บทที่ 1: เกมมฤตยูจุติลงทัณฑ์!

ภายในห้องที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย โปสเตอร์ดาราที่เหลืองซีดหลายแผ่นถูกติดไว้บนผนัง ขอบกระดาษม้วนงอเล็กน้อย บ่งบอกถึงร่องรอยการกัดกินของกาลเวลา

มวลอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นฝุ่นจางๆ คลุกเคล้ากับกลิ่นความชื้นของใบหญ้าและต้นไม้ ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของช่วงต้นฤดูร้อนที่พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง

กองหนังสือวางซ้อนกันอยู่บนโต๊ะที่ชิดติดผนัง โคมไฟตั้งโต๊ะข้างๆ มีฝุ่นบางๆ เกาะอยู่บนโป๊ะโคม เป็นหลักฐานชัดเจนว่ามันไม่ได้รับการเช็ดทำความสะอาดมาพักใหญ่แล้ว

ไป๋เยี่ยเบิกตาโพลงและเด้งตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างฉับพลัน

หน้าอกของเขากระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ราวกับคนจมน้ำที่ถูกดึงตัวขึ้นมาจากสระลึก เขาสูดเอาอากาศรอบกายเข้าปอดอย่างตะกละตะกลาม!

เสียงหอบหายใจอย่างหนักหน่วงเล็ดลอดออกมาจากลำคอ หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบในพริบตา จนหยาดเหงื่อชุ่มโชกปอยผมที่ปรกหน้าผาก

เนิ่นนานนับนาที

เขากวาดสายตามองไปรอบตัว

สายตาของเขาเลื่อนจากโต๊ะหนังสือที่คุ้นเคย ไปยังปฏิทินบนผนัง และหยุดลงที่สมาร์ตโฟนรุ่นเก่าบนโต๊ะข้างเตียงในที่สุด

วินาทีต่อมา รูม่านตาของเขาหดเกร็งอย่างรุนแรง ราวกับถูกบีบรัดด้วยมือที่มองไม่เห็น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและสับสนระคนกัน

ริมฝีปากของเขาสั่นระริกขณะพึมพำแผ่วเบา

"ฉันไม่ได้ตายไปแล้วเหรอ ตอนที่ขุมนรกอเวจีบุกรุกราน?"

"นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น?!"

เขายกมือขึ้นสัมผัสร่างกายตัวเองโดยสัญชาตญาณ

ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงผิวหนังที่ค่อนข้างซูบผอมของชายหนุ่ม ไม่ใช่บาดแผลฉกรรจ์เหวอะหวะที่เต็มไปด้วยเลือดจากการถูกกรงเล็บของมอนสเตอร์อเวจีฉีกกระชากตามที่จำได้!

ความเจ็บปวดแสนสาหัสจากการถูกฉีกร่างราวกับยังคงฝังรากลึกอยู่ในปลายประสาท ทำให้เขาสะท้านขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

ทว่าในขณะที่เขากำลังพยายามเรียบเรียงความคิดที่ยุ่งเหยิง เสียงเครื่องจักรที่เย็นชาและไร้อารมณ์ก็ดังก้องขึ้นในห้วงลึกของจิตใจ

เสียงนั้นราวกับมีคนเอาท่อนเหล็กฟาดลงบนถังเหล็กกลวงๆ ทำเอาแก้วหูของเขาอื้ออึง:

【 เกมซูเปอร์ไดเมนชัน -- 'ผู้ถูกเลือกจากพระเจ้า' ได้จุติลงบนดาวบลูสตาร์อย่างเป็นทางการ! 】

【 มีผลบังคับใช้ทันที มนุษย์บนดาวบลูสตาร์ทุกคนที่มีอายุสิบหกปีบริบูรณ์ขึ้นไป สามารถปลุกพลังคลาสอาชีพ และมุ่งหน้าสู่โลกแห่งผู้ถูกเลือกจากพระเจ้า เพื่ออัปเลเวลและก้าวสู่ความแข็งแกร่ง! 】

"เวรเอ๊ย! นี่ฉันย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่เหรอเนี่ย?!"

