เมื่อส่งข้อความนี้ออกไป ในกลุ่มก็เงียบงันไปชั่วขณะ

หลังจากผ่านไปพักใหญ่

【ราชาทหารหมาป่าเดียวดาย】: "ทำตัวลึกลับนักนะ? แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? กล้ามาอวดดีต่อหน้าฉันงั้นเหรอ?? เชื่อไหมว่าฉันจะตามรอยสัญญาณอินเทอร์เน็ตไปลากคอแกออกมาให้ได้!"

ช่างเป็นคนที่ความอดทนต่ำเสียจริง

ฟางหมิงเบ้ปาก

【มหาวิทยาลัยปักกิ่ง】: "นี่คงไม่ใช่การเล่นพิเรนทร์หรอกมั้ง เทอมหน้าฉันเพิ่งจะขึ้นม.6 เองนะ หัวหน้ากลุ่มไม่เพียงแต่จะรู้สถานการณ์ของฉัน แต่ยังตั้ง ID ให้ซะด้วย..."

【หมอเทวดาแพทย์แผนจีน】: "ผู้อาวุโส ขอถามได้ไหมว่าท่านดึงข้าเข้ามาที่นี่ทำไม? ยาไส้ใหญ่เก้าทบ... เอ้ย ไม่ใช่ ยาหวนคืนวิญญาณเก้าวัฏจักรเตานี้กำลังอยู่ในขั้นตอนการคุมไฟที่สำคัญมากเลยนะ"

เมื่อเห็นข้อความของทั้งสามคนในกลุ่ม ฟางหมิงก็ยิ่งมั่นใจในตัวตนของพวกเขามากขึ้น

ราชาทหาร? หมอเทวดา? เด็กเรียน? ถ้าคนพวกนี้ไม่ใช่ตัวเอกแล้วจะเป็นอะไรได้อีก?

แต่... พวกเขากลับกลายเป็นแค่สมาชิกในกลุ่มแชท ส่วนเขากลับกลายเป็นหัวหน้ากลุ่มเนี่ยนะ??

ในนิยายเรื่องไหนๆ ระบบก็คือนิ้วทองคำที่ตัวเอกใช้พลิกสถานการณ์ทั้งนั้นแหละ

ฟางหมิงดันแว่นตากรอบทองบนสันจมูกขึ้น สมองของเขาเริ่มทำงานอย่างรวดเร็ว

สถานการณ์ในตอนนี้ชัดเจนมาก เขาได้รับนิ้วทองคำเป็นกลุ่มแชท และสมาชิกในกลุ่มก็น่าจะเป็นพวกตัวเอก

ในขณะที่เขา ซึ่งเป็นถึงหัวหน้ากลุ่มแชท กลับเป็นแค่ลูกน้องของลูกเศรษฐีรุ่นสองที่กำลังจะไปรังแกดาวโรงเรียนผู้ยากไร้

ดังนั้น เขาจะให้คนพวกนี้รู้ตัวตนที่แท้จริงของเขาไม่ได้เด็ดขาด

“ในเมื่อระบบมอบสถานะหัวหน้ากลุ่มและบทบาท 【ผู้นำทางไร้นาม】 มาให้ฉันแล้ว ฉันก็ต้องสวมบทบาทนี้ให้แนบเนียนที่สุด”