ไป๋เยี่ยตกตะลึงจนถึงขีดสุด ดวงตาเบิกกว้างกลมโต ปากอ้าค้างจนแทบจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้ทั้งฟอง

เลือดในกายที่เคยเย็นเฉียบด้วยความหวาดกลัวเมื่อครู่ กลับเดือดพล่านขึ้นมาในพริบตา มันสูบฉีดพลุ่งพล่านไปตามเส้นเลือด

เขาคุ้นเคยกับเสียงที่ดังก้องอยู่ในหัวนี้เป็นอย่างดี มันเปรียบเสมือนตราบาปที่สลักลึกเข้าไปในกระดูกดำ ต่อให้ต้องผ่านความตายมาแล้วครั้งหนึ่งก็ไม่อาจลบเลือน

ในปีคริสต์ศักราช 3999 ดาวบลูสตาร์ได้เผชิญกับภัยพิบัติครั้งใหญ่ที่สั่นสะเทือนไปทั้งโลก!

วันนั้น รอยแยกหลากสีสันนับไม่ถ้วนได้ปริแตกออกบนท้องฟ้า ราวกับกระจกที่แตกละเอียด ทันใดนั้น ระบบการสื่อสารทั่วโลกก็ถูกตัดขาด และอาวุธสงครามทั้งหมดก็พังทลายลงอย่างเป็นปริศนา!

ในเวลาเดียวกัน

ระบบเกมที่ชื่อว่า 'ผู้ถูกเลือกจากพระเจ้า' ก็ได้จุติลงมาบนดาวบลูสตาร์!

นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา มนุษย์ดาวบลูสตาร์ทุกคนที่มีอายุสิบหกปีขึ้นไป สามารถปลุกพลังคลาสอาชีพในเกมได้

บางคนปลุกพลังเป็นนักเวทที่สามารถเรียกพายุฝนฟ้าคะนอง บางคนเป็นนักรบที่มีพละกำลังมหาศาล และบางคนเป็นนักบวชที่สามารถรักษาอาการบาดเจ็บ... หลังจากปลุกพลังคลาสอาชีพ พวกเขาจะสามารถเข้าสู่โลกคู่ขนานสุดพิศวงผ่านประตูมิติที่ระบบเปิดออก เพื่อเก็บเลเวลและพัฒนาความแข็งแกร่ง

ที่นั่นมีทั้งมังกรพ่นไฟ เอลฟ์ที่ซ่อนตัวอยู่ในป่าทึบ และมอนสเตอร์ประหลาดที่กระจายตัวอยู่ทั่วทะเลทราย... หลังจากนั้นไม่นาน ผู้คนก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า แม้พวกเขาจะไม่สามารถนำเวทมนตร์อันน่าทึ่งหรืออาวุธวิเศษที่ฟันเหล็กขาดดั่งหั่นหยวกกลับมายังโลกจริงได้ แต่สมรรถภาพทางกายของพวกเขากลับพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด!

ผู้สูงอายุที่อ่อนแอเรี่ยวแรงถดถอย หลังจากอัปเลเวลและแข็งแกร่งขึ้นในโลกคู่ขนาน เมื่อกลับมายังดาวบลูสตาร์ ร่างกายของพวกเขาก็กระฉับกระเฉงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ริ้วรอยบนใบหน้าเลือนหายไปมาก ราวกับได้เกิดใหม่!

ผู้ป่วยที่ร่างกายทรุดโทรมและซูบผอมจากโรคร้ายแรง พบว่าหลังจากไปเก็บเลเวลในโลกของผู้ถูกเลือกจากพระเจ้า เมื่อกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง การลุกลามของเซลล์มะเร็งกลับช้าลงอย่างปาฏิหาริย์ บางรายถึงขั้นหายขาด!

ด้วยเหตุนี้

ผู้คนจึงแห่แหนกันเข้าสู่โลกแห่งผู้ถูกเลือกจากพระเจ้าอย่างบ้าคลั่ง พวกเขาเค้นสมองหาวิธีอัปเลเวลและก้าวสู่ความแข็งแกร่ง!

บทสนทนาตามตรอกซอกซอยไม่ใช่เรื่องความผันผวนของตลาดหุ้นหรือข่าวซุบซิบดาราอีกต่อไป แต่กลายเป็นเรื่องที่ว่าคลาสไหนอัปเลเวลง่ายกว่ากัน และดันเจี้ยนไหนที่ดรอปอุปกรณ์ระดับหายาก!

ทั่วทั้งดาวบลูสตาร์ดิ่งลึกลงไปในงานเทศกาลที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ ราวกับพวกเขาได้ค้นพบกุญแจสู่การหลุดพ้นเหนือมนุษย์!

ด้วยเหตุฉะนี้ ดาวบลูสตาร์จึงก้าวเข้าสู่ยุคสมัยแห่งเกมออนไลน์ถ้วนหน้าอย่างเป็นทางการ!

...

"นี่เป็นเพราะคราวที่แล้วฉันตายง่ายเกินไป เลยต้องกลับมาตายซ้ำอีกรอบงั้นเหรอ?!"

ไป๋เยี่ยนั่งอยู่บนเตียงด้วยสายตาสิ้นหวัง รอยยิ้มขื่นขมผุดขึ้นที่มุมปาก

มันเป็นรอยยิ้มที่ดูอัปลักษณ์ยิ่งกว่าการร้องไห้ ความตื่นเต้นที่เพิ่งปะทุขึ้นเมื่อครู่ถูกสาดด้วยน้ำเย็นจัดจนมอดดับลงในพริบตา ความหนาวเหน็บแล่นปราดตั้งแต่หัวจรดเท้า

การได้เกิดใหม่ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับการมาถึงของระบบเกมก็จริง แต่ในขณะเดียวกัน มันก็แฝงไว้ด้วยความสิ้นหวังอันหนาวเหน็บที่กัดกินลึกถึงกระดูกดำ!

เพราะเขาจำได้แม่นยำว่า 30 วันหลังจากที่เกมนี้จุติลงมา วิกฤตการณ์วันสิ้นโลกที่จะลากเอาดาวบลูสตาร์ทั้งดวงลงสู่ขุมนรก จะเริ่มต้นขึ้นโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ!

เมื่อถึงเวลานั้น ท้องฟ้าจะปริแตกออกอีกครั้ง แต่คราวนี้จะไม่ใช่ประตูมิติอันวิจิตรตระการตา ทว่ากลับเป็นรอยแยกมิติสีดำทมิฬนับไม่ถ้วน ราวกับดวงตาของปีศาจร้ายที่เบิกกว้างขึ้น!

โลกที่ถูกขนานนามว่า ขุมนรกอเวจี จะเริ่มบุกรุกดาวบลูสตาร์ และมอนสเตอร์ที่ทรงพลังสุดหยั่งคาดจำนวนมหาศาลจะหลั่งไหลออกมาจากรอยแยก!

พวกมันมีเขี้ยวอันแหลมคมและลากหนวดที่เหนียวเหนอะหนะไปตามพื้น ไม่ว่าพวกมันจะกวาดผ่านไปที่ใด บ้านเรือนจะพังทลายกลายเป็นซากปรักหักพัง และสิ่งมีชีวิตทั้งหมดจะเหลือเพียงกองกระดูกที่แห้งผาก!

แม้ว่าพลังคลาสอาชีพที่ผู้คนได้รับจากโลกคู่ขนานจะถูกปลดล็อกอย่างสมบูรณ์แบบในตอนนั้น แต่ระยะเวลาเพียง 30 วัน มันน้อยนิดเกินกว่าที่เหล่าผู้เล่นซึ่งต้องการเวลาในการสั่งสมประสบการณ์จะพัฒนาความแข็งแกร่งได้ทัน... ต่อให้ทุ่มเทพลังทั้งหมดของเหล่าผู้เล่นคลาสอาชีพในการเผชิญหน้ากับกองทัพมอนสเตอร์อเวจีอันน่าสะพรึงกลัว มนุษย์บนดาวบลูสตาร์ก็เปรียบเสมือนมดปลวกที่พยายามจะสั่นคลอนต้นไม้ใหญ่ ไร้ซึ่งพลังอำนาจใดๆ ที่จะต่อต้านพวกมันได้เลย!

ไป๋เยี่ยไปโลกหน้าหลังจากที่การรุกรานของขุมนรกอเวจีเริ่มต้นขึ้นได้เพียงสองวัน

ในตอนนั้น เขาถูกกำหนดเป้าหมายโดยสัตว์ยักษ์แห่งอเวจีนับสิบตัว แต่ละตัวมีความสูงถึงสิบเมตร เสียงคำรามของพวกมันทำให้แก้วหูของเขาแทบฉีกขาด เพียงแค่พวกมันตวัดกรงเล็บ เขาก็รู้สึกเหมือนตัวเองถูกปัดปลิวราวกับใบไม้ร่วง สติสัมปชัญญะเลือนหายไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางความเจ็บปวดแสนสาหัส

เมื่อนึกย้อนไปถึงคลื่นมอนสเตอร์อเวจีที่ถาโถมเข้ามาโจมตีก่อนที่เขาจะสิ้นใจ นัยน์ตาสีแดงฉานของพวกมันที่วูบไหวในความมืดมิด เสียงคำรามที่ฟังดูราวกับวิญญาณอาฆาตนับไม่ถ้วนกำลังกรีดร้องโหยหวน!

ไป๋เยี่ยก็สัมผัสได้ถึงกระแสความเย็นเยียบที่แล่นปราดจากฝ่าเท้าขึ้นสู่กลางกระหม่อม ขนทุกเส้นบนร่างกายลุกซู่ด้วยความสยดสยอง!

...

เนิ่นนานผ่านไป

ไป๋เยี่ยลุกจากเตียงอย่างจำใจ ฟูกที่นอนส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดเบาๆ

เขาถอนหายใจและพึมพำกับตัวเอง "ในเมื่อแก้ไขอะไรไม่ได้ ก็ทำได้แค่มองไปข้างหน้าเท่านั้นแหละวะ..."

"ไม่รู้เหมือนกันแฮะ ว่าคราวนี้ฉันจะปลุกคลาสอาชีพอะไรขึ้นมาได้..."

พริบตาต่อมา

เพียงแค่ตั้งจิตคิด หน้าต่างระบบเกมก็ถูกเรียกขึ้นมา

ทันใดนั้น หน้าจอแสงโปร่งใสก็ปรากฏขึ้นตรงกลางสายตาของเขาโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า

คำว่า "ยืนยันตัวตน" ปรากฏเด่นหราเป็นตัวหนาอยู่บนหน้าจอแสง

ไป๋เยี่ยผู้คุ้นเคยกับกระบวนการนี้เป็นอย่างดี เขาแตะลงบนหน้าจอและลากนิ้วไปมา ดำเนินการผูกมัดยืนยันตัวตนจนเสร็จสมบูรณ์ในพริบตา

ทันทีที่ส่งข้อมูล หน้าจอแสงก็กะพริบวาบเล็กน้อย ราวกับกำลังยืนยันฐานข้อมูล

จากนั้น เสียงอันเย็นเยียบของระบบเกมก็ดังก้องขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้น้ำเสียงดูแจ่มชัดยิ่งกว่าเดิม ราวกับมากระซิบอยู่ข้างหู:

【 คุณได้ทำการยืนยันตัวตนเสร็จสมบูรณ์แล้ว! 】

【 เรียนผู้เล่น ไป๋เยี่ย ยินดีต้อนรับเข้าสู่เกม 'ผู้ถูกเลือกจากพระเจ้า' ระบบจะทำการปลุกพลังคลาสอาชีพเริ่มต้นของคุณ ณ บัดนี้! 】

【 กำลังดำเนินการสุ่มปลุกพลัง... 】

"คราวที่แล้วเป็นนักรบ ไม่รู้ว่าครั้งนี้จะได้ปลุกคลาสอาชีพอะไร..."

จังหวะการหายใจของไป๋เยี่ยถี่กระชั้นขึ้นเล็กน้อย สีหน้าของเขาฉายแววตื่นเต้นระคนประหม่า

ข้อความบนหน้าจอแสงจางหายไปฉับพลัน ถูกแทนที่ด้วยวงล้อสีทองที่กำลังหมุนวน

บนวงล้อถูกแบ่งเป็นช่องตารางเล็กๆ อัดแน่นเต็มพื้นที่ แต่ละช่องประทับด้วยไอคอนคลาสอาชีพที่แตกต่างกันออกไป: นักรบถือขวานยักษ์, นักเวทร่ายมนตร์, อัศวินถือโล่, นักบวชกำลังร่ายเวทฟื้นฟู... วงล้อหมุนเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดก็กลายเป็นเส้นแสงสีทองพร่ามัว พร้อมกับส่งเสียงหึ่งๆ เบาๆ

ไป๋เยี่ยกลั้นหายใจ จับจ้องไปที่วงล้ออย่างใจจดใจจ่อ

【 ปลุกพลังสำเร็จ! คลาสอาชีพเริ่มต้นของคุณคือ: นักรบ! 】

วงล้อสีทองหยุดชะงักกะทันหัน เข็มชี้หยุดนิ่งอยู่ตรงไอคอนคลาสอาชีพของนักรบกล้ามโตที่กำลังถือขวานยักษ์

พริบตาต่อมา

ไอคอนนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นจนเต็มหน้าจอแสง พร้อมกับคำอธิบายสั้นๆ ที่เด้งขึ้นมาด้านข้าง:

【 นักรบ: คลาสสายประชิด ครอบครองพลังโจมตีและพลังป้องกันทางกายภาพอันแข็งแกร่ง เชี่ยวชาญการใช้อาวุธหนักเช่น ดาบ ขวาน และค้อน! 】

ไป๋เยี่ยเลิกคิ้วขึ้นและบ่นพึมพำกับตัวเอง "นักรบอีกแล้วเหรอวะ?"

ทันใดนั้น

การแจ้งเตือนจากระบบก็ดำเนินต่อไป:

【 หลังจากการปลุกพลัง คุณสามารถเข้าสู่โลกแห่งเกมเพื่อเก็บเลเวลได้ทุกเมื่อ 《 คู่มือเกม 》 และ 《 แพ็กเกจของขวัญมือใหม่ 》 ได้ถูกจัดส่งไปยังช่องเก็บของส่วนตัวของคุณแล้ว โปรดตรวจสอบ! 】

ไอคอนนักรบค่อยๆ จางหายไป จากนั้นคู่มือเกมก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอแสง

คู่มือเกมนี้อธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับแผนที่ของโลกแห่งผู้ถูกเลือกจากพระเจ้า ระดับของมอนสเตอร์ กลไกเควสต์ รวมถึงคำแนะนำเกี่ยวกับการเลื่อนขั้นอาชีพ และข้อมูลอื่นๆ อย่างละเอียด

ด้วยคู่มือเล่มนี้ เหล่าผู้เล่นจะสามารถปรับตัวเข้ากับโลกแห่งเกมได้อย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น

【 สุดท้ายนี้ ขอให้คุณโชคดี! 】